รีอัน อยากรู้จักโลก

รีอัน ..

แม่ลุกมาเขียนตอนตีสามกว่า หลังจากงานประจำปั๊มนมออกแล้ว
หลังจากที่รู้สึกว่า เมื่อตอนตีสองแม่เมามาก ปล่อยให้หนูนอนร้องตะแง๊วๆ ดิ้นทุกท่าอยู่ข้างๆ
แต่หนูร้องไม่ค่อยดังมากน่ะสิ เมื่อแม่ไม่ได้ให้นม หนูก็หลับต่อไปเลย .. เมาพอกันเลยลูก

หนูหลับไปหกชั่วโมงแล้วนะ แม่ปลุกหนูมากินนมที่คัดจนจะระเบิดแล้ว หนูก็กินนิดเดียว
นี่ทำแม่เริ่มกังวลแล้ว ว่ารีอันจะกลายเป็นตัวสตั๊ฟจริงๆอย่างทีบ่นไปวันก่อน
ไม่เอาแล้ว แม่จะตั้งใจให้มีสติมากขึ้นในเวลากลางคืนนะจ๊ะ

แม่คิดว่า แม่เริ่มพบปัญหาใหม่แล้วหละ
ไม่กี่วันมานี่ ตาหนูเริ่มทำงานร่วมกับความอยากรู้อยากเห็นของหนู มากขึ้นอย่างเด่นชัดแล้วสินี่
หนูกำลังนอนยากขึ้น เพราะมัวแต่เฝ้ามองโน่นมองนี่ ดูบิ๊ซี่ตลอดเลยลูก
จนตัวเองง่วงแทบแย่ ก็ยังไม่อยากนอน (หนูนะไม่ใช่แม่)
แม่เข้าใจว่า หนูต้องต่อสู้กับร่างกายที่อยากนอน แต่ใจอยาก"ท่องเที่ยว"ต่อ

ตอนนี้เรื่องที่ไม่ง่ายคือ จะทำยังไงให้หนูเลิกสนใจสิ่งต่างๆรอบตัวแล้วยอมปล่อยตัวเอง"หลับ"เสียที
อาการนี้ เกิดในขณะกำลังปฎิบัติการ ม๊ำม๊ำด้วยนะ (ที่ปกติเป็นยานอนหลับของหนูอย่างดี)
หนูเคลิ้มตาปรือแล้ว หนังตาหย่อนปิดลงแล้ว แต่ฉับพลันก็กระเด้งขึ้น พร้อมกับสะบัดหัวออกจาก"ยานอนหลับ"ของแม่ทันที ..
อันนี้ ทำแม่หวาดเสียวมาหลายครั้งแล้ว ว่าหนูจะงับจุกนมแท้ๆของแม่คาติดปากออกมาสักวัน

หลังจากหนูสะับัดแล้ว ตาที่ปรือหลับไปแล้วก็เบิ่งออกมาได้
หนูจะร้อง ดิ้นรนจะเป็นอิสระจากความง่วงต่อ
โถ อีหนูเอ๋ย ..

เมื่อวาน เราพากันออกไปข้างนอกสักครู่ พ่อกลับจากตจว.
แม่เพิ่งเข้าใจหนูเมือพบว่า ตัวเอง "หิวและง่วงพร้ิิิอมๆกัน"

โอว เป็นเด็กเล็กนี่ำลำบากเพียงไร ที่ต้องหิวหลายครั้งในแต่ละวัน
แล้วยิ่งถ้าง่วงด้วย หิวด้วย จะน่ารำคาญเพียงไรหนอ มิน่าพวกหล่อนถึงได้ตะบี้ตะบันร้องกันจัง

แม่สังเกตุเวลาคุณย่าคุณยายอุ้มหนู ทำไมหนูอยู่มือพวกเขาง่ายนัก
ไม่นานหลังจากโดนกอดและเขย่าไปด้วย หนูหลับง๊ายง่าย
พอแม่จะทำบ้าง หนูกลับทำท่าอึดอัดดิ้นรนเป็นอิสระแทน
หรือว่า พวกเขาเ็ป็นมือระดับเซียน ซึ่งแม่ยังต้องใช้เวลาอีก กว่าจะเทียบเท่าพวกเขาได้

ยังไงก็ตาม แม่พบว่า แม่ใจเย็นกว่าที่คิด เมื่อต้องรบกับหนูที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างนี้

เมื่อวาน..
ขณะที่แม่กอดหนูกล่อมนอนนั้น หัวใจเราสองคนมาแนบติดกันช่วงขณะหนึ่ง
ทำให้แม่ระลึกถึงวันที่ได้ยินเสียงหัวใจหนูผ่านทางอุปกรณ์ของหมอ
ตอนนั้น เสียงนี้มีความหมายมากเพียงไรกับเรา
ทำเรายิ้มได้ ทำให้เรามีความสุข ความหวังจะเห็นหนูตัวเป็นๆ
อย่างนี้แล้ว จะให้แม่สิ้นสติและความอดทนกับหนูตัวเล็กๆของแม่ได้อย่างไร

แม่เคยช่วยชาวบ้านเลี้ยงลูกเล็กประมาณนี้
เวลาที่พวกหล่อนจะนอนแต่ไม่ยอมนอนแบบนี้ เป็น ณ เวลาที่น่าเบื่อและยาวนานมากสำหรับแม่

พ่อบิลี่ชิงแม่หลับไม่รู้ร้อนรู้หนาวไปอย่างไร้สมรรถภาพ((เลี้ยงลูก)ไปก่อนแล้ว

พอคิดว่า เข้าใจหนูว่ารู้สึกยังไง ผสมกับสัมผัสตุ้บๆหัวใจเต้นของหนู
ความอดทนแล้วทำตัวสบายๆ ใจเย็นๆมันไหลมาจากไหนไม่รู้เลย


โฮ่ๆๆๆ แต่อย่าเป็นอย่างนี้นานนะลูก แม่กำลังโทรมลงเรื่อยๆทุกวันแล้ว