อ้อนใจ

ลูกได้รับการเอาอกเอาใจจากเกือบทุกคนที่นี่ ยกเว้นแม่..
ลูกแปลความหมายเหล่านั้น ว่า"ตัวข้าฯต้องได้ทุกอย่าง ไม่มีอะไรที่ขัดใจข้าได้"
แต่ใช้ไม่ได้กับแม่ ..

ช่วงที่ผ่านมา ลูกงอแงงี่เง่ามาก
แม่ก็มีวิธีของแม่หละ ..

แม่ทำตัวอย่างที่แม่จะทำ พร้อมกับทำใจไปด้วย
ย่าบ้างพ่อบ้าง สารพัดบ้าง เขาได้โอ๋ลูกอย่างนี้ เป็นความสุขใจของเขา
ปล่อยเขาไป
แล้วเราดัดของเรากันเอง

ไม่รู้หรอกว่า คิดถูกหรือผิด

แต่วันพรุ่งนี้ ลูกกำลังจะหมดเวลา"ซุปเปอร์อ้อนน้อย"แล้ว
แม่จะหอบหนูบินไปดัดแขนดัดขาที่เมืองไทย
ไปหายาย ไปหาน้าๆ พี่ๆ
รับรองไม่มีบทเอาอกเอาใจแน่นอน
ที่นั่น ลูกจะมีเพื่อนเล่น พี่เล่นเยอะแยะ สนุกสนานและมันส์แม่อย่างแน่นอน
(มันคงมีบทแย่งของกันมันส์มั่งแหละ)

แม่กลับไทยทีไร จะได้จังหวะดัดลูกอย่างนี้ทุกทีเลยสิน่า
รอบที่แล้ว ดัดเรื่องติดแม่
รอบนี้ ดัดเรื่องอ้อนใจ

สนุกแน่ .. (แม่นะ ไม่ใช่ลูก)

วันก่อน เรากำลังเล่นกันอยู่บนเครื่องเล่น ของรร.อนุบาลแห่งหนึ่ง
เด็กๆยังไม่กลับ วิ่งวนๆกันอยู่รอบๆนั่นแหละ
เด็กคนหนึ่งวิ่งมาล้มตุ้บ คว่ำลงไปทั้งตัวตรงหน้าเรา
แต่พื้นมันนุ่ม ไม่เป็นไร เขาลุกมาแล้ววิ่งต่อ

เขาวิ่งไปแล้ว แม่หันไปมองรีอันเหมือนเดิม
อยู่ดีๆ ลูกทำท่าคว่ำลงกับพื้นโดยเอามือยันไว้ คล้ายๆกับคลานแบบโก้งโค้ง
แล้วลุกขึ้นมาเอง ย่อตัวลงมาคลำหัวเข่าตัวเอง (ทั้งๆที่มันไม่ได้กระแทกพื้นเลย)
ทำท่าเหมือนเด็กล้มแล้วเจ็บ ร้องไห้



แม่งง ที่เห็นลูกอยู่ดีๆก็คว่ำลงไป

กว่าแม่จะแปลออกว่าลูกทำอะไร

ก็เมื่อจบเรื่องทั้งหมด
เอ้อ มันมีการเลียนแบบหยั่งนี้ด้วยเหรอนี่ ขำจะตาย กลิ้งตรงนั้นเลยแหละ ..