6/4 หนูยังดันตัวเองไม่ขึ้นเลย
6/8แจ่มแจ๋วแต๋วแหว๋วเลย คราวนี้
ตั้งแต่เข้าเดือนใหม่มานี่ หนูมีเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัดทีเดียว
หนูจำได้แล้วว่าใครเป็นใคร หนูไม่ยอมให้ย่าอุ้ม บางทีหนูเลือกพ่อ
บางทีไม่เอาพ่อ แต่ไ่ม่เคยมีครั้งไหน ที่ไม่เอาแม่
รักแม่ทุกสถานการณ์อย่างนี้ เป็นอะไรที่วิเศษเหลือแล้วสำหรับการเบ่งลูกออกมาคนนึงเนี่ยะ
สัปดาห์ที่แล้วหนูยังนอนสบายใจกับย่าได้
สัปดาห์นี้ (12th) หนูไม่เอาย่าแล้ว
สัปดาห์นี้ คิ้วหนูเข้มขึ้น
สัปดาห์นี้ หนูพูดได้หลากหลายเสียงมากขึ้น
สัปดาห์นี้ หนูกล้ามแขนแข็งแรงขึ้น คว่ำเป็นเรื่องเป็นราวชัดมากขึ้น
แม่คงไม่ตกหล่น ว่ามีอะไรอีก และ..ที่สำคัญลืมไม่ได้
สัปดาห์นี้ั หนูร้องไห้ทรหดจริงๆลูก
เหตุผลที่เด็กสองสามเดือนสักคนจะร้อง คงเป็นเพราะ หิวกับง่วง
ถ้าหิวก็ง่ายหน่อย มีนมให้กินก็พอ เผลอๆก็แก้ไขเืรื่องง่วงไปได้ด้วยกันเลย
หนูร้องทรหดสองชั่วโมงด้วยเสียงอันดังลั่น
ไม่ใช่เพราะหิว(จัด)ไม่ใช่เพราะง่วงมาก(เพิ่งตื่น)
เหลือสาเหตุเดียว .. แม่ไม่อยู่
วันนี้อยู่ด้วยกันทั้งพ่อทั้งแม่ แต่ไปบ้านย่า ..
ย่าอุ้มไม่นาน หนูก็ร้อง คราวนี้ร้องเรื่อยเปื่อยแฮะ เริ่มงี่เง่ามาก
กลับมาบ้านไม่ถูกใจอะไรก็ตะเบ็งร้องลั่น
โชคดีที่พ่ออยากกลับตัวเป็นพ่อคนดีของหนู
แกไปหาสูตรรับมือเด็กร้องไห้งอแง ด้วยการเอาผ้าห่อทำเป็นหนอนตัวอ้วนๆ
แล้วพาเดินรับลม ..
หนูหลับ .. พ่อได้ใจ ..
เลยสบายแม่ไปมื้อหนึ่ง จึงได้มานั่งใช้คอมพ์เขียนบันทึกได้นี่แหละ
นอกจากพันหนอนตัวอ้วนแล้ว พ่อยังมีอีกทีเด็ด เปิดเสีัยงน้ำไหลแบบชาวเวอร์
รีอันเคลิ้มเพราะห้องน้ำสีชมพูหรือฟังเสียงน้ำเพลินก็ไม่รู้ หลับอีก
ทำให้พ่อได้ใจอย่างนี้เรื่อยๆนะลูกนะ .. แม่ยินดียกให้พ่อเก่งกว่าแหละ
หวังว่าพรุ่งนี้และสัปดาห์นี้เป็นต้นไป
หนูจะไม่ร้องทรหดแบบนี้อีกแล้วนะ
แม่กำลังคิดในแง่ดีว่า หนูกำลังมีการพัฒนาการเริ่มมีความเป็นตัวของตัวเองแล้วมั้ง
เราเลยทำอะไรไม่ค่อยถูกใจท่าน ..
แม่นอนแผ่เลยลูก เมื่อเย็นนี้ ..
