ต้องใจแข็ง

เรามีความลับสุดขอบฟ้า รู้กันอยู่สองคน ว่า
รีอันยังนอนดูดขวดนมก่อนนอนหรือกลางดึกกันอยู่เลยลูก

ความจริงขวดนมกับรีอันไม่ได้ผูกพันกันนานมากสักเท่าไหร่หรอก แม่รู้
เพราะลูกเพิ่งเริ่มดูดขวดเมื่อประมาณขวบครึ่งนั่นเอง ที่เลิกนมแม่

นั่นเพราะลูกไม่ค่อยดื่มนมจากกล่องเท่าที่ควร
แม่จิตตกห่วงความสูงของลูก ถ้าดื่มนมไม่มากเพียงพอ
เลยพยายามหาวิธี จากที่รีอันดูดขวดนม จุกนมยางไม่เป็น ทำให้เป็น จนยอมจนได้
เปลี่ยนหัวนมไปเรื่อย ..

ทำให้แม่สบายใจ แบบแก้ผ้าเอาหน้ารอดไปก่อน
เนื่องจากว่า เอาให้ยอมกินนมมากพอก่อน เรื่องเลิกขวดนมค่อยว่ากัน

พอเมื่อวาน แม่ลองนั่งนับอายุ เอ ลูกท่าจะครบสามสิบเดือนแล้วนะ
เวลาลูกนอนดูดนมก็ยังรู้สึกแปลกๆเลย

เลยลองเริ่มเอ่ยปากชวนลูกเลิกขวดนม
ขณะนอนดูดนม บอกเหตุผลต่างๆนานา
แต่สำคัญ คือรีอันโตแล้ว ไม่ใช่เบบี้ ขวดนมนี้สำหรับเบบี้

บอกอะไร รีอันก็รับคำ อือๆๆ เป็นระยะ
งั้นถือโอกาสบอกว่า งั้นพรุ่งนี้แม่จะบอกให้อาจาชิเอาขวดนมไปเลยนะ

รีอันรับว่า อือ

แล้วนอน ก่อนนอนยังพูดว่า อาจาชิ เหมือนกับรู้ว่าแม่พูดอะไร

ตีหนึ่ง ลูกตื่นตามแม่

ขอนม ..
พอแม่บอกว่าไม่มีขวดนมนะ เริ่มบรรเลงเพลงโศก
แม่บอกว่า มีแต่แก้ว ดูดจากแก้วนะ
พอบอกให้นั่ง ไม่ยอมบอกว่าจะนอนดูด เลยต้องนอนดูดจากแก้วน่ะแหละ


แม่ต้องใจแข็ง ถ้าบอกเลิกแล้ว ต้องเลิกเลย ห้ามลังเลถอยกลับไปอีก