ลูก ..

แม่เหนื่อยกับการวิ่งวนเป็นหนูถีบจักร วนมันอยู่อย่างนี้
รับมือกับลูก หิว ง่วง ซนเรื่อยเปื่อย
จับแต่งตัว ไปด้วยกัน หรือไปส่งย่า
ทำงานๆๆ แล้วรีบบึ่งมารับลูก
กินข้าว พาลูกเข้านอน หลับด้วยกันเลยเป็นส่วนใหญ่

ยายถามมาว่า หนูซนมากไหม ?
แม่ตอบอย่างมั่นใจว่า ซนประสาเด็กเท่านั้น
ณ วันนี้ นะลูก หนูแค่นี้
แม่ยังไม่รู้อนาคตตัวเองน่ะ ที่ตอบไป

แม่ตอบอย่างนั้น เพราะ คิดว่า หนูค่อนข้่างละมุนละไมนะลูก
เด็กๆชอบเล่นจัง มือถือเนี่ยะ
ถ้าเป็นของพ่อหรือแม่ หนูจะเล่นอย่างกับของเ่ล่นคุ้นเคย
แต่ถ้าเป็นของคนอื่น หนูจะเมียงๆมองๆนานสองนาน
ค่อยๆเอื้อมมือไปช้าๆ ใช้เวลานานมากกว่าจะแตะได้
เช่นเดียวกับข้างของอื่นๆที่หนูอยากแตะด้วยเหมือนกัน
หนูจะค่อยๆเอื้อมอย่างเกรงใจ

แม่คิดว่า หนูไม่ตะปบเร็วนักหรอก
ค่อยยังชั่ว ..

หนูทำอย่างนี้แล้วแม่นึกถึงม่ง
ม่งเป็นหมาขี้เกรงใจ
มันไม่เคยกระโจนใส่อาหารบนโต๊ะตัวเตี้ยๆ ของเกาหลีเลย
ซึ่งชนะใจ คุณตาคุณยายไปหมดแล้ว เรื่องนี้

แม่เคยคิดเล่นๆว่า หากมีลูก อยากให้ลูกน่ารักอย่างม่งนี่แหละ


ม่งมาอยู่กับเราได้ เป็นคืนที่สองแล้ว คืนนี้
คุณตาคุณยายไปญี่ปุ่น
แม่รับฝากอย่างมั่นใจ แต่พบว่า ต้องระวังเป็นสองเท่า
ไม่ให้หนูตะลุยม่ง ไม่ให้ม่งงับหนู (ถ้าตกใจเพราะรีอันดึงหางหรือตบหัว)

รีอันคลานอ้อมแม่จะไปหาม่ง
ม่งย่องหนี ไปอีกทาง
หนึ่งคน หนึ่งตัว วนกันรอบๆตัวแม่อย่างนี้แหละ

แม่เผลอแป๊บเดียว รีอันนั่งตรงหน้าม่งแล้ว
กำลังเอามือลูบคลำลูกกระพรวนที่คอม่งอยู่
แม่หละ ลุ้น
แต่ดูแล้ว ท่าทางหนูจะสุภาพกับม่งใช้ได้ ม่งเลยไม่รำคาญ

อีกสักพัก รีอันเงียบหายไป
ชามน้ำ - อาหารม่ง ถูกคว่ำซะแล้ว เกลื่อนเลย
แม่นึกถึงอั๊ตจังทันใด ..เฮ้อ
กินไปกี่เม็ดแล้วนี่หละ่ ลูก

ม่งเป็นสิ่งดึงดูดใจให้รีอันอย่างดี
หนูหัวเราะเอิ๊กๆ เมื่อเห็นหมาสะบัดตัว
หมาวิ่งก็ขำ ..


เหนื่อยแม่ก็ยอมวะลูก .. มีความสุขอย่างนี้ก็

พ่อยกเอาไม้ลื่นลงมาให้แล้ว
แม่จับหนูลื่น .. หัวเราะชอบใจ แล้วจะปีนขึ้นเอง
หนูโตขึ้นเยอะเลยลูก

หนูยังไม่ชอบนมสดเท่าไหร่ลูก
แม่ก็คะยั้นคะยอยกให้ดูดอยู่นั่นแหละ
หวังว่าหนูจะรักมัน ดื่มมันได้เก่งขึ้น

วันเกิดของลูก

ลูก..

วันนี้ปีที่แล้ว ตอนตีสี่สิบสองนาที แม่รวบรวมพลังเบ่งอึ๊บบ สุดท้ายมีลูกตัวยาวๆ(ตอนนั้น)
ชื่อรีอัน ออกมานอนดิ้นร้องแว๊กๆ ..


เด็กอะไรมีวันเกิดสามครั้งกันนี่ ..
ครั้งแรก เมื่อวันที่3/8 ที่ผ่านมา เพราะมันตรงกับวันเกิดจันทรคติของหนู (2.1)
ครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 3/15 เพราะเป็นวันเสาร์ เราจัดปาร์ตี้ใหญ่ๆ มีแขกมาร่วมงาน 120คน ณ ห้องใหญ่ห้องหนึ่งที่เวดดิ้งบลัง (จัดกันตามธรรมเนียม ขวบแรกของเกาหลี)ท
และครั้งที่สาม วันนี้ครับ เป็นวันจริง เราอุ้มรีอันไปร่วมงานปาร์ตี้ของเพื่อนหนู ยูจู
แต่เข้างานไม่ได้ เพราะคนเต็มห้องเล็ก แขกล้นเป็นล้าน .. เลยเดินออกไปกินข้าวต้มแถวๆนั้น ฮ่าฮ่า

ไม่มีอะไรเป็นพิเศษสำหรับหนู ณ วันนี้
นอกจากว่า พ่อน้อยใจที่ซาจังไม่มางานเรา อ้างว่าไปตีกอล์ฟ แต่ดันมาร่วมงานวันนี้ของยูจู
พ่อบ่นตั้งแต่วันนั้นแล้ว ว่าหากซาจังนิมมางานนี้แกจะงอน
แกงอนเลยเถิด พากันออกมากินข้าวต้มแล้วเลยไปเก็บของออกจากออฟฟิศเลย
พ่อจะทำอะไร แม่ก็ไม่รู้ไม่ชี้ด้วยแล้ว น้ำขึ้นน้ำลงผีเข้าผีออกมาหลายครั้งแล้ว
ครั้งนี้จะเป็นอย่างไรต่อ ไม่รู้ด้วยแล้ว ..

สรุปว่า วันเกิดครบขวบแรกของลูก พ่อตบเท้าออกจากงานซะนี่
จำได้แม่นยำแน่เลยครานี้ ฮ่าฮ่า

บันทึก วันเกิดของลูกหน่อย
ทำนองว่าช่างถ่ายรูปแต่กลับไม่มีใครถ่ายรูปให้ได้ดีในงานของตัว
ผลคือ เรามีรูปไม่กี่ใบ ณ วันงานนั้น
แม่ไม่สนใจมาก .. มีรูปรีอันเยอะเพียงพอ แล้ว

เด็กหนึ่งขวบรู้มากกว่าที่คิดนะคะ

รีอันครับ ..
นับตามปฎิทินจันทรคติ หนูอายุหนึ่งขวบ(รอบดวงจันทร์)
แม่ว่า มันมีผลอยู่นา ..

เมื่อวาน หนูครบรอบ
วันนี้หนูทำท่าจะก้าวขาเดินทั้งวันเลยลูก

เพิ่งเริ่มเอาเมื่อตอนแม่พาหนูไปเยี่ยมน้าแพร คลอด
พอเห็นเด็กตัวเล็กๆนอนนิ่งๆในตะกร้าเด็ก หนูก็หัวเราะชอบอกชอบใจตลอด
เผลอไม่ได้ รีอันเป็นตะปบน้องตัวเล็กๆนั่น
เดี๋ยวหัวเราะบ้าง เกาะขอบตะกร้ายืนขึ้นบ้าง

ยืนไปยืนมา หนูอี้งๆจะยกขาก้าว ยังขยับไม่ออกก็มีมือยื่นเข้ามาช่วยตลอด
พอกลับเข้าบ้าน หากแม่เห็นหนูทำท่าอึ้ง ยกขายังไม่ออก (แต่ขยับ) เมื่อไหร่
แม่นั่งมองหนูเฉยๆว่าจะทำได้หรือเปล่า ... ผลคือยังไ่มได้ฮ่ะ

หนูยกเท้าไม่สำเร็จ ก็หย่อนตัวลงนั่งยองๆ
อย่าเพิ่งท้อนะลูก ...

