รักลูกที่ยิ้มเหงือก

รีอัน..

ถ้าแม่เอ่ยปากสัญญาอะไรไว้ที่นี่แล้ว แม่จะไม่ได้ทำทุกที
ครั้งนี้เช่นกัน .. แม่สัญญาว่า จะเอารูปมาลงต่ออีก .. ก็ปิ๋ว ซวดดด

หนูครบ 100 วันเมื่อวานนี้
แม่ไม่เคยรู้มาก่อนเหมือนกันว่า เขาต้องทำอะไรเป็นพิธีกงพิธีการด้วย
มีคนบอกแม่ว่า ความหมายของอายุ100วันในเกาหลี เหมือนการฉลองเด็กใหม่อย่างเต็มรูปแบบ
หมายความว่า สมัยก่อนที่เกาหลีเต็มไปด้วยควันปืนจากสงคราม และความยากจน
การจะเลี้ยงเด็กรอดสักคน เป็นไปได้ยาก
แต่ถ้าสามารถรอดมาได้ถึง 100 วัน นั่นจะแปลว่า หนังเหนียวแล้ว ฉลองเฮได้แล้ว

อีกคนหนึ่งบอกว่า มีความหมายว่า เดวิล ผีปีศาจทั้งหลายจะจากเด็กไปแล้ว
เด็กจะคุ้นเคยกับโลกใบนี้มากยิ่งกว่าเมื่อก่อน

นั่นสินะ พอหนูอายุวันที่100ปุ๊บ หนูดูดเลือดแม่เลย

..
ปกติ ถ้าหนูอยากนอนแล้วแต่อิ่มนม หนูอยากหาอะไรดูดต่อให้เพลินๆเพื่อจะหลับ
หันไปหันมา เจอแขนแม่ที่อุ้มหนูอยู่ หนูก็จะดูดมัํมๆๆ
ก็ดูดมาแต่ไหนแต่ไร แม่ก็สบายดี
แต่วันนี้ พอรู้สึกเจ็บๆเลยดึงแขนออกมา โอวว แดร๊กคูล่ารีอัน ดูดแขนแม่ห้อเลือด
แบบมีซิบๆหน่อยๆด้วย (พ่อบอกว่า หนูคงดูดเลือดแม่เข้าไปแล้วหละ )

ทำไมแรงมหาศาลอย่างนี้ลูก ??
โฮๆๆๆ


หนูเริ่มแข็งแรงเต็มตัวขั้นต้นแล้ว
คอหนูยืนยันตัวเองมาแต่ไหนแต่ไร แต่ตอนนี้ไม่มีโงกเงกแล้ว มั่นคงเต็มที่มั่กๆ
ขาหนูเริ่มมีแรงถีบยันตัวเองมาตั้งแต่ได้สองเดือน แต่ก็ไม่นาน

ณ ปัจจุบันนี้ แม่จับหนูถอดกุงเกง ถอดแพมเพิร์สด้วยการยืนถอดสองขาแบบผู้ใหญ่แล้ว
(แต่ยังต้องเอาแขนสอดใต้รักแร้หนูไว้ด้วย แต่แรงหนูดีมาก แม่แค่ทำหน้าที่พยุงเท่านั้นเอง)
ว่างๆ หนูชอบยันตัวเองยืนขึ้น หนูยืนอย่างมั่นคงได้นานมากทีเดียว

และสุดท้าย หนูฉลองวันที่101ด้วยการงี่เง่าสุดๆ
แม่อยากหมดแรงแล้วตอนนี้
ร้อยวันผ่านไปแล้วหรือนี่ ที่เราไม่เคยสามารถแยกจากกันได้เลย
เหนื่อยยังไง แม่ก็ยังหอมแก้มลูกเต็มฟอด
พอได้รับยิ้มเหงือกๆจากลูกแล้วหายเหนื่อยสนิท

หนูจะงี่เง่าแผดเสียงแค่ไหน แม่ก็ยังอดทนได้โดยไม่ต้องอดทน และอดกลั้นเหมือนคนอื่นๆ
ปกติแม่ไม่เคยปล่อยให้ใครมาแผดเสียงให้แม่อย่างนี้ได้หรอกนะ

แม่รักลูกมากจ้ะ