หนูทำได้นี่นา

แม่บอกตัวเองทู๊ก..วันเลย เดี๋ยวนี้
สะกิดตัวเองว่า แม่ แม่จ๋า เดี๋ยวนี้แม่ไม่ได้เขียนบันทึกให้หนูเลยอ่ะแม่

อารมณ์บันทึกตกไปเยอะเลยฮ่ะ เฉพาะแค่ยอมให้ตัวติดกับรีอันก็หมดเวลาแล้ว
ห่างกันแทบไม่ได้เลย กินด้วยกัน นอนด้วยกัน นั่งเล่นก็ต้องมีแม่อยู่ในสายตา

เมื่อวาน เป็นครั้งแรกที่แม่ดีใจ ว่าหนูใช้มือหยิบของซ้อนกันแล้ว
แม่รอหนูทำอย่างนี้มานาน จนเลิกหวังไปแล้วว่าหนูจะทำได้
ของเล่นโดนหนูจับโยนไปโยนมา จนไร้ความมุ่งหมาย
วันนี้แม่ไม่ได้จะเอาหนูมาเล่น แต่แค่จับหนูให้นั่งนิ่งๆ ณ เวลาอาหาร โดยมีของเล่นวางอยู่ตรงหน้า
หนูก็หยิบมันใส่กัน ซ้อนกัน แยกกัน เล่นกันอย่างนั้นได้พักใหญ่มากๆเลย
กินหมดแล้วก็ยังเล่นไม่เสร็จ

เอ้อ แม่ดีใจ เป็นครั้งแรกในบรรดา"สิ่งที่ลูกทำได้"ทั้งหมด


หนูโตขึ้นมากเลยลูก
แม่บอกให้หนูไปหยิบน้ำมา หนูก็คลานต้วมเตี้ยมไปเอา

เกือบครบขวบแล้วลูก แม่ยังตั้งท่าเรืองอาหารในบ้านเราไม่ได้เลย
สงสัยต้องเล่นของแล้วนี่ ..

หนูโตพรวดๆ แม่ถอยลงมาพราดๆ

วันนี้อารมณ์ห่อยๆจัง

สิ่งที่สำัคัญกว่า..

ลูกแม่..

เมื่อวานแม่ลืมบันทึกเรื่องสำคัญไปเรื่องหนึ่ง

อยู่ดีๆ หนูยืนแลบลิ้นยาวเฟื้อยหน้ากระจก ลูก..

แม่เห็นแล้วนึกขำเลยเอาหน้าไปเทียบข้างๆ แลบยาวแข่งกันมั่ง
เอ้อ เพิ่งอ่านมาพอดีว่า ลองเอาลิ้นเลียฟันหน้า แล้วดูว่าลูกจะทำตามได้หรือเปล่า
ปรากฎว่า หนูพยายามทำตามจริงๆแต่มันไม่ใช่ฟันบน และไม่ใช่ฟันใดๆเลยลูก
มันขำงอหาย แม่ขำเอิ๊ก ลูกก็อ๊ากด้วย
เราสองคนหัวเราะกัน เอิ๊กอ๊าก เป็นที่อิจฉาของพ่อยิ่งนัก
ทนไม่ได้ พ่อต้องเปิดประตูมาดูว่า เราเล่นอะไรกัน

วันสองวันมานี่ เราเล่นแลบลิ้นยาวๆแข่งกันหน้ากระจกครับ สนุกมาก

แ่ม่ัจับหนูขี่หลัง แต่หนูยังเด็กเลยไม่นั่ง คว่ำเกาะหลังยึดเสื้อแม่แน่น
แม่คลานพาหนูไปทั่้ว
วันแรกๆ หนูลื่นร่วงลงมาทีนึง
วันนี้ หนูยึดมั่นคง วางตัวบาลานซ์ดีมากเลยลูก ฮ่า เก่งมากครับ


