terrible two

เป็นสัปดาห์แล้วที่แม่กลั้นอกกลั้นใจรับมือ terrible two ของลูกเกือบไม่ตลอดรอดฝั่ง
คำตอบสุดท้ายที่แม่ได้ แม่นึกถึงประโยคในบทความเรื่องการศึกษาแนว neo humanist เกียวกับการสัมผัสโอบกอด
แม่ตัดสินใจ ขอลูกให้มาให้แม่กอดที .. หนูเดินมาหาทันใด แล้วเราสองคนก็กลมกัน

เช้าวันต่อมา .. ลูกเอาอีกแล้ว คราวนี้ แม่แสดงให้รู้ว่าแม่โกรธ แต่ไม่สนใจแล้วทำงานต่อตามปกติ .. จริงๆแล้วแม่อยากรู้ว่า รีอันง้อแม่เป็นหรือเปล่าด้วยนะ แม่รู้ว่าลูกอยากให้แม่ให้อภัยแล้วจะจบ แต่ลูกไม่เคยทำสิ่งเหล่านั้นเลย ที่จะแสดงให้แม่รู้ว่า “แม่จ๋า พอเถอะจ้ะ ผมเข้าใจแล้ว”
แต่แม่คิดได้ไม่นาน รีอันก็ค่อยๆเลื้อยจากกลางห้อง ไปผนังห้อง ค่อยๆลุกไต่มาเงียบๆ เดินไถมากับฝาผนัง จนถึงตัวแม่ แล้วกอดขา ... แม่ขอบันทึกเอาไว้ นี่เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่ลูกเดินมาหา มากอดแม่ ในกรณีเช่นนี้ .. ทุกอย่างจึงจบ

กลับจากโรงเรียน แม่ยังอยู่ในอาการไม่ค่อยดีจากการแท้ง จึงไม่อยากออกไปโดนลมโกรก เนื่องจากวันนี้รู้สึกเย็นในกระดูกตามอาการของคนเล่นน้ำตากลม ไม่รักษาตัวเองให้อบอุ่นเพียงพอ ช่วงนี้ขอเลี่ยงลมเย็นนอกบ้านดีกว่า .. เลยชวนรีอันระบายสีน้ำอยู่ในบ้านกัน ชอบแน่นอน ลูกชอบมาก แม่ได้ไอเดียใหม่อีกแล้ว
ว่าให้ระบายสีลงบนหน้าที่ขีดหรือวาดรูปด้วยสีเทียนเอาไว้ก่อน เวลาระบายสีน้ำ สีเทียนจะไม่ติดน้ำ แล้วภาพต่างๆจะเห็นเด่นชัดขึ้นมา มันสวยมีมิติใหม่แปลกดี เหมือนการทำผ้าบาติก แม่ชอบ รีอันเห็นหรือเปล่าไม่ทราบ .. แต่เพลินมาก พอแม่ขอว่าแม่จะไปcooking รีอันตอบว่า cooking นาจุงเงะ.. แปลว่า เอาไว้ทีหลังนะแม่ ... โอ๊ย ฟังแล้วอยากโดดงับหัวลูกเฟร้ย

แต่ก็จบได้ไม่ดีอีก ... อย่างที่เล่าไปข้างบน เราทะเลาะกันก่อนเพราะการงี่เง่าโดยไม่ลืมหูลืมตาของลูก เมื่อจบกรณีทั้งหลาย แม่พาลูกออกไปหาพ่อ ออกไปทิ้งขยะ ออกไปขี่จักรยาน(สามล้อ)หนึ่งรอบ

แล้วกลับมา กินขนม อาบน้ำ แปรงฟัน อ่านหนังสือ ลากนิ้ว วางเบี้ย


แต่หลังจากทะเลาะกันจัง ลูกก็จะทำตัวดีขึ้น เช่น เช้านี้ไม่โยเยเรื่องอาบน้ำไปโรงเรียน
หรือว่า จะยอมรับแล้ว ว่า ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องไป ..

ใส่รองเท้าคู่ใหม่ แข็งมาก ในที่สุดจะเ็ป็นยังไงบ้างหนอ ซื้อรองเท้าให้ลูกยังไม่เคยสำเร็จเสียที