โล่งพุงลูก โล่งใจแม่

เหตุผลที่แม่สามารถเปิดบันทึกมาเขียนได้ เพราะสบายใจขึ้นเนื่องด้วยอาการของรีอัน
เธอเป็นไข้แบบกระทันหัน ณ สิบโมงเช้าของวันอาทิตย์ ไข้ขึ้นสูงฉับพลัน ตื่นมาก็ยังดีๆอยู่ แล้วเดินมานัวเนียแม่
บอกว่าเจ็บตา พอแม่จับตัวก็แปลกๆเลยลองวัดไข้ โอ้ววว มันพุ่งทะลุเพดาน38 เตรียมทะลุยอด39แล้ว
แม่จัดการหายาลดไข้ให้กิน แล้วจับนอน .. ไม่รู้สาเหตุจริงๆ

วันนั้นต้องวนไปฉุกเฉินสองรอบ เพราะไข้ไม่ยอมลดไม่ว่าจะให้ยาลดไข้กี่รอบ
แล้วร้อนแบบมือเท้าเย็น ลำตัวมีขนลุกเห็นชัดๆ มีระดับที่ปรอทวัดให้เท่านั้นที่บอกว่า เป็นไข้ นอกนั้นคลำก็แทบเดาไม่ได้เลย

ไม่ยอมให้เช็ดตัว ในที่สุด หมอฉุกเฉินที่ดูใจเย็นที่สุดตรวจและค่อยๆอธิบายให้ฟังว่า มีแผลพุพองในปาก แบบน่ากลัวมาก
จ่ายยาแก้อักเสบมา ยาลดไข้

แต่ยังไม่ลดอีก เลยหอบกันไปอีกรอบ
รอบหลังนี่ เจอเด็กผู้หญิงคนหนึ่งอาบน้ำแล้วหมดสติไป มาลัดคิวรีอันแบบกำลังพยายามยื้อชีวิตเธอ
รีอันตกใจทีเ่ห็นพี่ชายของเด็กคนนั้นร้องไห้หนัก จนไข้ลดเอง

เออ ดี หมอบอกว่า ปรอทที่บ้านอาจจะเสียนะครับ กลับบ้านได้เลยครับ

วันจันทร์ แม่พาไปอย่างง่ายๆที่คลีนิคจังเพียง โถ... ง่ายไปไหมแม่

ตกบ่าย แย่ลงอย่างหนัก แม่เกิดฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า แผลเม็ดพุพองในคอที่เคยเป็นแน่ๆ เขาว่าเด็กเคยเป็นจะได้เป็นอีก และมีหมอคนเดียวที่จัดการกับไอ้นี่ได้ หมอคนทีจะล้วงเอายากฆ่าเชื้อเข้าไปทรมานทาที่แผลให้รีอันร้องจ๊ากกก ห้องแตก

แล้วหอบลูกไปเลย หมอทำหน้าสะิอิดสะเอียนมาก

รีอันไม่ถ่ายมาตั้งแต่วันเสาร์ ไข้ขึ้้นผสม กินอะไรไม่ได้ ยิ่งไม่ถ่าย

ให้น้ำเกลือ ลืมบอกหมอไปว่า รีอันบ่นปวดท้องมาตลอด แต่หาหมอที่จับอาการยังไม่ได้สักคน

วันนี้พอหมอเจอแผลในช่องคอ ก็ไร้สติ ลืมตรวจท้องรีอัน

รุ่งขึ้น รีอันตื่นมางัดแม่ประมาณสามสิบนาที (แม่นอนดึกมากเพราะตามข่าวที่กรุงเทพ)

ร่ำร้องจะไปหาหมอให้ได้ แม่ไม่อยากพาไป แต่ลูกยืนยันว่าปวดท้องขอให้พาไปหาหมอ

แปลกใจมาก แต่ก็พากันไปอย่างสะบักสะบอม เพราะฝนตก

ในที่สุด ได้อาปาไปส่ง ....
อาปาได้ประจักษ์กับตาตัวเองว่า ลูกแย่ยังไง ..ให้น้ำเกลือยาแก้อักเสบอีกรอบ เพราะแผลเละมาก
ใส่ยาฆ่าเชื้อ ร้องโลกแตกอีกที
สวนทวาร และเอกซ์เรย์ท้อง

สุดท้าย หมอบอกว่า ขี้เต็มไส้เลย

หลอนแม่จริงๆ ..

หมอบอกว่าให้พยายามให้กิน ไม่กินก็ไม่ถ่าย ขอยาถ่ายหมอก็ไม่ให้
(มารู้ทีหลังว่าหมอจัดผสมมาให้รายการยาบด)

สรุปว่าหยุดโรงเรียนสองวัน รวมวันอาทิตย์ เป็นสามวัน
วันทีไ่ด้ไปรร. เธอระริกระรี้มาก ครูรายงานมาว่า กินข้าวได้เยอะดี

แต่วันต่อมา คือวันนี้ ดันไม่ยอมกินข้าวเช้า เมินนม และทุกสิ่งทุกอย่าง

แม่ผสมกับข่าวเผาCTWที่เมืองไทยแล้ว เครียดๆๆๆๆ บังคับลูกกินข้าว (และครูที่รร.เป็นคนสังเกตุเห็นว่า มีตุ่มใหม่ที่ริมฝีปากหนองเหลืองอ๋อยเชียว)

ยังไง วันนี้เธอก็ต้องการไปรร.ให้ได้

เย็นแม่พารีอันไปหาหมอ จัดยาชุดใหม่ เป้าหมายคือให้อึออกให้เป็นปกติให้ได้
กำจัดแผลต่างๆให้หายในเร็ววัน

แล้ว ณ เย็นนี้ ปฏิเสธข้าวต้มเม็ดพองๆของแม่อยู่ดีๆ ก็ยอมกินจนหมด

ขอซีเรียล แม่แอบผสมลูกพรุน หมดเช่นกัน.. มาแย่งแม่กินอีกต่างหาก

แล้ววิ่งไปอึเลย .. ท่าทางจะสบายตัวขึ้นแล้ว


แม่โล่ง โล่ง โล่ง จริงๆ




เย็นวันนี้ไปหาหมออีกรอบ เพร