อากาศเอาแน่เอานอนไม่ได้ รีอันก็ไม่ได้นอนเฉยๆทุกวันเหมือนกัน

ลูกรัก..

เคยได้ยินใครพูดกันให้เกร่อว่า "ไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน เห็นหน้าลูกก็ชื่นใจหายเหนื่อย"

อันนี้แม่ยังพูดไม่เต็มปากเสียที

วันนี้แม่อยากบ่นว่า เหนื่อย อยากท้อ แล้วบินกลับไปเมืองไทย ที่ๆมีคนจะช่วยแม่ดูแลรีอันได้
เวลาเหนื่อย ที่เรียกว่าปนท้อน่ะ มือไม้มันจะอ่อนแรงไปด้วย ตามสภาพของแรงใจ

ณ บัดเวลานั้น แม่หันไปเห็นหน้าเอ๋อๆ เอ่อๆไร้ยิ้ม แต่งงๆของหนูพอดี

ขนาดนั้นแม่ก็ยิ้่มได้ ..หายเหนื่อยได้หวะ ดูสิ
ที่เขาว่าก็จริงนะน่ะ อิอิ

ช่วงนี้การเปลี่ยนแปลงของหนูมีมาให้เห็นทุกวัน สามวันรวดมาแล้ว
จะขอบันทึกลำดับไ้ว้ตามนี้ ตะเรงเตร่ง เตรงง

ณ วันอังคารที่ 28 สค.
แม่พบว่าฟันสองซี่ล่าง แรกของหนูโผล่พ้นเหงือกมา
หนูดูดนมแม่ทุกวัน เพิ่งเจอนี่แหละ ตื่นเต้นมากราวกับฟันตัวเองงอกใหม่เสียเอง

คุณยายตะโกนร้องเฮ้ยย (ทางโทรศัพท์) อะไรทำไมจะเร็วอย่างนี้
คุณย่า บอกว่าไม่ดีเลย งอกเร็วจะเสื่อมเร็ว (เอาอะไรคิดหละเหนี่ย หรือว่าพูดไปงั้น)
น้่าไก่ บอกว่า ..งั้นก็ต้องระวังดูแลรักษาฟันได้แล้วสิ

ส่วนแม่ก็นับถอยหลังรอวันโดนหนูงับด้วยซี่ัฟัน ไม่ใช่เหงือกบานๆอีกต่อไป


วันพุธที่ 29สค.
เมื่อวาน รีอันควบคุมทิศทางที่ตัวอยากไปได้เต็มที่
หนูหมุนรอบทิศ ทุกทางด้วยการเอี้ยวตัว ใช้พุงเป็นศูนย์กลาง มีกลิ้งเป็นตัวเสริมให้ไปถึงจุดหมาย

พอมาวันนี้
รีอันที่นอนคว่ำอยู่ดีๆ ดันตัวยกขึ้น แต่ยังแค่พยายามยกเท่านั้น
ยกพึ่บ ร่วงพั่บ .. เราเห็นพร้อมกัน พ่อกับแม่ ขณะ นอนเล่นไม่ยอมลุกจากที่นอน เวลาเช้า

วันพฤหัสที่ 30สค.
วันนี้เลย
แม่นอนอืดๆ ไม่ยอมตื่น แอบลืมตามองหนูที่ตื่นนานแล้ว และกำลังเพ่นพ่านไปทั่วห้องด้วยวิธีเดิมๆ มองแว๊บๆแล้วหลับต่อ
แว๊บสุดท้าย เห็นหนูกำลังดันตัวเองถอยหลังในท่าคว่ำพอดี ตาสว่างหัวเราะกริ๊กกเลย
ก็เพิ่งเมื่อวานที่น้าแพรพูดว่า เดี๋ยวรีอันจะถอยหลังก่อน

แม่ไม่รู้ัจัก คืบ ของเด็กเล็กอย่างหนูหรอก ว่าเขาคืบกันยังไง ก็ว่าำจะรอศึกษาจากรีอันเหมือนกัน
(ได้ยินครั้งแรกจากคอมเมนต์ของ หมะม๊าพี่พีช ว่าพี่พีชคืบแล้วไม่คลานต่อ ข้ามขั้นไปเลย)
แล้วเ้ช้านี้แม่ก็เห็น คืบถอยหลัง ฮ่าฮ่า
ตกบ่าย รีอันกระดืบ พยายามเอื้อมคว้าหยิบของเล่น ที่อยู่เกินเอื้อมมือข้างหน้า
แล้วหนูก็ไม่ทำอะไรเลยวันนี้ นอกจากฝึกกระดืบอย่างเดียว ท้างงวัน
มีงานหนึ่ง หนูพยายามหยิบพัดโบกพลาสติก
แต่ชิ้นมันแบน พอหนูเอานิ้วงับ มันก็ลื่นไปข้างหน้าต่อ รีอันกระดืบตามยืดตัวตาม ยืดแขนตาม
ในที่สุดพัดชนะ รีอันโมโหนึกว่า พัดวิ่งหนีตัวเอง จนต้องมีมือวิเศษของแม่มาช่วย อิอิ

หลังจากแม่แข็งใจป้อนยาให้หนูมาหลายวันแล้ว อาการมีแต่คงตัวไม่ค่อยขึ้นดีเลย
แม่จัดการผสมยาสูตรคุณยาย ป้อนหนูสองรอบ - ไ้ด้ผล อาการไอหายสนิทปลิดทิ้งไปเลย
เหลือแต่น้ำมูก

เช้านี้ อากาศเย็นจัด แม่ร้องวิ้วในใจ 가을야 반갑다 อย่างยินดี
ฝนตกสลับกับแดดส่อง อากาศเลยร้อนสลับเย็นจัด ให้แม่เวียนหัว
ไ่ม่ใช่เพราะปรับตัวไม่ทัน แต่แม่ปรับอากาศให้รีอันไม่ทันต่างหาก
ตกเย็น หลุดตากฝนกันอีก .. เฮ้อ รีอันเอ๋ย ไปไหนเราก็ต้องไปด้วยกันต้องเงี๊ยะแหละนะ

ด้วยความห่วงใย แม่เลยจับรีอันทำ พันชินยก
(นั่งแช่น้ำอุ่นจัด สูงแค่สะดือ จนกว่าเหงื่อจะออก ทำให้ในห้องน้ำมีสโมคไอน้ำแบบห้องซาวน่าด้วย)
รีอันเก่งมาก แม่นึกว่าหนูจะไม่ทนซะแล้ว ..
แม่สิทีจะทนไม่ไหว ห่วงว่าหนูจะอึดอัด ..

พันชินยกแม่ทำหวังผลว่า มันจะช่วยให้หนูนอนหลับแบบโล่งจมูก
เห็นหนูหายใจไม่ออกแล้วทรมานใจเหลือ
ห่วงว่ารีอันจะตัวร้อนอีก จากอากาศวิปริต

ตอนนี้หนูนอนหลับแล้ว ด้วยการโป๊ะ น้ำมันยูคาลิปตัส ช่วยอีกแรง

เฮ้อ .. แม่ก็มั่วไปเรื่อยตามประสาแม่ สงสารลูกจัง

แต่รักลูกมากจ้ะ

แ่ม่

ป่วยครั้งแรกของลูก

รีอันครับ ..


