Wednesday, July 25, 2007

พากันลงน้ำ

รีอัน

ณ วันนี้อากาศมันร้อนอบอ้าวแทบทุกวันเลยลูก ..
เขาเรียกว่า ฤดูร้อน อันซึ่ง ร้อนเปล่าๆไม่มีบิดพริ้วเป็นอย่างอื่น

หนูอายุมาครบ3-4เดือนเอาช่วงฤดูนี้พอดี
ร้อนๆอย่างนี้ อะไรจะสุึขเท่ากับลงแช่น้ำอีกแล้ว ไม่มี อิอิ

แม่อ่านพบว่า เด็กสามเดือนก็ลงสระได้แล้ว
แม้จะดูเวอร์ไปหน่อย แต่ถ้ามันทำให้ลูกสุขได้ แม่ก็อยากทำอยู่แล้ว
สามเืดือน มัวแต่ยุ่ง ฝนตกทุกวัน เลิกล้มไปได้ โครงการลงสระในตอนนั้น

ฝนตกติดต่อกันมาเป็นเดือนๆ จนเพิ่งหยุดมาได้สองสามวันนี่เอง
ฝนไม่ได้จากไปมือเปล่า แต่ทิ้งอากาศอ้าวๆหนึบหนับ แบบร้อนพี่ไทยไว้ให้ด้วย
รีอันเหงื่อซึมทั้งวันเลยลูก

ปกติที่แม่จับหนูอาบน้ำวันละสองครั้งก็ ไม่กล้าบอกใครอยู่แล้ว
มาร้อนอย่างนี้อีก แม่เพิ่มให้เป็นสองเท่าเลย ... เฮ~

มีโบนัส เราเริ่มลงอ่างด้วยกันมาสองวันแล้ว
หลังจากแม่จับหนูคว่ำเกาะขอบอ่างน้อยของหนูมาหลายครั้ง
ล่าสุด หนูกลืนน้ำเข้าไปเอื๊อกกใหญ่ หนูตกใจมากนะลูก
ทะลึ่งพรวด คิ้วแดงเข้มปร๊าด ตาโตกลั้นหายใจเหมือนกลืนบางอย่างที่ตั้งตัวไม่ทัน
แม่ตกใจแทบสิ้นสติ แต่รั้งสติไว้ได้อย่างดี ไม่เป็นไรสิ หนูต้องไม่เป็นไร
แล้วก็ปลอบหนู

ห่วงว่า หนูจะเป็นโรคกลัวน้ำแทบแย่ ..

วันต่อมา แม่ก็จับหนูคว่ำในอ่างอีก
พยายามจะไม่ให้เกิดเหตุ กินน้ำ

จนกระทั่ง เราลงอาบน้ำด้วยกัน
เอาหละสิ อ่างใหญ่น้ำเยอะ วันแรกของหนูกินน้ำเข้าไปอีกแล้ว
แต่ครั้งนี้ทะลึ่งตัวเบาลง ช่วงการตกใจสั้นลง

แม่นะแม่ บ้าจริงหวะ
(เรื่องน่าหวาดเสียวอย่างนี้ต้องแอบทำ ไม่ให้พ่อรู้
แต่แม่รู้ว่า พ่อก็จะมีเื่รื่องน่าหวาดเสียวที่แอบแม่ทำเหมือนกัน.. อย่าลืมเอามาฟ้องแม่หละลูก)

วันนี้ จะนับเป็นครั้งที่สามถ้่ารีอันกินน้ำอีก
ปรากฎว่า ช่วงที่แม่จับหนูคว่ำลอยในน้ำ
หนูของแม่เม้มปากแน่นตาโตกลมตลอดเวลา

ขอย้ำว่า เม้มปากแน่นมากจริงๆ
เห็นแล้วแม่ขำ หัวเราะลั่นอย่างนาน
แม่อ่านพบมาว่า ควรให้ลูกสนุกในน้ำ แล้วลูกจะเพลิน ลืมกลัว

เอาหละลูก เรายังไม่มีเป็ดยางเหลืองๆ หรือของเล่นลอยน้ำอะไรเลย
แม่หัวเราะนี่แหละ หนูอาจจะพอสนุกได้

แม่ชอบการปรับตัวของหนูจังเลยลูก **


*สิ่งที่ดีที่สุดของวัน - รีอันนอนในช่วงกวน(ประมาณ5โมงเย็น)
ได้อย่างอิ่มเอมเต็มที่บนตัวอู้ฟู่ของน้าเจ เป็นเวลานานชั่วโมงครึ่ง
โดยมีการลืมตามามองแม่แล้วหลับต่อ พักครึ่งแล้วหลับต่ออีกครั้งด้วย
หนูนอนอิ่มเต็มที่ ไปบ้่านย่าต่อหลังจากนั้น หนูกลายเป็นดารากลางวงย่าๆยายๆเขาเลยลูก
หนูขี้คุย กับทุกคนที่อุ้ม ไม่สนใจว่าหน้าไหน อู้อ้าอื้มอั้มกับเขาหมด
ทั้งที่ปกติเป็นเสือยิ้ม(ค่อนข้าง)ยาก

เหตุผลช่างดีแท้ น้าเจกลัวว่า ถ้าวางลงแล้วหนุจะตื่น
(ไม่มีใครกล้าวางหนูลงนอกจากแม่ ผู้ซึ่งมีมั้มๆไว้มอมเมาคนง่วง)
เลยยอมทนเป็นตะคริวนอนให้หมูทับกลางตัวหนานุ่ม นานชั่วโมงครึ่ง

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป บ้านเรากำลังจะเผชิญกับรถราจราจรคับคั่ง อันเนื่องจากผู้คนที่พักร้อนแห่มาเที่ยวแล้วหละ


*วันนี้น้าเจจับหนูนั่งคนเดียว ปรากฎว่า ไม่เอียงไม่โยกแฮะ
แค่ก้มลงมาเกือบอมหัวแม่เท้่าอยู่แล้ว

รักหนู
แม่ ณ 4เดือน6วันของหนู

No comments: