เราเป็นใครไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ เรามีชีวิตอยู่เพื่อใครอีกคน

ลูกจ๊ะ ..
แม่เหมือนกบอยู่ในกะลาเสียนาน .. แม่เพิ่งเรียนรู้ว่า คนที่เริ่มมีตำแหน่งว่าที่คุณแม่ทั้งหลายน่ะ
แสนจะยอดเยี่ยมยิ่งใหญ่เลย ในสายตาแม่
เขาคิด เขาฝัน เขาทำได้ทุกอย่างเลยนะ สำหรับตัวน้อยๆในท้องนี่

ปกติ แม่ชอบอยู่เงียบๆไม่ค่อยสุงสิงกับใครมากนัก
แม่คิดว่า เวลาแม่พบใครแล้ว แม่ชอบมองทะลุลงไปเห็นใจเขา
ทำให้แม่ไม่ค่อยจะกระจุ๊กกระจิ๊กแนวหญิงๆกับใครเขาได้เท่าไหร่
นานๆจะเจอคนที่ถูกใจที แต่มักโชคร้าย ที่เส้นทางเรามักขนานกัน
พบกันได้ไม่นานเท่านั้นก็ต้องจากลาด้วยเหตุจำเป็น

พ่อเขาส่งแม่ไป เย็บผ้า พอแม่ไปแล้วแม่ก็มุ่งมั่นเย็บผ้าอย่างเดียวเลยลูก
เขาหัวเราะกระซิกๆกัน เขาคุยกันตะเองอย่างโน้น ตะเองอย่างนี้
โอยย แม่ของลูกทำไมช่างไม่เป็นอย่างเขากันเลยนะ

พ่อมาบอกให้แม่ไปอบรมหญิงมีครรภ์ที่อนามัยจังหวัด
พอแม่โผล่ไปก็เห็นเขากำลังฝึกโยคะกันอยู่เต็มห้องเลย ไม่มีที่ว่างอีก
ความสนใจที่ไปยืนส่องหน้าประตู ทำให้เจ้าหน้าที่ในห้องกวักมือเรียกแม่เข้าไป
แม่เลยถามหา คลาสอบรมหญิงมีครรภ์ที่ตั้งใจมา
เขาบอกว่า เขาเริ่มกันตั้งแต่ บ่ายสอง (พ่อบอกให้มาบ่ายสามอ่ะ)
เห็นใส่เสื้อยืดแขนยาวตัวใหญ่ สีเหลืองกันเกือบเต็มห้อง
ปรากฎว่า โปรแกรมอบรมหญิงมีครรภ์นี้ เริ่มมาได้เกือบปีแล้ว
แม่มาเอาตอนใกล้จบ ส่วนใหญ่เขาก็ท้องแก่ๆใกล้คลอดกันหลายคน

แม่ไปไหนมาไหนในเกาหลีนี่นะลูก แม่มักเป็นจุดสนใจของผู้คน ด้วยชื่อของแม่นี่แหละ
ชื่อไทยที่คุณยายตั้งมาให้ ออกเสียงได้สวยมากในภาษาเกาหลี
ทุกคนต้องชม และสนใจมากขึ้นพอเห็นหน้าเกาหลีจัง แต่พูดไม่ชัดเหมือนคนเกาหลีหงะ


วิทยากร บอกว่าน่าเสียดายสำหรับคนมาใหม่ ที่เพิ่งมาเอาตอนนี้
คลาสวันนี้ไม่มีอะไรมากเลย แค่ชวนแม่ๆให้เอามือจับหนูในท้องตัวเองแล้วหลับตา
ฝึกลมหายใจ .. เพลงเขาดีมากจริงๆ
แม่รู้สึกดีมากๆๆ และคิดว่าจะสื่อสัมผัสกับลูกแบบนี้ทุกวันเลย
มันทำให้ความรู้สึกอบอุ่นในความสัมพันธ์ระหว่างเราจริงๆเชียว

หลังจากนั้น วิทยากรให้เขียนชื่อตัวเองลงไปในกระดาษ
แล้วจินตนาการว่า ตอนที่เราเกิด พ่อกับแม่คิดอย่างไรตั้งชื่อให้เราอย่างนั้น
ให้ฝันถึงเมื่อลูกเราเกิดมา เราจะคิดยังไง ตั้งชื่อยังไง ทำนองนั้น
แม่ฟังเขาไม่ออกสมบูรณ์แบบ เลยวาดๆลงไป
แต่ก็รู้สึกดีอีกนั่นแหละ .. เวลาลงสี

