Wednesday, August 15, 2007

เรื่องต่างๆ ในช่วงอายุ 4-5เดือน







รีอัน..
แม่ชักจะอัพเดทเรื่องของหนูไม่ััทันแล้ว ..
มันมาผสมกับระหว่าง หนูของแม่โตเร็ว กับแม่เริ่มกินและนอนกับหนูมากขึ้น

เมื่อก่อน แม่มักชอบแอบหนูมาอัพบล๊อกได้
แต่ตอนนี้ หนูหลับแม่สลบตามทุกที ส่วนเวลาที่เหลือที่ได้จากหนูเวลานอน แม่ก็ต้องทำอย่างอื่นเสียหมด

หนูโตเร็วมากแม้กระทั่งในสายตาแม่แท้ๆ
ที่แม่พูดอย่างนี้ก็เพราะ ปกติแล้ว คนอยู่ด้วยกันทุกวัน มักไม่เห็นความเปลี่ยนแปลง
แต่ตรงข้ามกับเด็กเล็กอย่างหนู วันเดียวเท่านั้น แม่รู้สึกได้เลยว่า รีอันโตขึ้นอย่างไร

แม่มีเรื่องเกี่ยวกับหนูในช่วงที่ผ่านมา อยากบันทึกหลายเรื่อง

เรื่องแรก
เมื่อตอนหนูครบสี่เดือน เราค้างวัคซีนที่ฉีดยังไม่ได้ฉีดอยู่ตัวนึง
เนื่องจากตัวมาตรฐาน โปลิโอกับดีทีพี เราพาหนูไปฉีดฟรีที่ 보건소 - สาธารณสุข
แต่อีกตัวคือ 뇌수막염 (คงประมาณว่าไข้สมองอักเสบหรือเปล่า?)
เราต้องไปฉีดที่ 소아과 - คลีนิคเด็ก แทน ไม่มีฟรีให้บริการ
สองเข็มแรก เป็นตัวที่ทำหนูตัวร้อนได้ทุกรอบสิน่า
รอบนี้ด้วย .. แต่ที่ดีกว่ารอบที่แล้ว คือบริเวณรอบที่ฉีดไม่มีอาการบวม แดงเหมือนครั้งที่แล้ว

อย่างไรก็ตาม ตัวร้อนของหนู ไม่ใช่แค่ร้อนรำคาญใจแม่เท่านั้น
มันยังทำให้หนูต้องฉีดตัวไข้สมองช้าไปอีกหน่อย
แม่ไม่เดือดร้อนหรอก แต่มันคาใจเหมือนยังทำอะไรไม่เสร็จ
เราไปคลีนิคสองรอบทีเดียว ไปฟรีรอบหนึ่ง เพราะรีอันยังมีไข้อยู่
รอบสองได้ฉีดสมใจ .. และที่เซอร์ไำำพรซ์เรามาก คือ
หนูนอนนิ่ง ไม่ร้องเลยสักแอะเดียว

เฮ่ยย . . . . .
แม่ทั้งตกใจ ตื่นเต้น และขำอีกนั่นแหละ (ประสาแม่ที่ลูกทำอะไรก็เห็นน่ารักเสมอ )
หรือว่า ที่นี่เขาจับหนูนอนท่าหนุนหัวสูง ทำให้มีแรงกดลงมาที่ต้นขา
แรงกดนั่น ทำให้หนูไม่รู้สึกเจ็บ แม้จะรู้สึกเหมือนถูกกด นิดๆก็ตาม
แต่มันคงนิดเดียวจริงๆ หนูไม่ร้อง .. เรียกว่า ไม่สะทกสะท้านดีกว่า นะ

ถัดมา ..
เมื่อหนูเข้าสี่เดือนล่วงเลยแล้ว
แม่ก็เริ่มอยากหัดให้หนู ลองวิธีการดื่มใหม่ๆบ้าง
ที่เคยบอกว่า แม่ลองเอาแก้วหัดดื่มให้หนู แต่แม่อยากเปลี่ยนชื่อเป็นแก้วหัดดูดเหลือเกิน
หนูไม่เคยดูดอะไรนอกจากนมแม่จากอกมาก่อน
รีอันเลยนอนงับ ซิปปี้ัคัพ ที่จุกออกแบบมาแบนๆ แต่ต้องใช้แรงดูดด้วย
บางเผลอ รีอันก็ดูดบ้าง แต่ัยังน้อยมากอยู่
สองครั้ง ที่แม่ลอง แต่ไม่ผ่านเต็มตัวเสียที
แม่จัดแจงเอาขวดนมหนูมา ทำความสะอาดเตรียมใช้อีก

