เรื่องภาษาของเธอ

ถ้าอยู่หน้าคอมพ์นี่ เวลามันติดปีกบินไปทันทีเลยนะ ลืมตัวนอนดึกได้เลยทุกที

รีอันช่วงนี้เน้นเล่นคนเดียว เล่นคนเดียวดีมากเลย
เหมือนจินตนาการไปเรื่อยเปื่อย

เช่น จับขวดโลชั่นมาคุยกับรถคันเล็กๆ แล้วบอกของสองสิ่งนี้ว่า อย่าทะเลาะกัน
เอ้อ.. แม่แอบฟังอยู่น่ะ

ณ วันนี้ หลังจากอาบน้ำเสร็จก็บรรเลงเล่น บรรเลงคุยคนเดียว เริ่มทุกประโยคด้วย"어느날..."
และประโยคต่อไป ก็เหมือนเดิม ออนือนัล.. ฟังแล้วตลกดี

แม่นั่งอยู่หน้าคอมพ์ รีอันปีนขึ้นมานั่งตัก แล้วกดเครื่องคิดเลข
ถามแม่ว่า ""mommy what is that?"
หมายถึงตัวเลขที่หน้าปัดนะ
แม่ตอบให้ "Numbers"

รีอันทำเสียงแบบคุณครู ตรวจคำตอบนักเรียน โทนซีเรียส..
bing bong bang~~ Yes

ขำมัน น่ารักจริงๆ

ต่อมา ถามอีกคำถาม
"숫자 몇마리.."

อ้าว มาอีกละ แนวมารีนี่
เพิ่งเริ่มเป็นเมื่อวาน car 3마리 ..
ทุกอย่างทุกภาษา ลงท้ายด้วยมารี หมด..


ดึกแล้วต้องรีบไปนอน แต่กลัวลืมเรื่องน่ารักๆ ต้องมาบันทึกเอาไว้ ..

กรอบเลี้ยงลูกของแม่

ไปรับรีอันจากรถรร. พอเดินหันหลังจากครูมาเท่านั้นแหละ เพลงใหม่ก็เริ่มบรรเลง
"It's a party! It's a party!
yummy yummy yummy
yummy yummy yummy
I love Pizza, I love pizza
yum yum yum"

แหงนหน้าแหกปากเสียงลั่นทุ่งเลย
รู้ไหมว่า คนฟังนี่หัวใจพองยิ่งกว่าคอนเสิร์ตที่อยากฟังในสามโลกอีก

อาปาแอบกระโดดออกมาจ๊ะเอ๋ ..
แกประทับใจที่เมื่อวาน รีอันจะถลาวิ่งมาหาเมื่อเห็นพ่อ
ตกค่ำยังโทรไปบอกว่า "แดดดี ไอเลิฟยู" อีกด้วย

แม่สอนให้ลูกสวีทให้พ่อ .. นั่นคือความรักของแม่ผ่านทางลูกจ้ะ

พอกลับเข้าบ้าน สิ่งแรกที่แม่ต้องดูคือ บันทึกประจำวันจากครู
วันนี้วันศุกร์ มีบันทึกประจำสัปดาห์ด้วย

แม่ไม่อยากเื่ชื่อตาตัวเองว่า จะได้อ่านข้อความเช่นนี้

""Rian's brighten up my day
ครูว่า รีอันเป็นคนแรกที่ทำให้วันทั้งวันของครูสดใส
ตั้งแต่ก้าวเข้าประตูมา รีอันก็วิ่งมาหาแล้วตะโกนว่า "ครูคร๊าบบ รีอันมาแล้วคร๊าบ"
แล้วแจกยิ้มอันสวยงาม ยิ้มของรีอันทำให้ดิฉันต้องยิ้มด้วย "ยิ้มชุบชีวิต"

요즘 리안이 덕분에 하루를 기분좋게 시작한답니다
저보다 리안이가 먼저 오늘날이 많은데
현관에 들어서면 리안이가 달려나와서
"선생님~ 리안이 왔어요"

하고 너무예쁜미소를오여 주거든요
리안이는 웃는게 참 예쁜거 같아요

그레서 리안이가 웃으면 저까지 웃게되네요
"살인미소예요"

แม่อ่านแล้วยิ้มไม่หุบ โชคดีที่อาปาอยู่ด้วย เลยให้อ่านแล้วหัวใจพองด้วยกัน

อะไรจะมีความสุขเช่นนี้ ลูกที่เลี้ยงมาแบบลองผิดลองถูก ได้มีชีวิตเช่นเดียวกับของขวัญแก่ผู้อื่นอย่างนี้

แม่ก็ไม่รู้ว่าแม่สร้างได้ตรงไหน หรืออะไรในตัวลูกมันดีอยู่แล้ว ..

