บันทึกเตือนใจ พรุ่งนี้เริ่มต้นใหม่

ณ วันนี้ ยี่สิบสี่ ตุลาคม สองพันเก้า
ตั้งแต่วันที่ยี่สิบสาม แม่เกิดความวิปริตทางอารมณ์หรือไร เล่นงิ้วไปก็เศร้าใจตัวเองไปว่า นี่กรูเป็นอะไรวะเนี่ย
เคยเห็นแม่หลายคนบอกว่า แปลงร่างเป็นนางยักษ์ แม่คนนี้ที่ผ่านมา จำได้ว่ายังไม่เคยเป็น
แต่อยู่ดีๆวันนี้ เกิดเหตุให้แปลงร่างทั้งวัน คิ้วขมวดกันทั้่งวันจนเมื่อยมาก
แต่รีอันก็ยัง กรวนทรีน ได้ทั้งวันด้วยเหมือนกัน

แม่หลงกลลูกทั้งวันเลย

เครียดมากด้วย เพราะไม่อยากเป็นอย่างนี้
แม่ตัวใหญ่ๆ โดนลูกตัวเล็กๆอายุยังไม่สามขวบเลย ทำให้หัวหมุน มึนงงเวียนวนไปทั้งวัน
กลวิธีของแม่มีไม่กี่อย่าง ล้วนแล้วแต่ใช้อำนาจผู้ใหญ่ทั้งสิ้น

ซึ่งแม่รู้ตัวอยู่แล้ว ว่ากำลังพลาดอย่างแรง
แต่ เวลาสั้นๆไม่กี่นาที ไม่มีโคช ไม่มีข้อมูล ไม่มีใครช่วย
มีสองตัว กับตัวคนเดียวนี่ ทำอะไรไ่ม่ทัน แก้ไขสถานการณ์ไม่ถูก


แม่ตั้งใจว่าพรุ่งนี้จะเริ่มตั้งต้นใหม่
หวังว่าคงยังไม่สายเกินไป



ดูอันนี้ให้กำลังใจตัวเอง เผื่อว่าลูกจะรักเราแบบนี้บ้าง

(จะเข้่าไปหาคลิปรีอันเมื่อเร็วๆนี้ อาปาเอาลงเวบตัวเองอย่างเีดียวดูดออกมาไม่ได้เลย อด)

สองขวบครึ่ง

พอลูกโตขึ้น ความถี่ในการอัพเดทก็บ่อยน้อยลง
เหมือนเคยชินกันมากขึ้นแล้วไง ..
ไม่รู้สึกผิด แต่เสียดายที่จะไม่มีอะไรไว้ให้อ่านหรือเล่าให้ฟังตอนโต (เพราะสมองแก่ๆจะจำทุกเรื่องไม่ได้)

บางวันแม่มีซีนบางซีนของลูกติดตาไปทั้งวันเลย อย่างวันนี้

แม่นี่นะ เป็นคนขี้โกรธ และหายได้ง่าย แต่พอมาเจอกับลูกแม่ต้องกลับทิศทางตัวเองหมด
ขี้โกรธ ก็ทำไม่ได้ ที่เคยคิดว่าตัวหายได้ง่ายแล้ว ต้องหายให้ได้ง่ายยิ่งกว่าอีก

ไม่ว่าเราจะมีปัญหาอะไรกันก็ตาม สิ่งที่สยบรีอันได้มีหนึ่งเีดียว ..



พ่อก็ไม่รู้ .... แกอาจจะคิดว่าเป็นลูกอม


แม่เพิ่งตระหนัก ว่าไอ่นี่แหละ รวดเร็วที่สุด รีอันจะยอมทุกอย่าง


"มา รีอัน มาหาแม่ กอดหน่อย.."

แล้วสงครามจะสงบทันที



เมื่อวันเสาร์ พ่อบอกแม่ว่าจะพาไปฟังการบรรยายแนะนำโรงเรียนใหม่ ของรีอัน

เราไม่ได้วางแผนกันว่าจะให้ลูกย้ายบ่อยอย่างนี้

แต่อยู่ดีๆ โรงเรียนที่รีอันเพิ่งไปได้เกือบจะครบปี จะเปลี่ยนเจ้าของ
รวมกับเราเห็นว่ามันไกลบ้านเกินไป

ตอนนั้น รีบส่งรีอันไปอย่างฉุกละหุก

..



พอเห็นหน้าประตู แม่ร้องเฮ้ .. เพราะดีใจ มันใกล้บ้านนิดเดียว
เป็นตึกใหม่ ที่เพิ่งเห็นได้ไม่นาน แน่นอน มันย่อมหรูหรา
เนมโรงเรียน น่าสนใจ
เป็นอนุบาลภาษาอังกฤษ 영어유치원

อนุบาลแบบนี้ เราจะขอเบิกความช่วยเหลือจากทางรัฐฯไม่ได้
แต่แน่นอน ครอบครัวที่ขอเบิกไม่ได้อยู่แล้ว จะส่งมา ณ ที่แบบนี้
ส่วนครอบครัวที่ขอเบิกได้ เขาจะส่งที่อีกแบบหนึ่ง
ดังนั้นสำหรับเรา จึงไม่มีข้อแตกต่าง

ยังไงก็ต้องจ่ายเอง เท่ากันอยู่ดี ส่งไปเลยเต็มที่ ที่ทำได้


แต่โครงการของเราก็ยังอยากส่งแค่ปีเดียวเหมือนเดิม
เพราะเป้าหมายเราอยากส่งอนุบาลที่ใกล้บ้านเชิงเขาของเรา อยู่ดี
อนุบาลนั้น แม่ต้องไปยืนต่อแถวข้ามคืนก่อน จึงจะสมัครให้ลูกได้

ก็ยังไม่รู้ว่าดีตรงไหน แต่ก็อยากจะไปเพราะใกล้บ้านแค่เดินลงมาก็ถึงแล้ว
คนที่บ้านไกลลิบยังดั้นด้นมากันเลย

ส่วนอนุบาลภาษาอังกฤษที่นี่คงเป็นบันไดขั้นหนึ่งเท่านั้น
เนื่องจากรีอันยังอาุยุไม่ถึงที่อนุบาลเป้าหมายของเราจะรับได้

เอามาถ่วงเวลาก่อน ว่างั้นเถอะ




แม่อยากเป็นคนทำอะไร แบบเตรียมตัวไ้ว้นานแล้วมาก
ปกติ -- ไม่ใช่คนแบบนี้ ทั้งพ่อและแม่
ถ้าเตรียมตัวกันมากนัก จะไม่ได้่ทำ ..มาเสมอเลย


มีรีอันนี่แหละ แม่เตรียมสุขภาพตัวเองมาเป็นปี
เพราะอยากมีมาก แต่ก็ยังเตรียมแบบมั่วทางโน้นที มั่วทางนี้ที

ตอนนี้ แม่พบอีกอย่างที่แม่เตรียมไว้สำหรับลูก .. ภาษา

แม้ว่ายังไม่ดีพอ แต่แม่ก็ยังใจเย็น ว่ายังมีเวลา ค่อยๆทำแบบคนมีสติ และทำอย่างอื่นไปได้ด้วยพร้ิอมๆกัน


กว่าจะได้เข้าโรงเรียนนี้ก็ปีหน้า ตอนนี้เหลือสิ่งเดียวที่ยังกังวลอยู่
คืออาุยุ และความสามารถในการดูแลตัวเองของลูก
แม่พยายามให้ลูกหัดใส่กางเกงเองอยู่
แต่ลูกก็ยังเอาสองขาสอดเข้าไปในขากางเกงข้างเดียวกันทุกที

ถุงเท้าก็ยังแค่ทำท่าใส่เอง แต่ยังไม่สำเร็จเต็มตัวเสียที
รองเท้าใส่เองได้แล้ว


สองขวบครึ่ง อย่างน้อยลูกแม่ก็มีความสามารถร้องบอกความต้องการของตัวเอง และขอความช่วยเหลือได้แล้วกันน่า ... ^^



มีอีกอย่างที่อยากบันทึก

แม่อยากสอนภาษาไทยลูกจังเลยหวะ

ชูสก 2009

อยากให้ลูกเรียนโรงเรียนแบบนี้ด้วยเหมือนกัน หรือว่าเขาตัดต่อได้ดีนะ.. แสนสนุกไตรทักษะ

10/2
วันชูสก
จากการสอนบัตรคำภาษาจีนให้ลูก ทำให้แม่อ่านคำนี้ได้ 夕 석- รู้ว่าแปลว่ายามเย็น
คำนี้เป็นคำเก่งของรีอัน เห็นปุ๊บ จะร้องว่า 석- 처녁 ทันที
แต่วันนี้เห็นป้าย ไม่ยักจะมองออกแฮะ.. เราผ่านกันที่ระดับความเร็วรถวิ่ง ไม่สามารถชี้ให้ลูกดูได้ทันได้

วันนี้หลังจากเสร็จงานที่บ้านย่า พ่อมีโปรแกรมพาเราไปเที่ยวไดโนเสาร์กัน
แม่จินตนาการสวยหรู ว่า กลับมาคงปลุกใจรีอันให้ตูมตามกับไดโน แล้วเริ่มเอาโปสเตอร์ไดโน ออกมาให้ดูได้ ผิดโดยสิ้นเชิง

มีแต่พื้นที่กว้างมากๆ ใช้พื้นที่ไม่คุ้มเลย น่าเสียดายอย่างยิ่ง
เราใช้เวลาไปกับการวิ่งตากแดดเสียส่วนใหญ่ ไม่มีรอยเท้าไดโนตัวจริงๆ เหมือนที่พ่อเคยพาไปดู
ไม่ีมีความรู้เกี่ยวกับไดโน มีแต่ตุ๊กตาไดโนสารพัดแบบวางรอให้ซื้อ
ถ้ำที่จัด ก็มีแต่ไดโนการ์ตูนน่ารักเกินไป เสียดายเงินคนสร้างมาก

นอกนั้นก็มีโรงหนักเลเซอร์ที่คุยว่า ยอดเยี่ยมที่สุด ..มันเห่ยมั่กๆ

ไม่มีอะไรประัทับใจ แต่ดีแล้วที่ได้มีโอกาสมา ได้นั่งรถไฟในราคาแสนถูก ให้พ่อถ่ายวีดีโอ สีมันสวยจริงๆ

ได้เดินด้วยกันสามคนพ่อแม่ลูก ได้ให้รีอันวิ่งเล่นเต็มที่ โดนแดดเผาจนหน้าขี้นผื่น

แล้วกลับ..

Que Sera Sera

	Doris Day - Que Sera Sera
	Found at bee mp3 search engine