ลูกเป็นพรจากพระเจ้าสำหรับแม่จริงๆ

ว่าแล้วแม่ก็เขียนถามคุณครูไปในสมุดบันทึกถึง ลักษณะนิสัยการกินอาหารกลางวันที่โรงเรียน
ผลคือ เรียบร้อยดี นอกจากนี้แม่ยังรู้ใจครูด้วยการบอกว่าไม่ต้องกังวล อธิบายโง้นงั้นงิ๊

แม่เลยเลิกกังวลจริงๆ

นอกจากนี้ แม่สังเกตุเห็น ว่ารีอันคงกลัวเวลานรกในช่วงมื้อเย็นแน่ๆ
เลยงอแงดักทางไว้ก่อน แม่ใช้สติสุดๆนับ1ถึง10ในใจ แล้วพยายามเปลี่ยนวิธีปฏิบัติการ
พยายามทำให้ทุกอย่างสบายๆไว้ก่อน

เอาเถอะนะลูก.. เอากันแบบสบายๆสุขไว้ก่อนดีกว่า
หลีกเลี่ยงการออกนอกบ้านกันไปก่อนแล้วกัน

แม่สังเกตุพบอีกแหละว่า ลูกว่านอนสอนง่ายจริงๆ จนลูกหลับไปแล้ว แม่ต้องแอบหอมแก้มพองๆสีชมพูของลูก
หอมแล้วหอมอีก

เธอคือ พรของพระเจ้าสำหรับแม่จริงๆลูก..

โครงการสามเดือนสู่วินัยตัวเอง

เมื่อวานเพิ่งบันทึกว่าแสนสุข
แล้วแม่ก็ทำให้ไม่สุขเอาวันสุดท้ายก่อนกลับไปโรงเรียนอีกครั้งนี่แหละ

แม่ใจร้อนมาตลอด จำได้ว่าเมื่อก่อนแม่เคยปล่อยให้ลูกกินข้าวเอง

จำได้อีกว่า ลูกเบื่อ ไม่ชอบกินข้าว อาหารหลักเอาเมื่อตอนสิบเดือนเลย
เร็วมาก แม่ทำใจแทบไม่ได้ จากเด็กที่กินได้กินดีมาเป็นแบบนี้

ป้อนและป้อนและป้อนเท่านั้น

แม่เคยปล่อยให้ลูกกินข้าวเองด้วย ถ่ายคลิปเอาไว้ด้วยว่ามันกระจายเต็มพื้นขนาดไหน

แต่ชีวิตส่วนใหญ่ เอาความรวดเร็วเป็นหลัก .. ป้อนและป้อน

แม่เริ่มเบื่อ แต่ถ้าไม่ป้อนก็ไม่กิน เอาแต่เดินไปเดินมา ไม่นั่งลง

จะเป็นปัญหามากเวลาไปกินนอกบ้าน

เมื่อวานเป็นวันนัดไปกับครอบครัวเพื่อนๆพ่อแท้ๆ แต่แม่ตัดสินใจไ่ม่ไป
แล้วเริ่มกระบวนการ หัดกินเอง

ไม่กิน แม่เก็บ ..ไม่กินมื้อหลักก็ไม่มีมื้อขนม
ถุงขนมมากมายที่ได้เมื่อตอนคริสมาสต์ แม่โยนทิ้งต่อหน้าลูก
แล้วบอกว่า ขนมนี้สำหรับเด็กที่ทานข้าวอิ่มจะได้กินขนมหลังอาหาร

รีอันยอมรับสิ่งที่แม่กระทำทั้งหมด ไม่มีงอแง

แ่ต่ไม่กินข้าวมื้อหลักเหมือนเดิม


จนถึงบ่าย รีอันกินไปได้สองสามคำ
แม่เืริ่มเครียด ตกเย็นยังแสดงท่าทางไม่อยากกินอีก

แม่โกรธ ไม่รู้ว่าโกรธใครกันแน่ โกรธตัวเองหรือโกรธลูกดี

เครียดมาก ทำไปทั้งที่รู้ตัว ..