ตกเย็น ครูภาษาเกาหลีคนใหม่มา ..เป็นหัวหน้าทีม เนื่องจากแม่เอ่ยปากขอเลิกเรียนแล้ว
ขี้เกียจบิวด์อารมณ์ลูกทุกครั้ง วันนี้ครูดูทุ่มพลังเต็มที่
จนรีอันสู้ไม่ไหว เดินมาหาแม่บอกว่า ฮิมดึลรอ... ฮ่าฮ่าฮ่า แม่ขำกลิ้ง

ครูเล่นกับความอยากของแ่ม่ๆ ด้วยการเสนอโปรโมชั่นพิเศษ ของวิชาคณิตศาสตร์
แม่เองก็รับฟัง ด้วยความสนใจ
แต่ไม่ข้ามกรอบที่ตัวเองตั้งเอาไว้ หนึ่งสัปดาห์ สองวิชาสองครั้ง ก็เพียงพอแล้ว ไม่อยากเกินกว่านี้
แต่เสียดายของถูก ขนาดเอ่ยว่า งั้นซื้อสินค้าไว้ก่อนแล้วเริ่มเรียนทีหลังได้ไหม
ครูว่าได้ แต่ไม่เกินภายในสองเดือน ..


อืมม หรือบางทีแม่อาจจะเลิกภาษาเกาหลีแล้วไปต่ออันนั้น?

และแล้ว ..เมื่อแม่พบกับบทความที่เขียนเกี่ยวกับเรื่องของเด็กรร.มหิดลทีเ่ผาโรงเรียนตัวเอง โดยครูบาป๋อง
คนที่เคยเป็นแชมป์สารพัดของปทท. แต่ตัดสินใจบวชจนยังไม่อยากสึก
ได้กล่าวถึง ทุกข์ ของคนเก่ง

ไม่เคยแพ้ ต้องชนะ ต้องได้ คิดอะไรก็ทำอย่างนั้น เพราะถือว่าตัวเก่ง
ไม่สนใจใคร ไม่มีทักษะทางอารมณ์

อ่านจบแล้วตัดสินใจชัดเจน แม่เห็นทางสว่าง

สัปดาห์หน้าครูคงงง ว่าดูเหมือนกับแม่จะเซ็นต์จ่ายแล้ว แต่เปลี่ยนใจไร้เยื่อใยโดยสิ้นเชิง

แม่ต้องมีขอบเขต เพราะมักชอบมีธุีรกิจเหล่านี้ที่เข้ามาเล่นกับความอยากของแม่

(แม่ก็ไปเรียนเองสิ..)


แม่คิดว่ามีแนวทางเบื้องต้นในระดับหนึ่งสำหรับลูกอยู่แล้ว
และไม่ว่าจะอย่างไร แม่ไม่กลัวที่ลูกจะไม่เป็นที่หนึ่งในชั้น
ขอให้ลูกอยู่รายล้อมด้วยความรัก รักทุกคน ทุกคนรัก มีความสุขกับการงานที่ทำ
รู้จักแก้ปัญหาด้วยหัวใจผสมปัญญา ก็นับว่าพอใจและุอิ่มแล้วสำหรับการปั้นลูกชายมาหนึ่งคน

**วันนี้ีรู้จักเพื่อนบ้านใหม่หนึ่งคน เป็นคนมาเลย์ ครึ่งไทย-จีน แม่-ไทยสุไหงโกลก พ่อ-จีนมาเลย์ แต่งงานกับคนสิงคโปร์ ตอนนี้ลูกเขาวุ่นวายเรื่องภาษามากกว่ารีอันอีก 5555

แม่พาไปไทยฟังภาษาไทย (ตัวแม่พูดไทยแทบไม่ได้เลย) แม่พูดจีนด้วย มีภาษามาเลย์ด้วย พ่อพูดภาษาอังกฤษ เฉพาะมานั่งคุยกันนี่ก็มิกซ์กันสามภาษาแล้ว อังกฤษ จีน ไทย ดีนะจะเผลอพูดเกาหลีให้ด้วยหลายที นับว่าเป็นเืพืี่อนบ้านชั่วคราว แต่ทำให้เราค้นพบว่า เราเข้ากันได้ง่ายและเร็วเพราะมีพฐ.วัฒนธรรมคล้ายกันแน่ๆ ทำไมเข้ากันได้สนิทเร็วดีกว่าคนเกาหลีอีก แบบสนิทในใจเลยนะ