รีอัน ไม่ผ่านเลยสักอัน

รีอัน..


แม่จะทำไงดีลูก .. หนูสอบตกหมดเลย
















ทั้งขวดนม ทั้งถ้วยหัดดื่ม


เฮ้อ ... แม่ไม่ได้คิดมาก่อนว่าถ้วยหัดดื่มของหนูมันต้องใช้แรงดูดด้วย


เมื่อวาน แม่กำลังยุ่งๆ จับหนูไว้ด้วยมือเดียว อีกมือทำงานอื่น
รู้สึกว่าโดนหนูจับนิ้วไปดูดอย่างเมามัน และเพิ่งรู้ด้วยว่า แรงดูดหนูนี่แรงดีจริงๆ

วันไหนหนูเผลอดูดแหลกอย่างนี้อีก แม่จะลองยัดปากดูดของแก้วหนูลงไปแทน

ถ้าทำยังไงก็ไม่สำเร็จ เราคงต้องตุเลงด้วยนมสดๆจากเต้าในทุกที่ที่เราไป
จนกว่าหนูจะเป็นหนุ่มอย่างแน่นอน ... อ่อยยยย เลยเรา


หลังจากครบวันที่เก้าสิบเป็นต้นมา
ฮอร์โมนพลังเบบี้ของหนูก็เริ่มเปลี่ยนอีก
ถัดมาอีกวันเลย แม่วางหนูพิงหมอนเหมือนเดิม .. และแล้ว

เฮ้ยยยย .. หนูเกร็งตัวเอี้ยวลงทางซ้ายแล้วพลิกคว่ำลงมาเลย
จับกี่ครั้งก็เอี้ยวตัวพลิกเหมือนเดิม

พอวางหนูนอนหนูก็เกร็งตัวออกซ้ายเหมือนกัน จะพลิกคว่ำ แต่ติดแขน
ธ่อ ไ่ม่มีเทคนิคเลยลูก ต้องให้แม่นำอีกแล้ว

(แต่ทำไมคุณยายบอกไม่ให้ช่วยไม่รู้อ่ะ )

นอกจากนี้แล้ว หนูนอนนานขึ้น โดยไม่ต้องลุ้นอีกแล้ว
ปกติ แม่ต้องลุ้นว่า ถ้าหนูนอนเกิน 10หรือ15นาที ก็จะเกิน30นาทีหรือเปล่า
แต่กลายเป็นว่า หนูสามารถตะลุยได้อย่างต่ำ 1ชั่วโมง สบายๆก็สองชั่วโมง
วันไหน อืดหน่อย ตียาวไปเลยลูกพี่ สามชั่วโมง ช่วงบ่าย

โอ้ววว .. ตกลงอายุมากขึ้นนี่ นอนน้อยลงหรือมากขึ้นกันแน่นะ ?



หนูเล่นเก่งมากขึ้น คุยเก่งมากขึ้นด้วย แต่ยังสู้น้องอั๊ตจังไม่ได้
แม่คงต้องสู้กับหนูเื่รื่องพลังเสียง กับพลังการต่อสู้แทนหละมั้งนี่


สุดท้าย ของวันนี้
แม่ขอบคุณหนูมากจังจ้ะ ที่ให้เกียรติแม่เป็นสุภาพสตรีคนเดียวที่ หนูยอมให้
ถ้าไม่มีแม่แล้วไซร้ พ่อคงบ้าตายก่อนแล้ว
ทำไมหนูพลังเยอะจังลูก ร้องเสียงดังลั่น ชาวบ้านย่านนี้เขารู้กันหมดแล้ว
แม่หละอายเขาจัง