แม้ว่ารอบนี้ หนูจะเล่นกับมันได้ดีกว่าสมัยเด็กๆ (พอดีว่า หนูกำลังอยู่ในช่วงงั่มๆ คันเหงือกตะงิ๊ดๆพอดี)
แต่ก็ยังไม่ผ่านเต็มตัวอีกนั่นแหละ

ผลยังไม่เป็นที่น่าพอใจ แม่คงต้องลองไปเรื่อยๆ

**แม่รู้สึกผิดเล็กน้อย เมื่อตอนเอาขวดนมหนูออกมาเตรียม
ทำไม เราย้อนทางให้รีอันดูดจากขวดอีกนี่ .. แม่รู้สึกเหมือนเห็นแก่ตัวจะเอาของที่ดูง่ายกว่า(ดูดง่ายกว่า)
มาให้หนูอย่างนี้ แค่เพราะไม่อยากทรมานกับซิปปี้คัพที่ััยังดูดไม่ออกต่อไป


กลิ้งไว้ก่อน แม่สอนไว้
คืนวันเสาร์ ที่สิบเอ็ด แ่ม่มองดูหนูนอนกลิ้งรอบตัวเล่น แล้วก็ไม่ได้คิดอะไร
เช้าวันอาทิตย์ แม่ลุกไปเข้าห้องน้ำ - รีอันตื่นแล้ว แม่ปล่อยให้นอนเล่น
เอ๊ะ ทำไมรีอัน ร้องนิดๆสลับกับเงียบ
แม่หละอยากลุกออกมาแทบแย่ แต่ก็นั่งเงี่ยหูฟังเสียงหนูต่อไป

(ปกติแล้วแม่กลัวเรื่อง - แม่ไม่อยู่ครู่เดียว-มากเลย เพราะไม่นานมานี้ มีเรื่องเด็กเจ็ดเดือน กำลังหัดเดิน ถูกทีวีเครื่องใหญ่ๆหนาๆ ตกลงมาทับตาย เพราะแม่ไม่อยู่ไปเข้าห้องน้ำแป๊บเดียว เีสียลูกที่เฝ้าอุ้มชูมา ไปหนึ่งคน - ทีวีเป็นเครื่องแบบหมุนไปหมุนมาได้ เลยตกลงมาพอโดนเด็กผลักไปผลักมา)

พอแม่ออกมาจากห้องน้ำเท่านั้นแหละ แม่ร้องกรี๊ดเลย
รีอันกลิ้งออกมานอกมุ้งเต้นท์ของเราได้ยังไง ออกมาตั้งไกล

- แม่เอามุ้งเต้นท์มานอนในห้องนั่งเล่น เพราะลมโกรกเย็นสบาย ดีสำหรับรีอันเด็กขี้ร้อนอย่างมาก - แต่ตอนแม่ลุกไปเข้าห้องน้ำ แม่ไม่รูดซิปปิดก่อน คิดว่าแป๊บเดียวเดี๋ยวก็มา

แม่วาดรูปนี้เอาไว้แล้วในสมุดบันทึก ว่าหนูไม่ใช่แค่กลิ้งออกมาเท่านั้น แต่หมุนตัวในทิศทางใหม่ด้วย
แม่ว่า เด็กทำอะไรได้มหัศจรรย์มาก ถ้าเราปล่อยทิ้งเอาไว้คนเดียวบ้าง
(ฮ่า ฮ่า คิดตลกเกินไปไหมนี่เรา)

เรื่องสุดท้ายแล้ว
แม่เกริ่นกับพ่อและย่ามานานแล้ว ว่าอยากให้รีอันลองโกนผมดูสักครั้ง แต่ไม่เคยมีใครเห็นด้วยเลย
ทุกคนกลัวหนูขี้เหร่ ..
แต่แม่สังเกตุผมที่ด้านท้ายทอยหนู
-เคยโดนไถไปครั้งนึงจำได้ไหม เนื่องจากหนูนอนหมุนหัวไปมา จนผมส่วนโหนกตรงนั้น หลุดร่วงเป็น วงOnion ringรอบกลางหัว แม่เลยจับโกนตั้งแต่ส่วนโหนกลงมาซะ จะได้ไม่มีวงตลกๆอีก-

ผมส่วนหลังนี่โดนโกนไปนี่ ขึ้นใหม่เร็วมาก ดูผมแข็งแรงดีไม่หลุดร่วงง่าย เหมือนผมบางที่ติดตัวมาแต่เกิดด้วย

มัวแต่กลัวหนูขี้เหร่กัน ผมด้านหน้าของหนูหลุดร่วงจะหมดอยู่แล้ว ผมใหม่ก็ยังไม่ขึ้นเท่าไรนัก

หนูเซอร์ไพรซ์ พ่อกับแม่อีกแล้ว ที่ร้านตัดผม
เราจับหนูนั่งคนเดียว ด้วยเก้าอี้บัมโบที่แน่ใจว่า รีอันลุกเองไม่ได้แน่นอน
ป้าแกเอาผ้ารองผมขนาดเล็กสำหรับเด็กมาคลุมหนู แหม รอบคอเหมาะเหม็ง
รีอัน นิ่งมากในช่วงแรก แต่เมื่อรู้สึกว่า ไอ้อะไรหนักๆกดๆบนหัวไม่หายไปไหนเสียที
หนูก็เริ่มเบะ และร้องบ้าง น้ำตาไหลหยดแหมะ สลับกับเงียบ
เนื่องจากเรามี หมาร้องเพลงของหนูอีกตัว ที่ดึงความสนใจให้หนูลืมตัว

ทั้งหมด ใช้เวลาแค่สองนาทีเศษ .. ป้าแกยังหัวเราะชอบใจเลย ที่เด็กเบบี้ตัดผมง่ายกว่าที่คิด

วันนี้เราพากันตัดผมกับป้ากันหมดทั้งครอบครัว - แกคงได้เป็นช่างประจำครอบครัวเราแล้ว
เพราะพ่อหนูตัดกับแกมาแต่เด็ก แม่รึ ก็ไม่เคยนอกใจไปร้านอื่นเลย ตั้งแต่อยู่นี่มา
และแน่นอน รีอันก็มาไถกับแกสองครั้งไปแล้วนะครับนี่ . . .

หัวล้านของหนูดีสำหรับหน้าร้อนนี่มาก
เหงื่อโซมหัวหนูบ่อย หัวเหม่งอย่างนี้ หนูโดนแม่จับเอาน้ำลูบล้างหัวได้บ่อยมากขึ้นจ้ะ
ผดบนหัวก็คงรักษาง่ายขึ้นหละครานี้ . . .


และล่าสุด
เมื่อคืนนี้เอง
ปกติ หนูนั่งได้เองคนเดียว พักใหญ่ๆ แต่เป็นท่าแบบโน้มตัวมาข้างหน้า เอาสองแขนพยุงกับพื้นหรือตัวเอาไว้
เมื่อคืน ย่าจับหนูนั่งอยู่ดีๆ หนูยืดตัวนั่งตรงเฉยเลย แม่เห็นก่อนใคร ได้แต่ร้อง เฮ้ยๆๆๆ
ทุกคนตกใจ แต่ที่จริงแม่ร้องดีใจที่หนุยืดตัวตรงต่างหาก

น้ำหนักหนูก็ถ่วงแขนแม่มากขึ้นทุกวันเลยลูก ..
อุ้มหนูนั่งเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว ขาหนูมันห้อยติดพื้นหรือเกะกะขาแม่ที่นั่งขัดอยู่ ต้องอุ้มยืนแล้ว

และแล้ว วันแม่ไทยก็ผ่านไปอีกแม่หนึ่ง
รีอันผ่านวันแม่นานามาสามแม่แล้ว
แม่ฝรั่ง แม่เกาหลี แม่ไทย
แม่ยังไม่รู้สึก อะไรเลย นอกจากดีใจที่เป็นแม่มีลูกไว้กอดในวันอย่างนี้
อีกสิบปียี่สิบปีข้างหน้า แม่ขอได้กอดหนูก็พอแล้วในวันอย่างนี้

รักหนูมาก
แม่ ณ รีอันอายุ 4เดือน 3สัปดาห์

No comments: