รีอัน..
แม่เริ่มทดลองการฝึกลูกให้นอนกลางวันให้นานขึ้น วันนี้
ตอนเช้า ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี ไม่ใช่แปลว่า สำเร็จนะ
หนูนอนแบบมีนาฬิกาในตัวเหมือนเดิม 30นาทีเป๊ง ลืมตาปุ๊บ
แต่แม่รู้สึกว่า วันนี้ไม่เหมือนเมื่อวาน และสัปดาห์ที่ผ่านมา
วันก่อนแม่บอกไปแล้วว่า รู้สึกว่า ตัวเองกำลังเลี้ยงลูกแบบ มึนๆเมาๆ
จนถึง เหนื่อยแทบคลาน ..
คิดว่า อาการเหล่านั้นเกิดจาก การไม่รู้ว่าตัวเองกำลังอยู่ที่จุดไหน มากกว่า
พอมีแนวทางแล้วก็เริ่มรู้ว่า เรากำลังจะทำอะไรต่อไป
ผลจากการที่แม่หายจากการมึน ลูกก็อารมณ์สดใสขึ้นมากด้วยเหมือนกัน
คงเพราะแม่สบายใจ หนูเลยสบายดีตามไปด้วย
หนูรักแม่งั้นใช่ไหมนี่ ... อิอิ
แม่ลองสำรวจ หาความบกพร่องของความไม่สำเร็จ ในการนอนให้นานของหนู
พอนอนรอบที่สองและสามของวัน แม่คิดว่า เพราะมันติดเป็นนิสัยหนูแล้วมากกว่า
ยังไงก็ตาม แม่ให้กำลังใจตัวเอง .. "น่า ยังมีโอกาสปรับได้น่า"
ท่าประสานมืออันแสนจะน่ารักของหนู ทำให้แม่มีแรง สู้ๆ
รอบสาม ตอนบ่าย อันซึ่งเป็นรอบสำคัญว่า รอบนี้ต้องทำให้หนูนอนได้อิ่มที่สุดให้ได้
กลายเป็นเละตุ้มเป๊ะหมด ..
แม่อ่านพบว่า แม่คนหนึ่งปล่อยให้ลูกร้องไห้ (อันซึ่งเป็นวิธีการที่ดูเหมือนบ้า - เจ้าตัวบอกอย่างนั้น)
แต่ลูกเขาประสบความสำเร็จในการ นอนเองได้
แม่ขอลองดูบ้าง ..
นั่งมองลูกแม่นอนร้องไห้แบบ งอแงเพราะง่วง ตบเบาๆลูบเบาๆไปด้วย
หนุร้องเท่าไหร่ก็นอนไม่หลับเสียที เลยยิ่งตะเบ็งเสียงดังขึ้นๆ
นี่ถ้าแม่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร แม่คงทำตามสัญชาติญาณไปแล้ว กอดหนูอุ้มหนู (แม่กำลังบ้าหรือเปล่านะ แอบถามตัวเองด้วย)
ในที่สุด แม่ใจยักษ์ก็ใจอ่อนค่ะ เอาหนูมาอุ้มนั่งเ้ก้าอี้โยก และหนูก็ง่วงแตกหมดแล้ว
ไม่นงไม่นอนมันหละ ..
แม่คงต้องรอรอบต่อไป อีกประมาณ สองชั่วโมง ..
พอใกล้ๆ อยู่ดีๆแม่ก็จับหนูขึ้นรถ ขับออกไปหาน้าอ้อย ระหว่างทางหนูเกือบหลับ
แม่บอกว่า อย่าหลับนะลุกอย่าหลับ
เพราะ้ถ้าหนูหลับ หนูจะนอนได้แค่นั้นแล้วรอรอบต่อไปอีก ซึ่งแม่รอไม่ได้แล้ว
และสิ่งที่ตามมา คือ หนูจะงี่เง่าแล้วหละ
แม่ปลุกหนู ขณะที่หนูใกล้หลับ แล้วมารับกรรมเองที่บ้าน
ในที่สุดวันนี้ก็ผ่านไปอย่างเหลวเป๋ว ตายตอนจบ
แม่เรียนรู้แค่เพียงว่า รีอันมีนาฬิกาในตัวแน่นอน แม่ต้องเซ็ทนาฬิกาเรือนนี้ใหม่เสียก่อน
จากการไปแว่บหาน้าอ้อยแป๊บนึง พบว่า หนูเป็นเด็กไม่ค่อยพูดมากจริงๆด้วยหวะ
ลูกน้าอ้อยกำลังนอน อ้อแอ้ๆในเปล โดยมีรีอันยืนเกาะข้างเปล มองเงียบๆ(ปนง่วงๆมั้ง)
ท่ายืนของหนูก็สวยจริงๆแหละ เหมือนพี่ยืนเกาะมองน้อง หนูห่างกัน่เดือนเดียว
แม้จะมั่ว แต่วันนี้ก็จบลงด้วยดีค่ะ เมื่อกี้แม่แวะไปมองหนูในห้องมา
หนูหลับตามนาฬิกาภาคดึก คือ สองทุ่มครึ่ง หลังอาบน้ำเสร็จ
และจนถึงตอนนี้ เป็นเวลาเติมน้ำมันแล้ว แต่รีอันกำลังมีเสียงกรนออกจมูก และซีดีกำลังเล่นเพลงกล่อมเด็ก
อันนี้หรือเปล่านะ ที่หนูนอนนานกว่าวันอื่นๆ
สู้ต่อไป ... แม่บอกตัวเองน่ะ
2 comments:
เอ่อ ไม่อยากจะบอกเลยว่า เราเป็นแม่ที่บ้ามาด้วยเหมือนกัน ตอนพี่พีชสมัยตัวเป่งๆ แบบรีอันเนี่ย นอนแค่ 30 นาทีวันละ 3 รอบ แต่ทุกครั้งได้แค่ 30 นาที ทำอะไรไม่ได้เท่าไรเลย อยากให้ลูกนอนเองนานๆเหมือนลูกชาวบ้านเขา ทำไม่เคยได้เลย พี่พีชนอนเอง
ไม่ได้อีกต่างหาก ต้องมีแม่ลงไปนอนด้วยข้างๆ แต่ไม้ตายของเราคือถ้าเหนื่อยจริงๆ ก็ยอมให้พี่พีชดูดนมแล้วหลับไปด้วยกัน
เราเคยสนใจวิชาการเหมือนกันนะ ว่าลูกต้องนอนให้ได้เท่านั้นเท่านี้ชั่วโมง สนใจจนเราเครียนดไปเลย เพราะพี่พีชไม่เคยทำได้เลย นอนกลางคืนกว่าจะนอนยาวได้ก็เดือนที่ 10 โน่น ใช่ 10 เดือนแรก พี่พีชตื่นมากลางดึกตลอด เราก็เป้นบ้าลองฝึกใให้ลูกนอนเองตอนเดือนที่ 4 ปล่อยให้ลูกร้อง เพราะคิดว่าเดี่ญวเหนื่อยก็หลับ แต่เปล่าเลย พี่พีชร้องจนแม่จะคายให้ได้ ก็เลยไม่เอาละ ไว้ลูกพร้อมแล้วค่อยฝึก บอกกับตัวเองว่า ลุกไม่นอนข้างเราไปตลอดชีวิตหรอก ก็เรากับแยกเตียงนอนกัน 8 เดือนเลย เราอยู่กับลูกตลอด
พอพีชเชสครบ 6 เดือนเขาก็เริ่มมีสัญญาณบอกนะ เพราะจากที่นอนกลางวันครั้ง 30 นาที 3 ครั้ง ก็กลายเป็นนอนกลางวันยาว 1 ชั่วโมง เช้า กับบ่าย แต่ต้องมีแม่นอนข้างๆด้วย ไม่งั้นนอนไม่ยาว แต่พอครบ 10 เดือน เราลองปล่อยให้เขานอนเล่นไปเอง แล้วเราเดินออกมาจากห้องเขา เขาพร้อมแล้วไง ก็เลยหลับไปเอง เราก็เลิกให้นมกลางคืนตอน 10 เดือนนี่หล่ะ แต่ก็ลดนมกลางคืนตั้งแต่ 8 เดือนแล้วนะ แต่มาหยุดนมกลางคืนถาวรตอน 10 เดือน
เราพบว่า เด๊กแต่ละคนมีการเติบโตและพัฒนาการที่ต่างกัน วิชาการเป็นแนวทางให้เรารู้เป็นข้อมูล ส่วนขะใช้ได้กับลูกเราหรือเปล่านั่นอีกเรื่องแฮะ เพราะพี่พีช ถ้าถามตามตารางการเติบโต พี่พีชทำไม่ได้เลย สลับมั่วไปหมด แต่ทุกอย่างแล้ว พี่พีชจะทำก็ต่อเมื่อเธอพร้อมที่จะทำ อย่างเรื่องหย่านม ครบ 15 เดือนที่ตั้งใจไว้ปุ๊บ เราเลิกให้นม เธอก็เลิกดูดนม ไม่มีถามหา ไม่มีอะไรเลย เรื่องคืบคลาน พี่พีชคืบแล้วก็เดินเลย ไม่มีคลาน เรื่องดื่มนม พี่พีชไม่มีขวดเลย จากนมแม่ก็ไปแก้วหัดดื่มเลย ประมาณนั้น
ยาวไปไหมเนี่ย ..จะบอกกุ้งแค่ว่า ถ้ารีอันไม่นอนก็อย่าบังคับเลย เขาอยากนอนแบบไหน นอนยังไงตอนนี้ยังเล็กอยู่มาก ลูกยังต้องโตอีกเยอะเล็กขนาดนี้ไม่มีคำว่าตามใจเกินเหตุหรอก สู่ๆนะแม่กุ้ง
555 คงไม่ต่างกันเท่าไหร่เนาะ แม่ๆทั้งหลายเนี่ยะ เรื่องตารางการเติบโตและพัฒนาการนี่ แม่รีอันไม่ค่อยเครียดค่ะ เฉพาะว่า ถ้าีรีอันนอนไม่พอ คนรอบตัวหมะมิ๊เดือดร้อนกันไปทั่ว เวลาที่มะม๊าไม่ว่างอยู่กับรีอัน เท่านั้นเลยจ้ะ
ถ้าเขานอนสิบกว่านาที(เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเป็นแล้วค่ะ)
หรือสามสิบนาที (มาตรฐาน) มักจะงี่เง่าช่วงที่ตื่นอยู่ อันนี้สิปัญหา
อ้อ ..ทำไมป้าโรสบอกว่า ถ้าเหนือยจริงๆก็ยอมให้ดูดนมล่ะคะ
ของเราให้เลย เพราะเขาจะหิวพร้ิอมกับง่วงเรื่อย
ส่วนเรื่องนอนข้างๆ เรานอนเบียดกันอยู่แล้ว อิอิ
กลางคืนรีอัน นอนได้ดีค่ะ แม้ว่าต้องตืนมาครั้ง อีกครั้งตอนเช้า(อันนี้แม่ยังไม่อยากตื่นเีลยมอมลูกนอนต่อด้วยกัน)
ถ้านอนยาวจนเช้า มีหวังปวดนมแย่เลยเรา
Post a Comment