หลายวันมานี่ แม่เพลียกับการติดตามตารางเวลาของหนูและของแม่
หมายความว่า หนูตื่น แม่ต้องตื่นด้วย แต่เวลาหนูนอน แม่ไม่ได้นอนเหมือนหนูน่ะสิ
งานแม่รออยู่ ทำได้บ้างไม่ได้บ้างอีกหลายอย่างเลย ..

รีอันป่วย
เป็นหวัดครั้งแรกในชีวิตหนู
เป็นครั้งแรกที่หนูไอค่อกแค่กเป็นเรื่องเป็นราว ไม่นับกับไอบ้างเล็กน้อยสมัยก่อน
หนูจามเอาจริงเอาจัง ..
หนูมีน้ำมูกไหลย้อยได้ทั้งวัน

อิแม่ก็อยากให้ลูกหายแบบหายสนิท
พอยาหมด ดูเหมือนจะหายแล้ว ตกเย็นหนูทะลึ่งตัวจะร้อนขึ้นมาอีก
แม่ต้องรีบไปคลีนิคกันอีกครั้ง เพื่อรับยามาเผื่อไว้
อยากให้ลูกนอนหลับสบาย ไม่ต้องกระสับกระส่ายเพราะหวัด
ยังห่วงอยู่นี่ว่า เราขี้กังวลมากเกินไปหรือเปล่า..

จนถึงวันนี้ หนูยังไม่หายสนิท แต่ดีขึ้นมากแล้ว
สองวันก่อนหน้านี้ หนูงอแงทั้งวัน อย่างที่ไม่เคยเห็นในรีอัน
แม่เหนื่อยเหมือนกัน
แต่มันก็ช่างทำให้รู้สึกว่าตัวเองเป็นแม่ดี
คนเป็นแม่นะ มีสัญชาติญาณการเลี้ยงลูก มาแต่เกิดพร้อมกับเพศความเป็นแม่แน่ๆ่เลย

ส่วนพ่อเหรอ ..
วันนี้ แม่สลึมสลือสลบไปพักนึง หลังจากบอกพ่อว่า รีอันตัวร้อนจัง
ตื่นมาเพราะเสียงรีอันร้อง จึงพบว่าพ่อเอาเอ็งไปผึ่งพัดลม ตัวกำลังเย็นเจี๊ยบบ
เฮ้อ .... ทำไปด้ายย พ่อหนอพ่อ

มีคนบอกว่า การป่วย คือสิ่งหนึ่งที่เด็กต้องเรียนรู้เกี่ยวกับโลกนี้ ..

ดอกไม้ใกล้บานแฉ่ง
เช้านี้แม่เห็นและพิสูจน์พบว่า ฟันหนูงอกพ้นเหงือกออกมาแล้ว มันเป็นปลายซี่บางๆสีออกค่อนข้างใส
คมเชียวนะ
กว่าจะรู้ว่านั่นคืออะไร ก็เมื่อได้พิสูจน์พบน่ะแหละ
เพราะแม่ขืนใจให้หนูดูดนม
ช่วงไม่สบาย หนูหน่ายนม ไม่ค่อยกินเลย นอนไม่ได้นานด้วย
แม่ก็ไม่แน่ใจว่า ตกลงหนูเป็นอะไรกันแน่
เรานอนดูดนมกันอยู่ดีๆ หนูก็ง๊ากก แล้วพลิกไปอีกทาง เอากำปั้นทั้งมัดยัดปากเข้าไป
แม่หละทำไม่ถูก ไปเอายางงับของหนูมาให้ แล้วนอนดูรีอันนอนฟัดกับมันอย่างน่าหวาดเสียว

แต่วันนี้แม่ดันขืนใจ เพราะเห็นหนูดูดนมไม่เต็มที่มาสองวันแล้ว
เลยได้ผลเป็น ระบมตุ้บๆ หลังจากเจอสัมผัสปลายจอบน้อยของหนูเข้าไป
แม่ืตื่นเต้นมาก ลองเอานิ้วคลำๆ ก็พบว่าเจ็บนิ้ว บางๆแข็งๆ
แหวกมองดูก็เห็นชัด ..รีบแจ้นไปอวดพ่อ ... พ่อยิ้มลุกจากที่นอนทันที

เจ็บตุ้บๆพักใหญ่ๆเหมือนกันนะนั่นน่ะ
มิน่า ว่าหนูไม่สบายตัวอย่างใหญ่หลวง จนแม่แยกไม่ออกว่า เอ็งเป็นอะไรกันแน่
ช่วงหลังมานี่ส่งอะไรให้ก็งับหักในปากไปหลายชิ้นด้วย แต่ไม่ได้เอะใจ

โชคดีที่รีอันยังรู้จักแยกแยะอยู่
เรามีศัพท์สามคำในการเลือกวิธีใช้ฟันและปากของหนู
คำแรก มั๊มๆ คือ ดูดเท่านั้นนะครับ และมั๊มหมายถึงนมแม่
คำที่สอง งั๊งๆ คือ ฟัดมันเข้าไปเลยครับ มันออกจะปนแง่งๆ หน่อยๆ งั๊งๆจะใช้ต่อเมื่อไม่มีนมแม่ในปาก และหมายถึงการฟัดยาง หรือ งั่งๆ กับการขยับเหงือกตัวเองแล้วแต่หนู


ูเริ่มอาหารเสริมสไตล์แม่

คำที่สาม นยั๊มๆ จะไม่ยั๊มๆเฉยๆ แต่มี น.หนูเข้ามาร่วมเสียงด้วย ตามเสียงภาษาเกาหลี 냠냠
อันหมายถึงการ กินอาหารอร่อยๆที่ไม่ใช่นมแม่
หนูเริ่มอยากกินมานานแล้ว แต่แม่ไม่มีประสิทธิภาพในการทำอาหารเสริมให้ลูก
เลยยึดหลักให้ตัวเองสบายใจว่า ช่วงนี้เราจะเพียงช่วยแนะนำรสชาติอาหารหลากหลายให้หนูแล้วกัน
ไม่ต้องซีเรียสกับมัน วันไหนแม่พอมีเวลา อย่างเก่งก็ทำได้แค่เอาข้าวพวกเรามาต้มต่อแล้วบดละเอียดให้

ช่วงนี้แม่เลือกบดผลไม้สลับกันไป วันละอย่าง
หนูกินได้ไม่เยอะหรอก ไม่กี่คำเล็กๆเท่านั้น แต่ถ้าให้ดูดหละก็ งั่มแหลก

วันนี้ พ่อสนุกกับการป้อนชิ้นผลไม้ให้หนุ ฟัด อย่างมาก
แกเล่นกดชิ้นเข้าปากหนูอย่างกับส่งเข้าเครื่องบด แล้วนั่งหัวเราะเอิ๊กอ๊าก
แม่นั่งปอกผลไม้อยู่ใกล้ๆ แต่ก็ไม่ได้มองดูตลอด
อยู่ๆ พ่อก็ตกใจ ทะลึ่งชูหนูขึ้นมาแล้ว พูดว่า เป็นอะไรๆ
รีอันอี้กอั้กๆสักพัก ก็คายออกมา
ชิ้นแอปเปิ้ลที่กัดเข้าไป .. ติดคอ เพราะยังเคี้ยวไม่เป็น

น่าหวาดเสียวนะ ให้พ่อเลี้ยงลูกเนี่ยะ

2007 / 8 /28

แม่

จะยกท่า อำลาร้อนแล้วลูก

รีอันครับ ..

" วันนี้คือ หน้าร้อนทั้งหมดของเราสองคน "
แปลว่า .. ตลอดทั้งร้อนนี้ เราเพิ่งได้ ซัมเมอร์กันจริงๆวันนี้วันเีดียวเองค่ะ

วันก่อนคุณยาย(พี่ม่ง)บอกแม่ให้พารีอันไปลงทะเลสักครั้ง ก่อนเข้าฤดูหนาว
น้ำทะเลจะช่วยให้ผิวรีอันแข็งแรง ทานอากาศในช่วงหน้าหนาวได้
(แกพยายามอธิบายเป็นเรื่องเป็นราว แต่แม่จับได้แค่นี้แหละ ฮ่าฮ่า)

ก่อนจะเย็นลงไปกว่านี้ แม่รีบเจ้ากี้เจ้าการ ให้พ่อพารีอัน"ไปลงทะเล"
ตั้งใจว่าจะแค่ชุบตัวหนูเปียกน้ำทะเลเท่านั้น แล้วรีบล้างให้เลย
แดดที่ชายหาดแรงตามประสา แดดเผาผิวได้
เดินตากแดดไปนึกถึงอั๊ตจังไปด้วย เพราะเจออย่างนี้ก็ยังอยากทากันแดดให้หนูเหมือนกัน
แต่รู้มาว่ายังไม่ควร และไม่มีให้ทาไง ฮ่าฮ่า

หนูยอมแช่น้ำในอ้อมแขนพ่อ แต่ไม่ยอมนั่งในห่วงยางเด็ก มาี้ร้องกลัวเอากันตอนนี้แหละ
เลยถือโอกาสพากันขึ้นจากน้ำ ..
แม่พาหนูอาบน้ำล้างตัวกันที่ ก๊อกน้ำ ซิงค์ล้างจานใหญ่ๆที่เขาจัดไว้ให้คนมาพักริมหาด
แน่หละ มันแปลว่า รีอันล่อนจ้อนยืนอาบน้ำที่ริมทะเลครับ
แม่อาบไป ก็เหล่ไปว่า จะมีใครมาว่าเราหรือเปล่านะ ที่จับลูกเล็กอาบน้ำอย่างนี้
เห็นรีอันสนุกดี ไม่มีทีท่าว่าจะหนาว แม่เลยล้างอย่างหมดจด

กลับมาบ้านย่า ใครๆก็ทักว่ารีอันหน้าเกรียมไปนิด แต่นิดเีดียวจริงๆหละ
เพราะเราพาหนูไปตอนเกือบหกโมงเ็ย็นแล้ว (กระนั้นแล้วแดดก็ยังแรงมากอยู่)

เพลียกันมาก .. แต่แม่รู้สึกว่า เราใช้จ่ายซัมเมอร์หนึ่งวันของเราคุ้มค่ากันมากจ้ะ

*แม่ไม่ได้มาทะเลสองปีแล้ว ปีที่แล้วท้องอ่อนนอนเฝ้าห้อง
ปีนี้ ก็เพิ่งรอบนี้เท่านั้นหละ

*วันนี้พ่ออุ้มหนูเดินกล่อมจนหลับได้สองรอบ แล้วทำหน้าอย่างภูมิใจ

หนูเปลี่ยนแปลงทุกวันจริงๆ
วันที่หนูครบยี่สิบสัปดาห์(8/16) หนูทำท่าขอนมแม่อย่างชัดเจน จนแม่ตกใจ
ทั้งๆที่หันนอนตะแคงมาเลย ก็ปกติ แต่ท่ากางแขน โดยเอาแขนบนดึงเสื้อแม่ตามลงมาด้วยนี่สิ

วันนั้น คือวันที่แม่ตระหนักว่า หนึ่งวันมันมีค่าแค่ไหน ลองติดตามการเปลี่ยนแปลงของเด็กดูสิคะ... งั้นจริงๆ
(ประโยคนี้คิดเอง เลียนแบบฟอร์เิวิร์ดเมล์ที่เขาให้ถามคุณค่าของ วัน-ชัวโมง-นาที จากคนที่รู้คุณค่าของมัน)

(และจนถึงวันนี้ รีอันสื่อสารขอนมกับแม่ัชัดเจนและน่าเอ็นดู เห็นแล้วอยากถวายให้หมดเลย)

วันนั้น และวันต่อมา รีอันขยับเหงือกทั้งวันเมื่อว่าง
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะแม่สอน โดยการส่งเสียง งั๊ง งั๊ง หรือไม่ก็ ยั๊ม ยั๊มๆ ให้หนูดูหรือเปล่า
ทำทีไร หนูจะขยับเหงือกหงับๆๆ เข้าหากันทันที
อาการเจ็บเหงือกของหนูคงมาเป็นระยะๆ บางทีหนูหงุดหงิดจริงๆ
แต่โชคดีมากที่หนูไม่เคยกัดหัวนมแม่อีกเลย ตั้งแต่แม่เอาของหัดกัดของหนูไปแช่เย็น ตามคำแนะนำของหมะม๊าพี่พีช (..ขอเคาะโต๊ะก่อน )

หนูจะฟัดยางพวกนั้นอย่างน่าหวาดเสียวมาก
แม่เคยลองเอาผ้าพันนิ้วส่งเข้าปากหนู โอ๊ย .. เจ็บมากจริงๆ

มั้มมั้มบาร์
แม่เกิดไอเดียบรรเจิดได้ไงไม่รู้
ว่าของเย็นๆคงช่วยให้ชาเหงือกได้มั้ง เลยไปรีดนมแม่หยอดลงพิมพ์ไอติม
แล้วส่งให้รีอันผู้กำหลังหงุดหงิด เมื่อวันศุกร์ (8/17 - เห็นไหมว่า ทุกวันมีอะไรใหม่ๆเสมอ)
เมื่ออยู่ในท่านั่ง มันหยดย้อยไปทั่ว แม่เลยเอาหนูลงนอนแล้วหยอดให้
เห็นท่าหยอดแล้ว น่าเอ็นดู๊ น่าเอ็นดู เลยจะไปหยิบกล้องมาถ่ายรูป
เท่านั้นแหละ บ้านแตกเพราะของกินหลุดจากปาก

แม่ไม่เคยเห็นหนูโกรธ เ็ป็นเรื่องเป็นราว เป็นผู้ใหญ่อย่างนี้มาก่อนเลยอ่ะ
ท่าร้องไห้จนหน้าแดงจัด แล้วซบลงกับพื้นไม่สนใจแม่ ไม่เอาอะไรทั้งนั้น
แต่แม่ขำจนหยุดไม่อยู่ ยิ่งแม่ขำเท่าไหร่ รีอันก็ยิ่งร้องตะเบ็งมากยิ่งขึ้น
โอ๊ย มันสุดยอด อยากให้มีพยานรู้เห็นด้วยเหลือเกิน ว่ารีอันโดนแม่แกล้งยังไง

แม่ไม่ได้ตั้งใจจะแกล้งหนูเลย แต่ไม่ทันคิดว่า
การวางไอติมหวานมันลง มันเป็นการขัดความสุขรีอันปานนี้
จะเล่าให้ใครฟังก็ไม่มีใครนึกภาพออกว่า ขนาดแม่หัวเราะขำกลิ้งนี่ มันเป็นยังไง