แม่น่ะ ตั้งใจจะวาดรูปหลายครั้งแล้ว แต่ไม่ และไม่ และไม่
ไม่ได้ทำเสียที ...
วันนี้รู้สึกดี คิดว่า หลังจากนี้คงได้ทำแน่นอน

หลังจากนั้น วิทยากรให้เราเอารูปวาดของเราไปแปะอวดทุกคน
แล้วอธิบายรูป
นี่แหละ ที่แม่รู้สึกว่า ความคิดความฝันของคนเป็นแม่ๆทั้งหลายนั่น
ช่างยิ่งใหญ่เหลือเกินลูก
แม่รู้สึกเหมือนกบครอบอยู่ในกะลาเอาเสียจริงๆ

แต่คุณวิทยากร ผู้ติดใจชื่อแม่ ก็ทำพิเศษอีกแล้ว
โดยแม่เป็นคนเดียวที่ต้องออกไปยืน อธิบายหน้าห้อง
ในขณะที่คนอื่นๆ นั่งอยู่กับที่
แม่อธิบายสั้นๆว่า เมื่อมีชีวิตใหม่ ที่สวยงามราวกับเทวดาน้อย
โลกทั้งโลกก็พากันต้อนรับหนูด้วยความเบิกบาน แจ่มใส ความสุข

หนูจ๋า แม่ไม่รู้ว่าป้าวิทยากรเขาทำไม ตีความแล้วอธิบายซ้ำให้คนอื่นเข้าใจ
แต่ความหมายที่เขาเข้าใจแม่นี่ ช่างยิ่งใหญ่เสียจริงเลยลูก
เขายกย่องว่า แม่นั้นยิ่งใหญ่ เพราะแม่คิดไกลไปถึงระดับโลก ไม่ใช่แค่ครอบครัวตัวเอง
ไม่ใช่แค่ในบริเวณใกล้ๆตัว
แม่ฟังแล้วตื่นตาตื่นใจ ว่าตัวเรายิ่งใหญ่อย่างที่เขาคิดจริงๆหรือ ?


แต่ความรู้สึกดีหลายๆอย่างวันนี้ แม่ต้องจ่ายชดเชยด้วยการรู้สึกเครียดและเหนื่อยในงาน
เป็นครั้งแรกตั้งแต่กลับมาทำ
เหนื่อยและเครียดจนเกือบจะจอดรถนอนแผ่สามสลึงกลางถนนที่รถกำลังติดๆน่ะแหละ
แล้วรถวันนี้ก็ติดเหลือเกิน ติดจนไม่มีความอดทน

เวลาเราเหนื่อยนี่นะ เราจะไม่นึกถึงใจใครออกเลย นอกจากใจตัวเอง
อย่างน้อยก็ทำให้แม่เข้าใจพ่อ เวลาพ่อเหนื่อยแล้วงี่เง่าน่ะนะ

แม่บอกพ่อคอนเราออกไปเดินเล่นกัน
ถึงเทคนิคในการสร้างสันติในบ้าน พ่อควรทำอย่างนี้นะ แม่ยังทำเลย
แม่ถอดทุกอย่างที่เครียดก่อนเข้าบ้าน
ถ้าพ่อไม่อยากให้ทุกอย่างแย่ลง ก็ต้องถอดมันทิ้งไว้ก่อน เหมือนถอดรองเท้า
เราจะไม่เอาสิ่งที่สกปรกมาโยนให้กัน

แม่คิดได้อย่างนี้ แต่พูดกับพ่อได้สิบเปอร์เซ็นต์เองลูก
แต่แม่รู้ว่า พ่อเข้าใจ
เพราะพ่อก็อยากให้บ้านเรามีความสุขสบายใจด้วยเหมือนกันแหละ
ยิ่งมีหนู เราก็ยิ่งพยายามจะเป็นผู้ใหญ่กันให้มากยิ่งขึ้น

เวลาที่แม่จับท้องแม่ แม่รู้สึกถึงหนูดุ๊กดิ๊กๆ
แต่พ่อยังไม่รู้สึกเลยลูก
โตเร็วๆนะ ให้พ่อสัมผัสได้เร็วๆ

รักลูกแน่นอน
2006/10/12