หนูเก้าเดือนแล้วลูก

ลูก..
เวลาัมันเร็วจังเลยเนาะ ..
แม่กำลังบันทึกเรื่องของหนูให้ไม่ทันซะแล้ว ..
เหตุผลที่แม่เข้ามาในวันนี้ได้ ก็เพราะได้ัรับข่าวดีจากน้าปุย
ไอ่หนูลูกแม่ ... เรากำลังจะมีน้องกันแล้ว

น้องแควดซะดั้วะ ..แม่ตื่นเต้น จนเสียงกรี๊ดทะลุห้องหัวใจไปสามห้องแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า

แม่ดีใจมากเลย จริงๆ
น้าปุยบอกว่า แกมานั่งซึกสาจากบล๊อกหน้าเก่าๆของเรา
โฮ่ยย แม่จำได้ว่าไม่มีอะไรให้ใครเขาซึกสาเลยสักนิด
อยากได้ข้อมูล แม่แนะให้ไปหาบล๊อกอั๊ตจังเลย ตรงโน้นเต็มที่
แต่ทำไมน้าเขามานั่งอ่านทุกวัน แม่ก็ชักสงสัย เลยลองคลิกเข้าไปอ่านย้อนดูมั่ง


เอ้อ เหอ .... อ่านแล้วแม่งงนิดๆ นี่ตัวแม่เขียนเองหรือเปล่านี่
ทำไมมันแตกต่างจากหน้าบล๊อกสมัยนี้จัุง
ตอนนี้ ถ้าให้แม่อัพบล๊อก แม่คงอยากรีบๆๆๆ นั่งรีดความจำแบบตกๆหล่นๆ แล้วก็รีบกดจิ้มๆก่อนจะหมดเวลา
แล้วไปน๊อคต่อเลย
มาหลังๆนี่ยิ่งแล้วใหญ่ .. แม่กำลังหามุขใหม่ที่จะช่วยให้แม่สนุกกับการอัพบล๊อกให้หนูต่อได้


แต่ฟังข่าวดีจากน้าปุยวันนี้แล้ว แม่มีพลังพลุ่งพล่านได้เลย
ได้แชทกับแม่ของอั๊ตจังด้วย
ทำให้แม่หวังว่า จะเริ่มมุขใหม่ได้ในอีกไม่นานนี้

*หนูนอนเองเก่งขึ้นมากครับ วันนี้คงเห็นใจแม่ที่ไม่ได้แชทนานแล้วใ่ช่ไหมลูก
แม่เติมน้ำมันให้รอบเดียว หนูตีไปเลยสามชั่วโมง ตั้งแต่บ่ายโมงถึงสี่โมงเย็น
ส่งไว้ที่บ้านย่าหลังจากนั้น พอรับกลับมาหนูก็นอนต่ออีก เจอกันพรุ่งนี้เช้าลูก

เมื่อวาน หนูนอนหลับคาที่เอง ในรถ สองรอบตามเวลา ก่อนหลับจะต้องครางกล่อมตัวเองอือองงงงง สักพักแล้วคอพับเลย เห็นแล้วแม่หละขำ ..
วันก่อน แม่พาหนูกลับมาคนเดียว เห็นนอนกองฟูๆแล้วเสียดาย ไม่อยากปลุกเลยจริงๆ

*หนูจะมีรอยช้ำดำเขียว วันละแต้มครับ นี่คือรางวัลของเด็กชายช่างมุดช่างปีน
ตาแม่รอบตัว มือแม่หมุนเป็นลิงแล้วลูก จับกันแทบไ่ม่ทัน
หนูชอบขึ้นเก้าอี้โยกตัวตั้งพื้นนั่นมาก ปีนขึ้นไปแล้ว กระโจนใส่พนักให้มันเก้าอี้โยกหงายลงไป
หัวเราะเอิ้กอ้ากใหญ่ แต่แม่สิ..กลัวเอ็งจะพุ่งเลยไปเสยโต๊ะนั่นจะแย่
อีกสักพัก ก็จะไล่จับรีอันที่กำลังเลื้อยเข้าห้องน้ำไปส่องท่อน้ำต่ออีก
ถ้าเสียงหนูเงียบๆไปหละก็ ต้องรีบส่องดูว่าเธอทำอะไรอีก และรับรองว่าต้องไม่ธรรมดา

*วันก่อน แม่ล้างจานอยู่ หันมาอีกที รีอันกับเปียโนน้อยตัวนั้น เคลื่อนที่กันใหญ่โตแล้ว
โอวว ไอ่ลูกหมา
(รีอันเข็นของเล่นตัวเบาๆแล้ว..)

*หนูชอบเปิดตู้เก็บเลนส์ของพ่อเสียจริงๆ เราหาที่ล๊อคมาติดไว้แล้ว แต่พ่อบอกว่า ไม่อยู่หรอก เพราะไอ่หนูหัวใสเปิดเองได้ โฮะ ถ้าเป็นงั้นจริงแม่จะไม่ห่วงหนูอีกเลย เนื่องจากมีความสามารถแก้ปัญหาได้แต่เยาว์วัย 55

*หนูนั่งดูพ่อถือรีโมทอยู่หน้าทีวี แล้วแท่งรีโมทก็ำทำให้จอทีวีเปลี่ยนไป ต่อมา ตอนนี้รีอันนั่งจับรีโมทแล้วเงยหน้าดูว่า จอทีวีเปลียนยังไง มือก็สาละวนกดมั่วไปเรื่อย พอหน้าจอเปลี่ยน(อะไรสักอย่างแหละ) เอ็งก็จะยิ้มสองซี่ทันที ..
ณ ขณะนี้ เลื่อนมาหามือถือแม่แล้วหละนี่ กดเปิดปิดเองไปสองรอบแล้ว โทรเข้าหาเบอร์ที่ไม่มีจริงไปรอบนึง ของพวกนี้มันเย้ายวนใจมากเลยใช่ไหม ไอ่ลูกชาย ..


ตอนนี้ขอเก็บมาเป็นจุดๆอย่างนี้ไปก่อนนะ นึกได้คงเข้ามา่ต่อจุดอีก .. เฮ้อ