Thursday, August 02, 2007

ตัวร้อน - ยังไม่หาย

รีอัน..

วัคซีนชุดนี้เราจะต้องฉีดต่อกันอีกเข็ม ..
เราเปลี่ยนไปอีกคลีินิคหนึ่ง เพราะมหกรรมพักร้อนในช่วงนี้คลีนิคที่เราเคยไป เขาหยุดกันพอดี

ตามประสาพ่อแม่ไม่คิดมาก ที่ไหนก็ได้ ไหนๆก็ออกมาแล้ว
ปรากฎว่าขั้นตอนที่นี่จุกจิกมากกว่าที่คลีนิคเก่ามาก ใช้เวลานานกว่า
เพราะรีอันจะ้ต้องวัดไข้จากปรอทแบบหนีบรักแร้ และต้องใช้เวลาห้านาทีเป๊ะๆ
วัดครั้งแรก พ่อใจร้อนของหนู จับไปกระวนกระวายไป เพราะโดดงานออกมา
แต่ลืมหยิบมือถือออกมาด้วย และนั่นคือชีวิตสามารถพังทลายได้ถ้าไม่มีมัน - โทรศัพท์มือถือ

ผลคือ หนูต้องโดนวัดใหม่อีกครั้ง เพราะผลไม่ได้เรื่อง
คราวนี้แม่จับเอง ..
พยาบาลแ้จ้งว่า รีอันมีไข้ เลยต้องรอคิวเข้าพบคุณหมออีกครั้ง
นั่นสินะ แม่รู้สึกมาแต่เช้าแล้วว่า รีอันตัวร้อนรุมๆ
ยังชั่งใจอยู่ว่า จะฉีดวัคซีนได้หรือนี่ ..
เลยปฎิบัติการเตรียมหมูฉีดยา
โดยการไม่พาหนูออกนอกบ้านไปกับพ่อกับน้าเจ แล้วจับนอนยาวสองชั่วโมงเลย
พอตื่นมาเห็นหนูยิ้มได้ แม่ก็วางใจว่า คงไม่มีปัญหา
เมื่อได้รับการแจ้งว่าหนูมีไข้อย่างนี้ ทำให้แม่เริ่มแน่ใจสัญชาติญาณแม่ในตัวมากขึ้น
เรารู้สึกไม่ผิด ...

ในที่สุด หมอก็ไม่อนุญาติให้รีอันฉีดวัคซีน
แต่ขอตรวจความแข็งแรงของลูกด้วยการจับวางลงนอน แล้วจับมือดึงขึ้น
เรื่องนี้รีอันถนัดมาก พอหมอจับมือหนูก็ดึงตัวเองลุกมานั่งแล้วพึ่บพั่บยืนต่อให้เลย
ลุกเองดีใจเอง เฮเองคนเีดียว
หมอเห็นอย่างนี้เอ่ยปากชมว่า แข็งแรงดี
แล้วกลับบ้านกัน

แม่มีหน้าที่ติดตามดูแลอาการหนูต่อ ..
จนถึงวันนี้ อาการตัวร้อนของหนูมาแบบรุมๆสลับกันกับสบายดี
แม่เลยป้อนยาแบบตามอาการ
ใจจริงแม่ไม่อยากป้อนยาหนู แน่ใจว่าหนูจะหายเอง ยามีผลน้อยมากในความคิดแม่
(ปกติตัวแม่เองก็ไม่ค่อยกินยา หากเป็นอะไรนิดๆหน่อยๆ เดี๋ยวก็หายเอง)
แต่จำได้ว่า วัคซีนเข็มที่แล้วเมื่อสองเดือน ทำหนูตัวรุมๆอย่างนี้หลายสัปดาห์อยู่

ที่จริงวัคซีนตัวที่เรากำลังพาหนูฉีดนี่ เป็นเพียงตัวเสริมเท่านั้น
ทราบมาว่า จะฉีดก็ได้ไม่ฉีดก็ได้ แต่เมื่อเข็มแรกนั่น เราไม่รู้่เลยพาหนูฉีดไว้ก่อน
เมื่อเริ่มฉีดไปแล้ว ก็ควรจะฉีดต่อเนื่องให้ครบสามเข็ม