บันทึกนี้ไว้เพื่อเตือนตัวเองให้ปล่อยวางให้สบายใจ นอกจากมื้อหลักแล้วลูกกินดีทุกอย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผลไม้

แม่จะไม่เลิกล้มความตั้งใจที่จะิเลิกป้อนลูก เหมือนกับที่เลิกขวดนมทันทีทันใด
แล้วจะปล่อยไปอย่างนี้ คงไม่เกินห้าขวบลูกน่าจะมีระเบียบวินัยเองได้

จะไม่มีขนมอย่างอื่นในบ้าน แม่จะให้ลูกชิมเท่านั้นแต่จะไม่ให้กินมากเิกินไป

รอรายงานผลอีกในสามเดือนข้างหน้า ณ วันที่ลูกครบสามขวบ

**ปล. แม่จะต้องระวังเรื่องความเครียดให้ลูกให้มากขึ้น


เรืองที่สอง

ของขวัญคริสมาสต์เต็มบ้าน รีอันได้คีย์บอร์ดเด็กเล่นที่จะเล่นเมโลดี้เพลงออโต้ให้ด้วย มีไมค์ให้จริง ลูกชอบมากที่สุด แม่ทึ่งที่หลายเพลงแม่ไม่รู้จักแต่รีอันร้องคลอได้ ลูกชอบเล่นไมค์มากจริงๆ

ได้เตนท์เด็กมา รีอันชอบแต่ยังไม่มาก แม่เืชื่อว่าก่อนเข้าโรงเรียนลูกต้องการเตนท์นี้อีกแน่นอน กางให้เล่นสองวันแล้วพับเก็บไปแล้ว

ไวโอลินเด็กเล่น สีง่ายเล่นได้สมจริงเหมือนมืออาชีพมาก จุดกระแสชอบไวโอลินแล้วจะชอบใจทุกครั้งที่เห็นไวโอลินในทีวี ในการ์ตูน ในดีวีดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งลูกหมูสามตัว มีตัวหนึ่งถือไวโอลินร้องเพลง Who's afraid of the big bad wolf

คริสมาสต์ของเรา ..แสนสุข

ครั้งที่แล้วพบซานต้าครั้งแรก แม่ก็ไม่เห็น ไม่ได้อยู่ด้วย ไม่รู้ว่ามีซานต้ามาจริงหรือเปล่า..
วันต่อมา เราได้พบซานต้าปลอมไม่เนียนอีกแล้ว

แม่พาลูกไปสลายพลังงานที่ สวนเด็กเล่นในห้าง ปีนป่ายกระโดดลื่นไถลน่ะ
นี่เป็นครั้งที่สอง รีอันลากแม่ไป แม่ชั่งใจถามแล้วถามอีก เพราัะครั้งที่แล้ว เห็นอยากเข้าอย่างนี้เหมือนกัน
แล้วเดินจูงมือกันออกมาหลังจากนั้นสิบนาที ลูกแม่ไม่ยอมทำอะไรเลย นอกจากไปนั่งเศร้าๆในบ้านบอล
ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่สงสัยว่าอิลูกแม่จะไม่มีเชื้อสายแสบของเด็กเกาหลี

จึงได้เรียบร้อยจัดเช่นนี้

วันนี้ลองอีกทีก็ได้ ลองขอพนักงานเฝ้าประตูก่อน ว่าถ้ารีอันเล่นจริงแม่จะไปซื้อบัตรให้
พนักงานไม่ยอม .. (ถ้าพนักงานคนนี้เป็นพนักงานรักเด็กแบบแม่หละก็ ร้านนี้เจ๊งแน่ - แม่คงยอม)


ลูกเริ่มพาแม่ไปที่บ้านบอลอีกละ --ไม่แสบสะใจแม่เลยลูก
แม่พาลูกไปกระโดดที่ห้องดึ๋งดั๋งๆดีกว่า ... ตอนแรกลูกเด้งไปเด้งมา โดดไม่เป็น
แม่เลยจับมือตัดสินใจก้าวขึ้นของเล่นเด็กกับลูก โดดกันนิดนึง

เอาหละสิ เห็นชัดเลยว่าปลุกผีตื่นแล้ว คราวนี้รีอันดันตูดแม่ลงไปเลย จะเล่นเอง

ต่อมา แม่พาไปลองให้ลื่นไถลที่สะพานแบบแผ่นหมุนๆ --คือมันคงลื่นได้นิ่มกว่าและน่ากลัวน้อยกว่า
สไลเดอร์ธรรมดามั้ง ลูกเลยติดใจนั่งไถลลงแบบวิ่งวนขึ้นแล้วขึ้นอีก
ที่สำคัญ ไม่เอาท้องคว่ำลงมาเพราะกลัวเหมือนการเล่นสไลเดอร์ในอดีตด้วย

แล้วลูกแม่ก็วิ่งเล่นมุดเข้าอุโมงค์ สลับกับสไลด์ จนหัวเปียกซ่ก

แล้วก็เห็นซานต้าสองคนมายืนถ่ายรูปกับเด็กอยู่ข้างหน้าคอกเล่นเด็ก
แม่รีบเรียกรีอันแล้วอุ้มออกมา ตื่นเต้นกว่าลูกอีก

ซานต้าหันหลังเดินไปแล้ว แม่ยังตะโกนเรียกซานต้าๆ จนแกหันกลับมา แต่แกเ็ห็นแม่พูดกับรีอันเป็นภาษาอังกฤษ --(วิธีสยบเกาหลีให้เลิกพูดมากกับเรา >*<)
เลยไม่มีเสียงหัวเราะโฮ่ โฮ่ โฮ่ แบบสญล.ซานต้าในความทรงจำของลูก

รีอันทำท่ากลัวซานต้า.. ไม่เห็นเก่งเหมือนที่เฝ้ารอเลยลูก


แล้วไปเดินเล่นชมมุมต้นคริสมาสต์ต่างๆ ที่ลูกตื่นเต้นได้เหมือนเดิมทุกต้น ทั้งที่เป็นต้นเดิมและจุดเดิมหมด


กลับบ้านไปหาพ่อที่ร้าน เจอเรือครุยส์จุดพลุ ...ครั้งแรกของรีอันอีก..

พูดถึงแต่ fireworks จนต้องหาโหลดจากยูทูปให้ดูอีก



หลับกลิ้งเลยลูก
ที่ร้านยุ่งพอสมควร..คริสมาสต์อีฟยุ่งกว่ามากๆๆๆสามเท่า

วันที่ลูกรอคอย การพบกับซานต้าครั้งแรก

วันนี้ วันที่รีอันรอคอย วันที่จะได้พบกับซานต้าฮาราบอจี
ร่ำร้องทู๊กวัน ..ต้องพาไปดูต้นคริสมาสต์แก้ขัดไปก่อน

วันนี้ รีอันจะมีการแสดงที่โรงเรียน แม่แอบเห็นลูกหลุดทำท่าออกมาบ้างแล้ว
น่ารักจังเลย อยากเห็น อยากดู แต่ไม่มีโอกาสได้ดู

ไม่เป็นไร ทำใจทำใจ

เดี๋ยวรีอันเก่งเมื่อไหร่คงทำให้เห็นเองค่า

ตอนนี้ร้องเพลงชัดถ้อยชัดคำมาก

วันนี้รีอันจะกลับเร็ว แม่ต้องเตรียมตัวว่าจะรับมือกับลูก ณ วันหยุดยาวกันยังไงดี ..

