เด็กหนึ่งขวบรู้มากกว่าที่คิดนะคะ

รีอันครับ ..
นับตามปฎิทินจันทรคติ หนูอายุหนึ่งขวบ(รอบดวงจันทร์)
แม่ว่า มันมีผลอยู่นา ..

เมื่อวาน หนูครบรอบ
วันนี้หนูทำท่าจะก้าวขาเดินทั้งวันเลยลูก

เพิ่งเริ่มเอาเมื่อตอนแม่พาหนูไปเยี่ยมน้าแพร คลอด
พอเห็นเด็กตัวเล็กๆนอนนิ่งๆในตะกร้าเด็ก หนูก็หัวเราะชอบอกชอบใจตลอด
เผลอไม่ได้ รีอันเป็นตะปบน้องตัวเล็กๆนั่น
เดี๋ยวหัวเราะบ้าง เกาะขอบตะกร้ายืนขึ้นบ้าง

ยืนไปยืนมา หนูอี้งๆจะยกขาก้าว ยังขยับไม่ออกก็มีมือยื่นเข้ามาช่วยตลอด
พอกลับเข้าบ้าน หากแม่เห็นหนูทำท่าอึ้ง ยกขายังไม่ออก (แต่ขยับ) เมื่อไหร่
แม่นั่งมองหนูเฉยๆว่าจะทำได้หรือเปล่า ... ผลคือยังไ่มได้ฮ่ะ

หนูยกเท้าไม่สำเร็จ ก็หย่อนตัวลงนั่งยองๆ
อย่าเพิ่งท้อนะลูก ...

แม่ทำโครงการลดน้ำหนักของหนูพังลงหรือเปล่าลูก ?
เห็นหนูไม่รับอาหารหลักมาสองสามวัน อิแม่ขี้กังวล ก็จัดการลองทำเป็นข้าวต้มนิ่มๆกลืนง่ายๆให้
ปรากฎว่า หนูกินดีแฮะ

ใครๆเขาบอกว่า หนูจะลดน้ำหนักตัวเื่ิพื่อยืดตัว ไม่ต้องกังวล
ยังไงก็ตาม ข้าวต้มมันคงไม่เท่าไหร่หรอกใช่ไหม หนูกินนิดเดียวเหมือนเดิมแหละ

วกมาเรื่องที่หนูหัวเราะชอบใจเด็กตัวเล็ก
ทำเอาใครๆก็ขำที่รีอันสนใจเด็กมากกว่าทุกอย่าง
มัีนน่ารักมาก สงสัยหนูอยากเป็นพี่หรือลูก


เมื่อวานหนูง่วงอยากนอนอย่างเดียว
วันนี้หนูอยากแต่เล่น ไม่อยากนอน
แม่วื่งไปเอาโทรศัพท์ที่ลืมไว้ในรถ
พอกลับมา รีอันขึ้นไปยืนบนโต๊ะน้ำชาตัวที่มีล้อเลื่อน
หนูเข็นมันทั้งวันไง แล้วเข็นไปชนกับเครื่องกรองอากาศ ก็เลยต่อตัวขึ้นไป
มือสองข้างอยู่บนเครืองนั้น เพื่อจะเอื้อมคว้าแบนเนอร์รูปรีอันตัวใหญ่ ที่พ่อเตรียมไว้สำหรับงานวันเกิดหนูน่ะแหละ

แม่ใจหายแว๊บ ถ้ากลับมาช้ากว่านี้อีกนิด โต๊ะมันคงเลื่อนออก แล้วลูกคงหน้าคว่ำร่วงมาแน่นอน

เรากอดกันทั้งวันเลยลูก
รักหนูมากครับ

แม่