5 comments:
พี่พี่ชก็ประมาณนี้เลย ห่อเป็นหนอนแล้วถึงเงียบ
รีอันเหมือนพี่พีชมากตรงที่ไม่เอาใครเลยนอกจากแม่ พี่พีชมจะเอาพ่อก็ต่อเมื่อพ่อเป่าฮอร์นให้ฟัง ถ้าพ่อพูดภาษคนเนี่ยพี่พีชจะไม่เอาพ่อเด็ดขาด เอาแต่เสียงฮอรฺนเท่านั้น อิอิอิ
รีอัน คงจะเอาแต่แม่แบบนี้ไปอีกสักระยะแหล่ะ เพราะรีอันชอบกลิ่นแม่ รีอันจำได้ว่าแม่เท่านั้นที่มีน่มน๊มให้ดื่มอิ่มสบาย คนอื่นไม่มีอย่างที่แม่มี แม่กุ้งก็เหนื่อยหน่อยนะ
ส่วนไอ้เรื่องทำอะไรไม่ถูกใจท่าสักอย่างเนี่ย ตอนนี้พี่พีชจะ 3 ขวบแล้ว แม่พี่พีชยังหาทางออกไม่เจอเลย >< รีอัน สงสารแม่กุ้งหน่อยนะ บอกไปกุ้งไปเลยว่าอยากได้อะไร แม่กุ้งคุยกันง่ายออกเนาะ
แฝดผู้พี่ยกหัวได้แล้ว นับถือๆ วันนี้อั๊ตจังก็ย่งโย่ยงหยกอยู่เหมือนกัน แต่คงอีกนาน :P
"พี่พีชมจะเอาพ่อก็ต่อเมื่อพ่อเป่าฮอร์นให้ฟัง ถ้าพ่อพูดภาษคนเนี่ยพี่พีชจะไม่เอาพ่อเด็ดขาด" -> กร๊ากกก วันก่อนโทโมะบ่นเหมือนกัน ตอนกลับบ้านมาแล้วอุ้มอั๊ต บอกว่าทำไมอั๊ตจังไม่เห็นหัวพ่อเลย (อั๊ตจังไม่มองหน้าพ่อ มองซ้ายมองขวาหาแม่ อิอิ)
"รีอัน สงสารแม่กุ้งหน่อยนะ บอกไปกุ้งไปเลยว่าอยากได้อะไร แม่กุ้งคุยกันง่ายออกเนาะ" -> แล้วพี่พีชบอกนันท์ยังอ่ะว่าอยากได้อะไร สามปีแล้วบอกยังๆ (แซวนันท์ :D ถึงคราวตัวเองเห๊อะ ลูกสาวเหมือนกัน เตรียมตัวได้ ฮือๆ)
โคลิค
กำลังนึกถึงเรื่องนี้
เด็กร้องไห้ไม่มีสาเหตุ
จะเกี่ยวไหมพี่กุ้ง?
ตกใจ และดีใจมากเลยค่ะที่เห็นคอมมเนท์ที่ฝากไว้
ปิดไดไปชั่วคราวเพราะมีเรื่องยุ่งๆ เข้ามาในชีวิตค่ะ แต่ถ้าดีขึ้นแล้วคงจะกลับไปเขียนใหม่
กว่าหนูอันดาจะโตขึ้นมาจนถึง 2 ขวบได้ อาการเหนื่อยของแม่ยังวนเวียนอยู่ไม่ห่างเลยค่ะ แต่เนื้อหาในการเหนื่อยจะเริ่มแตกต่างกันไปตามวัยของเค้าอ่ะค่ะ
ช่วง 5 เดือนแรกนี่จำได้ว่าหินสุดๆ เพราะลูกติดนมแม่ กับติดแม่มาก ไม่สามารถห่างกันไปได้นานเกิน 15 นาทีเลยมั๊ง
แต่ทุกวันนี้ ถึงเหนื่อยแค่ไหน รอยยิ้มของเค้า กับเสียงเรียก "แม่จ๋า" ก็เข้ามาเติมเต็มความสุขในใจเราไปได้มากแล้วล่ะค่ะ
เอาใจช่วยให้เลี้ยงลูกให้สนุกนะคะ
ฮ่า ฮ่า ฮ่า อ่านคอมเมนต์แล้วเลยเพิ่งเห็นด้วย ว่ารีอันไม่เห็นหัวพ่อยังไง
พ่อจับหัวรีอันให้มองหน้าแก แต่สายตาลูกกลอกซ้ายทีขวาที พ่อเรียก รีอัน ๆๆๆ แต่ก็ไม่สำเร็จ พ่อ(ใจโหด)เลยบังคับรีอันให้ จ้องหน้าตัวเอง .. โถ น่าสงสารพ่อทั้งหลายที่ตัวเองไม่มีกลิ่นน่มน๊มจังเนาะ
เจ --ไม่ใช่ร้องโคลิคหรอกเจ เพราะไม่ได้เป็นเหมือนกันทุกวัน ณ เวลาเดิม บางวันทำตัวดีมาก ถ้าได้นอนพอ นั่งเล่นคนเดียวได้ตลอด สองชั่วโมง ก่อนจะร้องหานม แล้วนอนต่อ
แม่อันดา -- เรื่องติดแม่นี่.. มีช่วงระยะเวลาอยู่ที่ห้าเดือนแรกเท่านั้นเหรอคะ ?
Post a Comment