ความหวังในใจของผู้มีพลัง เสมอ

รีอัน.. ลูกหัวเหม่งที่ผมกำลังขึ้นนิดๆของแม่

แม่เขียนไดวันนี้ ณ เวลาตีสามอีกแล้ว
บอกทำไม .... เพราะสะใจตัวเองน่ะ หาเวลาไม่ได้ ต้องตาสว่างทั้งกลางวันและกลางคืน
ไม่รู้ว่าพลังแบบนี้ปรากฎมาจากไหน แม่มีสติดีกับตัวได้เกือบยี่สิบสี่ชั่วโมง (ก็ต้องมีแอบนอนมั่งแหละน่า)

แม่เพิ่งจัดการกับก้อนไตแข็งๆบนเต้านมแม่ไปอีกก้อนยักษ์
เจ็บจนคิดว่า คงหลับไม่ลง คงนมระเบิดไปแล้วแน่ๆ
สาเหตุเนื่องจากหนูไม่ยอมดูดนมข้างนี้ มาสองสามวัน
แค่ปั๊มออก ก็ไม่ใสสะอาด หรือแม่พลาดเอาตอนไหน ทำให้นมค้างสะสมอีกแล้ว
แม่หาสาเหตุไม่ได้ ว่าทำไมหนูไม่ชอบมัน
แม่เลยเรียกนมข้างนี้ว่า รสชอกโกแลต ส่วนอีกข้าง คือรสสตอเบอรี่

พ่อหนูเขาหัวเราะชอบใจ ว่ารีอันกำลังติดใจรสสตอเบอรี่

แล้วแม่ก็เพิ่งรู้ว่า เด็กสองเดือนเขาจำได้ด้วย ว่าแม่มีสองเต้า
เต้าหนึ่งอยู่ข้างซ้าย อีกเต้าอยู่ข้างขวา
ถ้าแม่จับหนูนอนหันไปด้านไหน คือนมรสที่หนูยังไม่อยากดื่ม
แม่รบกับหนูมาสองสามวันแล้วเรื่องนี้

แต่แม่ก็แอบเวลาหนูหลงๆ เมาๆช่วงกลางดึก จับแอบให้กินรสชอกโกแลตไปหลายครั้ง

สาเหตุความงี่เง่าใหญ่ น่าจะอยู่ที่หลังจากหนูฉีดวัคซีน ดีพีทีและอะไรอีกตัวนึงเมื่อวันจันทร์
หนูตัวร้อน-ไม่จัด กระทันหันจนถึงรอบบริเวณที่ฉีด บวมแดง
หนูหัวเหม่งร้องไห้จ้า จนสะอึกสะอื้นบนบ่าแม่ เมื่อสงบสติได้แล้ว
(ฉากนี้หนูทั้งน่ารักและน่าสงสาร)
แม่ทำอะไรไม่ถูกในตอนแรก (แต่ตอนนี้แม่ทำถูกแล้ว)

วันต่อมา หนูควรจะได้พักอยู่กับบ้าน แต่แม่กลับหอบหนูไปอิมมิเกรชั่นด้วยกัน
ตกค่ำ แม่จับหนูอาบน้ำ หลังจากสังเกตุเห็นว่าหนูกำลังไม่สบายตัว

แล้วแม่ก็ต้องรับกรรม ต่อมา ..

วันนี้ อยู่ดีๆมีคนมารับแม่ไปโรงเรียนด้วยธุระส่วนตัวของเขา
มารับแบบจู๋โจม โดยมีพ่อหนูเห็นด้วย
พ่อพาหนูไปวางไว้บ้านย่าต่อ

หนูที่กำลังหลับโดนพ่อปลุกไป
กลับจากบ้านย่า .. เหลือแม่คนเดียวรับกรรมทั้งสิ้น


เจ็บนมก็เจ็บ(ชิ หา ย เรย ) รีอันก็ตัวรุมๆ ผ้าผ่อนของหนูยังไม่ได้ซัก
ข้าวก็ไม่ต้องกิน และอีกสารพัดยังไม่ได้ทำ
ทั้งหมดนี้แม่เลือกอุ้มโอบหนูไว้ก่อน เพราะหวังว่าเื่ผื่อหนูหลับแม่จะได้รีบกลับไปทำทุกอย่างต่อ


พอหนูหลับครั้งใด จะมีคนติดต่อเข้ามาทุกครั้ง
และหมดเวลากันตรงนั้น .. แม่ต้องวิ่งกลับไปเอาหนูต่อ
ปล่อยจนนมระบมแข็งเป้ก .. แม่คิดว่าแม่ตายแน่แล้วนะ ถ้าหลอกเด็กงี่เง่าเพราะไม่สบายให้ดูดไม่สำเร็จ
ต่อให้ีมีเครื่องปั๊มยี่ห้อไหนก็ตาม แต่แม่ว่าหนูคือเครื่องที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก

แม่กดคั้น ประคบร้อน จนระบมยกกำลังสอง
นมไม่ไหลแล้วน่ะสิ มันเลยกำลังเป็นปัญหา
แม่หมดแรงไปนอน แล้วก็พบว่า นมไหลเปียกเสื้อ หนุตื่นพอดี
มาสลึมสลือดูดซวกๆ บนรสชอกโกแลตของแม่จนได้

ก้อนพระเอกเหลวลงไปแล้ว เหลือแต่แกนอีกนิดหน่อย แต่แม่ก็ดีใจเหลือหลาย

ถึงตอนนี้แม่ขอบคุณจริงๆที่โลกนี้มี ความหวังอยู่ในใจคนที่มีกำลัง
แม่เริ่มมีใจต่อสู้ได้อีกครั้ง หลังจากแทบสิ้นสติกับวันนี้

หวังว่า วันต่อไปจะไม่แย่อย่างนี้อีก
(ขณะเขียน บ้านเราหมดสภาพเลยลูก )