พึ่งพาวิชาการ

ลูกรัก..

หนูชอบสีชมพูมั้งลูก .. แม่เห็นหนูจ้องมองสีหวานๆนี่หลายครั้งแล้ว
เด็กผู้ชายก็มีสิทธิ์ชอบสีชมพูลูก ชอบไปเถอะ
ที่รู้ๆ ทุกวันนี้แม่เติมบ้านเราเป็นสีชมพูหลายมุมแล้ว
ไม่ใช่สีชมพูเท่านั้น ลูกชอบมองดอกไม้จังเลย
เช่นกัน ดอกไม้เต็มบ้านจ้ะ ^___________^


แม่กำลังต่อสู้กับปัญหา "นอนกลางวันสั้นเกินไป" ของหนู
10-15นาทีเท่านั้น และถ้าแม่พลาด 30นาที เป็นสแตนดาร์ดเลย
ดูเหมือนหนูจะนอนพอ แต่แม่คิดว่า อย่างน้อยหนูควรนอนได้สัก1-1.30ชั่วโมงนะ
ไม่มีเหตุผลทางวิชาการจ้ะ .. ถ้าทำได้ นอน2ชั่วโมงสิลูกจ๋า ..

ระยะหนึ่ง พ่อมาสอนแม่ห่อหนูเป็นหนอนอ้วน จำได้ไหม
พอหนูคุ้นกับการโดนห่อผ้าแบบนั้นแล้ว หนูนอนดีหายห่วงไประยะหนึ่ง
ต่อมา การณ์กลับกลายเป็นว่า หนูตื่นเพราะห่อผ้ารัดไม่ให้แขนหนูเคลื่อนไหวได้
หนูตื่นอย่างอารมณ์เสียเลยแหละ ..
แล้วการจับหนูมัดเป็นตัวหนอนอ้วน ก็หายไปเมื่อไหร่ไม่รู้ ..


วันก่อน แม่เกิดนึกออกว่า หนูเคยนอนหลับสบายดีในห่อผ้าแน่นๆนั้น
เลยลองห่ออีกครั้ง สิบกว่านาทีเท่านั้น ห่อผ้าทำหนูตื่นจนได้
หนูนอนกลางวันไม่สนิทเลย เป็นปัญหาให้แม่ไม่สนุกนัก ที่บ่นไปว่า แทบคลานในบล๊อกที่แล้วน่ะแหละ
แม่ลองเปลี่ยนวิธีเป็น นอนเฝ้าหนูดูบ้าง
วิธีนี้เหมือนเอาใจหนูให้ไม่พยายามลุกหรือลืมตา ทั้งที่ตื่นแล้ว
แล้วแม่ก็มอมหนูด้วยมั๊มๆ วิธีนี้ แม่ทำให้หนูกินเยอะเกินไปอย่างช่วยไม่ได้จริงๆ
เมื่อกินเยอะเกิืนไป หนูก็ไม่เลิกแหวะนมเสียที
ผลเสียอีกอย่างหนึ่ง ของวิธีนี้คือ ไม่สามารถทำอะไรได้เลย นอกจากตัวติดกับหนูตลอดเวลา


อย่างไม่ได้ตั้งใจ วันนี้แม่หาอะไรอ่านไปเรื่อย (หลังจากสงครามส่งหนูเข้านอนจบแล้ว)
จนเจอกับเรื่องของ nap แม่ไล่อ่านไปเรื่อยๆ อย่างเมามัน
ดีใจนิดหน่อยว่า แม่ไมไ่ด้เจอปัญหานี้คนเดียวนี่นา
หลังจากนี้ สิ่งต่อไปที่แม่ต้องทำคือ พยายามประสบความสำเร็จ กับการเข้าใจเรื่องนอนกลางวันของหนูให้มากขึ้น
ตารางเวลาของหนู ที่จะต้องไม่ผันไปตามอารมณ์และความสามารถของแม่ ..

สู้ๆ ฮึบๆ ...


ของแถม .. แม่เลยเจอตารางพัฒนาการเด็ก ในวัยต่างๆ
แม่ไม่เคยมีความรู้ว่า หนูควรทำอะไรได้บ้างในวัยนี้วันนี้
แต่แม่ช่างสังเกตุ จับได้ว่า หนูเปลี่ยนแปลงยังไง
มันเป็นความสุขอย่างหนึ่ง ในการเลี้ยงตุ๊กตาของเราเองอ่ะนะ
แม่พบว่า บางอย่างที่หนูยังไม่ควรทำได้ ตอนนี้หนูทำได้
เช่นการใช้ขายันตัวเองได้ ซึ่งมันควรจะเป็นปกติของวัยสี่เดือน
แต่หนูยันตัวเองมาตั้งแต่ก่อนครบสามเดือน
และเท้าทั้งสองข้างของหนูสัมผัสพื้นครบสมบูรณ์ทั้งสองข้างแล้ว ในรถนั่ง
อันหลังนี่ไม่มีในตารางพัฒนาการ แต่แม่เห็นเองจ้ะ

และบางอย่างที่หนูควรจะมีวี่แววแล้ว แต่ไม่มีเลย
เช่นการพลิกหงายเอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า จะไปทำได้ยังไง ในเืมื่อแม่แทบจะไม่ได้จับหนูนอนคว่ำเลยเดี๋ยวนี้

จริงๆแล้วแม่ตื่นเต้นกับหลายอย่างที่หนูทำได้ ค่อนข้างดีสำหรับวัยของหนูน่ะนะ
อย่างน้อย หนูก็ค่อนข้างตามวัยได้ ..ธรรมชาติมหัศจรรย์นะ แม่คิดว่างั้น

ย้ิอนคิดดูว่า สองสามวันที่ผ่านมานี่ แม่เหมือนกับมึนเมากับหนู มากกว่าเพลิดเพลิืนกับหนู
ทุกอย่างวนเวียนอยู่ที่ พยายามจับหนูให้นอนกลางวันให้พอที่สุด เหมาะสมกับตารางเวลามากที่สุด
เพื่อจะไม่เป็นภาระของผู้อื่น ที่มีความสามารถในการรับมือหนูน้อยกว่าแม่
เช่นพ่อ ที่จะมาช่วยแม่ดูแลหนูในช่วงเย็น
และถ้าหนูอยู่ในอาการงี่เง่าตอนนั้น แปลว่า ไม่มีใครเอาหนูอยู่ได้
สิ่งที่ตามมาคือ ... แม่ทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว ...

ไม่สนุกเลย เหนื่อย แล้วยังเลี้ยวกลับมาถามตัวเองว่า ทรมานตัวเองทำไมเนี่ยะ

หลังจากอ่านเรื่อง การเอาหนูนอนกลางวัน แบบคร่าวๆ กับดูตารางพัฒนาการแล้ว
แม่ก็หันมาเขียนบันทึกวันนี้ ก่อนที่จะจบชีวิตหนึ่งวันของแม่ลูกอ่อนหนอนตัวอ้วน รีอัน วันนี้ค่ะ

ยังไม่สายเกินไป เพราะหนูเพิ่งครบสามเดือนมาได้สัปดาห์เดียว
หวังว่า แม่จะยังเซ็ททุกอย่างได้ทัน ... ก่อนอื่นขอเวลาแ่ม่ไปตั้งสติ เรียบเรียงข้อมูลก่อนว่า แม่ควรจะทำอะไรบ้าง

เ้อ้อออ .. แม่ไม่เคยมีความคิดที่จะต้องหาข้อมูลแก้ไขปัญหาหนูมาก่อนเลยนะนี่ ..

รักหนู อีกแล้ว เบื่อฟังหรือยังนี่ ..
แม่