โรควันจันทร์ของแม่

คิดถึงหนูจัง ... ลูกรัก

ทันทีที่แม่เข้ามาที่หน้านี้ ประโยคนี้ก็ผุดเข้ามาในหัวใจมีปากของแม่ทันที
งานแม่ยุ่งได้สองสัปดาห์แล้ว .. เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ตั้งใจว่าจะพักผ่อนให้เต็มที่

แต่ไ่ม่ใช่เลย .. พ่อหนูกลับงานยุ่งอย่างน่าสงสาร
ยุ่งแล้วเหนื่อย เหนื่อยแล้วไม่สามารถใช้เวลาร่วมกันกับเราสองคน อย่างผ่อนคลายได้
การพักผ่อนของแม่เลยไม่ใช่การพักอย่างที่คิดว่าจะได้พักเลย

เช้าวันจันทร์ จึงมีอาการ"월요일병" เกิดขึ้น (โรควันจันทร์น่ะเอง)
ไม่อยากลุก ไม่อยากไปทำงาน
อารมณ์ศิลปินของแม่ลุกพรวดพราดมาบอกพ่อว่า ..ลาออกเหอะ บ.ใช้งานเธอหนักเหลือเกิน

แม่ไม่ได้พูดสิ่งนั้นจากใจหรอก
แต่อาศัย หลักการ"ดึงหางแมว" มาใช้กับพ่ออีก

เป็นยังไงน่ะเหรอ .. มา จะเล่าให้ฟัง
ตอนแม่รู้สิ่งที่มาจากใจของอารมณ์ศิลปิน(ของแม่) ดังนั้น ทันใด แม่จำได้ว่า พ่อเคยบ่นหลายครั้ง
แต่แม่ไม่สนใจฟัง

พ่อจะรู้สึกยังไงบ้างนะ หัวใจแห่งทุกข์ของคนเรานั้น บางทีไม่ได้หมายความตามนั้น
แต่เพียงต้องการความเห็นใจเท่านั้น แต่แม่กลับเฉยๆ กับสิ่งที่พ่อขอ (ความเห็นใจ)
เอาหละ วันนี้แม่ก็เต็มที่ใช้ได้ ... งั้นถือโอกาสเห็นใจซะวันนี้เลยแล้วกัน
พ่อฟังแม่พูดแล้วพ่อเข้าใจอย่างไรแม่ไม่รู้ได้ เพราะได้แ่ต่ยิ้มสะอาดๆอย่างเดียว ไม่พูดไม่กล่าวอะไร
ออกจากบ้านไปทำงานกับอารมณ์ตลกของพ่อ แต่แม่ไม่เก็ทด้วยเลยวันนี้

ขณะที่กำลังอาบน้ำเพื่อเริ่มวันของแม่บ้าง พ่อโทรมาสองรอบในมือถือ
พอโทรกลับ พ่อไม่รับสายแต่แค่ส่งข้อความมาบอกว่า

กำลังยุ่งมาก - ไม่มีอะไรแค่อยากเชียร์แม่ สำหรับเช้าวันจันทร์ และบอกรักลูก(แม่ด้วยมั้ง)
나지금 바뻐.. 그냥 전화했어. HAVE A NICE MONDAY! WITH 천사 사랑해^^

อ่านแล้วหนูต้องรู้สึกว่า พ่อยิ่งใหญ่กว่าแม่แน่ๆเลย
แม่เขียนเองก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน
แต่จริงๆแล้วมันเป็นไปตามหลักการ "ดึงหางแมว" ของแม่ตะหากลูก ^^

ตกลงบันทึกนี้กลายเป็นบันทึกเล่าเรื่องพ่อให้หนูฟังแล้วเหรอนี่?

สิ่งที่ดีที่สุดในสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาคือ หนังสือสี่ห้าเล่มที่เราสั่งเอาไว้มาถึงพอดี
เราดีใจกันมาก อยากอ่านหนังสือ .. ซึ่งว่าด้วยเรื่องเกี่ยวกับการเอาไว้เข้าใจหนูล้วนๆ
พ่อบอกให้แม่ถ่ายรูปลงบันทึกในเวบให้ชอนซาด้วย เดี๋ยวแม่ทำให้นะลูก เมื่อสามารถค่ะ ..

ในบรรดาทั้งหมดนี่ แม่สั่งซื้อหนังสือ DIY ของใช้ลูกมาอีกเล่มหนึ่งด้วย
สิ่งที่เกินความคาดหมายมักจะทำให้เรารู้สึกวิเศษเสมอ ..
ในหนังสือเล่มนี้มีงานช่างไม้ของคุณพ่อด้วย เยี่ยมมากเลย
ชั้นหนังสือลูก ชั้นวางของและแต่งตัวลูก เตียงลูก ม้าโยก เปลโยก
พ่อพยักหน้าหงึกหงักแล้วบอกว่า ง่ายๆ

จริงๆแล้วแม่ไม่เชื่อพ่อเลย แต่ถ้าพ่อทำให้หนูได้ แค่ชิ้นเดียวแม่จะรู้สึกว่า
พ่อเท่ห์ชะมัด ให้เลย ..

แม่นี่บ้าหรือเปล่าลูก ไม่มีเวลา แต่ดิ้นรนหาทางจะยุ่งขึ้นอีก
เมื่อวานแม่นั่งเสิร์ชหาผ้าชนิดหนึ่งจนปวดหลังจัดๆ
นี่เราเข้าข่ายคนท้องแก่แล้วเหรอนี่ นั่งนานๆไม่ได้ปวดหลัีงแล้ว
แต่ึคิดว่า แม่คงขาดการออกกำลังในช่วงหลังมานี่ต่างหาก
ทำงานเยอะไม่ดีอย่างนี้ งานเยอะทำให้เราสติแตกเหลวไหลในสิ่งดีๆที่เคยทำ

แม่พยายามอ่านหนังสือเกาหลีของพ่อด้วย
แล้วก็หาหนังสือแปลของ "รอให้ถึงอนุบาลก็สายเสียแล้ว" ภาคภาษาเกาหลีมาให้พ่ออีก
แอบเห็นพ่อเอาไปวางในชั้นในห้องน้ำด้วย ดีใจจัง ..
ก็ ณ เวลานั้น พ่อมีสมาธิสุดๆแล้ว
ตอนสั่งมา แม่กลัวพ่อจะไม่สนใจเท่าหนังสือที่ตัวสั่งจะตาย
เอามาอ่านหัวข้อที่น่าสนใจดังๆ แล้วพ่อก็จะหยิบไปดูที
ส่วนหนังสือที่พ่อสั่งมานั่นล้วนแล้วแต่เป็นความมุ่งหมายจะเลี้ยงลูกให้เป็นจีเนียสทั้งนั้นเลย
หนังสือแม่จะคล้าย แต่ไม่ใช่ เราไม่มุ่งเลี้ยงลูกจีเนียสแต่มุ่งพัฒนาหนูให้พร้อม
ให้สามารถทำได้อย่างดีที่สุดในชีวิต
เช่น เป็นลูกที่ดี เป็นคนดี และเป็นคนดีของโลกต่อไป

จริงๆวันนี้แม่ไม่มีเรื่องเล่า แต่ทำไมแม่โม้ยาวอย่างนี้นะ
หมดเวลาแล้วหละ ...
เติบโตอย่างแข็งแรงต่อไปนะลูก

2006/12/4