แม่ทำโครงการลดน้ำหนักของหนูพังลงหรือเปล่าลูก ?
เห็นหนูไม่รับอาหารหลักมาสองสามวัน อิแม่ขี้กังวล ก็จัดการลองทำเป็นข้าวต้มนิ่มๆกลืนง่ายๆให้
ปรากฎว่า หนูกินดีแฮะ

ใครๆเขาบอกว่า หนูจะลดน้ำหนักตัวเื่ิพื่อยืดตัว ไม่ต้องกังวล
ยังไงก็ตาม ข้าวต้มมันคงไม่เท่าไหร่หรอกใช่ไหม หนูกินนิดเดียวเหมือนเดิมแหละ

วกมาเรื่องที่หนูหัวเราะชอบใจเด็กตัวเล็ก
ทำเอาใครๆก็ขำที่รีอันสนใจเด็กมากกว่าทุกอย่าง
มัีนน่ารักมาก สงสัยหนูอยากเป็นพี่หรือลูก


เมื่อวานหนูง่วงอยากนอนอย่างเดียว
วันนี้หนูอยากแต่เล่น ไม่อยากนอน
แม่วื่งไปเอาโทรศัพท์ที่ลืมไว้ในรถ
พอกลับมา รีอันขึ้นไปยืนบนโต๊ะน้ำชาตัวที่มีล้อเลื่อน
หนูเข็นมันทั้งวันไง แล้วเข็นไปชนกับเครื่องกรองอากาศ ก็เลยต่อตัวขึ้นไป
มือสองข้างอยู่บนเครืองนั้น เพื่อจะเอื้อมคว้าแบนเนอร์รูปรีอันตัวใหญ่ ที่พ่อเตรียมไว้สำหรับงานวันเกิดหนูน่ะแหละ

แม่ใจหายแว๊บ ถ้ากลับมาช้ากว่านี้อีกนิด โต๊ะมันคงเลื่อนออก แล้วลูกคงหน้าคว่ำร่วงมาแน่นอน

เรากอดกันทั้งวันเลยลูก
รักหนูมากครับ

แม่

ผมหนึ่งขวบเกาหลีแล้วครับ

รีอันครับ ..
วันนี้เป็นวันสุดท้าย ก่อนจะย่างเท้าเหยียบวันครบรอบขวบแรก
ตามปฎิทินจันทรคติ สไตล์คนโบราณเกาหลี
คนเกาหลีนับอายุตัวเองด้วยปฎิทินนี้
แม้ว่าย่าจะบอกให้นับของหนูตามแบบสากล
แต่แกก็ขอต้มซุปสาหร่ายหม้อแรกให้หนูหน่อย

วันนี้ แม่เพลียมากเลยลูก
รบกับหนูน่ะแหละ

หนูกำลังเริ่มหายแล้ว แต่สิ่งที่ตามมา คือ ปฎิเสธอาหารมื้อหลัก
กินไม่กี่คำแล้วก็คายออก พอเผลอๆป้อนใหม่ก็รับใหม่
นึกได้ พ่อก็คายออกอีก

หนูต้องการถือช้อนเอง แล้วตักโน่นตักนี่ไปด้วย
แม่นึกว่า สงสัยรีอันต้องการกินเองแล้ว
กินเองคงอร่อยกว่า
เลยไปหามาให้หนูหนึ่งชุด พร้ิิิอมกับตัดแครอทใส่ลงไปให้ตักเล่นสองชิ้น
ตักไปตักมา ลูกเอามือหยิบแครอทขึ้นมากัดกินเฉยเลย
จากช้อน ลงมือละเลงโน่นนี่
เริ่มคายข้าวที่ป้อนเข้าไป ลงมาละเลงด้วยกัน
กัดแครอทไปกัดมา หนูโช้ค ขย้อนเอาของที่กินออกมา
คราวนี้จากที่เละอยู่แล้ว ทุกอย่างเละมากขึ้นอีก

