Thursday, January 25, 2007

เรื่องก็เดินไปตามเรื่อง

ลูกจ๊ะ ..

บางทีสิ่งที่เราคิดก็มาถึงเร็วเกินคาด บางอย่างก็ต้องใช้ความอดทนในการรอคอยนานมาก
ดูเหมือนไม่มีอะไรในชีวิตเรา ที่เรากำหนดเองได้อย่างเต็มร้อยเลยนะลูก
สิ่งที่เราทำได้ คือ มีความหนักแน่นในการรอคอยสิ่งที่ไม่รู้ว่า เมื่อไหร่จะมาถึง
และมีความพร้อมเพียงพอ ต่อสิ่งที่มาเร็วเกินไป .. เท่านั้นที่เราควรตั้งจิตใจเอาไว้เสมอ

แม่ไม่เคยคิดว่า หนูจะไม่ได้เกิดที่บ้านริมทะเล แต่ตอนนี้ทุกอย่างกำลังวนหมุนไปตามเส้นทางของมัน
เหมือนจะเป็นอย่างนั้นแล้ว ..

ตอนนี้ ดูเหมือนท่าทางจะเป็นอย่างนั้น ..
ไม่ใช่การกำหนดของพ่อกับแม่เลยลูก
เมื่อคืน แม่ถามพ่อว่า ไหนตอนแรกบอกว่า ให้รอคลอดชอนซาที่นี่ก่อนแล้วค่อยย้าย
แล้วทำไมกลายเป็นว่า เราอาจจะต้องรีบร้อนย้าย ก่อนหนูจะเคาะประตูออกมาช่วยเราย้ายบ้านหละนี่
พ่ออธิบายพร้อมกับทำท่า อารมณ์ประมาณนักแสดงเลยลูก
ประโยคสุดท้ายที่แม่จำได้ คือ ก็แล้วจะให้ทำยังไง ฉันทำอะไรได้

แม่ก็ย้ำว่า แม่ไม่ได้ว่าพ่อ แค่ถามดูว่าอะไรทำให้เปลี่ยนไป .. ก็เท่านั้น
พ่อร้อนตัวอย่างนี้เสมอลูก .. เข้าใจแกหน่อยนะ

ทุกอย่างหมุนวนไปตามเรื่องราวของมัน
พ่อต้องจับหลายทางเพื่อให้การย้ายบ้าน และ มีบ้านของเราเสียที
กลายเป็นความจริง
ทุกอย่างเป็นส่วนประกอบของเรื่องๆเดียว แต่ต้องประสานกับหลายคน หลายฝ่าย
แม่กับหนูแค่ช่วยพาโชคดีให้พ่อเท่านั้น

พ่อหนูวิ่งมาตั้งนานคนเดียว ไม่เห็นเรื่องเดินหน้า
พอพาแม่กับหนูไปด้วยเท่านั้น เรื่องเดินดี จนเร็วเกือบตามไ่ม่ืทันซะด้วย

เมื่อวานมีคนมาดูบ้าน วันนี้ก็จะมาอีกสองนัด
ทำให้แม่ใจหายเหมือนกัน ที่ต้องจากบ้านริมทะเลเสียแล้ว
แม่ตั้งใจว่า จะให้คุณยายมีโอกาสมาบ้านหลังนี้อีกสักครั้ง
คุณยายเคยมาแล้ว เมื่อตอนงานแต่งแม่ ยายชอบมากทีเดียวหละ
แต่ช่วงที่คุณยายจะมาครั้งนี้ ยังไม่ใช่เป็นฤดูร้อนที่บ้านริมทะเลจะสดชื่นให้ได้
บางที ถึงแม้เราอยู่ต่อ เราเองก็อาจจะไม่มีโอกาสชื่นชมกับบรรยากาศนั้นก็ได้ เพราะต้องย้ายเสียก่อน

ถึงแม้ใจหาย แต่พ่อก็นั่งรำพึงว่า .. ชอนซาโชคดี ชอนซามีโชคจริงๆ
เพราะช่วงที่จำเป็นต้องรีบย้ายก่อนหนูเกิดนี้ บรรดาผู้มีอันจะกินทั้งหลายเขากำลังอยู่ในเทศกาล
ย้ายบ้านเข้าเรือนหรูใหม่ ล็อตเต้อินเวนส์ .. บ้านแพงหูดับ แต่ราคาของสังคมเขาเท่านั้น
ได้ยินว่า หมู่บ้านนี้ ใช้วิธีแจกใบเชิญจากลูกค้า สู่ลูกค้าด้วย ทำให้กลุ่มลูกค้าของเขาเป็นบุคคลในแวดวงเดียวกัน เกือบทั้งหมด
แต่เท่าที่แม่ทราบมานะ แม่ค้าขายของที่ตลาดก็กำลังจะย้ายเข้าไปด้วยเหมือนกัน
ฮ่า ฮ่า ฮ่า เราไม่รู้จักคนจริงๆหรอก อย่านึกว่าเขาเป็นแค่แม่ค้า เงินหนาเหมือนกันนะนั่นน่ะ

ด้วยการที่เขากำลังมีมหกรรม ย้าย กันอย่างนี้ ทำให้เรามีตัวเลือกได้มากขึ้น อย่างง่ายๆ
บ้านใหม่ๆ ขึ้นรายการมาให้พ่อพาเราไปชมติดๆกัน ในบริเวณที่เราต้องการ
จนในที่สุด เราก็เลือกบ้านที่ดีที่สุด อยู่ในทำเลและมุมที่เหมาะที่สุดได้ สมราคาที่เรากำลังจะต้องจ่ายแบบหืดขึ้นคอ แต่ดูเหมือนพ่อกับแม่จะยอมคอหืดนะ (ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นยังไง 555)

