Saturday, May 19, 2007

หายห่วง

รีอัน.. ผู้ชายที่เท่ห์ที่สุดในโลกของแม่ :)

เพราะหนูทำให้แม่ประหลาดใจ และตื่นเต้นดีใจไปพร้อมกัน แทบไม่อยากเชื่อตัวเอง
เรื่องนี้มีเหตุมาจากการฝึกหนูใช้ขวดนมน่ะเอง
ที่รพ. หนูกินนมจากขวดดีไม่มีปัญหาอะไรเลย
แต่เมื่อกลับบ้าน เราไม่เคยให้อีกเลย นอกจากฉุกเฉินนอกบ้านเป็นบางครั้งเท่านั้น
ส่วนใหญ่คุณยายเป็นคนให้ มีปัญหาอยู่บ้าง ดูเหมือนจุกนมจะแข็งไปหน่อย
มันดิ้นออกจาปากหนูเสมอเลย แต่แม่ก็ไม่แน่ใจว่าลิ้นหนูดุนจุกนมออก หรือมันดิ้นออกเมื่อหนูจะใช้ลิ้นทำงานตามปกติ
แต่ทุกอย่างก็เรียบร้อยดีทุกครั้งเสมอ ..

หนูเกือบครบสองเดือนในไม่กี่วันแล้ว .. คุณยายกลับไปแล้ว
แม่ระทึก แต่ก็ยังวุ่นวายกับชีวิตประจำวัน
ทำอะไรไม่ได้

ถ้าทำอะไรไม่ได้แม่คงปล่อยเลยตามเลย คิดหาทางแก้เอาข้างหน้า
บางวัน แม่ก็ลองเอาแก้วส่งนมให้้หนูเอาลิ้นเลียเอา
หาคนช่วยฝึกไม่ได้เสียที แม่ก็ทำเอง
ดูหนูสนุกสนานกับการแลบลิ้นเลียนมจากแก้ว
แต่ทำแบบนี้เมื่อไหร่จะอิ่มหละนี่ แล้วถ้าคนอื่นเป็นคนป้อน ใครจะมานั่งทำให้อีกหนอ
ว่าแล้วก็ต้องวางแก้วลง ..


วันนี้หนูครบสองเดือนอย่างเป็นทางการ
ช่วงเช้า เรามีธุระกันที่โรงเรียน หนูจำเป็นต้องติดรถเราไปด้วย
เพราะหาตัวคุณย่าไม่เจอ

พ่ออุ้มหนูอยู่ตลอดช่วงที่แม่เข้าไปติดต่อธุระ
เมื่อออกมา แม่ถามด้วยความเป็นห่วงว่า หนูร้องไห้หรือเปล่า
พ่อรายงานว่า หนูมองดูเด็กนักเรียนที่เล่นกันเต็มสนามอย่างสนใจเต็มที่
ไม่ได้ร้องไห้เลย ..

แม่ส่งพ่อไปเอารถแล้วก็พาหนูกลับบ้าน
ทีนี้หละ หมดฤทธิ์นมที่กินกั๊กไปเมื่อก่อนหลับ (ก่อนออกจาำกบ้าน)
เอาหละสิ .. หนูเริ่มร้องจะกินนม แต่แม่ขับรถอยู่
แม่ได้แต่วางมือบนตัวหนู แต่ปลอบยังไง หนูก็ไม่ยอม
รถติดไฟแดง แม่ตัดสินใจคว้าขวดนมแม่ในกระเป๋าที่เตรียมไว้เสมอ ยัดปากหนูเลย

โอ้วว พระเจ้า อิทธิฤทธิ์ขวดนมใหม่เหรอลูก หนูดูดเอาดูดเอาอย่างไม่สนใจยี่ห้อ (ว่าของแท้แน่ๆของแม่หรือเปล่า)
แม่ตื่นเต้นมาก เพราะึิคิดห่วงใยมาตลอดเวลา
เนื่องจากไม่มีใครประสบความสำเร็จ ในการฝึกหนูดื่มนมจากตัวช่วยอื่นเลย
ทุกคนยอมแพ้ ภายในเวลาไม่นานนัก
แม่หละอยากจะกี๊ดกับบุคคลใจอ่อนๆเหล่านั้นเหลือเกิน (ซึ่งก็คือพ่อของหนูน่ะแหละ)

แม่เคยลองแหกกฎการฝึกลูกด้วยการ ทดลองฝึกเองนี่แหละ
ซึ่งก็ไม่ค่อยจะราบรืนเท่าไรนัก
แต่วันนี้สิ หนูทำได้แล้วลูก แม่ร้องวิ๊ดในรถชมหนูตลอดเวลา

ตื่นเต้นดีใจมาก หายห่วงสบายใจเป็นปลิดทิ้งเชียว
แม่คิดว่า ทฤษฎี "เมื่อรับรู้ว่าไม่ได้จริงๆ เด็กก็จะยอมรับเอง" ที่แม่เคยคิดมันเป็นจริงซะแล้ว

หนูเป็นผู้ชายที่เท่ห์มากสำหรับแม่ หนูทำได้ๆจริงๆนะ

No comments: