วัฏจักรปจว.

เวลาผ่านไป ความรู้สึกผูกพันมันก็มากปานฉะนี้ฤา
ส่งลูกไปโรงเรียน แล้วกลับมานั่งคิดถึงลูก กลายเป็นวัฏจักรประจำวันเสียแล้ว
ส่งลูกไปแล้ว ก็นั่งย้ิอนคิดภาพเมื่อเช้า ก่อนไปโรงเรียน
แม่เอาลังหนังสือใบเบ้งมาอัดขยะกระดาษไว้ข้างใน แล้ววางเทียบไว้ที่หน้าต่าง
หลังจากเก้าอี้หักไปตัวนึง เก้าอี้ตัวอื่นก็ไม่สูงพอ
รีอันปีน เขย่งแล้วเขย่งอีกก็ยังมองไม่ใคร่เห็น

เช้านี้ พอได้ยินเสียงฮ. บินไปบินมาหลายรอบ
ไม่ร้องเรียกแม่อย่างเคย แต่วิ่ง แล้วปีนเองเลย
สูงพอเห็นทุกอย่าง เห็น ฮ. เห็นเรือ เห็นทุกอย่างที่อยากเห็น


ทุกวันนี้ ร้องขอดูแต่ เอบีซี ซึ่งก็คือ ดีวีดี letter factoryของ leapfrogเท่านั้น
ไม่รู้ว่ามันมีอะไรดี
แต่แม่แน่ใจว่า แม่สนับสนุนให้ดู เพราะยิ่งดู เอ็งยิ่งเล่นตัวอักษรมากขึ้นเท่านั้น
ข้อเสียของดีวีดีนี้ มีอย่างเดียวคือ เวลาป๋าดอกเตอร์ เขียนตัวอักษรลงบนบอร์ดเล็กๆที่ติดตัว
แกเขียนตัวพิมพ์ใหญ่ตัวเดียวเท่านั้น

เด็กจะแม่นพิมพ์ใหญ่เท่านั้น ซึ่งสิ่งที่เราต้องการคือ การป้อนพิมพ์เล็กให้มากกว่า บ่อยกว่า


ตัวเลข ..
เ้ช้าตื่นมาได้ไม่นาน ลูกถือการ์ดลากนิ้วเขียนมายื่นให้
ลากนิ้วเสร็จ แม่บอกให้เอากระดานกับเบี้ยมา แล้ววางด้วยกัน
เอาเถอะ แม่ไม่เร่งแล้ว .. เวลายังเหลืออีกนานมาก กว่าจะจำเป็นต้องใช้จริงๆ
ถ้าลูกชอบ แล้วลูกเล่นกับมันสนุกได้ เมื่อนั้นก็ได้เอง

สิบโมงแล้ว ป่านนี้คงนั่งกินขนมอยู่กับเพื่อนๆแน่