ด้วยความหมั่นไส้

ลูก ..

แม่มาบันทึกพัฒนาการ "การใช้เครื่องมือ" ของหนู

เห็นรีโมท(ทุกประเภท) หนูจะคว้าแล้วนั่งหันหน้าไปทาง เครื่องใช้นั้น
เปลี่ยนช่องทีวี .. ปิด-เปิดทีวี..

วันนี้หนูค้นพบว่า จะควบคุมเครื่องเสียงได้ยังไง
กดเล่นพร้อมกับเสียงเพลงที่เปลียนไปมา ตามการควบคุมของช่างคนใหม่
แม่หันไปดูอีกที รีอันหันมายิ้มสองซี่(ล่าง)ให้แม่

น่าหมั่นไส้ยิ่งนัก ..


โทรศัพท์ ....เหมือนเึคย
หนูสามารถเล่นเอ็มพีสามในเครื่องได้ ง่ายๆ
กดโทรไปหาใครมั่วๆได้
ปิดเปิดมือถือให้แม่ได้

เอ้อ เอากับเอ็งสิ


วันนี้ ..
นั่งมองโน่นมองนี่เพลินๆ แม่จอดรถปั๊บ
รีอันจะร้องอย่างขัดใจ

ตอนแรกแม่นึกว่าไม่อยากไปหาย่า
แต่กลับบ้านก็ยังเป็น
เอ้า .. แสดงว่าอยากนั่งรถต่อ
เฮอะ เฮอ..

พ่อเปิดประตูกลับบ้านมาสองรอบ
รีอันทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วคลานสปีดเกียร์สี่มุ่งไปหาพ่อทันที
เป็นเหมือนกันทั้งสองรอบ


วันนี้ขอบันทึกด้วยความหมั่นไส้ที นะลูกนะ
แม่ของเอ็ง

อาการเหมือนเคย

ลูก..

ครั้งทีแล้วที่หนูตัวร้อนอย่างไม่มีสาเหตุ
แม่ใช้วิธีคิดว่า หนูคง"ฟันอยากขึ้น"อีกแล้ว
แล้วแม่ก็สบายใจ ..หนูหายดีหลังจากนั้นไม่นาน

เมื่อวาน แม่ฝากหนูไว้บ้านย่าสองสามชั่วโมง
หัวอุ่นๆกลับมาอีกแล้ว แน่นจมูกอีกต่างหาก
นอนไม่หลับ หงุดหงิด ..

แม่เซ็ง ..

หนูตื่นตอนสี่ทุ่มแล้วไม่นอนต่อ แบบหนูตอนปกติ
แล้วเริ่มต้นพ่นน้ำลาย ..

เอาหละสิ นี่หละใช่เลย
แม่ฟันโคนธงไว้ก่อนเลยว่า ท่าหนูฟันจะขึ้นอีกแน่

แม่ลองง้างหาร่องรอยดู
ฟันล่างไม่มีวี่แวว แต่เหงือกข้างบนนูนออกมานิดหน่อย
ฟันมันขึ้นรวดเดียวเป็นแถบๆอย่างนี้เลยเหรอนี่ ?

เอาหละลูก - สู้ๆนะ อดทนอีกนิดเดียว

แม่

หนูเก้าเดือนแล้วลูก

ลูก..
เวลาัมันเร็วจังเลยเนาะ ..
แม่กำลังบันทึกเรื่องของหนูให้ไม่ทันซะแล้ว ..
เหตุผลที่แม่เข้ามาในวันนี้ได้ ก็เพราะได้ัรับข่าวดีจากน้าปุย
ไอ่หนูลูกแม่ ... เรากำลังจะมีน้องกันแล้ว

น้องแควดซะดั้วะ ..แม่ตื่นเต้น จนเสียงกรี๊ดทะลุห้องหัวใจไปสามห้องแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า

