งานของพ่อ

หนูจ๋า ..

เมื่อวาน แม่เริ่มเคลียร์ข้าวของเพื่อแพ็คเตรียมย้าย โดยเริ่มจากบรรดาของใช้ต่างๆของหนูก่อน
ของเหล่านี้ เกือบทั้งหมดเป็นของที่เราได้รับจากใครๆรอบตัว มีของที่พ่อซื้อให้หนูอยู่สองสามชิ้นเท่านั้น(ถ้าแม่จำไม่ผิดนะ)

พ่อเห่อหนูมากกว่าใคร แม่จะรอดูว่าพ่อจะเห่อได้นานแค่ไหน
ความเห่อ ทำให้พ่อหาซื้อของบางชิ้นที่น่ารักเกินห้ามใจให้หนูมา
ที่นี่นะลูก ของใช้เด็กล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งยั่วกิเลสชั้นดี ..
น่าแปลก ที่แม่ไม่ตกหลุมกิเลสสักที แค่กรี๊ดเล็กๆเวลาเดินเข้าไปสัมผัสนิ๊ดดดด นึงตามร้าน
แม่ตกหลุมบรรดาแพ็คเกจ แม่ทำให้หนู มากกว่า (DIY)

ให้แม่เล่าให้ฟังก่อนว่า พ่อซื้ออะไรมาบ้าง
แหม การเล่าให้น่าสนใจนี่ น่าจะมีรูปประกอบด้วยนะ แต่โทษที ตอนนี้บ้านเรามีแต่กล่อง ๆๆๆ เต็มบ้านไปหมด หาพื้นที่ว่างมาถ่ายให้หนูไม่ได้เลย เดี๋ยวรอพ่อกลับมา แม่จะรวบรวมของอยากถ่ายมา แล้วค่อยแปะรูปให้หนูดูเนอะ

เวลาของที่พ่อสั่งมาส่ง (ทุกอย่างส่งที่ทำงานหมด) พ่อจะหอบมันเหาะกลับมาบ้านทันที
ค่อยๆแง้มแกล้งแม่ที่อยากรู้ อันแรก พ่อแงะโมบายล์ออกมาก่อน
แม่ทำไม่สนใจ แล้วบอกว่า สำหรับเด็กเล็กน่ะ ต้องเริ่มจากโมบายล์ขาวดำย่ะ
พ่อเลยแงะออกมาอีกกล่อง .. ทำแม่ร้องอู้วว์ พ่อก็สนใจรู้กับเขาด้วยเหรอ
ตกลง พ่อซื้อโมบายล์สองชุดให้หนูเลย
ส่วนแม่ ตัดใจเลิกดูแพ็คเกจทำโมบายล์ได้เสียที เพราะพ่อซื้อได้ถูกกว่า ...

โฮ้วว แม่ขี้เหนียวจังเนาะ

ต่อมา สองวันก่อน พ่อหอบกล่องยักษ์ใหญ่เบ้อเริ่ม เข้ามาระหว่างวัน ซึ่งหมายความว่า รับของแล้วหอบเข้ามาบ้านเลย
ปรากฎว่าเป็นแผ่นหนาประมาณ2นิ้วครึ่งหรือ3นิ้วนี่หละ สี่เหลี่ยมผืนผ้า สีหวาน
สภาพคล้ายเรือขุดที่เว้าเข้าไปตรงกลางเป็นแอ่ง ที่ขอบด้านหนึ่ง มีตุ๊กตาหัววัว ติดกระดิ่งเล็กๆเสียงกรุ๋งกริ๋งอยู่

แม่ดูแล้วไม่เก็ทว่ามันคืออะไร พ่อเลยทำท่าประกอบแทนคำตอบว่า
"นี่ไง พอชอนซาอาบน้ำเสร็จ เราก็อุ้มมาตรงนี้ (ว่าแล้วก็ทำท่าอุ้มลูกวางลงในแอ่งนั้น)
แล้วแต่งตัวชอนซา "
"แต่มันดูเหมือนที่นอนเด็กเลยนะ" ๐0
"ก็ใช่ไง ใช้เป็นที่นอนก็ได้ เดี๋ยวพ่อจะทำเตียงให้นะ" ว่าแล้วก็ไปเปิดหนังสือ DIY เล่มที่สอนงานไม้คุณพ่อ

แม่นึกว่า รูปนั้นรูปนี้ .. ในที่สุดพ่อก็สารภาพว่า มันยาก เอาอันนี้แล้วกัน "เปลโยก" อันเล็กที่ง่ายที่สุดในเล่มแล้ว

ความจริงพ่อมีหลายอย่างที่ต้องทำมากมายเลยลูก
เรากำลังจะย้ายบ้าน วันก่อนพ่อเข้ามาบ้านวันละหลายรอบ พอผ่านไปทางจอนจาแลนด์ ก็จะหอบเอากล่องทีวี กล่องคอมพิวเตอร์ใหญ่ๆ แข็งแรง กลับมาบ้าน
บินมาหลายรอบเข้า พ่อชักนึกว่าตัวเป็นพ่อนกนางแอ่นที่รีบสร้างรังให้แม่ออกไข่
ถ้าเรียกพ่อว่า "เจบีอาปา" หละก็ พ่อจะหน้าบานมีความสุขนักเชียว
พ่อก็มีอะไรโรแมนติคแบบเด็กๆดีเนาะ แม่สงสัยนิดว่า ตอนเด็กๆพ่อขาดสิ่งเหล่านี้ไปหรือเปล่านะ 555