แม่เริ่มดุหนูมาหลายครั้งแล้วหละ แต่ไม่เอาจริงเอาจัง
วันนี้แม่เอาจริง ..
หนูชอบเขวี้ยง ปาข้าวของเล่น หรือไม่ก็แกล้งปัดให้ตกจากโต๊ะ
แล้วก็เจ็บตัวเองทุกที
วันก่อน ปัดโทรศัพท์แม่ลงมากระแทกโดนนิ้วก้อยเท้าตัวเอง
ร้องเจี๊ยกกกก เสียงหลง เป็นหมากรี๊ดเลยลูก
แล้วนิ้วก้อยน้อยก็ห้อเลือดเล็กๆ
แม่สมน้ำหน้าหนูอย่างเดียวครับ .. ไม่โอ๋ให้ แต่ขำไปปาดน้ำตาให้ลูกไป

วันนี้ ขณะที่เรากำลัง ชิค่ะ ชิค่า กัน (ศัพท์เวลาแปรงฟันครับ)
หนูเกิดไม่พอใจแปรงด้ามนั้น ปามันไปข้างหน้า
แม่คว้ามือนั้น แล้วเผียะ ทันใด พร้อมกับดุหนู
หนูจ๋อยซบอกแม่เลย

หนูรู้ใช่ไหมลูก ว่าแม่ดุหนู ที่ทำบางอย่างผิด

แล้วแม่ก็เริ่มชิค่ะ ชิค่าของเรา แปรงของแม่ไปด้วย ให้หนูแปรงของหนู
แม่แปรงไปร้องเพลง ชิค่ะ ชิค่าไป หนูหัวเราะได้ทันใด ทันที
ตอนนั้นนะลูก แม่สามารถทำตลกได้ทุกท่าเลย เป็นวิธีที่แม่อยากปลอบหนูทางอ้อมน่ะเอง
จำไว้นะ แม่ดุ แต่แม่รัก หลังจากดุ แม่อาจจะปลอบหนูด้วยวิธีอะไรก็ได้ค่ะ

หนูแปรงจนเบื่อ เงื้อแปรงจะปาอีกแล้ว แต่คงนึกได้ ง้างอยู่แค่ท่าเงื้อนิดๆ
แม่เห็นก่อนเลยแย่งแปรงเก็บให้

แม่เริ่มกระบวนแปรงให้หนูหละ รอบนี้ แต่ให้มือหนูมีแปรงอีกอันถือไว้ด้วย
หนูปาอีกจนได้
โดนแม่ดุอีกแล้ว และ จ๋อยท่าเดิม ...

ไม่มีอะไรจะปลอบแล้วลูก
ถ้ายังไม่จำ ก็คงต้องดุกันทุกวันอย่างนี้แหละ แม้ว่าแม่จะรู้ว่าการปาของหน ูเ็ป็นเพียงพฤติกรรมไร้ความหมายของเด็กก็ตาม (ใช่หรือไม่ - ไม่รู้- คิดเอาเอง )


วันนี้ หนูมีอีกสิ่งหนึ่งที่แปลกไปอย่างที่ทุกคน เห็นได้ชัด
หนูมีพลังมหาศาลกว่าวันที่ผ่านมา เล่นอย่างกับติดเทอร์โบแน่ะลูก
ใครจะวิ่งจับหนูได้ทั้งวันวะนี่ อีกไม่นานนี่ ...


เราเจอเพื่อนของพ่อโดยบังเอิญคนหนึ่ง
ลูกชายของเขาเกิดวันติดกับหนูวันเดียว เราจะจัดงานวันเกิดพร้อมกัน
เขาทักว่า หนูตัวเล็กกว่าลูกเขา
แม่ก็เห็นจะจริง - ดูส่วนสูงแล้วหนูจะตามใครเขาไม่ทันซะแ้ล้วนี่

อยากกังวล แต่ก็คิดใหม่ว่า - ไม่สูงแต่ฉลาด เอาตัวรอดมีความสุขในสังคมได้ แล้วใครจะทำไม
หนูไม่ได้เกิดมาพิการ ไม่ได้อ่อนแอ แค่นี้แม่ก็โชคดีมหาศาลแล้วลูกเอ๋ย

รักลูกตัวน้อยของแม่ครับ
แม่

คำที่แม่ปลิ้ม

ลูกรัก..

ความจริง เรามีเรื่องที่ควรจะบันทึกมันทุกวันนะลูกนะ

เพราะแต่เช้าของทุกวัน เราจะเห็นหนูเปลี่ยนแปลงเสมอ

เช้านี้ หนูลุกจากที่นอน มาหยิบแก้วน้ำพร้อมกับออกเสียงว่า "มุล"
อันเป็นคำว่า น้ำ
แม่บอกหนูทุกครั้งด้วยคำนี้ เวลาให้น้ำหนู
โดยคิดว่า จะใช้คำนี้คำเีดียวน่ะแหละ ง่ายสำหรับหนูดี

และหนูตอบสนองแม่แล้ว ณ เช้าวันนี้ เป็นคำแรก
แม่ฮูเร และจุ๊บหนูทันที

เออ แฮะ คำแรกที่แม่ปลื้มหนูกลายเป็นคำว่า น้ำ หรือนี่ 555

อาปาก็หันมาบอกว่า แกได้ยินด้วย
โชคดีที่ได้ยินพร้อมกัน ไม่ต้องมายี๊ไม่เชื่อกันอีกทีหลัง

ช่วงวันหยุดยาวปีใหม่อย่างนี้
เราอยู่ด้วยกันทุกวันเลยลูก
แม่พาหนูไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด

ผลคือ
วันนี้หนูเกาะแม่หนึบหนับ

ปกติ หนูจะยอมเล่นรอแม่อยู่กับใครก็ได้
วันนี้แม่พาหนูไปปาร์ตี้กันจนมืดค่ำ ที่บ้านป้าๆน้าๆคนไทย
หนูคลานตามหาแม่ตลอด
ใครอุ้มก็ไม่เอา ถ้าแม่ไม่อยู่ด้วย

แม่เพิ่งกังวลใจนิดๆไม่กี่ัวันมานี่ว่า
ถ้าลูกไม่ติดแม่เลย นี่เห็นจะเป็นปัญหา ลูกอาจจะไม่รักแม่มากพอเมื่อโตขึ้นก็ได้
เหมือนกับว่า มีความสัมพันธ์ทางใจต่อกันน้อย เลยไม่สนใจแม่เลย

วันนี้สงสัยจะไม่ต้องกังวลแล้วหละ

ลูกรัก ..
รักลูกมากครับ .
แม่

**เห็นทีต้องหาทางให้หนูได้เล่น ออกกำลังหนักๆทุกวันแล้วสิ
วันก่อนไปบ้านป้าอัน หนูเ่ล่นดี๊ดี เล่นไปทะลึ่งไป แม่ไม่เคยเห็นอย่างนี้มาก่อน
พอกลับมาหนูร่วงนอนสลบยันสายเลยลูก ดีจัง ..

เขาว่า รีอันสองขวบเกาหลีแล้วครับ

สวัสดีปีใหม่เกาหลีจ้ะ ..
ที่นี่เขาบอกว่า รีอันอายุสองขวบแล้วครับ (ว่ากันตามแบบเกาหลี)


แล้วหนูก็ฉลองวันปีใหม่ด้วยการคว่ำใ่ส่ขอบถังบล๊อก
ปากกับฟันกระแทกกัน เลือดแดงสดกลบปาก ..
แม่รู้สึกว่าตัวเองช็อค หน้าซีด ลนลานเอาสำลีมากดริมฝีปากลูก แล้วอุ้มออกจากห้อง

เกิดจากแม่เองแหละนะ
ความที่เราเหนือยมาจากบ้านย่าทั้งวัน แม่เหนื่อยกับการพูดภาษาเกาหลีทั้งวัน
กลับมาเปิดเพลงดังๆ แล้วตะโกนร้องเพลงสะใจ มีเต้นยึกยือด้วย
รีอันงงมาก เกาะถังบล๊อกเอี้ยวตัวหันมามองแม่นาน พอหันกลับไป เลยควบคุมบาลานซ์ไม่ได้
ถังลื่น มือหนูที่กดอยู่พาขอบถังกับปากมาพบกัน
แล้วแม่ก็ช๊อคค้าง ..

แม่ตกใจมากเป็นครั้งที่สอง ..
ครั้งแรกเมื่อตอนที่แม่เผลอ หนูตกเตียงครั้งแรก

แต่หนูก็ร้องไห้ไม่นาน ตามเคยแบบหนูน่ะแหละ

เช้าขึ้นมาแผลก็ปิดสนิทแล้ว แผลในปากเด็กแบบนี้คงหายเร็วนะแม่คิดว่า ..


วันปีใหม่ อะไรใหม่ๆ
วันปีใหม่ เราอยู่บ้านย่าให้ย่าอิ่มหนำทั้งวัน
พวกเราก็ิอิ่มด้วย กินกัีนทั้งวัน หนูนอนสลับกับเล่น แต่ก็ยังสลบเมื่อกลับมาบ้าน
ท่าทางจะเพลียมากด้วย

เป็นครั้งแรกที่หนูใช้อุปกรณ์อื่นในการช่วยเดิน
แม่กางโต๊ะเล็กจะจัดอาหารกลางวันให้พ่อ หนูคลานมาถึงปีนเกาะโต๊ะได้ ก็เข็นโต๊ะไปเลย รอบบ้าน
พื้นเรียบ หนูเดินได้คล่องดีกว่าเดินกับอย่างอืนเสียอีก

หลังจากนั้น เราพาหนูไปเยี่ยมคารวะคุณย่าอีกคน
หนูนั่งเล่นโดยไม่มีอะไรให้เล่น แม่เลยหยิบกล่องแว่นคุณย่าให้เล่น
มันเป็นกล่องพลาสติคใสสีเหลือง
หนูชอบใจเ่ล่นอยู่นาน ในที่สุด หนูยกมาทาบกับตา สลับกับยกออก เหมือนใส่แว่นถอดแว่น
ลูกชายคุณย่าเป็นคนสังเกตุเห็น แล้วคุยกับหนูว่า "แปลกใช่ไหม ทำไมทุกอย่างเป็นสีเหลือง"
แม่หละทึ่ง .. เออ จริงด้วยหวะ รีอันยังเล่นกับกล่องแบบนั้นอยู่เดิม ซ้ำไปซ้ำมาแบบนั้น
ทำไม เด็กนี่มันมหัศจรรย์งิ๊อ่ะ

แม่่ ไม่ได้บันทึกให้หนูเมื่อตอนหนูครบเดือนที่ผ่านมา
อีกไม่นานก็จะครบสิบเอ็ดเดือนแล้ว แม่ว่าถึงตอนนั้นคงมีอะไรน่าสนใจกว่านี้มากแน่ๆเลย
ตอนนี้ขอบันทึกแบบครึ่งทางสิบเืดือนครึ่งแล้วกัน (จำช่วงสิบเดือนไม่ได้แล้ว)

เล่น
แม่เพลิดเพลินกับการมีหนูอยู่ด้วยทุกวัน หนูเล่นคนดียวเก่งมากๆๆๆๆ เลยลูก
สิ่งที่หนูชอบมากชิ้นหนึ่งคือ ผ้าผูกตัวหนู ที่แม่จับหนูผูกหลังอยู่ทุกวันๆ
มันจะมีสายยาวๆ เมื่อใดที่รีอันพบสายนี้ หนูจะดึงแล้วเคลื่อนไปรอบๆ พลิกก้นไปซ้ายที ขวาที
จนที่สุดจะคลี่ผ้าออกได้หมด แล้วหนูก็จะดึงสายหนึ่งคลานไปหาอีกสายหนึ่ง

ทำให้แม่นึกถึงวันก่อน ที่หนูรื้อของทุกอย่างออกจากกระเป๋าหมด แล้วลากไปทั่วทุกที่ที่คลานไปได้
หยุดเ่ล่นก็วางกระเป๋า พอจะเคลื่อนไปหาจุดใหม่ ก็จะก้มหยิบกระเป๋าลากต่อ
มันน่ารักมาก เหมือนสาวๆที่ต้องมีกระเป๋าถือไปทุกที่น่ะแหละ

หนูได้รถเด็กเล่นมาสามขนาดเลยลูก
คันใหญ่สุด ใหม่สุด ปะป๊าซื้อมา แม่แซวว่าปะป๊าซื้อให้ััตัวเองไม่ใช่ของรีอันหรอก
(เก็บกด เพราะตอนเด็กๆไม่มีให้เล่น)
ปะป๊าเล่นกับตัวบังคับ รีอันเ่ล่นเอามือไสเดินเข่าไปทั่วห้อง
หนูเ่ล่นรถได้น่ารักมากเลยลูก ดูเหมือนหนูสร้างสรรค์วิธีการเล่นของตัวเองได้เสมอ
หนังสงหนังสือ รีโมททีวี โทรศัพท์ทุกอย่างที่วางแบนกับพื้นได้ โดนหนูจับไสแบบเดียวกับรถหมด
แม่เห็นแล้วก็น่าเอ็นดูเสียจริงๆ


เจ็บ
หนูชอบทำของตกทั้งไม่ตั้งใจ และทั้งจับโยนเอง
ของพวกนี้บางทีตกใส่เท้ารีอันเอาซะงั้น
เจ็บสิลูก แล้วหนูก็จะ้ร้องจ๊ากกกก ลั่น
มีแม่นั่งกอดคนร้องไ้ห้ ด้วยสีหน้าสมน้ำหน้าไปด้วย
แม่สอนหนูหลายครั้งแล้วแต่หนูก็ยังชอบทำแบบเดิมๆซะงั้น
ครั้งล่าสุด มือถือแม่ตกใส่นิ้วก้อยข้างขวา ห้อเลือดหยิบนิด ๆ
แม่ไม่สงสารหนูเลยสักนิดเดียวลูก .. ทีหลังก็อย่าทำร้ายตัวเองเดะ


เบ่ง
ช่วงนี้แม่เพิ่งนึกดีใจ ที่จับหนูหัดนั่งกระโถนเสียตั้งแต่ยังไม่รู้ตัว
จำได้ว่าตอนไปไทยน่ะแหละ .. หนูอายุได้ห้าย่างเข้าหกเดือน
พอนั่งได้ แม่ก็เอาเลย
รีอันก็ว่าง่าย จับให้นั่งก็เบ่งให้แม่ทุกเช้่า

ตอนนี้หนูไม่อึช่วงเช้า แต่มาช่วงเย็นแทน
ถ้าไม่ใช่ที่บ้าน จะไม่มีอาการอยากอึด้วย
เมื่ออยากอึ มีสองตัวเลือก
หนึ่ง คลานมาหาแม่ - อันนี้แล้วแต่ว่าแม่จะเข้าใจหรือเปล่า -_-"

สอง นั่งนิ่งๆทำท่าเบ่ง ถ้าแม่อยู่ใกล้
ช่วงนี้ หนูไม่ค่อยขัดขืน (ประมาณเดือนสองเดือนที่ผ่านมา หนูไม่ชอบ)
พอไม่ขัดขืน ขึ้นแท่นได้ก็ทำท่าเบ่งอึ๊ๆๆๆ จนเสร็จ

แม่เลยได้ความคิดว่า จะฝึกอะไรนี่ ท่าจะต้องรีบเสียตั้งแต่ยังเล็กนี่แหละ
แม่กำลังคิดถึงเรื่องหย่านมแม่ เลยกำลังเริ่มให้หนูหัดดื่มนมถั่วเหลืองทีละนิดๆ
แอบผสมในมื้ออาหารด้วย
ดูท่าทางหนูรับกลิ่นและรสมันได้นะ แต่อะไรจะแทนการนอนดูดนมแม่ให้เพลินจนหลับได้นี่
แม่ยังนึกไม่ออก
เหลือพ่อเป็นทางเลือกสุดท้่าย

เพราะรีอันชอบอกพ่อมาก หลับคาอกพ่อโดยปราศจากนมแม่มาหลายครั้งแล้ว
แล้วถ้าพ่อไม่อยู่ แม่จะทำไงเนี่ยะ ...

เต้น
หนูตอบสนองเสียงเพลงมาได้พักใหญ่แล้ว
เริ่มด้วยยกแขนโยกไปมา บางครั้งโยกตัวหน้าหลังช้าๆ เหมือนคนแก่ขี้เกียจเลยลูก
หลังๆมานี่มีนั่งคุกเข่าแบบนั่งบนเข่าเวลากราบน่ะ แล้วขยับๆขึ้นลงๆ ยึ๊งยั๊งๆ น่ารักและดูจังหวะนุ่มดีมากลูก อิอิ

จิ้ม
นิ้วชี้ของหนูจิ้มทุกอย่าง ที่มันตอบสนองการจิ้ม
เช่นกดรีโมทแล้ว ทีวีเปลี่ยนไป หรือเสียงเพลงจากวิทยุเปลี่ยนไป
บางครั้งหนูกดปุ่มที่มันไม่มีผลใดๆกับการเปลี่ยนหน้าจอ
เมื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้น หนูจะยกรีโมทขึ้นสูงสุดแขน สงสัยทำตามแบบที่แม่กับพ่อยกรีโมทชี้เข้าหาทีวีแน่เลย

หนูจะนั่งเล่นกับปุ่มที่ิจิ้มได้หรือหมุนได้ นานถึงสามสิบนาทีได้เลยนะลูก
เป็นเครื่องเล่นที่เล่นได้นาน ต่อจากผ้าผูกหนูน่ะแหละ

คุย
แรกสุด หนูส่งเสียงเรียก อมม่า.. เหมือนว่าเป็นความบังเอิญ
ต่อมาเริ่มชัดขึ้น ไม่ใช่แค่ชัด หนูตามหาแม่ด้วยเสียงนั้นเลย
แม่เริ่มแน่ใจว่าหนูเรียกแม่จริงๆ เมื่อตอนนี้แหละ

สัปดาห์สองสัปดาห์ก่อน หนูออกเสียง อาปาๆ ทั้งวัน
อาปาหน้าบานสิคะ

แม่นึกสงสัยเหมือนกันว่า เด็กเกาหลีคงไม่ออกเสียงดาๆ เหมือนเด็กชาติื่อื่นแน่
เพราะไม่มีเสียงดาๆใดๆในคำว่าพ่อและแม่ที่นี่เลย

ไ่ม่นานมานี่ หนูส่งเสียงหลากหลายเสียงมากขึ้น
มีวันหนึ่งส่งเสียง อะชี้ ... ที่เราชอบใช้เวลาไม่ชอบใจอะไร
แม่ตกใจมาก .. นึกสงสัยว่าหนูเรียนรู้จากใครแถวๆนี้หรือเปล่า (ไม่กล้าบ่งชี้ว่าตัวเอง กริ กริ)

มีทุกเสียง โดยมีเสียงจ้ะๆที่ชัดมากด้วย

และ ...
เวลาหนูเล่นคนเดียว หนูคุยคนเดียวมันนั่นแหละ ท้างวันเลยลูก
ฟังเพลินไำปเลยแม่ .. ^^




เข้าใจแม่
แม่ว่าหนูรู้ฟังมาได้พักนึงแล้วหละ
มันทำให้เวลา่คุยกับหนู มันมีความหมายมากยิ่งขึ้น
และ หนูีมีความหมายต่อแม่มากขึ้นทุกวัน ๆเลยลูก
แม่รักหนูจังเลยลูก

รักลูก
แม่

**เขียนบันทึกวันนี้แล้วรู้สึกดีจัง ไม่ได้เขียนนานแล้วรู้สึกต่อมความเข้าใจชีวิตตายด้าน
พอมาเขียนอย่างนี้ทำให้มองเห็นตัวเองดี ขอบคุณไดอารี่ค่ะ