แม่เพลียใจ ยกหนูออกมาจากจุดเกิดเหตุ
หนูก็สนุกไล่คลานจะมาเล่นกองเปรอะพวกนี้อีก

แม่ต้องสตีมพื้นเลยลูก ไม่งั้นไม่ไหว

ดีเหมือนกัน ทำบ้านเลอะ ถือเป็นโอกาสให้พื้นบ้านได้เจอเครื่องทำความสะอาดบ้าง 555


ยกหนูไปตรงไหน ก็มีเรืองให้เก็บทุกจุดไป
หนูรื้อหม้อชามรามไห กระจุย สิ่งที่โปรดและเล่นได้เงียบมากคือถังขยะในครัว
สองสามถังที่แยกขยะ หนูเล่นมันหมดเลย โชคดีที่ถังที่สกปรกที่สุด หนูทำอะไรกับมันไม่ได้
ติดฝาที่ปิดอยู่ และ ..หนูยังเปิดไม่เป็น

ใช้คำว่า ยัง เพราะวันหนึ่งมันก็คงเสร็จลูกตามระเบียบน่ะแหละ
ตู้ที่อยู่ล่างสุดทุกใบ เรียบร้อยหมดแล้ว
แม่หอบเอาสิ่งที่แตกได้ขึ้นมา กองเป็นพะเนินข้างบน
กำลังจะสร้างเจดีย์ได้อยู่แล้วลูก พะเนินสูงขึ้นเรื่อยๆน่ะ

มีคนบอกให้ล๊อคสิคะ .. แม่ตอบว่า แล้วหนูจะเล่นอะไรล่ะ คงเบื่อตาย

ฮ่าฮ่า เมื่อตอบอย่างนี้ คิดอย่างนี้ก็เชิญตามเก็บต่อไป



สถานที่หนูดิ้นรนจะไปให้ได้ คือที่ที่แม่ห้าม ..ห้องน้ำ และระเบียง ที่ยังถูกปิดเอาไว้เนื่องจากหน้าหนาว
แม่เพิ่งบอกพ่อเมื่อกี้แหละ ..เราเห็นทีต้องปูพื้นที่ระเบียงแล้ว แม่จับหนูไม่ไหว
จะแบกเอาไม้ลื่นลงมาจากห้องเก็บของ
มีคนยกให้เรา วันก่อนแม่พาหนูไปเล่น หนูชอบอกชอบใจเวลาตัวลื่นแล้วหล่นตุ้บลงมา
แม่เลยว่า ต้องรีบหาอุปกรณ์มาสลายพลังงานหนูแล้วหละ

ตกบ่าย หนูจะงอแงถ้าไม่พาออกจากบ้าน
พอเข้าบ้านย่าได้ อารมณ์จะเปลี่ยนเป็น "นี่ถิ่นข้าฯ รู้มั้ยใครหย่าย" หน้าตาจะเบิกบานมากเมื่อแม่กล่าวลา

วันนี้พอเห็นหน้าย่า แกส่ายหัวแล้วบอกว่า จากนี้ไปจะรับเลี้ยงหนูไม่ไหวแล้ว
แม่หัวเราะกลิ้ง ... รีอันพอเห็นแม่ก็ลุกมา แสดงฤทธิ์พลังเด็กหนึ่งขวบทันที

สองวันมาแล้ว ที่หนูงอแงจะนอนก่อนเวลานอน แบบง่วงจัด
ความจริง วันนี้หนูนอนถี่มากด้วยซ้ำ ไม่ใช่ถี่อย่างเดียว ตะลุยนอนเกินเวลามาตรฐานปกติตัวเองไปเยอะด้วย
แม้จะยังไม่ถึงสามชั่วโมง แต่นอนสองชั่วโมงนี่ก็ประหลาดแล้วสำหรับลูกแม่ที่เคยเป็นมา

ศุกร์นี้เป็นศุกร์ที่เพลียกว่าปกติมากเลยลูก ..
แม่หวังว่าแม่จะมีพลังอึดมากขึ้น ตามพลังของหนู

