อยู่ดีๆ หนูก็เหมือนพองลม

ชอนซา ลูกรัก..

วันนี้แม่มาก่อนเวลาจ้ะ .. ปกติเวลาอย่างนี้ พ่อไปทำงานแล้ว จะเป็นเวลาสุขีของแม่เลย
นอนเท่านั้น ไม่สนใจอะไรอีก

แต่วันนี้มีเรื่องเต็มหัวไปหมด เลยอยากมาเขียนบันทึกให้หนูจัง

เรื่องแรกที่แม่ตื่นเต้น ..
เมื่อคืน หนูตัวโตอย่างรู้สึกได้ชัดเจนแจ่มแจ๋ว
หนูถีบพุงแม่่ผิดไปจากเมื่อวานและวันก่อน เท้าหนูใหญ่มากจริงๆ
หนูเคลื่อนตัวในพุงแม่ช้าลง แต่นานขึ้น ไม่รีบร้อนแก๊กๆ แล้วเงียบอย่างเมื่อก่อน
เหยียดขานานอยู่อย่างนั้น เหมือนโชว์แม่ว่าหนูเท้าใหญ่แค่ไหน

แม่เดาได้อีกแหละว่า หนูต้องเป็นเด็ก บิ๊กฟูต บิ๊กฟีต แน่ๆตามสายกรรมพันธ์
เหมือนหนูจะถีบให้เท้ามันทะลุพุงแม่ออกมาเลยนะลูก
แม่รู้สึกว่าแม่อยากจะจับเท้าลูกยึดเอาไว ้เหมือนเวลาเล่นกับเด็กสักคนจริงๆ

แม่เคยเล่นอย่างนี้กับเด็กบางคน เช่น เวลาแกกำลังคลาน แม่จะยึดข้อเ้ท้าไว้สักข้างจากด้านหลัง
แล้วอีหนู หรือไอ่หนูคนนั้นก็จะคลานไม่ไป จนกว่าจะเลิกสนใจเป้าหมาย แล้วหันมาหาสาเหตุก่อนว่า
ทำไมคลานไม่ไป ฮ่า ฮ่า ฮ่า

แต่แม่กำลังสลึมสลือใกล้หลับแล้วลูก เลยเอาแค่คลำเอาพอ
โอว ... นี่เท้าหนูเหรอ ใหญ่หวะ ... กรั่กๆๆ

แล้วแม่ก็ฝันภายในเวลาก่อนตื่นนี่แหละ
ฝันว่าสมุดจดบันทึกสารพัดเล่มหนึ่งของแม่ที่วางเอาไว้ มันหายไป
ด้วยความกังวลใจ แม่วนเวียนหาสมุดแต่ก็ไม่เจอเสียที
ในที่สุด แม่ได้ืคืนมาโดย ยายคนหนึ่ง หน้าตาไม่รู้จักเลย แต่ไม่รู้ด้วยเหตุใด ที่แม่เข้าไปใกล้ชิดกับแก
แกคืนสมุดคืนให้ ทำให้แม่เห็นว่า มีเงินอยู่ในสมุดบันทึกนั้น ทั้งเงินไทยและดอลลาร์

เงินไทยนั้น เป็นเงินที่แม่สะสมไว้เมื่อสมัยอยู่ไทย
ส่วนดอลลาร์นั้น เ็ป็นเงินขวัญถุง 2 เหรียญที่พ่อตั้งใจทำเป็นของขวัญแจก ตอนหนูเกิด

ฝันว่าได้เงินคืน ฝันว่าได้ของรักคืน มันดีไม่น้อยใช่ไหมล่ะลูก แม้ว่าแม่จะไม่ค่อยเชื่อความฝันก็ตาม
(หรืออีกความหมายหนึ่งคือ แม่ชอบเชื่อฝันดี แต่ไม่เชื่อฝันร้ายไงลูก ฮ่า ฮ่า )
เพราะวันก่อน พ่อเพิ่งบอกว่าพ่อฝันไม่ดี ให้แม่ระวังตัว
เอาีอีกแล้วเจ้าความฝันทั้งหลาย แต่เนื่องจากเคยเกิดเหตุขึ้นครั้งหนึ่งแล้ว
ยังไงแม่ก็ต้องฟังเอาไว้หน่อยแหละนะ

อีกสิ่งหนึ่ง คือ พ่อกำลังจะแอบเดินทางไปพูซาน เพื่อหาทางทำเรื่องขอlicenceอะไรสักอย่าง
อันว่า เจ้ากระดาษแผ่นนี้ พ่อบอกว่าที่บ้านเรายังไม่มีใครที่มี ซึ่งถ้าพ่อมี เรือทั้งหมดจะมาหาพ่อ
แม่เดาไม่ถูกหรอกว่า ที่พ่อกำลังคิดทำน่ะ ใหญ่หรือเล็ก
แต่ที่แน่ๆ หัวพ่อคงหมุนหมกมุ่นคิดโน่นคิดนี่อยู่เสมอน่ะนะ

เขียนหมดแล้วลูก ..
พ่อเอาซีดีที่เราไปรพ.ครั้งที่แล้วไปที่ทำงานด้วย เดี๋ยวคงมีชอติสั้นๆของหนูมาให้แม่อัพแน่ๆ
แม่นี่นะ มีหลายอย่างที่ยังทำไม่ได้ดั่งใจเสียทีเลยลูก
โดยเฉพาะเรื่องสำหรับลูกนี่แหละ แม่บ่นได้ทุกวันเลยใช่ไหม.. :)

รักจ้ะ
2007/1/19