วันนี้ ลูกพูดตามชัดเจนมาก ..
พอเห็นแม่ตอนเย็น เดินเข้ามาพร้อมกับสำรับ ลูกเดินมาหาแล้วบอกว่า "อั่ม มอกจา"
เสียง"ม็อก" มันกลืนหายไปเกือบไม่ได้ยิน แต่ก็ยังนับว่า ชัดมาก
ตกใจเลยถามย่า ว่าได้ยินไหม.. ได้ยินเหมือนกัน
ย่าบอกว่า รีอันตะโกนตามย่าด้วยเสียงคล้ายๆกัน
อยู่ดีๆ ก็ไม่เอาขวดนม แต่ขอยกดื่มแทน
สรุปว่า กลางวันหนูจะนั่งยกดื่ม แล้วกลางคืนขอดูดให้เพลินใช่ไหมลูก..
ถ้าลูกง่วง ส่งขวดนมให้ ลูกจะคว้าแล้วเดินจ้ำไปเปิดประตูห้องตัวเอง
ยังสูงไม่ถึงดีหรอก แต่เขย่งแล้วเปิดได้
รีอันได้ยินแม่เล่าให้คนอื่นฟังว่า ลูกพูดภาษาไทยได้เก่งที่สุดคำเดียว คือ น้ำ
แต่ไม่มีเสียงน.หนู ออกเป็นเสียงอ. แทนเลยกลายเป็นอั๊ม
คนอื่นไม่มีใครรู้ว่า อั๊มคืออะไร แต่เดาว่าคือน้ำดื่ม เลยอั๊มตามกันหมด
คุณเกาหลีทั้งหลาย เจอเด็กครึ่งไทยหลอกให้พูดไทยแล้วไหมล่ะ อิอิ
รีอันจะยกนิ้วชี้ที่น้ำทุกประเภท ตั้งแต่น้ำทะเล น้ำพุ น้ำเสียในท่อน้ำทิ้ง ชี้แล้วบอกว่าอั๊ม ..
มีวันหนึ่ง แม่คิดว่า แม่ได้ยินลูกเหมือนจะพูดว่า ปิดประตู ด้วยภาษาอังกฤษนะ
แม่พูดภาษาไปเรื่อยเปื่อยทั้งไทยเกาหลีอังกฤษ ลูกมั่วเลยใช่ไหมลูก ..
คำที่ลูกฟังแล้วเข้าใจวิ่งไปกระทำตามคำับัญชาแม่คือ
"ปิด(หรือเปิด) พัดลมให้ด้วย" (ภาษาไทย)
ลูกจะวิ่งไปเอาเท้าเหยียบสวิทช์พัดลมให้ทันที (พัดลมตั้งพื้นแต่ปุ่มอยู่ที่ฐาน)
วิธีปิดนี่ เดาว่าเอามาจากพ่อและแม่นี่เอง ไม่ใช่ใคร ฮ่าฮ่าฮ่า
ถ้าออกนอกบ้านลูกจะหอบรองเท้าตัวเองมาจัดแจงรอหน้าประตู
ยังใส่รองเท้าเองไม่เป็นครับ
มีวันหนึ่ง หอบรองเท้า แต่วิ่งเท้าเปล่าตามแม่เหย็งๆ
วันนั้น แม่จะรีบวิ่งไปข้างนอกนิดเดียว ไม่ได้อยากพาลูกออกมาด้วย
เวลาไปไหนด้วยกัน
แม่เริ่มจะไม่ค่อยรอรีอันแล้ว อยากให้หนูเดินเอง พึ่งพาตัวเอง ล้มแล้วลุกเอง
แดดร้อน ก็ยังปล่อยให้วิ่งตาม
แม่จะภูมิใจมาก ถ้าหนูทำได้เองทุกอย่าง โดยไม่โยเย
ณ ปัจจุบัน ลูกทำได้ดีอยู่
วันนี้ ไปจ่ายของนิดหน่อย
รีอันเห็นห่ออะไรสวยก็หอบมาโยนเข้ารถเข็นหมด แม่ต้องคอยแอบหยิบออก
ถ้าปล่อยให้ช่วยแม่ชอป สงสัยเราหมดตูดกันแน่เลยลูกเอ๋ย
ออกจากบ้าน ลูกพูดตามด้วยว่า คาจา
แม่ไม่สามารถนับได้ว่า พูดได้กี่ำคำแล้ว เอาเป็นว่า เริ่มแล้วก็แล้วกัน
อีกหน่อยคงสนุกพิลึก อิอิ
แม่ิยินดีจะมีรีอันอยู่ด้วยกันทั้งวันจริงๆนะ
...
4 comments:
น่าร้ากกกกกกก
ไดอารีคุณแม่นี่พอเป็นคุณแม่แล้วไม่มีเรื่องอื่นเลย
เห็นมาหลายคนแล้ว อิอิ
เอิ๊ก ภาษาไทยคำละวันเนาะ อิอิอิ
ตกลงจะได้เจอกันไหมป้า อยากกอดรีอันแล้วนา
ดีใจจัง มิ๊งกุมาเยี่ยม อิอิ ..
งั้นแหละค่ะ วันทั้งวันเขาเอาเวลาเราไปหมดเลย ไม่เขียนเรืองเขาไว้จำก็ไม่มีเรื่องอื่นอีกแล้วที่น่าจดจำ มันวิเศษมากเลยนะมิ๊ง
พี่กุ้งค่ะ ที่บ้านพู่ใช้เท้าปิดพัดลมเหมียนกันเลยค่ะ เหอ เหอ
Post a Comment