แม่ดีใจมากเลย จริงๆ
น้าปุยบอกว่า แกมานั่งซึกสาจากบล๊อกหน้าเก่าๆของเรา
โฮ่ยย แม่จำได้ว่าไม่มีอะไรให้ใครเขาซึกสาเลยสักนิด
อยากได้ข้อมูล แม่แนะให้ไปหาบล๊อกอั๊ตจังเลย ตรงโน้นเต็มที่
แต่ทำไมน้าเขามานั่งอ่านทุกวัน แม่ก็ชักสงสัย เลยลองคลิกเข้าไปอ่านย้อนดูมั่ง


เอ้อ เหอ .... อ่านแล้วแม่งงนิดๆ นี่ตัวแม่เขียนเองหรือเปล่านี่
ทำไมมันแตกต่างจากหน้าบล๊อกสมัยนี้จัุง
ตอนนี้ ถ้าให้แม่อัพบล๊อก แม่คงอยากรีบๆๆๆ นั่งรีดความจำแบบตกๆหล่นๆ แล้วก็รีบกดจิ้มๆก่อนจะหมดเวลา
แล้วไปน๊อคต่อเลย
มาหลังๆนี่ยิ่งแล้วใหญ่ .. แม่กำลังหามุขใหม่ที่จะช่วยให้แม่สนุกกับการอัพบล๊อกให้หนูต่อได้


แต่ฟังข่าวดีจากน้าปุยวันนี้แล้ว แม่มีพลังพลุ่งพล่านได้เลย
ได้แชทกับแม่ของอั๊ตจังด้วย
ทำให้แม่หวังว่า จะเริ่มมุขใหม่ได้ในอีกไม่นานนี้

*หนูนอนเองเก่งขึ้นมากครับ วันนี้คงเห็นใจแม่ที่ไม่ได้แชทนานแล้วใ่ช่ไหมลูก
แม่เติมน้ำมันให้รอบเดียว หนูตีไปเลยสามชั่วโมง ตั้งแต่บ่ายโมงถึงสี่โมงเย็น
ส่งไว้ที่บ้านย่าหลังจากนั้น พอรับกลับมาหนูก็นอนต่ออีก เจอกันพรุ่งนี้เช้าลูก

เมื่อวาน หนูนอนหลับคาที่เอง ในรถ สองรอบตามเวลา ก่อนหลับจะต้องครางกล่อมตัวเองอือองงงงง สักพักแล้วคอพับเลย เห็นแล้วแม่หละขำ ..
วันก่อน แม่พาหนูกลับมาคนเดียว เห็นนอนกองฟูๆแล้วเสียดาย ไม่อยากปลุกเลยจริงๆ

*หนูจะมีรอยช้ำดำเขียว วันละแต้มครับ นี่คือรางวัลของเด็กชายช่างมุดช่างปีน
ตาแม่รอบตัว มือแม่หมุนเป็นลิงแล้วลูก จับกันแทบไ่ม่ทัน
หนูชอบขึ้นเก้าอี้โยกตัวตั้งพื้นนั่นมาก ปีนขึ้นไปแล้ว กระโจนใส่พนักให้มันเก้าอี้โยกหงายลงไป
หัวเราะเอิ้กอ้ากใหญ่ แต่แม่สิ..กลัวเอ็งจะพุ่งเลยไปเสยโต๊ะนั่นจะแย่
อีกสักพัก ก็จะไล่จับรีอันที่กำลังเลื้อยเข้าห้องน้ำไปส่องท่อน้ำต่ออีก
ถ้าเสียงหนูเงียบๆไปหละก็ ต้องรีบส่องดูว่าเธอทำอะไรอีก และรับรองว่าต้องไม่ธรรมดา

*วันก่อน แม่ล้างจานอยู่ หันมาอีกที รีอันกับเปียโนน้อยตัวนั้น เคลื่อนที่กันใหญ่โตแล้ว
โอวว ไอ่ลูกหมา
(รีอันเข็นของเล่นตัวเบาๆแล้ว..)

*หนูชอบเปิดตู้เก็บเลนส์ของพ่อเสียจริงๆ เราหาที่ล๊อคมาติดไว้แล้ว แต่พ่อบอกว่า ไม่อยู่หรอก เพราะไอ่หนูหัวใสเปิดเองได้ โฮะ ถ้าเป็นงั้นจริงแม่จะไม่ห่วงหนูอีกเลย เนื่องจากมีความสามารถแก้ปัญหาได้แต่เยาว์วัย 55

*หนูนั่งดูพ่อถือรีโมทอยู่หน้าทีวี แล้วแท่งรีโมทก็ำทำให้จอทีวีเปลี่ยนไป ต่อมา ตอนนี้รีอันนั่งจับรีโมทแล้วเงยหน้าดูว่า จอทีวีเปลียนยังไง มือก็สาละวนกดมั่วไปเรื่อย พอหน้าจอเปลี่ยน(อะไรสักอย่างแหละ) เอ็งก็จะยิ้มสองซี่ทันที ..
ณ ขณะนี้ เลื่อนมาหามือถือแม่แล้วหละนี่ กดเปิดปิดเองไปสองรอบแล้ว โทรเข้าหาเบอร์ที่ไม่มีจริงไปรอบนึง ของพวกนี้มันเย้ายวนใจมากเลยใช่ไหม ไอ่ลูกชาย ..


ตอนนี้ขอเก็บมาเป็นจุดๆอย่างนี้ไปก่อนนะ นึกได้คงเข้ามา่ต่อจุดอีก .. เฮ้อ

มันคือลำดับขั้นตอนหรือ

ลูกแม่..

หนูป่วยอีกแล้วลูก ..

มามะจะเล่าให้ฟัง
แม่ไม่เคยคิดมาก่อนว่ารีอันจะป่วยบ่อยอย่างนี้
ด้วยความเชื่อมั่นในมหัศจรรย์น้ำนมแม่ แต่ใครนะบอกแม่ว่า
หลังจากหกเดือนไปแล้ว เริ่มอาหารเสริมก็จะเริ่มมีบ้าง

แต่นี่บ่อยกว่าที่แม่คิดไว้หงะ ..

กำลังนั่งกลัดกลุ้มใจกับคำถามวนในหัว ห้าร้อยแปดสิบเก้ารอบแล้วว่า
"ทำไม ทำไม ทำไม"
ทำไมหนูตัวร้อน ทำไมหนูอยากอาเจียน ทำไมหนูถ่ายเหลว ? ? ?

บัดดล ความเข้าใจอันแสนวิเศษก็วิ่งเข้าสู่สมองแม่
หลังจากที่ครูซาร่าบอกว่า น้ำลายรีอันฟ่อดอย่างนี้สงสัยฟันจะขึ้น
แม่ก็ยืนยันว่า เพิ่งขึ้นไปนะ

แล้วก็นึกได้ว่า หลังป่วยทีไร จะพบว่าฟันหนูงอกทุกที
หรือว่าครั้งนี้จะใช่อีกนะ ..

ใช่ ไม่ใช่ แม่ไม่รู้แล้ว
รู้แต่ว่า แม่โล่งอกหายสนิท ฟิ้วว ไปเลย

ไม่เป็นไร ดูแลหนูแบบปกติธรรมดาต่อไป ไม่ต้องไปกลัดกลุ้มกับมันมากนัก
เดี๋ยวหนูก็หาย

อ้อ จริงๆแล้วแม่ไม่ได้กลุ้มอะไรเท่ากับว่า งานแม่กำลังยุ่งน่ะ
ถ้ารีอันป่วยมากขึ้นมาตอนนี้ แม่ไม่มีสมาธิทำอะไรแน่ๆเลย

รักลูกครับ

แม่

**ลืมเล่าว่า เวลารีอันโกรธเพราะถูกแม่ขัดใจ เดี๋ยวนี้ การร้องไห้ลีลาของหนูดั่งกับผู้ใหญ่ ที่อัดอั้นตันใจเลยลูก
อะไรมันจะขนาดนั้น ลูกแม่

ธรรมชาติ มหัศจรรย์

ลูก ..
ขณะที่แม่เริ่มบันทึกนี่ หนูคลานมั่งเกาะยืนมั่งอยู่วนๆรอบๆเก้าอี้แม่เลย
คลานของหนูัยังไม่เหมือนชาวบ้านเขา
หนูคลานได้สวยงามมั่นคงดีลูก แต่เหมือนกับว่ามันต้องใช้สมาธิ
หากว่า หนูใจร้อนอยากรีบตะกายไปหาเป้าหมายเมื่อไหร่
นั่นหละ ตะกายไง เลื้อยไปอย่างกับตัวกิ้งก่า วงเล็บว่า อ้วนๆ

แม่มุกฮยอนบอกว่า เด็กน้ำหนักตัวมากหน้าอกจะตกลงพื้น อาจจะใช่ค่ะ
แต่ลองถามครูซาร่าดู แกว่าลูกสาวแกตัวใหญ่กว่ารีอันมากๆๆๆ
ก็ยังคลานปกตินะ ..

ช่างมันเถอะ เดี๋ยวหนูก็เดินเอาแทนแล้วกัน

เมื่อวานแม่สังเกตุเห็นการใช้มือ ใช้นิ้วของหนู
มันมหัศจรรย์กว่าที่แม่คิดน่ะ
หนูคว่ำกระปุกแป้ง ทำให้มันหมุนเหมือนลูกข่าง
เพราะฝากระปุกมันแหลมยื่นออกมานิดหน่อย
ทันใด แม่เห็นหนูชี้นิ้วแตะข้างๆกระปุกแล้วเกี่ยวให้มันหมุนต่อไป
โอ้วว รู้ได้ยังไงนี่ไอ้ลูกชาย

แต่แม่ก็นอนดูอย่างตื่นเต้นเงียบๆ ต่อไป ฮ่าฮ่าฮ่า
ต่อมา ... ตอนค่ำ น้าไก่ส่งของเล่นกัดงั๊งๆมาคืนให้หนู
มันหายไปจากเราสามเดือนได้
ของกัดพวกนี้จะกระจัดกระจายหายไปตามที่ต่างๆ
ชิ้นแรกสุดคือชิ้นนี้เลย อันซึ่งเหมาะกับการงั่มๆของหนูมาก (ในตอนนั้น)
พอมันกลับมาอีกที หนูทำเหมือนกับว่าจำมันไม่ได้แน่ะ

อยู่ดีๆ มันก็ตกพื้น แล้วหมุนควงไปรอบๆเพราะด้ามจับมีโล่กันอยู่แผงนึง
เมื่อมันหมุนรอบตัวเองได้อย่างนี้ แม่เห็นรีอันยิ้ม
ต่อมาหนูก็แกล้งปล่อยมันหลุดจากมือตลอดเวลา
ไม่เหมือนโยน แต่หยิบขึ้นมาแล้วปล่อยตกลง ให้มันหมุนควงที่พื้น
หนูเล่นอย่างนี้ตลอดเวลา และคงอีกนาน ถ้าแม่ไม่จับหนูลงนอนเสียก่อน

หนูทำให้แม่ทึ่งในมหัศจรรย์ของมนุษย์มากขึ้นและมากขึ้น
ใช่ว่ามันคือพัฒนาการของหนูก็จริง
แต่แม่กลับมองเห็นธรรมชาติว่า น่าทึ่งเหลือเกิน

ยิ่งไปกว่านั้น แม่รู้สึกว่า ลูกตัวเล็กๆของแม่นี่ เป็นผู้ใหญ่และยิ่งใหญ่กว่าที่เรามองเห็น
แม่คิดถูกไหมนะ ?


รู้ไหมรีอัน .. หลายอย่างประกอบกัน แม่กำลังคิดตัดสินใจในสิ่งที่ชาวบ้านแถวนี้เขาไม่ทำกัน
เดี๋ยวแม่จะมาบอกหนูอีกที หลังจากที่ตัดสินใจแล้วนะ

รักมากขึ้นทุกทีครับ (และดุหนูบ่อยกว่าเดิมมากขึ้นด้วย)
แม่

*รีอันมองแม่พิมพ์ตาเป๋ง นี่เลยปกติก็ต้องหิ้วคีย์บอร์ดให้หลีกทางรีอันอยู่แล้ว นี่ไม่อยากจินตนาการต่อ

เรืองที่กังวลมานาน ผ่านได้แล้ว

วันนี้มีสองเรื่องที่แม่ปลื้มลูกชาย ..
สองเื่รื่องที่หล่อนไม่ได้ทำให้แม่เห็นได้ชื่นใจเสียที ที่ผ่านมา
คลานสี่ขา กับ ดูดน้ำด้วยหลอด

ไม่นานมานี้ แม่เห็นรีอันยกถ้วยดื่มเอง นั่นเป็นถ้วยเทรนนิ่ง-แม่เพิ่งรู้
เวลาพาหนูไปฝากย่า แม่ต้องเตรียมอะไรไว้ให้ย่าป้อนด้วย
ซึ่งมันต้องไม่ใช่ข้าวต้มอาหารหลักแน่นอน
แม่ทำมันเทศบด (แอบ)ผสมซีเรียล สลับกับฟักทองบด ผสมซีเรียลเหมือนกัน
มาตอนหลัง แม่เพิ่มสูตรแอปเปิ้ลผสมซีเรียลอีกหนึ่ง

จริงๆแล้ว วัยหนูนี่ไม่ต้องบดก็ได้
แต่คุณย่าผู้ซึ่งมองหนูเป็นเด็กกว่าวัย (จริงๆแล้วย่าจำไม่ได้แล้ว ว่าวัยไหนเป็นยังไงมากกว่า)
ทำทุกอย่างสำหรับหนู ราวกับหนูกินอะไรไม่เป็นเลย
ถ้าแม่ไม่บด แม่มีโดนเหน็บแน่ๆ
สลับได้ไม่นาน รีอันชักเบื่อแบบเดิมๆ
แม่เริ่มเครียดแล้ววิ่งหาซื้อถ้วยดื่มที่จะแก้ปัญหานี้
ตั้งใจว่าจะเอานมถั่วเหลืองสำหรับเด็กให้หนู เอาไว้เวลาแม่ไม่อยู่

ทุกอย่างลงตัวที่เปลี่ยนฝาครอบ ถ้วยของหนูน่ะแหละ
แม่เริ่มด้วยน้ำ ..
หนูอม หลอดได้ไม่นาน แม่ช่วยยกเทนิดนึง
แล้วเหมือนธรรมชาติมหัศจรรย์ หนูดูดเองเลยหวะลูกแม่
สุดยอดตื่นเต้น ยิ่งกว่าคลอดหนูอีก

พ่อยืนยันว่า หนูดูดแล้วหละ แล้วก็เดินออกจากบ้าน (ไปทำงาน)
แม่ยังไม่แน่ใจ - ก็โดนหลอกมาบ่อยนิ
ที่บ้านย่า แม่ลองอีก หนูดูดหน่อยเดียว
ต่อมา วันที่สองของการลอง รีอันเพลิดเพลินกับการดูดมาก ดูดไม่ยอมปล่อย
จนถึงพยายามเปิดฝาถ้วยเอง กลายเป็นเล่นน้ำไปเลย ในที่สุด

แม่ดีใจหาอะไรเหมือนเลยลูก ..

เรื่องคลานนี่อีกเรื่องที่พิเศษสำหรับแม่

แม่เบื่อหนูที่เช็ดพื้นให้แม่เต็มที่แล้ว
อยู่ดีๆ รีอันที่งอเข่าเ้ข้าหาตัวมานาน แต่ไม่ยอมเดินหน้าเสียที เริ่มคลานหงึกหงักๆ
ได้สองสามเข่า เท่านั้น แ่ม่ก็ดีใจสุดยอดอีกแล้ว
วันนี้หนูคลานได้ประมาณเจ็ดแปดก้าวผู้ใหญ่ แม่ดีใจแทบบิน
แต่ถ้ารีอันชั่วโมงเร่งด่วน จะล้มตัวฝุบแล้วเช็ดพื้นแม่ต่อทันที
มันคงทันใจหนูมากกว่าใช่ไหม .. แต่แหม พื้นที่เหลือแม่เช็ดเองได้ ไม่ต้องช่วยแม่หรอกเน้อลูก

อากาศหนาวมากขึ้นมากจ้ะ
แต่เราสองคนสบายดี
บ้านเราอบอุ่น
เพราะบ้านเราอยู่บนเขา ใกล้ดวงอาทิตย์กว่าหรือว่าเพราะมีหนูอยู่ด้วย

เรามีความสุข ..

แม่

**หนูกลับมาเล่นกับย่าเหมือนเดิมแล้ว แม้จะโหยหาแม่มากกว่าเดิมก็ตาม เด็กดีของแม่ เก่งนะนี่

ฟันงอกไล่ตามมาติดๆ

ลูก..

วันนี้แม่เห็นอะไรรำๆไรๆ ข้างๆฟันหน้าบนที่เพิ่งขึ้นได้อาทิตย์กว่าๆของหนู
พอจับง้างดู ... ว๊ากกกก ฟันข้างๆกำลังขนาบกันออกมา อีกสองซี่ โฮ่ยยย

มิน่าหละ ว่าทำไมรีอันเกิดอาการงุ่นง่านกับฟันเมื่อหลายวันที่ผ่านมา (จำไม่ได้แล้วว่าเมื่อไหร่)
แม่รึก็นึกว่า เพราะฟันหน้า .. แต่ก็สงสัยอยู่ ว่าฟันหน้าซี่จอบ(ดูท่าทางจะใหญ่นะนั่น)
ก็โผล่มาเรียบร้อยแล้ว ทำไมยังมาคันอะไรกันอยู่อีก

หนูมีฟันหกซี่แล้วลูก อีกหน่อยคงเต็มปาก ยิ้มเหงือกบานไม่ได้อีกแล้ว
แต่มองรวมๆตอนนี้ ลูกแม่ก็ยังคล้ายหลวงจีนน้อยอยู่ดี
ผมยังบางแล้วยังสีอ่อนๆอยู่เลย

แฮ่ๆๆ ไม่เป็นไร สำหรับแม่ ลูกน่ารักที่ซู๊ด
หอมแก้มกันได้ทั้งวี่ทั้งวัน

หนูขี่ม้าวิ่งเล่นไปทั่วบ้านได้เก่งมากลูก
แต่คลานสี่ขาไม่ได้เสียที
เกาะยืนไปทั่ว
วันทั้งวัน หนูวุ่นวายกับการเกาะยืนตรงโน้นที ตรงนี้ที
เล่นจนเหงื่อเปียกผมบางๆเลยแหละ

วันนี้ขี่ม้ามาแล้วเกาะโต๊ะก้าวลงจากม้าเฺฉยเลย
แม่มองอย่างตะลึงพรึงเพริด
มีซอนแซงนิมอยู่กับแม่ด้วย เป็นพยานอีกคน

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
แม่พบว่า รักหนู อย่างเดียวเท่านั้น ที่จะทำให้แม่มีสติได้เสมอ

รักลูกครับ
แม่