เรื่องเล่า อย่าตกหล่น

ลูกรัก..

หนูโตขึ้นทุกวัน อย่างรวดเร็ว เรื่องราวของหนูในแต่ละวันไม่เหมือนกันเลย
แม่เคยบอกมั้ยว่า มันเหมือนกับการผจญภัยอย่างนั้น
ไม่รู้ว่าวันนี้จะพบกับอะไรบ้าง ..

แต่ที่แน่ๆ แม่ก็คงเหมือนแม่ลูกอ่อนคนอื่นๆ ที่หาเวลามาเขียนเรื่องของลูกยาก
ทั้งๆที่อยากเก็บบันทึกเรื่องสนุกๆเหล่าๆนี้เอาไว้ให้ทั้งหมด
จะลุกมาได้อีกที คงจะหลายเดือนผ่านไปแล้ว หรือหนูเกือบขวบ
ก็จะน่าเสียดาย ที่เรื่องราวเหล่านี้หายไป ไม่ได้เก็บเอาไว้เล่าให้หนูฟัง
แม่อยากเล่าให้หนูฟังเยอะๆจริงๆ
แต่เขียนไดอารี่ไม่จบสักวัน .. ส่วนใหญ่หนูจะตื่นซะก่อนน่ะแหละ
จะเก็บมาเขียนต่อ ก็มักต่อไม่ติดซะแล้ว

เอาทีละเรื่องละกันนะ

อาบน้ำ
ครั้งคุณยายอยู่กับเรา แม่ไม่เคยอาบน้ำให้หนูเองเลยสักครั้ง
ไม่มีเหตุผลหรอกจ้ะ แค่แม่อยากใหุ้คุณยายใกล้ชิดกับหนูอย่างเต็มที่เท่านั้น อิอิ
คุณยายติงแม่เหมือนกัน จนถึงจะปล่อยให้แม่ลองอาบดูสักครั้งด้วย
แต่ก็ไม่สำเร็จสักที
ในทีุ่สุด แม่ก็ได้อาบน้ำให้หนูเอง หลังจากคุณยายกลับไปแล้ว

แม่ไม่กลัวเลยลูกเอ๋ย ..
แต่เกร็งหวะ ปรากฎว่า เกร็งกันทั้งแม่ทั้งลูก
จำได้ว่ าหนูนอนแช่ในอ่างที่มีแขนแม่ประคองเอาไว้อย่างเกร็งๆ
จนถึงมองหน้าแม่อย่างไม่แน่ใจ

อาบกันอย่าง "แสร้งเก่ง" ได้สองสามครั้ง แม่หาวิดีโอสอนอาบน้ำในเวบดูจนได้
แล้วก็เริ่มใหม่ อย่างคนมีแนวทาง ฮ่า ฮ่า ฮ่า
เราเริ่มเข้าคู่อาบน้ำกันอย่างดีมากขึ้นแล้วจ้ะ
หนูเริ่มสบายใจขึ้น แต่ยังมองหน้าแม่เวลาอาบน้ำเหมือนเดิม
หนูไม่เคยร้องไห้เวลาอาบน้ำ อย่างไรยังคงอย่างนั้น
มีแต่แววตาเท่านั้นที่จะเปลี่ยนไป จากเกร็งไม่มั่นใจ มาเป็นแววตาที่สบายใจมากขึ้น

ใครว่าเด็กอ่อนไม่รู้เรื่องวะเนี่ยะ ขอเถียงสักตอนเหอะ ..


คุณแม่ไฮพาวเวอร์
ต่อเนื่องจากเมื่อคุณยายอยู่ และ กลับน่ะแหละ
จำได้แม่นยำเลยว่า คุณยายกลับไปสองสามวันแรก แม่เก่งมาก
มีพลังงานสูงเหมือนถ่านไฟฉายเพิ่งถูกเปลี่ยน
วิ่งพล่านทั่วบ้าน เพื่อทำทุกอย่างให้ดีที่สุด และทำให้ทัน กับเวลาที่หมุนเ้ร็วจิ๊บอ๋าย
สนุกเต็มที่ในความเหนื่อย เป็นอย่างนี้ .. เพิ่งเคยเป็น

หลังจากนั้นต่อมา .. แม่เริ่มพบว่า หนูไม่นอนดีๆให้แม่มีโอกาสออกไปวิ่งพล่านได้อย่างเดิมเสียแล้ว
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงที่แม่ลุกออกมา หนูก็จะส่งเสียงร้อง
เป็นอย่างนี้ทั้งวัน ทั้งที่อายุหนูควรจะนอนได้นานขึ้นแล้ว
วันนั้น แม่สละเรือแบตเต็มทิ้งไปด้วยหัวใจที่อ่อนล้า
ทำไมแบตหมดเร็วงิ๊ ..

แม่คิดว่า แม่ทำถูกแล้ว ที่ยอมปล่อยให้บ้านรกเลอะเทอะ สุดๆ
แต่เอาตัวเองรอดเอาไว้ก่อน
หนูยังคงสำคัญที่สุด แต่สิ่งของในบ้านช่างหัวมันหัวเผือกไปก่อน
พ่อจะได้เข้าใจซะที ไม่งั้นแกจะคิดว่า เราอยู่บ้านเลี้ยงลูกนี่สบาย

กลายเป็นว่า เวลาสะสางบรรดาเสื้อผ้าและเก็บชิ้นงานสำคัญๆ ทำได้ในเวลากลางคืน
แม่เลิกดิ้นรนจะเป็นซุปเปอร์คุณแม่ที่มีบ้านหมดจดแล้ว หลังจากทำได้เต็มที่สามวัน
และคงเลือกทำแบบนี้ไปอีกนาน

(อ้อ วันนี้ปะป๊าสัญญาว่าจะช่วยให้มากขึ้นจ้ะ ที่ผ่านมาแกช่วยอุ้มหนูเวลาหนูเล่นได้สบายดีไม่ร้องหิวนมเท่านั้น)

สุขภาพ
วัคซีนเข็มแรกของหนู ทำแม่แทบร้องไห้
มันเป็น บีซีจี .. ซึ่งเราพาหนูไปฉีดฟรีตามบริการของรัฐที่ศุนย์สุขภาพประชาชน
หนูเป็นเหยื่อรายแรกที่สุดของเช้าวันนั้น
คุณหมอวัยป้าเดินมากำกับ พยาบาลมือใหม่ในห้องว่า ต้องทำอย่างไรบ้าง
จัดการสั่งให้พ่อถอดเสื้อหนูออกให้หมด
ตอนหนูเปลือยท่อนบนนี่นะ แม่อยากหม่ำหนูจริงๆเลย
แหม ขาวแน่นเนียน น่าฟัดไปหมด
แล้ววางหนูที่กำลังหลับอยู่ ให้ตะแคงบนเตียง ตัวแกนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆ
บอกให้พ่อจับหัวหนูอย่าให้หันไปหันมา
สั่งให้พยาบาล กดตัวหนูไว้
แล้วพยาบาลก็ถูกตวาด เพราะแกสั่งให้กดตัวหนู แบบทับตัวคุณพยาบาลทั้งตัวลงไปพร้อมกับจับแขนหนูเอาไว้ด้วย
เหมือนเทกวนโดจับทุ่มแล้วกด (มั้ง)

โอ๊ยย ตายนี่มันอะไรกันวะเนี่ย แน่ใจนะ ว่าฉีดยาเด็ก1เดือน ไม่ใช่ทำหมันหมู
พยาบาลอ่อนหัดกดไปมองหน้าหนูไป เกือบโดนคุณป้าเล่นงาน
แกว่าพยาบาลว่า ใครใช้ให้เธอมองหน้าเด็ก ไม่มีหน้าที่ต้องมอง
ทุ่มน้ำหนักตัวลงไปทั้งหมด
(แกอธิบายว่า เด็กผู้ชายแรงเยอะมากต้องเอาให้แน่น )
หนูที่หลับอยู่ เริ่มดิ้นอึกอักๆ ร้องแอ้กๆ แล้วคุณป้าก็เอาเข็มฉ๊ดยาเสียบเข้าใต้ผิวหนัง
ปรากฎว่า เข็มกระเด้งยาพุ่งกระเซ็น ... ฉีดไม่เข้าคร๊าบบ รีอันมีของ