อย่างไรก็ตาม หนูสบายดี ตัวรุมๆ หงุดหงิดเป็นครั้งคราว แต่ก็มีเวลาเล่นได้ไม่น้อยเลย
วันนี้ แม่ฝากหนูไว้ที่บ้านย่ากับน้าเจ แต่ผลคือ ย่ากับลุงสลับกันอุ้มหนูตลอด
เขาสนุกสนานกับการป้อนโน่นป้อนนี่ให้
โชคดีนะ ที่ลูกแม่แข็งแรงดี ไม่อย่างนั้น ย่าจ๋าเจอหลานท้องเสียแน่ๆ
รีอันก็ช่างกระไร อ้าปากอยากกินไปเสียทุกอย่าง ทุกเมื่อที่เห็นใครเขากินกันทุกครั้ง
แต่ก่อนแม่เคยคิดว่า จะเริ่มอาหารเสริมให้หนู เมื่่อสักหกเดือน
เห็นอาการอยากกินขนาดคว้าถ้วยชามบนโต๊ะอย่างนี้แล้ว
สงสาร เลยอดไม่ได้ ต้องป้อนให้รู้รสบ้าง
อิหนูของแม่ก็ชิมดะไปทั่วเหมือนกัน

ตอนนี้รีอันนั่งแบบเกาะราวด้านหน้าได้แน่นอนแล้ว
ปล่อยนั่งคนเดียวแบบเอนตัวมาด้านหน้าก็ได้ นั่งได้นานทีเดียว
เลยกางเ้ก้าอี้ทานข้าวเด็ก ร่วมมื้อเช้าด้วยกัน
หนูยังตัวเล็กมาก อาศัยเกาะ้ด้านหน้าเอาเท่านั้น
และ หนูกินเก่งมากทีเดียวลูก ไม่มีปัญหาเรื่องการใช้ช้อนเลยแม้แต่น้อย

แม่ลองเอาถ้วยหัดดื่มให้หนู ตอนหนูอิ่มดีแล้วด้วย
หนูก็อยากกินอีกตามฟอร์ม (พอเห็นอะไรก็จะยัดเข้าปากตัวเองอย่างเดียว)
แ้ม้ว่ายังดูดไม่เป็น หนูเริ่มจากงับๆๆๆ ก่อน
งับอย่างเดียว มันจะไปอร่อยตรงไหนล่ะ .. พอสักพัก
แล้วแม่ก็เห็นว่าหนูเริ่มลองดูดแล้ว
แม้ว่าจะยังไม่ต่อเนื่อง แต่อย่างน้อยหนูก็เริ่มดูดดื่มจากสิ่งที่ไม่ใช่อกแม่บ้างแล้วหละ

กลางคืน ช่วงนี้้ร้อนทีเดียว
แม่พาหนูนอนในห้องอันน่าหงุดหงิดมาสองคืนแล้ว หนูนอนส่ายทั้งคืน
วันนี้ แม่ลากมุ้งนอกสถานที่มาใช้ ลมพัดฉิวๆตลอด หนูนอนดี ไม่ยอมลืมตาไม่หานมเลยสักนิด

หายเร็วๆนะลูก แม่รู้ว่าหนูแข็งแรงดี ขอบคุณจริงๆจ้ะ
รักมากกว่าเดิมทุกวัน
แม่

1 comment:

Gat-chan said...

"ลุกเองดีใจเอง เฮเองคนเีดียว" -> ฮ่าๆๆๆ

ขอให้รีอันหายไข้เร็วๆจ้า ลูกโตเร็วเนอะ นี่เราก็เริ่มดูเรื่องอาหารเสริมแล้วเหมือนกัน แต่คิดเหมือนกุ้งว่าจะยังไม่ให้จนกว่าจะ 6 เดือน หรือเขาเริ่มสนใจการกินเอง เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปหาหมอคงได้คุยเรื่องนี้ด้วย