Friday, September 01, 2006

ร็อคสะท้านใจ เขย่าโลก

ถ้าแม่ไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง แม่จะไม่เชื่อเลยว่าตอนนี้หนูนอนดิ้น ว่ายน้ำอย่างสราญใจอยู่ในท้องแม่จริงๆ
แม่ไม่ได้คาดคิดด้วย ว่าเด็กเขาดิ้นอวดพ่ออวดแม่อวดหมอขนาดนี้
วันนี้หนูอายุ 11 สัปดาห์ 5วัน
แม่นั่งใจตุ๊มต่อมรออยู่หน้าแผนก นั่งคุยกับหนูไปด้วยแบบครึ่งๆกลางๆ ว่า "ยืดตัวยาวๆนะลูก โชว์ให้ใครๆเห็นเลยว่าเราแข็งแรง"
แม่ไม่นึกเลยว่าหนูจะโลดโผนขนาดนี้ ตอนแรกนึกว่าลุงหมอเขาขยับกล้องภาพเลยเคลื่อนไหว
พอถามลุงหมอว่า นั่นหนูเคลื่อนไหวเหรอ? ยังไม่ทันขาดคำ หนูก็ดีดตัวหลังแอ่นตัวลอยขึ้นมา ก่อนจะค่อยๆลงไปที่เดิม
แม่ตื่นเต้นมากๆเชียวนะนั่นนะ
พ่อเขาขอเข้าไปดูด้วย คุณพยาบาลบอกว่าไม่มีปัญหาเลยแต่ที่ผ่านมานี่ไม่ค่อยมีคุณพ่อคนไหนเข้ามาด้วยเลย
พ่อก็อยากเห็นหนูน่ะ ว่าโตแค่ไหนแล้วจากครั้งสุดท้ายที่ได้ยินเสียงหัวใจเต้น

ภาพที่หนูยกไม้ยกมือไขว่คว้าไปมา แล้วดีดตัวลอยขึ้นมาน่ะ ติดตาแม่แน่นยิ่งกว่าวีดีโอเสียอีก
แม่อยากได้คลิปนั่นจังเลย แต่ที่นี่ไม่มีระบบทำแบบนั้นให้
ถ้าอยากได้แบบนั้นเราต้องไปที่คลีนิค ซึ่งเน้นความทันสมัยและตื่นตาตื่นใจ
ส่วนเราเลือกมาโรงพยาบาลและพบอาจารย์หมอเพราะเราเน้นความปลอดภัยและความทันสมัยในอุปกรณ์ช่วยเหลือมากกว่าทันสมัยในด้านอุปกรณ์บันเทิงจ้ะ
ใจแม่ก็ยังคิด แอบคิดเอาไว้เองว่า แม่อยากจะไปที่คลีนิคนั่นอีกครั้งสองครั้ง
หมอที่นั่นจะหมั่นไส้เราหรือเปล่าก็ไม่รู้ที่มาเพราะหวังอาศัยให้ถ่ายคลิปให้เท่านั้นเอง

น้าไก่บอกว่า หนูดีใจที่ได้เที่ยวเลยดีดดิ้นดีใจ
น้ารจ ตื่นเต้นว่า หนูแข็งแรงอย่างนั้นเชียว
ส่วนน้าเจ ไม่ทำไร กรี๊ดดด ลูกเดียว
น้าต่อ นั่นกำลังทำงานอยู่ ตาสว่างหายง่วงเลย

แม่ก็ตื่นเต้น รวมทั้งสบายใจที่สุดเลยลูกจ๋า
นับจากวันนี้ไป แม่ก็จะยังทนุถนอมเฝ้าระวังหนูเหมือนเดิมต่อไปจ้ะ

ตอนเช้า ก่อนไปพบหน้าหนู รถเราโดนเบียดต้องเสียเวลาไปกับการเคลียร์กันเสียครึ่งชั่วโมง
เหตุการณ์นี้ทำให้แม่อดนึกถึงวันก่อนวันแต่งงานเราไม่ได้
วันนั้นคุณตาคุณยายน้าไก่มาร่วมงาน ส่วนพ่อนั้นเขาสติแตกขับรถพาพวกเราออกไปจากสามแยกแล้วเจอกับรถที่วิ่งมาพอดี
คุณยายตอนนั้นใจคอไม่ดี บอกว่าเป็นลางไม่ดีเลย

เหตุการณ์วันนี้ ทำให้แม่นึกถึงวันนั้น
ดูเหมือนกับว่า ชีวิตของพ่อมันไม่เคยลำเอียงนะลูก
ก่อนที่เหตุการณ์ดีๆจะเกิดขึ้น เราต้องผ่านเหตุการณ์ไม่ดีเล็กน้อยเหล่านี้เสียก่อน

แม่นึกขึ้นได้พร้อมกับบอกปรัชญาวันแต่งงานและวันพบลูกน้อย(ที่ดิ้นได้แล้ว) ให้พ่อฟัง

แม่รู้สึกขอบคุณสวรรค์ในหัวใจอย่างมากมายเลยลูก ที่หนูกำลังเติมเต็มให้กับครอบครัวของเรา

แม่ไม่อยากบอกรักหนูแล้ว เพราะรู้สึกว่ามันเกินกว่านั้น

2006/9/1

++ ความดันของแม่เป็นปกติแล้ว 100/60
++ น้ำหนักตัวแม่เพิ่มมา 2กิโล

4 comments:

บาร์ติเมอัส said...

โอย

ตื่นเต้น

ดูไปอ่านไป

ได้ยินเสียงหัวใจหลานจ๋า น้าเจหัวใจจะวาย

โทรไปกี้ดดให้ยัยพริตตี้หูแตกมาด้วย

โอยยย

แข็งแรงปลอดภัยนะดาร์ลิง โตไวๆอย่าโลดโผนมากเด๋วคุณแม่เจ็บ

แล้วจะนับวันรอรับขวัญหลานจ๋านะจ้ะ

จุ้บๆๆๆๆ

555

(ยังกี้ดไม่หยุด)

Anonymous said...

ดูภาพแล้วแบบตื่นเต้นดีใจ

แต่พออ่านแล้วแบบ ตื่นเต้นน้ำตาซึม

ดีใจด้วยนะคะ พี่กุ้งขา

ขอให้น้องแข็งแรงๆ

บาร์ติเมอัส said...

ชอนซา

แม่หนูอุ้หรอหลานจ๋า ^^

reply : น้าเจกินยาจีนบำรุงสมองไงคะ น้าเจยังปวดหัวอยู่เรื่อยๆ แต่มันปวดไม่มากทนได้ แต่มีพี่ชายเค้าอยากให้กินยาบำรุง คุยกับแม่แล้วแม่เค้าว่าก็อยากให้กินด้วย เลยส่งตัวอย่างมาให้ทดลอง ลองแล้วมันก็โล่งๆ ดี เค้าเลยให้กินอีกจ้ะ ^^

ไม่เป็นอะไรมากหรอกนะ หายห่วง ^O^

Unknown said...

การวัดความดันแบบโบรานที่คุณว่าวัดได้มาตรฐานกว่าเครื่องที่รวนบ่อย ของไหม่ไม่ใช่ดีเสมอไป