Thursday, August 20, 2009

รักแม่ครับ ..

ลูกครับ
แม่เพิ่งรู้ว่าลูกรักแม่จัง ...
ความรักของลูก มาทางของกิน
เวลามีของกิน แม่จะเป็นคนแรกที่ลูกนึกถึงก่อนเสมอ ...

พ่ออิจฉามั้ยนะ ฮี่ๆ

เพราะบางที อยู่กับพ่อตัวเบิ้งๆ แต่ลูกกลับส่ายหัวหาแม่ ถามหาแม่จากพ่อ
เพราะจะเอา"ชิ้นนี้" ให้แม่กิน

ช่วงนี้มีรายการแบบนี้ หนาตามากขึ้นทุกวัน แม่เลยเริ่ม"ซึ้งจิต"

เช้านี้ .. ไม่ว่ากินอะไร หนูจะแบ่งออกมายื่นให้แม่ อย่างไม่เคยเสียดาย
แม่ปอกกีวี ให้ลูก แล้วขอกินด้วย หนูป้อนแม่ แล้วเดินมาถามพร้ิิิอมไซน์"some more?" อย่างน่ารัก และชัดเจน

จิ้มมาป้อนอีก ป้อนอีก หันไปมองดูจานอีกที กีวีสองลูกหายเรียบ

แม่ให้ขนมวานิลลาบาร์คู่ หนูขอให้แม่splitออก แล้วแบ่งให้แม่อันนึง
ไม่ว่าแม่จะยืนยันว่า หนูกินไปเถ๊อ ยังไงกี่รอบ ลูกก็ไม่รับ .. (แอบมาคิดเอาเองว่า ขนมไม่อร่อยหรือเปล่าวะ)
ฮี่ๆๆ ไม่หรอก ขนมอันนี้ลูกชอบกินดีอยู่จ้ะ

แม่อมขนมเข้าปากหมดทั้งแท่ง พร้ิอมกับซาบซึ้ง น้ำใจลูกไปด้วย

ชื่นใจจังลูกรัก

หนูปอกส้ม แล้วหยิบมาป้อนแม่ ป้อนเอา ป้อนเอา ...


(ทั้งสามรายการ แม่กำลังนั่งอยู่หน้าคอมพ์)

เมื่อวาน พอลูกกลับจากโรงเรียน แม่ก็พาไปหาพ่อ
พ่อเอาใจเอ็งด้วยการชงไอซ์ทีให้ .. ลูกซดจนหมดแล้วก็มีไอซ์เป็นไฮไลท์ ของโปรด

เห็นแม่ก็อุตส่าห์เดินมายื่นก้อนไอซ์ให้ ... แต่แม่มัวแต่ตาเซ่อ ไม่เห็น
พ่อเตือนแม่ว่า ลูกจะให้กินแน่ะ ...

ให้แม่เสร็จ กลัวพ่อน้อยใจ ไปป้อนพ่อบ้าง


นี่คือสิ่งที่แ่ม่ภูมิใจในตัวลูกเสมอ ไม่ว่ารีอันมีอะไรอยู่ในมือ แม่ต้องหาเรื่องให้หนูแบ่งชาวบ้านเขาตลอด
แล้วหนูก็ไม่เคยดื้อกับแม่เลย กลายเป็นนิสัยของรีอันไป (หรือว่านิสัยมีอยู่แล้วก็ไม่รู้ดิ้)

หนูจะให้ๆๆ ให้ชาวบ้านเขาจนหมดมือ แต่ไม่เคยเสียใจว่าของตัวหมด


แม่ชื่นใจ ที่เป็นนัมเบอร์วัน คนแรกที่หนูจะหยิบยื่นให้ก่อนเสมอ
แล้วก็ให้ จริงๆ ไม่ยอมรับคืนแม้แม่จะยัดเยียดยังไง

รักหนูจริงๆ

**กี่กิโลแล้วฟะ อุ้มแล้วรู้สึกเหมือนอุ้มถังข้าวสารไงไม่รู้

No comments: