ทุกวินาที ที่เรามองไม่เห็น

ลูกรัก..

ในสายตาแม่ หนูเติบโตแทบจะทุกวินาทีเทียวหละ
ตั้งแต่วันที่หนูพลิกตัวคว่ำ โดยไม่มีสัญญาณล่วงหน้าบอกเหตุเลย (7/10)

ณ เวลาเจ็ดโมงเ้ช้าของวัน
หนูทำการพลิืกมุมมองโลกให้ตัวเองได้สำเร็จ 180องศา
ขณะที่แม่กำลังห่วงคุย วางหนูนอนคนเดียว
มองลงมาอีกที รีอันกำลังถีบเท้าตัวเองไขว่คว้ากลางอากาศ
และ พลิกคว่ำลงมาอย่างง่ายดาย

วันต่อมา ลำตัวหนูเข้มแข็งมาก ไม่ใช่ทารกน้อยด๊อกแด๊ก
แม่บอกย่าว่า พรุ่งนี้จะให้รีอันไปโรงเรียนแล้ว
ก็แม่รู้สึกอย่างนั้น .. ฮ่า ฮ่า

วันต่อมา หลังจากเฟิร์สคว่ำของลูก
หนูก็ฉลองนอนไปซะ 2ชั่วโมงครึ่งให้แม่ประหลาดใจซะงั้นแหละ

เสียอย่างเีดียว หนูไ่ม่บอกแม่ก่อน จะได้แอบไปนั่งดูหนัง ไม่ต้องมาห่วงนั่งดูหนูหลับ
กริ กริ กริ

โชคดีที่พ่อบิลี่หากล้องวิดีโอมาให้แม่ได้ทัน ก่อนวันพลิืกโลก
เลยได้เก็บคลิปเอาไว้ (แต่ไม่ใช่พลิกแรกนะ เรามาสร้างฉากกันหลังจากนั้น)

เรามีกิจเกมส์ระหว่างเล่นน้ำประจำวันกันด้วยนะลูก

แม่จะจับแผ่นวางนอนในอ่างของหนู ยกขึ้นบนระดับสูง
ซึ่งมันจะขยับไหลลงระดับล่างได้ เพราะืลื่น
พอแม่แกล้งทำท่าตกใจ
หนูก็หัวเราะเอิ๊กอ๊าก ตาโต เหงือกบาน
ช่างชุ่มชื่นหัวใจแม่เสียจริง

รีอันเจ้าเล่ห์ หนูอยากเห็นแม่ทำท่าตกใจ
พอๆกับแม่ที่อยากเห็นเหงือกหนูเวลาหัวเราะ
หนูเลยทำทุกวิธีให้มันลื่นลงอีกครั้ง
แม่แอบเห็นหนูเอามือจับขอบอ่างบ้าง
เอาเท้าเขี่ยผนังอ่างไม่ให้แม่รู้บ้าง
ถ้าตื่นเต้นมาก หนูเอามือกระทุ่มน้ำเลย

สุขจริงหนอ ....เราไม่ง้อใคร เล่นกันอยู่สองคน ฮี่ๆ

แม่จะให้พ่อพาหนูไปลงสระแล้ว
รู้สึกว่า ตัวหนูมีพลังงานสูงที่รอการสลายมาก
ตอนนี้แม่เลยเริ่มจับหนูคว่ำ ยกหัวในอ่าง
สอนให้หนูเอามือยึดขอบอ่างเอาไว้
ตัวหนูชูขึ้นมาสูงมากเลยลูก
ผลดีจากการเิริ่มคว่ำของหนู

แม่อยากเก็บเวลาช่วงนี้ ใส่กระปุกไว้เสียจริงๆ

รักหนูเหลือเกิน **
แม่