ก่อนหน้านี้ไม่นาน ได้ยินหมะม๊าอั๊ตจังแอบวิ๊ดๆว่า "มาแ้ร้ว ฟันกรามอั๊ตมาแร้ว"
ฟังแล้วนั่งนึกว่า หูย ฟันกรามเลยเร้อ มันจะมาสภาพไหนกันน๊า
วันนี้ พ่อบิลลี่ ยกรีอันหัวทิ่มให้แม่เห็นฟันกรามเผยอกรอบคมๆ ซี่ในสุด
ยังโผล่ไม่เต็มตัว แค่แพลมๆส่วนปลายแหลมๆรอบกรามออกมา
น่าจะออกมาหลายวันแล้ว เลยอยากบ่นเหมือนหมะม๊าอั๊ตเหมือนกันว่า
มิน่า ..ไม่ค่อยกินข้าว
จริงๆแล้ว แม่อ้างฟันไปงั้นแหละ ยังไม่พึงพอใจกับการทำอาหารให้ลูกเลย
อยากให้ลูกกินได้กินดี (เพราะว่าอร่อย) มากกว่านี้จังเลย ...
ดีใจที่เห็นฟันลูกเพิ่มขึ้นมา
คนเป็นพ่อแม่นี่นะ ฟันขึ้นซี่นึง เดินได้ก้าวนึง ก็ช่างเป็นเรื่องที่ทำให้มีความสุขไปได้ซะหมดเลยเชียว
แม่กลับมาค้นหา แปรงสีฟันแบบแปรงฟันกราม ที่ไม่เคยคิิดว่าจะได้ใช้ เลยเอาไปซุกซ่อนไว้
เดินยิ้มเอามันมาเตรียมไว้ในห้องน้ำ
เตรียมแปรงสีฟันแบบหัวใจบานๆ ฮี่ๆ
แล้วจับลูกหงายบนตัก เอาแปรงขัดๆๆๆ (เพราะพ่อบอกว่าเหมือนกับมีเศษคราบติดในร่องนะ- ก็ไม่เห็นอ่ะ ทีผ่่านมาเลยแปรงไม่ถึง)
แปรงคมฟันซี่นิดนึง ซี่เดียว รีอันเลยโดนแปรงเหงือกซะส่วนใหญ่ บานไปเลยลูก
No comments:
Post a Comment