รัก เป็นอย่างนี้เอง

วันที่หนึ่งเดือนหนึ่ง ปี2510 ตามปฎิทินจันทรคติ ที่คนเกาหลีเชื่อมั่นว่ามันตรงมากกว่าปฎิทินสากล

รีอันไม่ยอมกลับมากับเรา ลุงบอกว่าจะเอามาส่งให้เอง
ทำให้แม่เพิ่งรู้ใจตัวเองอีกครั้ง คิดถึงลูกแค่ไหน ..
นึกห่วงตลอดเวลา ..จะหิวไหม ง่วงไหม ลุงจับให้ดูแต่ทีวีแล้วให้นั่งหน้าจออย่างเีดียวอีกหรือเปล่า
หนูง่วงแล้วจะงอแงไหม มีใครคอยเอาน้ำให้ดื่มหรือเปล่า

ภายในเวลาสามสิบนาทีสำหรับแม่ มันนานเหมือนหลายชั่วโมงแล้ว

อดทนไม่ได้ต้องโทรไปหาย่า ย่ารีบรายงานว่าหลับแล้ว เดี๋ยวตื่นจะมาส่งทันที

แม่จึงค่อยทำใจ แอบงีบหน่อยได้

พอหนูกลับมา พี่ลำไพเอามาส่ง ร้องไห้น้ำตาไหลมาเลย
งอแงเรื่องงี่เง่า .. แม่รีบกอดลูก

หนูอยู่กับแม่ดีกว่านะลูกนะ
แม่นี่แหละดูแลหนูได้ดีที่สุดแล้ว

แล้วเราก็เล่นบล๊อกทิปท็อปด้วยกันอย่างเพลิดเพลินที่สุด ตั้งแต่ซื้อมันมา

แม่มีความสุขถ้ามีหนูอยู่ด้วยกัน
อีกหน่อยลูกก็จะดิ้นรนอยากออกไปหาคนอื่น อยากไปข้างนอก
อีกหน่อย หนูจะนึกถึงแม่ทีคอยอยู่ที่บ้านสักแค่ไหน

วันนี้ขอกอดลูก หอมลูกให้พอ ให้เต็มที่ในแต่ละวันให้มากที่สุด ดีกว่า

แม่รู้สึก รักลูกมากกว่าพ่อของลูกอีก ทำไงดีเนี่ยะ