ช่วงงานยุ่ง

ลูกจ๋า ...

การนั่งเย็บกระเป๋าปลาย่างให้หนู ตอนนี้เป็นเรื่องลำบากเสียแล้ว
วันหนึ่งๆ แม่ไม่สามารถเย็บได้เกินสองตัวเลย ทำท่าจะคลานลงที่นอนแล้ว
แต่งานจะยุ่งเฉพาะแค่เดือนเดียวเท่านั้นแหละ หลังจากนี้แม่หวังว่าจะมีเวลาทำอะไรที่ค้างๆอยู่ให้หนูได้จ้ะ

แม่หมดความใส่ใจเรื่องอาหารการกินไปด้วยแหละ
เอาแค่พอคร่าวๆพอว่าไม่ขาดสารอาหารจนเกินไปอย่างแน่นอน
แต่ใส่ใจว่าวันหนึ่งๆ จะเดินได้มากเท่าไหร่แทน
งานทำให้แม่เดินได้เยอะขึ้นจริงๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งขึ้นบันได
ขึ้นบันไดที แม่หอบแฮ่กๆอยู่นานเลยเหมือนกัน
แต่อยากแน่ใจว่าแม่ได้ออกกำลังมากพอ เดินมากพอที่จะพร้อมคลอดหนูได้

เพลงที่แม่ฟังในรถเพลงหนึ่ง ร้องว่า "วันที่เราจะได้พบกับลูกน้อย อีกไม่นานเท่าไหร่แล้ว"
ฟังจนติดหู พอตอนค่ำวานนี้ พ่อถามให้แน่ใจว่าแม่กำลังจะครบยี่สิบสี่สัปดาห์แล้วเหรอ
แม่เลยร้องเพลงท่อนนี้ให้ฟัง พ่อยิ้มหน้าบานเชียว
แต่แม่คงเหมือนเดิมจ้ะ ไม่เคยนับวันรอหนูเลย ยังอีกตั้งเกือบครึ่งทางแน่ะ
จะว่าพ่อหนูเวอร์ดีไหม (อีกแล้วหรือ ?)
พ่อขยันแอบฟังเสียงหนูในพุงแม่เรื่อยเลย แต่ก็คงได้ยินแต่เสียงน้ำเสียงลมมั้ง
เพิ่งมาเมื่อวานนี้ แกทำตาโตแบ่งหูให้แม่ฟัง แล้วบอกว่า" เจอแล้วๆ "

พ่อเจออะไรน่ะเหรอ ... เจอเสียงหัวใจหนูแหละ แต้มระดับเสียงที่ตัวฟังวิ่งขึ้นลงเป็นจังหวะเหมือนหัวใจเต้นจริงๆ
พ่อดีใจอย่างกับพบขุมสมบัติ ..
แต่สำหรับแม่ หนูอยู่กับแม่คลอดเวลา เราเป็นหนึ่งเดียวกัน บางทีแม่ก็รู้สึกบางทีก็ไม่รู้สึก
ก็ไม่มีอะไรให้ต้องคลางแคลงใจต้องค้นหาให้เจออย่างพ่อเขาหละมัง
เลยเฉยๆ มองพ่อเขาตื่นเต้นหน้าบานแล้วสนุกกว่า

แม่จะเหนื่อยยังไงหนูไม่เป็นไรใช่ไหมจ๊ะ
รักลูกแม่
2006/11/21