ฉีดวัคซีน 1

เมื่อวาน 12/22 นัดฉีดวัคซีนswine flu ครั้งที่1
แม่นัดบ่ายไปรับรีอันก่อนนอนกลางวัน หลังจากฉีดยาแล้วเห็นได้ชัดว่าลูกง่วงมาก
มีงี่เง่าเป็นสัญญาณ ..
เลยพานอน หลับไป2.30ชม. พอตื่นมาได้ เล่นกระจุย
เล่นจนหัวเปียกเหงื่อโซ่ก..

แสดงว่าคืนนี้ไม่น่าจะมีไข้ ลูกแข็งแรงดี ..

อดหลับอดนอนตามแม่

พ่อมาตามแม่ตอนเกือบตีหนึ่ง
เกิดเหตุด่วน พนักงานพิเศษที่เรียกมาเกิดแคนเซิลกลางเวหา
เอาอย่างนี้มั้ยแม่.. ตัวเองช่วยทำงานแ้ก้ขัดที ไม่งั้นไม่รู้จะทำไงดีแล้ว

แม่รับปากอย่างกล้าหาญ
พ่ออุ้มลูกที่หลับแล้วขึ้นพาดบ่าอย่างรู้งานและห่วงลูก
แม่เอาผ้าห่มคลุมไปผืนนึงหมวกหนึ่งใบ

พอถึงร้าน อิรีอันตื่นแล้ว ลุกมาแบบตื่นเต้นอยู่บนโซฟา
แล้วเดินพล่านทั่ว คนเห็นเข้าก็ต้องอมยิ้ม มันน่ารักหงะ

แม่ได้ยินเสียงลูกคุยเจื้อยแจ้วตลอดเวลา
มันน่ารักอย่างนี้หนอ แค่ได้ยินเสียงก็ยิ้มได้แล้ว


พ่อช่วยหอบลูกกลับมา ทำเป็นหลับบนอกพ่อ แต่พอถูกวางก็ตาแป๋ว
ขอข้าวกิน ..
เข้าทางแม่สิ เลยจัดแจงคัพราเมียนกล่องเล็ก
รีอันไม่กินด้วยในที่สุด

เล่นไปรอบๆ อุ้มตุ๊กตามาสองตัว ด้วยสองแขน
แล้วบอกว่าหนัก

แม่เหลือบมองแล้วนึกถึงตัวเอง ว่าเราคงจะได้อุ้มตุ๊กตาสองตัวแบบนี้เหมือนกัน

ตัวนึงคือด๊อกกี้ร้องเพลง เอ็งน่ะแหละ
ส่วนอีกตัวคือ จิมมี่ ใส่กระโปรงแดงหน้าตาสุดจิ้มลิ้ม

หนูหลับไปแล้วลูก..
กำลังช่างคุยมากเลยวัยนี้
"จิ๊เกี๊ยบวอ" พ่อได้ยินแล้วขำกลิ้ง หาว่าแม่สอน

คุณครูเขียนมาในสมุดบันทึกปจว.ว่า รีอันตอบว่า สุดสัปดาห์กินขนมกับแม่
เพื่อนที่เรียงรายกันสามคนข้างๆ ใช้คำตอบเดียวกันหมดเลย

อ่านแล้วขำ ไม่รู้ใครลอกใคร 55


ดู2012มา เด็กคนหนึ่งในเรื่องชอบใส่หมวกมาก
กลับมาพบว่า ลูกเราก็ชอบเหมือนกัน
ต่างกันที่ว่า หมวกจริงๆไม่ชอบ แต่เอาถัง กะละมัง ถ้วยป๊อปคอร์น มาครอบหัว
วันนี้เอาผ้ากันเปื้อนมาคล้องคอ ลากถังอีกใบ

นึกภาพตามได้ ..ว่าน่ารักขนาด
อยากเก็บบันทึกภาพ แต่ไม่สามารถ