เอกลักษณ์ทางเวลา

ลูกรัก..

เรา- พ่อกับแม่ มีความสุขกันเสมอเมื่อไหร่ที่คิดถึงลูก แม้บางวันเช่นเมื่อวานนี้ แม่จะเหนื่อยจนลุกไม่ขึ้น
นอนอู้จนบ่าย แม่ก็คิดว่าแม่ยอมนะ

ส่วนพ่อเขา เขาบอกว่า เดินเข้าออฟฟิศทีไร ในหัว(ทั้งหัวสมองและหัวใจมั้ง)มีแต่ลูกเท่านั้น ลูกเป็นสิ่งมีค่าเป็นเพชรพลอย สำหรับแก ..(พ่อบอกว่า จิวเวลน่ะจ้ะ)

แม่ฟังแล้วก็ไม่เห็นรู้สึกอย่างพ่อเขา แม่คิดว่าลูกเหมือนเพื่อนคนใหม่ของแม่ที่เสาะหากันมานานแล้วมากกว่า

อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์บางอย่างที่ไม่น่าเชื่อมันก็มี .. แม่จะเล่าให้ฟัง

แม่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า การตั้งครรภ์ครั้งแรกกับครั้งนี้วันเวลาทั้งหลายจะมาตรงกันได้อย่างไม่น่าบังเอิญที่สุด

แม่กลัวปัญหาเดิมอย่างมาก ปัญหาที่ลูกมาหาแม่สั้นเกินไป อยู่ดีๆลูกก็ไม่โตต่อหัวใจไม่เต้น ไม่ทำอะไรให้แม่เห็นเลยว่าลูกยังอยู่กับแม่
สองอาทิตย์แห่งการรอคอยว่า มีลูกอยู่กับแม่ไหมนั้น แม่แทบตายเพราะจินตนาการของตัวเอง
ไม่บอกใคร แต่แอบร้องไห้คนเดียวกลางค่ำกลางคืน เวลาที่พ่อยังไม่กลับ

หลังจากผลตรวจว่า มีก้อนเลือดเล็กๆอยู่ในตัวแม่แล้ว แม่ก็ยังไม่วางใจอีก

สิ่งที่ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างของแม่เมื่อคราวที่แล้วคือ ไม่ได้ยินเสียงหัวใจลูกเต้น
ครั้งนี้ สิ่งที่รอคอยจึงเป็นการรอฟัง เสียงนั้นเท่านั้น

แต่เมื่อถึงเวลาที่ควรจะได้ยิน คุณหมอก็ไม่ได้โชว์ให้แม่ฟังหรือแม้จะให้เห็นว่าหัวใจลูกเต้น บิ๊บๆ
คุณหมอกลับบอกโน่นบอกนี่ แล้วบอกเราว่า ผลออกมาโอเค ขอแสดงความยินดี

แต่แม่สิ ยังแคลงใจอยู่เลย


แม้จะมีความสุข ความคลางแคลงใจนั้นก็ยังไม่ได้หายไปจากตัวแม่
เช้านี้แม่นึกยังไง บอกพ่อว่า อยากไปส่องดูลูกอีกครั้งว่าเติบโตดีหรือไม่เพื่อความสบายใจ
พ่อค้านนิดหน่อยแล้วชวนกันว่าไป เยริม

แม่ไม่อยากไปที่นั่นเลย ให้ตายจริงๆ
ที่นั่นเป็นที่แรกที่บอกแม่เกี่ยวกับข่าวร้ายครั้งที่แล้ว

นึกขึ้นได้ แม่ไปรื้อหาสมุดบันทึกเล่มที่ใช้เมื่อสองปีที่แล้วมาอ่านดู

พระเจ้าช่วยด้วยเถิด หัวใจแม่ตกไปอยู่ตาตุ่มหมดเกลี้ยงแล้ว
แม่จะผ่านพ้นความหวาดกลัวยิ่งกว่าเจอปีศาจ ของเดือนที่สองแห่งการตั้งครรภ์นี่ไปได้อย่างไรหนอ

วันเวลาในบันทึกทุกอย่าง ตรงกับเหตุการณ์ของครั้งนี้ เป๊ะๆอย่างกับเป็นเหตุการณ์เดียวกันเลย
การตรวจพบว่าลูกน้อยไม่อยู่กับแม่เป็นการตรวจพบในช่วงวันใกล้ๆนี้ เดือนนี้แหละ

วันเวลาที่ตรวจพบลูก กับวันที่ตรวจการเติบโตของลูกไม่แตกต่างกันเลย

สิ่งเดียวที่ทำให้แม่ยังสบายใจอยู่เล็กน้อยคือ ภาพอุลตร้าซาวนด์ครั้งสุดท้าย รูปร่างของหนูไม่เหมือนกับเมื่อครั้งมีปัญหา

ภาพเดียวเท่านั้น

ลูกจ๋า ... จะให้แม่เชื่อโชคดีในชีวิตชิ้นนี้ต่อไปดีไหม

หากพูดตามตรงแล้วตอนนี้หัวใจแม่แป้วไปครึ่งหนึ่งแล้ว

อีกอย่าง เช้านี้ตื่นมา แม่ไม่เหนื่อยอะไรเลย ทำทุกอย่างได้ตามปกติทุกอย่าง
ซึ่งแตกต่างจากเมื่อวานที่ความเหนื่อยยังทำให้แม่อุ่นใจได้ว่า แม่ยังมีหนูอยู่

ขอให้แม่ผ่านตรงนี้ไปได้อย่างคนที่ควรจะได้รับหนูเป็นอัญมณีล้ำค่าในชีวิตด้วยเถิด ..


ถึงอย่างไร แม่ก็จะรักหนูเหมือนเดิม

แม่

2006/8/9 - - - in the morning