ส่วนแม่นะ เดี๋ยวรอให้รูปเ่ล่าดีกว่า
เมื่อวานแพ็คเกจ หมอนหลุม บอลผ้า กับผ้าห่อตัว มาส่งแล้ว แม่ยังนั่งอ่านวิธีทำอยู่เลย
บอลผ้ากับผ้าห่อตัวนี่ท่าทางไม่ยาก แต่หมอนหลุมนี่นะ ไม่ง่ายแฮะ ...
ทั้งๆที่กระเป๋าอีกใบยังค้างอยู่เลยลูก ส่วนกระเป๋าปลาย่างนี่เสร็จแล้ว แม่ไม่ซักเสียที เอาผ้า้อ้อมกับผ้าสารพัดของหนูอัดลงไป เตรียมย้ายแล้วหละ ย้ายบ้านเสร็จแล้วจะซักเลย


แม่มีเรื่องเล่าอีกเรื่องนึง เกี่ยวกับงานของพ่อ
เราหมดเนื้อหมดตัวกันเลยนะลูก สำหรับการย้ายบ้านครั้งนี้
ไม่ใช่หมดตัวอย่างเดียว เราเป็นหนี้ที่ต้องช่วยกันผ่อนชำระด้วย แต่นะ .. ระดับอย่างเรานี่ มีใครบ้างที่ซื้อบ้านแล้วไม่ต้องกู้แบงค์ เรื่องธรรมดา .. พ่อกับแม่ไม่กลัวหรอก
ตรงกันข้ามด้วย มันผลักดันพ่อกับแม่ให้มีสาระในชีวิตมากขึ้น ดีออกนะ แม่ว่างั้น

เมื่อเราหมดตัว ความคิดที่จะตกแต่งบ้านหรือซื้อของจึงจำเป็นต้องย่อยมันให้ดี
เราต้องปูพื้นใหม่ พ่อกับแม่เกี่ยงกันนาน ว่าปูไม่ปู
ในที่สุด เราตัดสินใจปูก่อนย้ายเข้า แล้วเราก็ได้แบบพื้นที่จะปู จากบ้านของนูนา ช่างตัดผมประจำชั่วชีวิตพ่อ
แม่โดนบ้านนี้หลอกมานาน นึกว่าพื้นบ้านเป็นแผ่นไม้ ซึ่งมันเท่ห์มาก คิดงั้นมาตลอด
วันที่พ่อไปด้วย แม่จึงเจอรอยที่แงะได้ แอบแงะดูจึ่งรู้ว่า เป็นแผ่นพลาสติคอีกแล้ว
พ่อจะเอาอย่างนี้แหละ สวยดี

แล้วพ่อก็กลับมาบอกว่า ถ้าเราเรียกเขามาปูให้ จะต้องใช้เงินล้านนึง แต่ถ้าซื้อมาปูเองจะใช้แค่ครึ่งเดียวเท่านั้น ประมาณ ห้าแสนห้า
พ่อบอกจะทำเอง .. งานนี้ แม่หวั่นๆในใจพิลึก แต่ก็ไม่ค้าน เพราะเราจะประหยัดเงินได้ตั้งครึ่งนึงแน่ะ

งานปูพื้นนี่นะ ไม่ใช่ซื้อแผ่นมาแล้วปูเหมือนปูเสื่อเลย แต่ต้องตัดแผ่นไม้(พลาสติค)นั่น แล้วต่อกันให้มีลวดลายด้วย ต่อดีๆก็จะดูเหมือนแผ่นไม้จริงๆเลย โปรเจ็คต์นี้ นับเป็นงานใหญ่ของพ่อนะแม่ว่า

เราจะประหยัดเงินไปซื้อเครื่องเรือนอีกนิดหน่อยน่ะลูก
นอกนั้นแล้ว เราจะค่อยๆต่อเติมไปเรื่อยๆ หลังจากบริหารเรื่องการเงินได้เรียบร้อยดีแล้ว
ทุกอย่างคงไปด้วยดีจ้ะ อย่างน้อยแม่คิดว่า การใช้ชีวิตแบบนี้ทำให้ชีวิตมีสีสันดีนะ
นูนาช่างตัดผมของพ่อน่ะ แกเป็นโสดสาวแก่ แต่ีมีเงินเหลือเฟือ ในบ้านแกมีทุกอย่างที่หรูที่สุด แพงที่สุดในกลุ่มสินค้านั้นๆ ทั้งๆที่แกใช้ไม่ค่อยจะเป็นเท่าไหร่ แต่ช่วยไม่ได้ เงินเยอะนี่นะ ซื้อเลยตามความพอใจ แม่ว่าไม่สนุกเท่าเราเนาะ ลูกเนาะ (การเข้าข้างตัวเองโดยไม่ได้เดือดร้อนคนอื่น นับว่ามันทำให้ชีวิตมีความสุขขึ้นอีกสามสิบเปอร์เซ็นต์ ลูก )

จากประสบการณ์เมื่อวาน ที่แม่เริ่มเก็บของ พบว่า เรามีเวลาเหลือเฟือมาก ถ้าไม่เปิดคอมพ์
แต่แม่ไม่ได้เขียนไดอารี่ถึงหนูหลายวันแล้ว เลยต้องอดใจเสียหน่อย นี่ไง เวลาแม่เกือบหมดแล้ว
วันนี้คงพอแค่นี้นะหนู สงสัยอะไรเก็บคำถามไว้ครั้งต่อไปที่เราเจอกันแล้วกัน

สุดท้าย ...
พ่อพูดเกือบทุกวัน ว่าเราเกือบจะได้พบกันแล้ว
ส่วนแม่ยังไม่ชินกับการมีหนูดิ้นจนท้องเป็นคลื่นในท้องเสียที

รักหนูจ้ะ

2007/2/7