ขอบันทึกว่า รีอันมีอารมณ์โกรธอย่างกับผู้ใหญ่เป็นครั้งแรกค่ะ ^^*

ลูกสาว
บางครั้ง เรารู้สึกว่า เรามีลูกสาวด้วยในคราเดียวกัน
ใครๆก็ทักเสมอว่า รีอันเป็นเด็กผู้หญิงหรือเปล่า อยู่แล้ว
พ่อบอกว่า หนูน่าัรักจนอยากตาย (예뻐서 죽겠다)
มองเมื่อไหร่ ก็หัวเราะได้เมือนั้น
หนูนอนกลิ้งไปเืรื่อยๆ จนสุดมุ้งเต้นท์ เท้าจะพาดขึ้นไป ไปต่อไม่ได้แล้ว
แล้วยังไง รีอันหลับในท่า ครึ่งตัวพาดขึ้นบนผนังเต้นท์เลย

รีอันมียิ้มหวานสุดหัวใจอยู่อันหนึุ่ง ที่มีแต่แม่คนเดียวเท่านั้นที่เห็นได้
เพราะจะสามารถได้ ณ เวลาตื่นนอนเท่านั้น

รักลูกคนเก่งของแม่
แม่

*ช่วงนี้เลยวัน 입추 มาหลายวันแล้ว อากาศตอนค่ำเย็นลงอย่างชัดเจน ใกล้ชูสกแล้ว แม่เลยเกริ่นกับพ่อว่า อยากกลับไทยกับรีอันสองคนหลังชูสก พ่อจ๋อย .. แล้วบอกว่า จะอยู่ยังไงนี่
น่าสงสารนิดหน่อย ..

พลังงานล้นฟ้า

รีอันครับ ..

แม่เพิ่งจะจินตนาการถึงวันอันแสนน่ากลัว ในอีกไม่นานที่จะมาถึง
(จริงๆแล้วตอนนี้ก็ถึงแล้วหละ )

ทุกวันที่แม่อุ้มหนู รู้สึกได้ถึงเนื้อหนังมังสาที่แน่นขึ้นทุกทีๆ เริ่มเข้าใจแล้วว่า กว่ารีอันจะเดินเองได้
แม่จะแบกหนูด้วยท่าไหนดีหนอ ? ?
ย่าหละ จะช่วยแม่แบกหนูยังไงดี ?
พ่อก็เหอะ ให้อุ้มนานๆ คงเอาการเหมือนกัน ..

แม่ยังไม่ได้ชั่งน้ำหนักหนู แต่ล่าสุดเมื่อหลายวันมานี่ หนูอยู่ที่ 8600กรัม
ถึง9000แล้วยังหนอ .. (ไม่ถึงก็เหมือนจะใช่แล้วเลย )

เมื่อก่อน แม่ใส่ใจกับเรื่องพัฒนาการของหนู (แรกๆก็เงี๊ยะ..)
ตอนนี้ แม่ดันลืมติดตามดู แค่เห็นๆ แล้วก็ไม่รู้ว่าอะไรบ้างที่หนูควรทำได้ อะไรบ้างที่หนูทำได้แล้ว
แม่เพิ่งพบว่า เด็กช่วงวัยห้าเดือนนี่ ควรจะหัวเราะเอิ๊กอ๊ากได้แล้ว
จริงๆแล้วรีอัน หัวเราะ แต่น้อยมากค่ะ
อย่างที่แม่เรียกหนู ว่า พ่อเสือยิ้มยาก
เพราะหนูำทำหน้าเฉยให้ผู้ใหญ่ที่เล่นกับหนู กร่อยไปกันแล้ว เหมือนโดนเด็กปรามด้วยสายตาว่า "ไร้สาระจังเธอ" ฮ่าฮ่าฮ่า

ไอ่แม่ก็กังวล อยากให้หนุหัวเราะใ้ห้มากๆ มันฟังแล้วสบายใจแม่ด้วยหละน่ะ
แม่เริ่มขบวนการฟัดหนู โอ๊ย ยิ่งฟัดยิ่งอยากมั่มหนูลงไปเลยลูก
ทำไมมันช่างน่ากินไปเสียทุกส่วนอย่างนี้นะ มันส์ปากแม่มาก
รีอันเลยหัวเราะเอิ๊กอ๊ากๆๆๆ
ดูเหมือนแม่จับจุดได้ด้วย
เหมือนรีอันจะสตาร์ทเครื่องหัวเราะติดแล้วด้วย
หนูเลยหัวเราะ ย่าที่โก้งโค้งคำนับตอนลากัน พ่อได้ใจเอาหนูโค้งรับย่าแล้วโค้งอีก
ย่าก็เอาเข้าไป โค้งกันจนลืมตัว

ก็เสียงหัวเราะหนู เท่านั้นเลยที่เราทุ่มเทให้ .. ฮี่ๆ

พอหนูเข้าไปนั่งในรถได้ รีอันซบอกแม่ทันที โดยไม่มีเอียงไปทางอื่น
หัวที่ร่วงลงมาซบอก แล้วหลับตาเลย อู๊ยย น่ากอดเป็นที่สุด กอดแล้วหอมอีก

แต่หนูต้องอาบน้ำก่อนเข้านอน
พ่อบอกว่า เอาหนูนอนไปเลย ไม่ต้องอาบไม่ได้เหรอ หนูหลับแล้ว
แต่แม่มองการณ์ระยะยาวว่า หากหนูหลับไปกับเหงื่อเหนียวหนับๆอย่างนี้แล้ว จะมาอาบน้ำตอนเที่ยงคืน
ที่ตื่นมาเพราะไม่สบายตัวหละก็ แม่ตายคนเดียวแน่ๆ ..
พ่อเอาหนูวางบนโต๊ะแต่งตัว หนูก็หลับสมบูรณ์แบบ
แม่เอาหนูถอดเสื้อผ้า หนูก็ตัวอ่อนตัวพับ
ขนาดว่า เริ่มอาบน้ำหนูแล้ว รีอันก็ยังห้อยหัวหลับตาอยู่เลย

โอ้ว ทำได้ยังไงลูกแม่ .. ขำอีก

กว่าจะลืมตามารับรู้สภาพตัวเองก็เมื่อออกจากห้องน้ำแล้ว เตรียมแต่งตัว

แม่ชอบใจจังที่เห็นหนูพับตัวอ่อนอย่างนี้ แสดงว่า การสลายพลังงานรีอันได้ผล
ท่าจะช่วยให้รีอันหลับสบายดี ..

*แม่สังเกตุว่า หนูกำลังเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวอย่างสนใจมาก

รักจ้ะ
แม่

เรื่องต่างๆ ในช่วงอายุ 4-5เดือน

รีอัน..
แม่ชักจะอัพเดทเรื่องของหนูไม่ััทันแล้ว ..
มันมาผสมกับระหว่าง หนูของแม่โตเร็ว กับแม่เริ่มกินและนอนกับหนูมากขึ้น

เมื่อก่อน แม่มักชอบแอบหนูมาอัพบล๊อกได้
แต่ตอนนี้ หนูหลับแม่สลบตามทุกที ส่วนเวลาที่เหลือที่ได้จากหนูเวลานอน แม่ก็ต้องทำอย่างอื่นเสียหมด

หนูโตเร็วมากแม้กระทั่งในสายตาแม่แท้ๆ
ที่แม่พูดอย่างนี้ก็เพราะ ปกติแล้ว คนอยู่ด้วยกันทุกวัน มักไม่เห็นความเปลี่ยนแปลง
แต่ตรงข้ามกับเด็กเล็กอย่างหนู วันเดียวเท่านั้น แม่รู้สึกได้เลยว่า รีอันโตขึ้นอย่างไร

แม่มีเรื่องเกี่ยวกับหนูในช่วงที่ผ่านมา อยากบันทึกหลายเรื่อง

เรื่องแรก
เมื่อตอนหนูครบสี่เดือน เราค้างวัคซีนที่ฉีดยังไม่ได้ฉีดอยู่ตัวนึง
เนื่องจากตัวมาตรฐาน โปลิโอกับดีทีพี เราพาหนูไปฉีดฟรีที่ 보건소 - สาธารณสุข
แต่อีกตัวคือ 뇌수막염 (คงประมาณว่าไข้สมองอักเสบหรือเปล่า?)
เราต้องไปฉีดที่ 소아과 - คลีนิคเด็ก แทน ไม่มีฟรีให้บริการ
สองเข็มแรก เป็นตัวที่ทำหนูตัวร้อนได้ทุกรอบสิน่า
รอบนี้ด้วย .. แต่ที่ดีกว่ารอบที่แล้ว คือบริเวณรอบที่ฉีดไม่มีอาการบวม แดงเหมือนครั้งที่แล้ว

อย่างไรก็ตาม ตัวร้อนของหนู ไม่ใช่แค่ร้อนรำคาญใจแม่เท่านั้น
มันยังทำให้หนูต้องฉีดตัวไข้สมองช้าไปอีกหน่อย
แม่ไม่เดือดร้อนหรอก แต่มันคาใจเหมือนยังทำอะไรไม่เสร็จ
เราไปคลีนิคสองรอบทีเดียว ไปฟรีรอบหนึ่ง เพราะรีอันยังมีไข้อยู่
รอบสองได้ฉีดสมใจ .. และที่เซอร์ไำำพรซ์เรามาก คือ
หนูนอนนิ่ง ไม่ร้องเลยสักแอะเดียว

เฮ่ยย . . . . .
แม่ทั้งตกใจ ตื่นเต้น และขำอีกนั่นแหละ (ประสาแม่ที่ลูกทำอะไรก็เห็นน่ารักเสมอ )
หรือว่า ที่นี่เขาจับหนูนอนท่าหนุนหัวสูง ทำให้มีแรงกดลงมาที่ต้นขา
แรงกดนั่น ทำให้หนูไม่รู้สึกเจ็บ แม้จะรู้สึกเหมือนถูกกด นิดๆก็ตาม
แต่มันคงนิดเดียวจริงๆ หนูไม่ร้อง .. เรียกว่า ไม่สะทกสะท้านดีกว่า นะ

ถัดมา ..
เมื่อหนูเข้าสี่เดือนล่วงเลยแล้ว
แม่ก็เริ่มอยากหัดให้หนู ลองวิธีการดื่มใหม่ๆบ้าง
ที่เคยบอกว่า แม่ลองเอาแก้วหัดดื่มให้หนู แต่แม่อยากเปลี่ยนชื่อเป็นแก้วหัดดูดเหลือเกิน
หนูไม่เคยดูดอะไรนอกจากนมแม่จากอกมาก่อน
รีอันเลยนอนงับ ซิปปี้ัคัพ ที่จุกออกแบบมาแบนๆ แต่ต้องใช้แรงดูดด้วย
บางเผลอ รีอันก็ดูดบ้าง แต่ัยังน้อยมากอยู่
สองครั้ง ที่แม่ลอง แต่ไม่ผ่านเต็มตัวเสียที
แม่จัดแจงเอาขวดนมหนูมา ทำความสะอาดเตรียมใช้อีก

แม้ว่ารอบนี้ หนูจะเล่นกับมันได้ดีกว่าสมัยเด็กๆ (พอดีว่า หนูกำลังอยู่ในช่วงงั่มๆ คันเหงือกตะงิ๊ดๆพอดี)
แต่ก็ยังไม่ผ่านเต็มตัวอีกนั่นแหละ

ผลยังไม่เป็นที่น่าพอใจ แม่คงต้องลองไปเรื่อยๆ

**แม่รู้สึกผิดเล็กน้อย เมื่อตอนเอาขวดนมหนูออกมาเตรียม
ทำไม เราย้อนทางให้รีอันดูดจากขวดอีกนี่ .. แม่รู้สึกเหมือนเห็นแก่ตัวจะเอาของที่ดูง่ายกว่า(ดูดง่ายกว่า)
มาให้หนูอย่างนี้ แค่เพราะไม่อยากทรมานกับซิปปี้คัพที่ััยังดูดไม่ออกต่อไป


กลิ้งไว้ก่อน แม่สอนไว้
คืนวันเสาร์ ที่สิบเอ็ด แ่ม่มองดูหนูนอนกลิ้งรอบตัวเล่น แล้วก็ไม่ได้คิดอะไร
เช้าวันอาทิตย์ แม่ลุกไปเข้าห้องน้ำ - รีอันตื่นแล้ว แม่ปล่อยให้นอนเล่น
เอ๊ะ ทำไมรีอัน ร้องนิดๆสลับกับเงียบ
แม่หละอยากลุกออกมาแทบแย่ แต่ก็นั่งเงี่ยหูฟังเสียงหนูต่อไป

(ปกติแล้วแม่กลัวเรื่อง - แม่ไม่อยู่ครู่เดียว-มากเลย เพราะไม่นานมานี้ มีเรื่องเด็กเจ็ดเดือน กำลังหัดเดิน ถูกทีวีเครื่องใหญ่ๆหนาๆ ตกลงมาทับตาย เพราะแม่ไม่อยู่ไปเข้าห้องน้ำแป๊บเดียว เีสียลูกที่เฝ้าอุ้มชูมา ไปหนึ่งคน - ทีวีเป็นเครื่องแบบหมุนไปหมุนมาได้ เลยตกลงมาพอโดนเด็กผลักไปผลักมา)

พอแม่ออกมาจากห้องน้ำเท่านั้นแหละ แม่ร้องกรี๊ดเลย
รีอันกลิ้งออกมานอกมุ้งเต้นท์ของเราได้ยังไง ออกมาตั้งไกล

- แม่เอามุ้งเต้นท์มานอนในห้องนั่งเล่น เพราะลมโกรกเย็นสบาย ดีสำหรับรีอันเด็กขี้ร้อนอย่างมาก - แต่ตอนแม่ลุกไปเข้าห้องน้ำ แม่ไม่รูดซิปปิดก่อน คิดว่าแป๊บเดียวเดี๋ยวก็มา

แม่วาดรูปนี้เอาไว้แล้วในสมุดบันทึก ว่าหนูไม่ใช่แค่กลิ้งออกมาเท่านั้น แต่หมุนตัวในทิศทางใหม่ด้วย
แม่ว่า เด็กทำอะไรได้มหัศจรรย์มาก ถ้าเราปล่อยทิ้งเอาไว้คนเดียวบ้าง
(ฮ่า ฮ่า คิดตลกเกินไปไหมนี่เรา)

เรื่องสุดท้ายแล้ว
แม่เกริ่นกับพ่อและย่ามานานแล้ว ว่าอยากให้รีอันลองโกนผมดูสักครั้ง แต่ไม่เคยมีใครเห็นด้วยเลย
ทุกคนกลัวหนูขี้เหร่ ..
แต่แม่สังเกตุผมที่ด้านท้ายทอยหนู
-เคยโดนไถไปครั้งนึงจำได้ไหม เนื่องจากหนูนอนหมุนหัวไปมา จนผมส่วนโหนกตรงนั้น หลุดร่วงเป็น วงOnion ringรอบกลางหัว แม่เลยจับโกนตั้งแต่ส่วนโหนกลงมาซะ จะได้ไม่มีวงตลกๆอีก-

ผมส่วนหลังนี่โดนโกนไปนี่ ขึ้นใหม่เร็วมาก ดูผมแข็งแรงดีไม่หลุดร่วงง่าย เหมือนผมบางที่ติดตัวมาแต่เกิดด้วย

มัวแต่กลัวหนูขี้เหร่กัน ผมด้านหน้าของหนูหลุดร่วงจะหมดอยู่แล้ว ผมใหม่ก็ยังไม่ขึ้นเท่าไรนัก

หนูเซอร์ไพรซ์ พ่อกับแม่อีกแล้ว ที่ร้านตัดผม
เราจับหนูนั่งคนเดียว ด้วยเก้าอี้บัมโบที่แน่ใจว่า รีอันลุกเองไม่ได้แน่นอน
ป้าแกเอาผ้ารองผมขนาดเล็กสำหรับเด็กมาคลุมหนู แหม รอบคอเหมาะเหม็ง
รีอัน นิ่งมากในช่วงแรก แต่เมื่อรู้สึกว่า ไอ้อะไรหนักๆกดๆบนหัวไม่หายไปไหนเสียที
หนูก็เริ่มเบะ และร้องบ้าง น้ำตาไหลหยดแหมะ สลับกับเงียบ
เนื่องจากเรามี หมาร้องเพลงของหนูอีกตัว ที่ดึงความสนใจให้หนูลืมตัว

ทั้งหมด ใช้เวลาแค่สองนาทีเศษ .. ป้าแกยังหัวเราะชอบใจเลย ที่เด็กเบบี้ตัดผมง่ายกว่าที่คิด

วันนี้เราพากันตัดผมกับป้ากันหมดทั้งครอบครัว - แกคงได้เป็นช่างประจำครอบครัวเราแล้ว
เพราะพ่อหนูตัดกับแกมาแต่เด็ก แม่รึ ก็ไม่เคยนอกใจไปร้านอื่นเลย ตั้งแต่อยู่นี่มา
และแน่นอน รีอันก็มาไถกับแกสองครั้งไปแล้วนะครับนี่ . . .

หัวล้านของหนูดีสำหรับหน้าร้อนนี่มาก
เหงื่อโซมหัวหนูบ่อย หัวเหม่งอย่างนี้ หนูโดนแม่จับเอาน้ำลูบล้างหัวได้บ่อยมากขึ้นจ้ะ
ผดบนหัวก็คงรักษาง่ายขึ้นหละครานี้ . . .


และล่าสุด
เมื่อคืนนี้เอง
ปกติ หนูนั่งได้เองคนเดียว พักใหญ่ๆ แต่เป็นท่าแบบโน้มตัวมาข้างหน้า เอาสองแขนพยุงกับพื้นหรือตัวเอาไว้
เมื่อคืน ย่าจับหนูนั่งอยู่ดีๆ หนูยืดตัวนั่งตรงเฉยเลย แม่เห็นก่อนใคร ได้แต่ร้อง เฮ้ยๆๆๆ
ทุกคนตกใจ แต่ที่จริงแม่ร้องดีใจที่หนุยืดตัวตรงต่างหาก

น้ำหนักหนูก็ถ่วงแขนแม่มากขึ้นทุกวันเลยลูก ..
อุ้มหนูนั่งเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว ขาหนูมันห้อยติดพื้นหรือเกะกะขาแม่ที่นั่งขัดอยู่ ต้องอุ้มยืนแล้ว

และแล้ว วันแม่ไทยก็ผ่านไปอีกแม่หนึ่ง
รีอันผ่านวันแม่นานามาสามแม่แล้ว
แม่ฝรั่ง แม่เกาหลี แม่ไทย
แม่ยังไม่รู้สึก อะไรเลย นอกจากดีใจที่เป็นแม่มีลูกไว้กอดในวันอย่างนี้
อีกสิบปียี่สิบปีข้างหน้า แม่ขอได้กอดหนูก็พอแล้วในวันอย่างนี้

รักหนูมาก
แม่ ณ รีอันอายุ 4เดือน 3สัปดาห์

รีอัน กับ หมาน่อย

ภาพชุดนี้ จัดเป็นภาพชุดสุดท้าย ก่อนส่งรีอันไปกร้อนผมเป็นเณรน้อย . .
เป็นภาพชุดที่จัดเหตุการณ์และบันทึกภาพ โดยคนใจร้าย ป๋าบิลลี่

แม่ทนดูไม่ได้ ต้องไปยกรีอันกลับมา ..

test

รีอันครับ..

สัญญาณเตือนภัย ..โหด

รีอัน..

วันนี้หนูกัดหัวนมแม่อย่างชัดๆ หลังจากที่โดนมาหลายรอบแต่คิดว่าคงเพราะอย่างอื่น
แม่เคยได้ยินแม่เลี้ยงลูกด้วยนมคนหนึ่ง ที่เล่าให้ฟังว่าต้องพยายามหย่านมลูกเพราะโดนกัดจนแย่
(จริงๆแล้วเธอเล่าว่า หัวนมแทบขาด..)
แม่ฟังแล้ว หยดหยองมั่ก .. เคยคิดด้วยว่า สักวันหนึ่งรีอันจะกัดหัวนมแม่จนแย่บ้างหรือเปล่า
เหตุผล คือ เด็กคันเหงือก ฟันอยากขึ้น เลยขบเคี้ยวขณะใช้ปาก

แม่ยังไม่รู้แน่ชัดว่า เด็กอายุเท่าไหร่ที่ฟันซี่แรกจะขึ้น
ไม่อยากเดาว่าเพราะลูกคันเหงือก ถ้าหนูไม่เล่นขบเคี้ยวหัวนมแม่หลายครั้งอย่างนี้
ยังไม่พอ ... รีอันนอนดูดนมอยู่ดีๆ ก็หงุดหงิด กลิ้งไปอีกทางเอานิ้วแหย่ปากอย่างหงุดหงิด
ครั้งแรก แม่พยายามเอาใจหนู ว่าแม่ทำอะไรไม่ถูกใจ
พอเป็นอีก แม่นอนดู ปล่อยให้หนูงุ่นง่านจนพอใจก่อน
แล้วรีอันก็จะพลิกกลับมานอนดูดต่อเอง เป็นอย่างนี้สองสามรอบ

หงุดหงิดรอบไหนไม่รู้ แม่ลองเอาอุปกรณ์ งับงับ ของหนูมาแหย่ปาก
รีอันรีบดำเนินการขบมันด้วยการ งั่มๆๆๆ พอหลุดก็โกรธอีก

แม่ไม่แน่ใจว่า ตัวเองรู้สึกยังไง แต่ตอนนี้ปนหวาดเสียวชอบกล
กลัวโดนหนูขบหัวนมจนต้องหยุดเสียจริงเลย


ผลจากการสังเกตุ ทั้งวัน แม่เดาว่าสมมุติฐานของแม่ค่อนข้างใช่ 10เปอร์เซ็นต์
(ขอน้อยๆไว้ก่อนดีกว่า จนกว่าจะรู้วิธีรับมือกับดอกไม้น้อยซี่แรกของหนู)


แม่ยังรักที่จะกอดหนูทุกวันจ้ะ
แม่

ท่านอน และสารพัดที่แม่เห็น

รีอัน

ตอนนี้หนูอายุสี่เดือนครึ่งแล้ว - เร็วจังนะ เผลออีกไม่นาน หนูก็คงจะครบขวบแล้ว
แม่จะได้กก ได้กอดไอ่หนูตัวเล็กของแม่ได้อีกนานแค่ไหนนะ
ขณะให้นมหนูวันนี้ แม่ต้องพยายามรื้อฟื้นความจำเพื่อตอบคำถามตัวเอง
ที่ว่่า ..

เอ๊ะ .. ตอนรีอันอายุเดือนนึงสองเดือนนี่ แม่กะเวลาให้นมหนูยังไงนะ
นึกตั้งนาน จึงจำได้ว่า สมัยนั้น หนูมีกิจกรรมหลักคือ นอนกับกินเท่านั้น
หนูจะแง๊ขึ้นมาเวลาหิวเสียเป็นส่วนใหญ่ แล้วแม่ก็จะต้องรีบรุดไป สนองให้ทันที

แค่นี้แม่ยังลืมแล้วเลย ..
เลยนึก่ย้ำตัวเองอีกครั้งว่า ต่อไปนี้เห็นทีต้องเขียนบันทึกให้เป็นระบบระเบียบมากขึ้น
มีหลายอย่างที่ควรเก็บเอาไว้ให้ตัวเองศึกษาหลังจากลืมไปแล้ว
จะทำได้แค่ไหนไม่รู้เรื่องรวบรวมข้อมูลนี่ แต่ถ้าปล่อยนานกว่านี้ ลืมหมดแน่ๆ

วันนี้แม่ตั้งใจบันทึกเรื่อง ท่านอน ของหนูจ้ะ

รีอัน นอนแผ่หงายอล่างฉ่าง อ้าซ่า ท่าสบายสุดๆมาแต่ไหนแต่ไร
แม่ไม่เคยพยายามจับหนูนอนคว่ำ
เคยอ่านพบว่า ท่านอนคว่ำจะช่วยให้หนูนอนหลับได้ดีด้วยนะ
แต่ไม่ทำ - จนกระทั่งมีตัวอย่างน้าอ้อยบอกว่า แกจับลูกนอนคว่ำแล้วรู้สึกว่าลูกนอนสบาย
แม่ก็อยากทำบ้าง เผื่อว่ารีอันจะเจอท่านอนใหม่ ที่สบายกว่าเดิม
แต่ทำไม่สำเร็จฮ่ะ
แม่ลองจับหนูคว่ำ สองครั้งแล้วยอมแพ้ตลอดกาลเลย
เนื่องจากหนูไม่ยอมซบใบหน้าลงกับพื้น
จับคว่ำทีไร หนูจะมีสัญชาติญาณชูคอทันที หลับๆอยู่แล้วนอนชูคอก็หงุดหงิดสิทั่น
แม่เลยเลิก ..

ประมาณสองสามสัปดาห์หลังมานี่ หนูนอนตะแคงดูดนมแม่เองซะแล้ว
เมื่อก่อน ไม่ว่าจับตะแคงยังไง รีอันก็จะแผ่กลับลงไปอย่างเดิม
บางครั้งนอนแผ่แล้วตะแคงเงยหน้าท่านอนขึ้นมาดูดนมด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้หนูนอนตะแคงหมดตัวอย่างเป็นธรรมชาติ
แล้วนอนต่อได้ รู้สึกเหมือนจะนอนดีเสียด้วย
เพราะหลายครั้งในช่วงหลังมานี่ ที่รีอันนอนเองคนเดียวยาวไปถึง45นาทีบ้าง
ชั่วโมงบ้าง หลายครั้งแล้ว - และแน่นอนว่า ท่านอนทุกครั้ง่คือ ตะแคงข้าง

เมื่อสักครู่สิ แม่ปล่อยหนูนอนตะแคงอย่างเดิมในท่าดูดนม
ไปดูอีกที หนูนอนแผ่แล้ว
ไปอีกที หนูกลับมาตะแคงอย่างเดิม
หลังจากกะด้วยสายตาแล้ว หนูยกแขนกลับไปมาด้วยตัวเองแน่นอน

มันคงไม่มีในตารางพัฺฒนาการที่ไหนหรอก แต่แม่สังเกตุมันเองว่า
คงเป็นพัฒนาการส่วนการใช้กล้ามเนื้อยกแขนในมุมกว้่างได้ด้วย ฮ่าฮ่าฮ่า

***

จบเรื่องท่านอน
ต่อเรื่องอึ ..

จากที่บอกว่าหนูอ้าปาก คอยาวคอยื่น จนถึงคว้าถ้วยชามพวกเราที่เล่าไปแล้วด้วยว่า
ผู้ใหญ่ใจอ่อนทั้งหลาย ก็จะพากันป้อนอะไรก็ตาม ที่ตัดสินเอากันเองว่า หนูคงกินได้ ให้
วันนี้ อึหนูโผล่ออกมาเป็นก้อนนิ่มๆสีออกเขียวนิดๆมาแล้ว
แต่ปริมาณไม่เยอะ
เรื่องอึน้ำสีเหลืองทองนั่น ก็คงเหมือนเดิม ถ่าย ณ เวลาหลังตื่นนอน
แต่พอแม่เห็นอึก้อนที่สีไม่สวยเอาเสียเลยนั่นแล้ว แม่ไม่อยากป้อนอะไรหนูอีกเลย
ลึกๆแล้วแม่ว่า แม่กลัวหนูจะโตเร็วไปหน่อยน่ะ แม่ยังอยากกอดเบบี้รีอันอยู่เลย

ถ้านาฬิกาชี้ เวลาเกือบสองทุ่มหละก็ รีอันจะเกิดอาการยั้งไม่หยุด ฉุดไม่อยู่แล้ว
หนูจะนอนท่าเดียว ทำัยังไงก็ได้ ช่วยทำให้หนูหลับได้ที และหนูก็จะหลับสนิทโดยใช้เวลากล่อมไม่นานเสียด้วย
(กล่อมด้วยมั้มมั้ม -หิวและง่วงพร้ิอมกัน)

น้าอ้อยบอกว่า ลูกน้าอ้อยกว่าจะได้นอนก็สี่ทุ่ม ก่อนหน้านั้นทำยังไงก็ไม่ยอมนอน
เอ๊ะ ... แม่ชักสงสัยว่า อะไรทำให้เด็กเล็กวัยไล่เลี่ยกัน ต่างกันอย่างนี้นะ?

***

วันนี้พ่อลองหยิบหมวกสารพัดใบ ของหนู มาให้ลองสวม
(ล้วนแล้วเป็นของประทานมาให้จากพี่ๆของหนูแหละ) หัวหนูโตใส่ได้หมดแล้ว ติดคับเสียด้วย
อะไรกันนี่ แม่เคยคิดว่า อีกนานกว่าหนูจะใส่หมวกพวกนี้ได้เสียอีก

หนูโตเร็วกว่าที่คิดเสียอีกลูก ..

สุดท้าย ** หนูติดแม่เฉพาะตอนง่วงเท่านั้น นมแม่จะต้องจ่อปากหนู ให้นานกว่าเมื่อก่อน
ไม่อย่างนั้น หนูไม่ยอมเลย อีกครั้งที่แม่รู้สึกว่า อกแม่อุ่นน่าหลับด้วยจริงๆ

รักหนูเหมือนที่หนูรักแม่
แม่

ตัวร้อน - ยังไม่หาย

รีอัน..

วัคซีนชุดนี้เราจะต้องฉีดต่อกันอีกเข็ม ..
เราเปลี่ยนไปอีกคลีินิคหนึ่ง เพราะมหกรรมพักร้อนในช่วงนี้คลีนิคที่เราเคยไป เขาหยุดกันพอดี

ตามประสาพ่อแม่ไม่คิดมาก ที่ไหนก็ได้ ไหนๆก็ออกมาแล้ว
ปรากฎว่าขั้นตอนที่นี่จุกจิกมากกว่าที่คลีนิคเก่ามาก ใช้เวลานานกว่า
เพราะรีอันจะ้ต้องวัดไข้จากปรอทแบบหนีบรักแร้ และต้องใช้เวลาห้านาทีเป๊ะๆ
วัดครั้งแรก พ่อใจร้อนของหนู จับไปกระวนกระวายไป เพราะโดดงานออกมา
แต่ลืมหยิบมือถือออกมาด้วย และนั่นคือชีวิตสามารถพังทลายได้ถ้าไม่มีมัน - โทรศัพท์มือถือ

ผลคือ หนูต้องโดนวัดใหม่อีกครั้ง เพราะผลไม่ได้เรื่อง
คราวนี้แม่จับเอง ..
พยาบาลแ้จ้งว่า รีอันมีไข้ เลยต้องรอคิวเข้าพบคุณหมออีกครั้ง
นั่นสินะ แม่รู้สึกมาแต่เช้าแล้วว่า รีอันตัวร้อนรุมๆ
ยังชั่งใจอยู่ว่า จะฉีดวัคซีนได้หรือนี่ ..
เลยปฎิบัติการเตรียมหมูฉีดยา
โดยการไม่พาหนูออกนอกบ้านไปกับพ่อกับน้าเจ แล้วจับนอนยาวสองชั่วโมงเลย
พอตื่นมาเห็นหนูยิ้มได้ แม่ก็วางใจว่า คงไม่มีปัญหา
เมื่อได้รับการแจ้งว่าหนูมีไข้อย่างนี้ ทำให้แม่เริ่มแน่ใจสัญชาติญาณแม่ในตัวมากขึ้น
เรารู้สึกไม่ผิด ...

ในที่สุด หมอก็ไม่อนุญาติให้รีอันฉีดวัคซีน
แต่ขอตรวจความแข็งแรงของลูกด้วยการจับวางลงนอน แล้วจับมือดึงขึ้น
เรื่องนี้รีอันถนัดมาก พอหมอจับมือหนูก็ดึงตัวเองลุกมานั่งแล้วพึ่บพั่บยืนต่อให้เลย
ลุกเองดีใจเอง เฮเองคนเีดียว
หมอเห็นอย่างนี้เอ่ยปากชมว่า แข็งแรงดี
แล้วกลับบ้านกัน

แม่มีหน้าที่ติดตามดูแลอาการหนูต่อ ..
จนถึงวันนี้ อาการตัวร้อนของหนูมาแบบรุมๆสลับกันกับสบายดี
แม่เลยป้อนยาแบบตามอาการ
ใจจริงแม่ไม่อยากป้อนยาหนู แน่ใจว่าหนูจะหายเอง ยามีผลน้อยมากในความคิดแม่
(ปกติตัวแม่เองก็ไม่ค่อยกินยา หากเป็นอะไรนิดๆหน่อยๆ เดี๋ยวก็หายเอง)
แต่จำได้ว่า วัคซีนเข็มที่แล้วเมื่อสองเดือน ทำหนูตัวรุมๆอย่างนี้หลายสัปดาห์อยู่

ที่จริงวัคซีนตัวที่เรากำลังพาหนูฉีดนี่ เป็นเพียงตัวเสริมเท่านั้น
ทราบมาว่า จะฉีดก็ได้ไม่ฉีดก็ได้ แต่เมื่อเข็มแรกนั่น เราไม่รู้่เลยพาหนูฉีดไว้ก่อน
เมื่อเริ่มฉีดไปแล้ว ก็ควรจะฉีดต่อเนื่องให้ครบสามเข็ม

อย่างไรก็ตาม หนูสบายดี ตัวรุมๆ หงุดหงิดเป็นครั้งคราว แต่ก็มีเวลาเล่นได้ไม่น้อยเลย
วันนี้ แม่ฝากหนูไว้ที่บ้านย่ากับน้าเจ แต่ผลคือ ย่ากับลุงสลับกันอุ้มหนูตลอด
เขาสนุกสนานกับการป้อนโน่นป้อนนี่ให้
โชคดีนะ ที่ลูกแม่แข็งแรงดี ไม่อย่างนั้น ย่าจ๋าเจอหลานท้องเสียแน่ๆ
รีอันก็ช่างกระไร อ้าปากอยากกินไปเสียทุกอย่าง ทุกเมื่อที่เห็นใครเขากินกันทุกครั้ง
แต่ก่อนแม่เคยคิดว่า จะเริ่มอาหารเสริมให้หนู เมื่่อสักหกเดือน
เห็นอาการอยากกินขนาดคว้าถ้วยชามบนโต๊ะอย่างนี้แล้ว
สงสาร เลยอดไม่ได้ ต้องป้อนให้รู้รสบ้าง
อิหนูของแม่ก็ชิมดะไปทั่วเหมือนกัน

ตอนนี้รีอันนั่งแบบเกาะราวด้านหน้าได้แน่นอนแล้ว
ปล่อยนั่งคนเดียวแบบเอนตัวมาด้านหน้าก็ได้ นั่งได้นานทีเดียว
เลยกางเ้ก้าอี้ทานข้าวเด็ก ร่วมมื้อเช้าด้วยกัน
หนูยังตัวเล็กมาก อาศัยเกาะ้ด้านหน้าเอาเท่านั้น
และ หนูกินเก่งมากทีเดียวลูก ไม่มีปัญหาเรื่องการใช้ช้อนเลยแม้แต่น้อย

แม่ลองเอาถ้วยหัดดื่มให้หนู ตอนหนูอิ่มดีแล้วด้วย
หนูก็อยากกินอีกตามฟอร์ม (พอเห็นอะไรก็จะยัดเข้าปากตัวเองอย่างเดียว)
แ้ม้ว่ายังดูดไม่เป็น หนูเริ่มจากงับๆๆๆ ก่อน
งับอย่างเดียว มันจะไปอร่อยตรงไหนล่ะ .. พอสักพัก
แล้วแม่ก็เห็นว่าหนูเริ่มลองดูดแล้ว
แม้ว่าจะยังไม่ต่อเนื่อง แต่อย่างน้อยหนูก็เริ่มดูดดื่มจากสิ่งที่ไม่ใช่อกแม่บ้างแล้วหละ

กลางคืน ช่วงนี้้ร้อนทีเดียว
แม่พาหนูนอนในห้องอันน่าหงุดหงิดมาสองคืนแล้ว หนูนอนส่ายทั้งคืน
วันนี้ แม่ลากมุ้งนอกสถานที่มาใช้ ลมพัดฉิวๆตลอด หนูนอนดี ไม่ยอมลืมตาไม่หานมเลยสักนิด

หายเร็วๆนะลูก แม่รู้ว่าหนูแข็งแรงดี ขอบคุณจริงๆจ้ะ
รักมากกว่าเดิมทุกวัน
แม่