การวนดูบ้าน สามหลัง ในจุดที่ต่างกัน ทำให้พ่อกับแม่ได้เรียนรู้ไปด้วยถึงข้อดีข้อเสียของระดับต่างๆ
เราิคิดเองไม่ได้นะลูก บางครั้งสิ่งที่เราิคิดกับความเป็นจริง มันต่างกัน

ครั้งแรกที่เราได้ยินว่า ชั้นสองกับชั้นสี่ เราใส่คะแนนให้ชั้นสอง เพราะไม่สูงและไม่ต่ำ
แต่เมื่อเราไปถึงที่ ชั้นสี่กลับกลายเป็นว่า ชั้นนี้แดดส่องเข้ามากที่สุดจากกระจกที่มีเนื้อที่มากกว่า
เรายังได้รู้ความลับจากการเข้าไปเดินชม บ้านข้างๆที่เขากำลังตกแต่งภายในใหม่อีกด้วยว่า
บนพื้นที่ใต้หลังคาเป็นพื้นที่ว่าง ซึ่งเราสามารถต่อเติมทำห้องใต้หลังคา ให้เหมือนกับอพาร์ทเมนต์ชั้นยอดดอย ที่เราเคยไปรอจับฉลากกันเมื่อสามสี่ปีที่แล้วได้
ตรงนี้ ถูกใจพ่อ .. ความอบอุ่นและสะอาดเพราะการต่อเติมของเจ้าของบ้าน ถูกใจแม่

พ่อไม่เคยรู้จักบ้านบริเวณนี้เท่าแม่ แกผิดหวังนิ๊ดด นึง ที่ภายในไม่ใช่ลักษณะของอพาร์ทเมนต์แบบโมเดิร์น
แม่กลับคุ้นเคยแบบนี้ ก็ในเมื่อเราไม่สามารถหาบ้านสร้างใหม่ที่อยู่ในบริเวณนี้ได้ นี่คือตัวเลือกที่ดีทีุ่สุดแล้วของแม่ ..
เมื่อแม่พอใจ พ่อก็ต้องว่าตามกัน

ใช้เวลาไม่นาน แกก็ปรับจิตใจได้ ว่าบ้านนี้ดีที่สุดแล้วจริงๆ
เมื่อนั้นแหละ แกจึงเริ่มพูดว่า ชอนซามีโชคที่ดี

หมู่บ้านนี้ อยู่บนส่วนหนึ่งของภูเขาจ้ะ ไม่ใช่พื้นราบ และไม่ใช่เชิงดอยข้างล่างเสียทีเดียว
เป็นภูเขาที่มีน้ำบาดาล น้ำในภูที่คนในเมืองเขามักมารองไปดื่มกินกัน
ดังนั้น หมู่บ้านนี้จึงใช้น้ำบาดาลกันฟรีๆ .. ไ่ม่มีค่าใช้จ่าย
แม่ยังสงสัยอยู่ว่า มีสิทธิ์พิเศษอะไรที่ที่นี่สามารถใช้สิ่งเหล่านี้ได้ แต่มันดีมากใช่ไหมลูก
อย่างน้อยที่สุด เราสบายใจและแน่ใจในคุณภาพน้ำที่เราต้องใช้เป็นส่วนสำคัญในชีวิต
รอให้เราเข้าไปอยู่ก่อน แล้วจะเอาคำตอบมาบอกจ้ะ


แม่ยังคาดเดาอะไรไม่ถูกอีกหลายอย่าง
เราต้องรอให้เวลามันใกล้ๆกว่านี้อีก เหมือนหนูไง จะถึงเวลาหนูออกมาอยู่แล้ว แต่แม่ยังจินตนาการไม่ถูกเลย ไม่รู้แม้แต่ว่า ต้องใช้อะไรบ้างสำหรับเด็กอ่อน ต้องมีอะไรบ้าง
มีคนพยายามอธิบาย แต่แม่ฟังอย่างสมองว่างๆ นึกตามไม่ออกจ้ะ

แต่ก็มีคนบอกอีกนั่นแหละ ว่าเดี๋ยวก็คล่องเอง

แม่หวังว่า หนูจะรู้จังหวะดีที่สุดนะจ๊ะว่า จะออกมาเมื่อไหร่ ไม่ใช่ว่าแม่กำลังช่วยพ่อย้ายบ้านอยู่ แล้วหนูเกิดอยากข้ามเวลาออกมาช่วยกัน เรายุ่งแน่เลย

รักจ้ะ หมูทองของเรา
2007/1/25

3 comments:

Gat-chan said...

ยินดีด้วยจ้า ย้ายเมื่อไหร่อ่ะ อย่าลืมอีเมล์ที่อยู่ใหม่มาให้เราด้วยนะ (มีของจะส่งให้ชอนซา ยังไม่ได้ส่งเลย จะย้ายบ้านก่อนป่ะฟระเนี่ย) -_-"

Peaches + Mom said...

เออ จะส่งอยู่อาทิตย์หน้านี้ยังส่งไปตามที่อยู่ที่ป้าให้ไว้หรือเปล่า



ดีใจด้วยนะ เรื่องบ้านและลูกนี่ มีความสุขเนาะ ^__^

weirdgirl said...

สวัสดีกุ้ง...หลานจะเกิดปีเดียวกะเราเลย ตื่นเต้นง่ะ