Monday, January 08, 2007

โลกสีคลายเครียด

ลูกจ๋า ..

แม่มีเรื่องบันทึกไว้ให้ลูกหลายเรื่องเลยวันนี้
แค่หลายเรื่องในใจ แต่พอถึงเวลาจริงจะเขียนได้เท่าไหร่ ..มาดูกัน

แม่เริ่มสังเกตุตัวเองมาหลายวันแล้ว อยากให้เป็นเพียงแค่เรารู้ึสึุกไปเองอยู่คนเดียว
แต่รอมาสองสามวันแล้ว ชักแน่ใจว่า รู้สึกไปเองคนเดียวไม่ออกซะหละมั้ง
เพราะพบความจริงว่า ..

แม่น้ำหนักลด !!

แม่เองเป็นคนกำกับให้พ่อซื้อเครื่องชั่งแบบดิจิตอล อันซึ่งจะสามารถดูรายละเอียดถึงจุดทศนิยมได้ด้วย
แล้วตั้งแต่มีเครื่องชั่ง ก็พบว่า แต่ละเวลานั้น น้ำหนักจะขึ้นๆลงๆ ตามระดับความอิ่ม ..
แม่เลยต้องมีเวลามาตรฐานที่น่าเชื่อถือได้ที่สุด เช่นเวลาเช้า ก่อนกินอะไรทั้งสิ้น

แล้วก็จดบันทึกเอาไว้ ..

ปลายเดือนที่แล้ว แม่น้ำหนักตีขึ้นไปสูงสุดที่ 66.3
แต่เกือบสัปดาห์มาแล้วที่แม่ชั่งได้แค่ 64.5 หรือ 64.7 สูงสุดคือเช้านี้ 65
ที่จริงวันนี้แม่ขึ้นตาชั่งอย่างมั่นใจเลยนะ
เพราะโดยปกติแล้ว ถ้าเย็นที่ผ่านมาออกไปกินนอกบ้านจะมีสะสมไว้ในร่างกายเยอะ
กระนั้น น้ำหนักก็ัยังไม่ขึ้น ..

จึงต้องเริ่มยอมรับกับตัวเอง และบอกพ่อในที่สุด
สัปดาห์ที่ผ่านมา แม่ไม่ได้ใส่ใจเรื่องอาหารการกินเลย
นอกจากนั้น แม่ยังกังวลเรื่องความเครียดในตัว
อันที่ซึ่ง ไม่มีความสามารถในการแยกแยะอีกว่า "เราเครียดหรือเปล่า?"
เช่น งาน. พ่อ และสารพัด ...
หรือว่า ตัวเองทำอะไรผิดพลาดลงไปหรือเปล่า ?

ไม่สังเกตุเห็นว่า ท้องโตขึ้นกว่าเดิมเท่าไหร่
ดีอย่างเดียว ที่หนูยังดิ้นดีปกติ

ทำให้แมต้อง่หยิบหนังสือตำรา คู่มือ ผู้มีครรภ์ทั้งหลาย ออกมาเปิดอ่าน ทุกขณะที่ว่างเลย
มีเล่มหนึ่ง วิธีการรักษาอย่างธรรมชาติ พูดถึงสี มีอิทธิพลกับความเครียด
ผู้หญิงมีครรภ์ควรใส่เสื้อผ้าสีฟ้าบ่อยๆ แล้วก็สีอะไร ให้เข้าทางไหนๆ
(อย่างกับเล่นของเลยนะเนี่ยะ- หนังสือเล่มนี้ลุงนพซื้อให้จ้ะ)

ว่าแล้ว วันนี้แม่ก็เริ่มคุยกับลูก
หยิบเสื้อนิตตัวใหม่ที่น้าฝนซื้อให้ ทับด้วยโคทสีฟ้า อีกตัว (เอาแบบฟ้าสุดๆเลยไง 55)
แล้วก็สดชื่นรื่นเริงออกจากบ้าน

ลูกจ๋า แม่เพิ่งสังเกตุว่า ธรรมชาติมีศิลปะอย่างฉลาดยิ่งในตัวมันเอง
ถ้าสีฟ้าทำให้คนผ่อนคลายได้จริง อย่างที่หนังสือว่า
ธรรมชาติก็เตรียมเครื่องมือคลายเครียด ให้มนุษย์ทุกคนอย่างเท่าเทียมกันอยู่แล้ว

ฟ้าวันนี้ใสมากเลยลูกจ๋า ..
ท้องฟ้าครอบคลุมทุกคนอย่างยุติธรรม
มิน่า ... ใครๆหลายคนถึงได้ชอบมองท้องฟ้ากันจัง
ออกจากบ้าน เราก็เห็นทะเลกันไปตลอดระยะกิโลเมตรนั่นเลย
ทะเลวันนี้ ก็สวยสุดใจ ฟ้าประกายแจ่มมาก
มิน่า คนเครียดๆ เศร้า อกหัก อะไรก็ไปทะเล (ลองไปถามน้าเจดูนะ)

แล้วทะเลวันนี้ ก็ใส สวยแจ่ม แดดระยิบระยับ ลมพัดเป็นระลอกๆ
งามจนแม่อยากแบ่งใหัใครๆที่ไทยมาดูจริงๆเลยลูก

สรุปว่า สีฟ้ารอบตัวแม่ทำให้แม่มั่นใจว่า วันนี้แม่อารมณ์ดีให้ลูกได้แน่นอน
แล้วหนูก็น่ารักเหลือเกินวันนี้ .. ไม่ว่าแม่คุยอะไรกับหนู หนูชกพุงแม่ตอบกลับมาแทนคำตอบหมด
ทำให้แม่ไม่รู้สึกว่า คุยอยู่คนเดียวเลยแม้แต่น้อย
ตรงกันข้าม พ่อต่างหากที่เครียด ..
แม่ปลดปล่อยความเครียดไปหมดแล้ว ด้วยสีฟ้า
พอเจอกับพ่อ เมื่อเวลาเลิกงานที่บ้าน พ่อห่วงชอนซาอย่างเดียว
กลัวหนูจะเครียด แม่บอกพ่อให้ลองคุยกับหนูอย่างมั่นใจ
แต่ปรากฎว่า หนูไม่ชกกลับตอบเสียงพ่อเลย

เดี๋ยวแม่จะให้โอกาสพ่ออีกครั้ง หนูให้กำลังใจพ่อเขาหน่อยนะลูก ..

ที่โต๊ะอาหารเย็น เราขัดแย้งกันต่อหน้าคุณย่า
พ่อสั่งห้ามในสิ่งที่ยังอยู่อีกไกล แม่โต้พ่อด้วยจุดอ่อนที่พ่อพูดไม่ออก
คุณย่าเลย ห้ามทัพด้วยการบอกแม่ว่า พ่อเขาดูแลแม่ดีมากใช่ไหม ?
เข้ามาทำนองนี้ก็แสดงว่า คุณย่ากำลังจะบอกให้แม่ยอมหละ
แต่แม่พลิกมุขเป็นว่า ทีหลังก็คุยกันอย่างนี้ดีกว่า ว่า เราสองคนต่างดูแลซึ่งกันและกันดี ..

พ่อยิ้มจนมุม แม่รอดตัวไป คุณย่าถอนหายใจผ่านไปที่เราสองคนไม่ทะเลาะกันในสิ่งที่แกลำบากใจ

ช่วงเครียดกระมัง แม่นึกถึงหนูได้น้อยมากเลยลูก ขอโทษด้วยนะ
มันทำให้แม่ต้องทบทวนตัวเอง จนกระทั่งตอนนี้ จึงตระหนักแก่ใจ

คนเรานี่ กว่าจะเข้าใจสิ่งที่เรียกว่า "รัก" เราต้องทดสอบ ทบทวนมันหลายรอบเหมือนกันนะลูก กว่าจะแน่ใจ
แม่อยากพบตัวเองเติบโตขึ้นในหัวใจที่เปี่ยมไปด้วย ความเป็นแม่ เร็วๆจริงๆเลยลูก

เราเติมเต็มซึ่งกันและักันใช่ไหมจ๊ะ ..

2007/1/8

**ลืมเล่าไปว่า แม่ขอหนูให้มีสิ่งดีๆเกิดขึ้นกับแม่วันนี้
แล้วความตั้งใจจะเพิ่มน้ำหนักของแม่ก็ใกล้ความจริง .. ทุกที่ที่ไป มีแต่คนเตรียมอาหารการกิน อุดมสารพัดประโยชน์ไว้ให้แม่ตลอดทาง เยี่ยมจริงๆเลยลูก ...

3 comments:

Anonymous said...

เหลืออีกไม่กี่อาทิตย์เองก็ได้เจอหน้าเจ้าหนูชอนซาแล้ว เอ เราจะบอกว่า เราก็น้ำหนักลงช่วงเข้าโค้งสุดท้ายแล้ว น้ำหนักลง พุงต่ำลงด้วยนะนั่น

เราว่ากุ้งเป็ฯแม่ที่อารมณ์ดีแล้วนะ ดีกว่าเรามากเลย จได้ว่าเราร้องไห้บ่อยมากกกกกกกกกกก ยิ่งใกล้คลอดยิ่งอ่อนไหวอย่างแรง โทรหาแม่แทบทุกวัน แม่ก็ได้แต่บอกว่า ทำอารมณ์ดีๆไว้ ลูกออกมาจะได้อารมณ์ดี ยิ่งได้คุยกับแม่ยิ่งร้องไห้ อิอิอิอิ

กำลังลุ้นว่าเจ้าหลานชายแดนไกลจะได้เป็นเด็กเดือนกุมภาไหมหนอ เด็กเดือนกุมภานี่ดีนะ อิอิอิ

ป้ากุ้ง พี่พีชมีของฝากให้น้อง รบกวนป้ากุ้งส่งที่อยู่มาให้หน่อยสินะ psr07@sbcglobal.net

ปล..ถึงแม่น้องกั๊ต...แม่น้องกั๊ตล๊อกบล๊อกแล้ว ขอเข้าไปอ่านด้วยคนได้ไหมจ๊ะ?

Peaches + Mom said...

psr04@sbcglobal.net ไม่ใช่ 07 โทษที

Gat-chan said...

คุณแม่น้องพี้ชชชชช น้องกั๊ตรอนานแล้วเนี่ยว่าจะขออีเมล์คุณแม่น้องพี้ชจะได้แอดให้ ว่าจะถามกุ้งเรื่องอีเมล์คุณนันท์ตั้งนานแล้วก็ลืมไปเลย ขอโทษทีค่ะ จะแอดเดี๋ยวนี้เลย ^_^ รบกวนคุณนันท์แอดกั๊ตจังด้วยค่า อีเมล์ tomoam@gmail.com ขอบคุณค่า