กอดหนูและรักมากจ้ะ
แม่

เกือบครบรอบแรกแล้วครับ

รีอันครับ ..
ลูกป่วยอีกแล้ว เหมือนจะป่วยบ่อย แต่แม่ว่าไม่บ่อยหรอก
ป่วยแต่ละครั้ง ไม่รู้สึกว่าหนักสักที เดี๋ยวก็หาย

รอบนี้แม่ต้องพาหนูไปรพ.รอบสอง ที่คลีนิึคหูคอจมูก ตามคำแนะนำของย่า
หนูร้องลั่นคลีนิคแทบแตก เมื่อเจอคุณหมอช่วยหนีบเอาขี้หูออกมาอย่างมากมาย
คงมีการดึงออกมาด้วย หนูคงเจ็บ แต่แม่กลับไม่สงสารเหมือนตอนโดนเสียบน้ำเกลือ

หมอบอกว่า ถ้าจมูกหายเร็ว หูก็จะหายเร็วด้วย
หนูรู้มั้ย แม่ใช้วิธีดูดน้ำมูกให้ลูก อย่างเต็มใจจะติดหวัดด้วยทีเดียว
แรกสุดที่แม่ใช้วิธีนี้ ตอนหนูอายุห้าเดือน หนูนิ่งให้แม่ทำให้
แต่หลังจากนั้นไม่นาน แม่ก็ต้องฟัดกับหนูถ้าจะใช้วิธีนี้อีก

เพิ่งจะมาครั้งนี้นี่แหละ ที่หนูยอมอย่างเต็มใจ และแม่ก็ดูดจนเกลี้ยงหลอดเลยเชียวแหละ ฮ่าฮ่า
รู้สึกสบายใจ หนูก็คงโล่งจมูกดี แม่ต้องรีบไปบ้วนปากล้างคอ
ไม่อยากคิด ถ้าแม่ติดหวัดหนูจะหายกันได้ยังไงเล่า .. เนอะ

แม่ไม่รังเกียจการป่วยของลูก ชักจะเชื่อแล้วว่า หลังจากเด็กป่วย เด็กจะโตขึ้น
เพราะสังเกตุเห็นอย่างนั้นจริงๆ
รอบนี้ หนูน้ำลายไหลยืดยาดหลายวันมาก มีสองสาเหตุ หนึ่งคือ ฟันจะขึ้น
สองคือ เจ็บคอ
ไม่มีใครยืนยันข้อสองให้
และไม่มีใครสามารถยืนยันข้อแรกให้

การป่วยรอบนี้จึงเป็นรอบที่มอมมากจริงๆ ทั้งน้ำลายน้ำมูกเปรอะกันท้างวัน

อีกไม่กี่วันหนูจะครบหนึ่งขวบแล้ว
เวลาคุยกับใคร ก็จะีมีแต่คนทักถามว่า รีอันเดินหรือยัง?
แม่ก็ตอบยัง อย่างเต็มปากและไม่ร้อนใจ
สักวันหนูก็จะเดินนะ แม่คิดว่า
ตอนนี้หนูเข็นทุกอย่างในบ้านเดินอย่างเพลิดเพลิน
พ่อก็นั่งดูหนูเข็นทุกอย่างอย่างเพลิดเิพลินเหมือนกัน

เล่นซนมากขึ้น หลังจากอาการเริ่มดีขึ้น พลังรื้อกระจุยกระจาย แหลกราญเลยลูก
แม่ปล่อยหนูอย่างนั้นแหละ .. เอาเลยตามสบาย

หนูขยับพุงมั่งโยกตัวมั่งตามเสียงเพลงอย่างสราญทุกครั้ง เดี๋ยวนี้

แม่กอดหนูทีไรก็มีความสุขมากขึ้นทุกทีเลยลูก

หนูคุยจ๋าจ๊ะ เจ๊าะแจ๊ะทั้งวันเหมือนกัน

พ่อกำลังเตรียมงาน วันเกิดแรกให้ลูก
มีคลิปวิดีโอวันที่คลอดหนูด้วย แม่ดูแล้วมีความสุข ไม่เคยลืมวันนั้นได้เลยจริงๆ

รักหนูมหาศาล
แม่