ผมหนึ่งขวบเกาหลีแล้วครับ

รีอันครับ ..
วันนี้เป็นวันสุดท้าย ก่อนจะย่างเท้าเหยียบวันครบรอบขวบแรก
ตามปฎิทินจันทรคติ สไตล์คนโบราณเกาหลี
คนเกาหลีนับอายุตัวเองด้วยปฎิทินนี้
แม้ว่าย่าจะบอกให้นับของหนูตามแบบสากล
แต่แกก็ขอต้มซุปสาหร่ายหม้อแรกให้หนูหน่อย

วันนี้ แม่เพลียมากเลยลูก
รบกับหนูน่ะแหละ

หนูกำลังเริ่มหายแล้ว แต่สิ่งที่ตามมา คือ ปฎิเสธอาหารมื้อหลัก
กินไม่กี่คำแล้วก็คายออก พอเผลอๆป้อนใหม่ก็รับใหม่
นึกได้ พ่อก็คายออกอีก

หนูต้องการถือช้อนเอง แล้วตักโน่นตักนี่ไปด้วย
แม่นึกว่า สงสัยรีอันต้องการกินเองแล้ว
กินเองคงอร่อยกว่า
เลยไปหามาให้หนูหนึ่งชุด พร้ิิิอมกับตัดแครอทใส่ลงไปให้ตักเล่นสองชิ้น
ตักไปตักมา ลูกเอามือหยิบแครอทขึ้นมากัดกินเฉยเลย
จากช้อน ลงมือละเลงโน่นนี่
เริ่มคายข้าวที่ป้อนเข้าไป ลงมาละเลงด้วยกัน
กัดแครอทไปกัดมา หนูโช้ค ขย้อนเอาของที่กินออกมา
คราวนี้จากที่เละอยู่แล้ว ทุกอย่างเละมากขึ้นอีก

แม่เพลียใจ ยกหนูออกมาจากจุดเกิดเหตุ
หนูก็สนุกไล่คลานจะมาเล่นกองเปรอะพวกนี้อีก

แม่ต้องสตีมพื้นเลยลูก ไม่งั้นไม่ไหว

ดีเหมือนกัน ทำบ้านเลอะ ถือเป็นโอกาสให้พื้นบ้านได้เจอเครื่องทำความสะอาดบ้าง 555


ยกหนูไปตรงไหน ก็มีเรืองให้เก็บทุกจุดไป
หนูรื้อหม้อชามรามไห กระจุย สิ่งที่โปรดและเล่นได้เงียบมากคือถังขยะในครัว
สองสามถังที่แยกขยะ หนูเล่นมันหมดเลย โชคดีที่ถังที่สกปรกที่สุด หนูทำอะไรกับมันไม่ได้
ติดฝาที่ปิดอยู่ และ ..หนูยังเปิดไม่เป็น

ใช้คำว่า ยัง เพราะวันหนึ่งมันก็คงเสร็จลูกตามระเบียบน่ะแหละ
ตู้ที่อยู่ล่างสุดทุกใบ เรียบร้อยหมดแล้ว
แม่หอบเอาสิ่งที่แตกได้ขึ้นมา กองเป็นพะเนินข้างบน
กำลังจะสร้างเจดีย์ได้อยู่แล้วลูก พะเนินสูงขึ้นเรื่อยๆน่ะ

มีคนบอกให้ล๊อคสิคะ .. แม่ตอบว่า แล้วหนูจะเล่นอะไรล่ะ คงเบื่อตาย

ฮ่าฮ่า เมื่อตอบอย่างนี้ คิดอย่างนี้ก็เชิญตามเก็บต่อไป



สถานที่หนูดิ้นรนจะไปให้ได้ คือที่ที่แม่ห้าม ..ห้องน้ำ และระเบียง ที่ยังถูกปิดเอาไว้เนื่องจากหน้าหนาว
แม่เพิ่งบอกพ่อเมื่อกี้แหละ ..เราเห็นทีต้องปูพื้นที่ระเบียงแล้ว แม่จับหนูไม่ไหว
จะแบกเอาไม้ลื่นลงมาจากห้องเก็บของ
มีคนยกให้เรา วันก่อนแม่พาหนูไปเล่น หนูชอบอกชอบใจเวลาตัวลื่นแล้วหล่นตุ้บลงมา
แม่เลยว่า ต้องรีบหาอุปกรณ์มาสลายพลังงานหนูแล้วหละ

ตกบ่าย หนูจะงอแงถ้าไม่พาออกจากบ้าน
พอเข้าบ้านย่าได้ อารมณ์จะเปลี่ยนเป็น "นี่ถิ่นข้าฯ รู้มั้ยใครหย่าย" หน้าตาจะเบิกบานมากเมื่อแม่กล่าวลา

วันนี้พอเห็นหน้าย่า แกส่ายหัวแล้วบอกว่า จากนี้ไปจะรับเลี้ยงหนูไม่ไหวแล้ว
แม่หัวเราะกลิ้ง ... รีอันพอเห็นแม่ก็ลุกมา แสดงฤทธิ์พลังเด็กหนึ่งขวบทันที

สองวันมาแล้ว ที่หนูงอแงจะนอนก่อนเวลานอน แบบง่วงจัด
ความจริง วันนี้หนูนอนถี่มากด้วยซ้ำ ไม่ใช่ถี่อย่างเดียว ตะลุยนอนเกินเวลามาตรฐานปกติตัวเองไปเยอะด้วย
แม้จะยังไม่ถึงสามชั่วโมง แต่นอนสองชั่วโมงนี่ก็ประหลาดแล้วสำหรับลูกแม่ที่เคยเป็นมา

ศุกร์นี้เป็นศุกร์ที่เพลียกว่าปกติมากเลยลูก ..
แม่หวังว่าแม่จะมีพลังอึดมากขึ้น ตามพลังของหนู

กอดหนูและรักมากจ้ะ
แม่