แม่สิ ยืนปิดปาก อยากร้องไห้อยู่ข้างหลังฉาก โฮๆๆ ทำไมโหดงิ๊วะ

เมื่อฉีดไม่เข้า แกกำกับให้พยาบาลกดให้หนักกว่าเดิม เพื่อให้เด็กหมดแรง
เพราะถ้าเด็กเกร็งจะฉีดไม่เข้าอีก

หนูต้องโดนอีกรอบ
รอบสองสำเร็จเรียบร้อย .. พอดึงเข็มออกมา คนมัดหมูสองคนก็รีบปล่อยมือ
และหนูก็หยุดร้องปิ๊บบ เหมือนปิดสวิทช์

เฮ้ออออ .. แ่ม่โล่งใจ

หนูเก่งมากที่ไม่โยเยต่อเลย หรือว่าหนูไม่รู้เรื่อง แค่ตกใจที่โดนทับโดนกด โดนจับเท่านั้น

วัคซีนเข็มที่สอง ฉีดเมื่อหนูครบเดือนพอดี วัคซีนสร้างภูมิคุ้มกัน โรคไวรัสตับอักเสบ
แม่ตื่นเต้นอีกแล้ว พ่อไปด้วยอีกตามเคย แม้ว่าจะงานยุ่งแค่ไหน พ่อก็ยังจะขอพาหนูมาด้วยมือพ่อเอง
ถึงคิวหนู แม่เดินตามเข้าไป พ่อจับหนูถอดกางเกงเหลือแต่แพมเพิร์สแล้วจับคว่ำก้นโด่ง
หนูหลับอยู่อีกตามเคย แต่ท่าเกือบเปลือยคว่ำก้นโด่งเหมือนโ์ฆษณาผ้าอ้อมนั่น
น่าร๊ากกกกกกก สุดใจ คุณพยาบาลเดินถือเข็มมา แล้วยืนหัวเราะกั่กๆๆ
บอกว่า คุณพ่อคะ ไม่ใช่ท่านั้นค่ะ ... อันนี้ ไม่รู้เอ็นดูพ่อหรือเอ็นดูหนูหละ

เปลี่ยนท่าเป็นจับนอนหงายเอาสองมือของหนูไขว้ไว้บนหน้าอก แบบมัมมี่ (เลือกบรรยายโหดอีกแล้วตู)
พ่อจับมือหนูไว้ คุณพยาบาล ดึงก้อนไขมันต้นขาหนูขึ้นมาแล้วก็ ชีก็ฉีดยาลงไป
หนูร้องว๊ากกก ตอนโดนเข็มจิ้มแล้วก็จบพอเข็มออกอีกแล้ว
เก่งจังเลยลูกแม่ ฉีดยาเก่งๆอย่างนี้ัไปเรื่อยๆนะ
ตอนแม่เด้กๆ มีปัญหากับการฉ๊ดยามั่กๆ อย่าเป็นเหมือนแม่เลยนะ

เรื่องสุขภาพหนูยังต้องเล่าต่ออีก อันนี้แค่วัคซีน แม่ปั่นไดอารี่วันนี้สุดใจ ไร้สคริปต์ และมันหมดเวลาแล้ว
ขอเชิดลาไปก่อนเด้อ เล่าตอนสอง เมื่อมีโอกาสใหม่

รักลูกจริงๆ
2007/5/5

**ปล พอเขียนวันที่แล้ว พบว่า วันนี้เป็นวันเด็กเกาหลี เดี๋ยวขอพ่อให้พาไปฉลองวันเด็กกันเนอะ
**อายูหนู อยู่ที่สัปดาห์ที่หก (48วัน วันนี้) ชั่งน้ำหนักและส่วนสูงเมื่อวาน ได้5.8และ5.8
เลขสวยนะ .. ลูกหมูเอ๋ย เพิ่งได้เดือนครึ่ง จะหกกิโลแล้ว (เพิ่มจากแรกเกิด2.2)