หมูทองต้องเตรียม

ลูกจ๋า ..

ก่อนที่แม่จะคุยโม้โอ้อวดอะไรนี่นะ แม่ต้องเหลียวซ้ายแลขวาให้ดีเสียก่อน
ไม่ได้เหลียวระวังใครหรอก แต่ระวังว่าโชคชะตามันจะเล่นตลก ตลบหลังให้น่ะสิ ..

แม่ไม่แน่ใจว่าได้คุยโม้ไปบ้างหรือเปล่า ว่าพุงไม่หนัก สบายมาก
เพราะตั้งแต่แม่ปิของ กั๊ตจัง มาเตือนเรื่องนอนหงายแล้ว
ทั้งที่ก็รู้สึกว่านอนสบายดี แต่ก็อดห่วงตามหลักการตั้งครรภ์ไม่ได้
เดี๋ยวเราจะกลายเป็นคนท้องที่แหวกแนว ทะลึ่งไปหน่อย ที่นอนหงายอะล่าซ่าจนคลอด
ไม่ได้การ รีบฝึกตัวเองนอนตะแคงซ้ายตามตำราเป๊ะ ..

นอนลำบากมากเลยลูกจ๋า ..
แม่รู้สึกตัวกลางดึก
เหมือนทุกสิ่งทุกอย่างในพุงแม่มันลงไปกองอยู่ที่สีข้างหมด รวมทั้งหนูด้วย
กองจนสีข้างแม่มันห้อยออกมา แล้วก็หนัก และเจ็บใช้ได้
รีบพลิิกตะแคงอีกข้างด้วยความลำบาก จนอยากจะแก้ผ้านอนให้รู้รอดไป
ฤดูนี้ใครๆก็หนาวกัน บ้านเราก็เปิดความร้อนแบบต่ำสุด
ประมาณแค่รักษาความร้อนเวลาออกนอกบ้านเท่านั้น (외출)

แต่แม่จะตื่นมาโวยวายกลางดึกเสมอเลย โอ๊ยย ร้อนๆๆๆ
ผ้าห่มผ้านวมเขาจะได้ห่มแม่แค่ก่อนหลับไปเท่านั้น (พอตื่นมาพ่อแย่งไปหมดด้วยความเต็มใจของแม่)
หัวไหล่ก็ยังไม่หายปวดเคล็ด น่องที่เป็นตะคริววันก่อนก็เหมือนยังแข็งๆปวดๆอยู่เลย
โอย สารพัดมีเรื่องจะบ่นได้

เมื่อกี้แม่แวะไปหาคุณย่าแป๊บนึง แกได้ทีพูดว่า มันง่ายเสียที่ไหนนะ มีลูกแต่ละคนนี่น่ะ
แม่ไม่ได้เึถียงคุณย่าสักคำ
แค่ย้อนในใจว่า "แต่มีความสุขมากจังจ้ะ แปลว่า แม่ยินดีลำบากอย่างนี้แหละลูก ~ ^^)

วันนี้เป็นวันแรกที่ึครูควิลท์แกจะเริ่ม แกโทรมาเมื่อวาน แล้วก็ขออาศัยติดรถแม่ โดยนัดไปรับที่นั่นที่นี่
จริงๆแล้วแม่ไม่ค่อยรู้สึกชอบเท่าไหร่ เพราะขอความช่วยเหลืออย่างนี้ยังใช้น้ำเสียงไม่น่ารัก
แต่พอทำๆไปแล้วแม่ก็สบายใจดี อย่างน้อยการได้ปฎิบัติืดี ปฎิบัติชอบกับทุกคน
เราน่าจะเป็นฝ่ายได้เปรียบมากกว่าเสียนะ ลูก

แกเชียร์ให้แม่จับจ่ายผ้าทำผ้าห่มหนูเสียที
แม่ไม่อยากทำแล้วอ่ะ หาเซ็ตผ้าสวยๆไม่ได้เสียที พูดง่ายๆ แม่เปลี่ยนใจแล้วอ่ะ
ผ้าก็แพง แพ๊งแพง
แม่พยายามบ่ายเบี่ยง เพราะต้องทำถุงของขวัญให้หนูด้วย
ในที่สุด แกงัดกระเป๋าออกมาทำใบหนึ่ง แม่เห็นเข้าก็ตาโตเลย
มันช่างน่ารักกุ๊กกิ๊กเสียนี่กระไร บอกแกเลยว่า ทำอันนี้แหละ ๆ
ในที่สุดก็มีงานทำ แสนจะรื่นเริง
เสร็จแล้วแม่ยังตั้งใจว่าจะหยิบชิ้นนี้แหละ ออกมาเผื่อให้พี่ซูวานเขาทำด้วย
เดี๋ยวซื้อผ้าเผื่อให้ ...
เลยแฮปปี้กันไปหมด ครอบครัวพี่ซูวานก็ดีอกดีใจ ตัวพี่ซูวานเองก็แทบจะทนรอผ้าไม่ไหวเีชียว


เดี๋ยวสิ เรื่องสำคัญที่สุดที่แม่ต้องการเล่าวันนี้ก็คือเรื่อง ถุงของขวัญของหนู
อะไรรู้ไหม ? ...
พ่อเขาก็ไม่เคยบอกแม่มาก่อน แต่หอบกล่องใบใหญ่ๆกลับมาใบหนึ่ง
มีหมูทองอยู่สิบตัว กับ ซองสีแดงในธนบัตรในละ 2 ยูเอสมาสิบซอง
แม่ .. งง.. มาก

แล้วพ่อก็เฉลยว่า หลังจากนี้ให้แม่ทำห่อของขวัญหมูทองสิบตัวนี้
พ่อจะเอาหมูทอง(ออมสิน)กับซอง 2ยูเอส
แจกเป็นของขวัญแก่คนที่มาเยี่ยมเมื่อหนูคลอด

ทำไม 2 ยูเอส แม่ไม่เข้าใจหรอก
พ่อบอกว่า มันผลิตจำนวนจำกัด ในเกาหลีธนบัตร 2 ยูเอส หายาก (จริงหรือ ? ยังไม่วายสงสัยอีกนะ)

แต่ก็นับว่าพ่อมีไอเดียน่ารักใช้ได้ทีเดียว
ตอนนี้แม่อยากละเรื่องผ้าห่มหนูเอาไว้ก่อน เรื่องตรงหน้าคือ
ถุงของขวัญที่แม่จะเย็บด้วยงานมือและปักของแม่ (โอเว่อร์ไปหน่อยเปล่าไม่รู้เหมือนกัน)
กระเป๋าปลาย่าง ทำให้เสร็จเสียที
แล้วสอนพี่ซูวานทำกระเป๋าต้อนรับสปริง

ดีจังเลย วันนี้แม่สุ๊ก สุขหละลูกจ๋า

จ๊วบ ทีนะ อิอิ ..

2007/1/4