น้ำเอ๋ย น้ำตา

รีอัน ..

แม่อยู่กับหนูทั้งวัน แต่บางขณะเท่านั้นที่จะมีสติ นอกนั้นแม่เหมือนยัยเพิ้ง ยิ่งวันนี้ด้วยแล้ว ..
คุณยายของพี่ม่ง มารับคุณยายจากเมืองไทยของหนู ไปขับรถชมดอกไม้จนถึงกินกลางวันด้วยกัน
แม่สนับสนุนให้สองยายไปด้วยกันเต็มที่
ส่งคุณยายหนูไปอย่างยอมรับทุกอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น ในวันนี้

แล้วแม่ก็ต้องกลายเป็นยัยเพิ้งเหม็นบูด ปล่อยสองเต้าโตงเตงเลี้ยงหนู
(ไม่ได้หยาบคาย แต่ทนตัวเองหมักกลิ่นนมเปรี้ยวไม่ไหว เลยต้องตากนมเสียหน่อย แหะๆ)

แม่ไม่เคยจินตนาการว่า เลี้ยงลูกแล้วจะเพิ้งบ้าได้อย่างนี้
มิน่า สาวๆสวยๆเขาถึงไม่ค่อยอยากมีลูก หรือไม่ก็ ไม่ค่อยอยากเลี้ยงลูกด้วยนมตัวเองกัน

วันนี้ ขณะแม่มีสติ เพราะหนูนอนหลับตา (ไม่หลับ แค่หลับตา)
แม่น้ำตาไหล เป็นครั้งแรกนะเอ้อ ..

ตั้งแต่ย่างเข้าสัปดาห์ที่สามมานี่
หนูตื่นถี่สลับกับตื่นปกติมาสองสามคืน
นอนไม่หลับภาคกลางวัน เพราะท้องอืด ดีดแล้วจะมีเสียงดัง ปุปุ..
แม้ว่านมแม่จะย่อยง่าย แต่ก็ใช้เวลานานอยู่
วิธีเดียวคือ ต้องให้หนูหลับ
แต่ท้องอืดเป็นอึ่งอ่างอย่างนี้ หนูหลับไม่ค่อยลง หรือไม่ก็หลับไม่สนิท
หนูคงเหนื่อยจัง แม่รู้

แม่ก็เหนื่อยจังลูก ..
แม่ทนตื่นกลางดึกไม่ค่อยไหว มาตั้งแต่สาวจัดๆโน่นแล้ว
แต่นี่ ควบมาหลายคืนแล้วโดยไม่ได้นอนชดเชย


แม่นอนคิดแล้วก็ ซาบซึ้งจนต้องลูบแก้มหนู
"แองเจิ้ลของแม่"
ว่าแล้วน้ำเอ๋ย น้ำตาก็ซึมออกมาจ้ะ

แม่เพิ่งดีใจที่มีตัวน้อยๆเล็กๆ กับเขา
บางทีแม่นึกถึงแม่แมว หรือแม่สิงห์โต ที่มันจะเลียเนื้อตัวลูกมันอย่างรักใคร่
โอ .. ลูกจ๋า แม่อยากทำอย่างนั้นบ้างจังเลย
แม่ไม่ได้กำลังสติแตก แต่นึกรักหนูจนอยากเลีย โอ๊ยยย ... จะไปกล้าบอกใครเขานี่

เหนื่อยจังเลยจ้ะ ..
นี่หนูนอนรอบสองของวันไปแล้ว
หนูเหนื่อยขนาดว่า แม่อุ้มหนูที่ดูดนมคาอยู่เดินเข้าห้องมา แล้วสะดุด
หนูตกปุ๊ ตรงเผงลงหมอนตัวเอง โดยไม่ลืมตาตื่น
นอนต่อไปเลย .. สุดยอดเลยลูกแม่

รู้สึกว่า บันทึกวันนี้ เขียนเหมือนหนังสือประเภทตลกแนวบ้าๆเลย
พอแค่นี้ดีกว่า แม่จะได้ไปนอนเก็บพอยต์ไล่หนูให้ทันจ้ะ

รักหนูแน่นอน
แม่
2007/4/9







เมื่อวานที่เราพาหนูไปกลางแจ้ง แม่เพิ่งสังเกตุเห็นอย่างชัดเจนว่า ผมของหนูสีน้ำตาล
แม่ งง และดีใจไปด้วยกัน อยากให้หนูมีผมสีนี้ไปตลอดจนโตเป็นหนุ่มจังเลย
ที่ว่า งงนั้น งงว่า หนูเอาสีผมนี้มาจากไหนน่ะจ้ะ