Wednesday, September 13, 2006

พ่อของหนู

ชอนซาที่รัก..
เมื่อวานพ่อหนูเขาเพ้อละเมอถึงหนู เล่นอย่างที่แม่นึกไม่ถึงว่าเขาจะเล่น
แม่ว่า อาการแม่ไม่หนักเท่าพ่อเขานะ ทั้งๆที่หนูอยู่ในท้องแม่แท้ๆ

คิดว่าพ่อแกล้งเมา เพราะปกติพ่อเป็นคนไม่ดื่มจัด ยังไงก็ยังมีสติ
แต่อารมณ์คงปนกันหลายอย่าง จนตัวเองสรุปคิดไปเองเลยเถิดว่าตัวคงเมา
ทำเป็นพูดคุยเรื่อยเปื่อยมากมาย หยอกแม่เล่นแบบที่แม่แทบจะตกใจสิ้นสติเลยเชียว

เหตุเพราะแม่รอพ่อนาน เลยเดินเล่นไปเรื่อยเปื่อย พ่อโทรเข้ามาสองครั้งพอรู้ว่าแม่อยู่ตรงไหน
พ่อก็เข้าไปยืนแอบที่มุมตึก แล้วเดินออกมาโอบไหล่ตอนแม่เดินผ่าน
แม่หันไปเห็นเป็นหน้าพ่อขณะที่ตัวกำลังจะอ่อนลงไปกองกับพื้นแล้ว

ถ้าแม่มีสัญชาติญาณยูโดสักหน่อยหละก็ พ่อโดนจับทุ่มฟาดพื้นโดยยังไม่เห็นหน้าแน่ๆ


ถ้าพ่อทำอย่างนี้ได้ พ่อจะชอบใจหละ สนุกแก

แม่ออกมารับพ่อกลับบ้านน่ะ เขาออกมาเพราะมีงานเลี้ยงบริษัท พ่อขอให้แม่เข้าไปพบซาจัง
แต่หนูจ๋า ... ความจริงแล้วที่พ่อได้กลับแต่หัวค่ำก่อนคนอื่นนั่น เพราะอาการของแม่ที่มาจากหนูแท้ๆ
แม่สงสัยเหลือเกินว่า อะไรจะแพ้กันตอนนี้ ..
แม่ยังเบื่ออาหารเกาหลีที่ต้องไปกินที่บ้านคุณย่าอยู่ดี
แม้ว่าคุณย่าเคยเป็นคนทำอาหารอร่อยที่สุดสำหรับแม่ก็ตาม

แม่ยังเหม็นอะไรไม่รู้ แม่ยังรำคาญเนื้อรำคาญตัว เผลอไม่ได้ซึมเศร้าได้ง่ายๆ

อาการเหล่านี้น่าจะเกิดตอนอายุุหนูสองเดือนนะ นี่หนูกำลังจะสี่เดือนแล้ว

ยังไงก็ตาม ถ้าทำให้พ่อเขาหันมาห่วงใยแม่ที่มีหนูมากขึ้น สละเวลาที่ตัวเคยมีเคยได้ออกมา
ก็ทำให้แม่มีความสุขแล้วหละ

พ่ออยากเอาใจแม่
ทุกครั้งที่อยากเอาใจแม่สิ่งแรกที่สุดที่แกจะคิดได้คือ เค้ก เท่านั้น
คงเป็นโรแมนติคเดียวของแก
ทั้งที่ช่วงมีหนูนี่แม่ไม่มีอาการอยากกินของหวานพวกนี้เลย
เลียงได้ก็อยากเลี่ยง ครีมเอย ชอคโกแลตเอย เพราะมันไม่มีประโยชน์เลยสำหรับหนู

แม่แวะไปร้านโสมของลูกค้าคนหนึ่งมา คุณป้าแกดีอกดีใจ อยากให้แม่ดื่มชาโสมก็ไม่ได้
เลยฝากลูกอมโสมมาให้พ่อ
แม่อยากเอาไปให้ใครเป็นของขวัญอีกที เพราะมันดูสวยดี
แต่พ่อสิ ..ได้รับปุ๊บแกะปั๊บเลย

แม่บอกกับพ่อว่า แม่กัีบพ่อไม่เหมือนกันเลย
พ่ออยากกินทับทิม แม่ยืนแกะทีละเม็ดๆใส่จาน
พ่อมาเห็นเข้าคว้ามาลากเปลือกออกแล้วส่งเข้าปากงับทั้งยวง
หรือไม่ก็เอามือกวาดออกมาโดยที่ไม่พิถีพิถันเหมือนแม่

พ่อน่ะมีอะไรสวยๆไม่ได้หรอก จะคว้าไปแกะไปเปิดให้ทันใจทุกทีสิน่า
แม่จะรอดูว่า ครั้งแรกที่พ่อเห็นหนูพ่อจะทำยังไง
จะเอาหนูโยนขึ้นฟ้าทันทีอย่างที่ชอบทำกับเด็กคนอื่นหรือเปล่า
หรือจะรู้จักทนุถนอม แตะต้องหนูอย่างเบามือ

ว่าไม่ได้นะ เรื่องบางเรื่อง พ่อพิถีพิัุุถันจนผู้หญิงอย่างแม่ก็อายเหมือนกัน


พ่อยังไม่หมดอาการแกล้งเมานะ
แกไปรื้อหมอนใบเล็กๆ ที่เพื่อนแกให้มาไว้รอหนู หมอนมันเล็กมาก
แคบกว่าฝ่ามือแม่เวลาแผ่ออกกว้างๆเสียอีก
พ่อเอามาซบกับใบหน้า เอามาแทนตัวหนูงั้นแหละ
เล่นเหมือนเด็กผู้หญิงเล่นตุ๊กตา ...

แล้วยังเพ้อต่ออีกว่า พ่อเตรียมไว้หมดแล้วว่าจะดูแลชอนซายังไง
พ่อจะให้ชอนซาอยู่ข้างนอก (อันนี้แม่ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าพ่อเขาหมายความว่าไง)
พ่อจะพาไปนั่งที่สวนตอนเย็น นั่งดื่มชาให้ชอนซาวิ่งเล่นรอบๆ
เพราะว่าพ่อไม่มีพ่อ (คุณปู่ของหนู) พ่อจะเป็นพ่อที่ดีที่สุดให้หนู

แม่อยากถลาไปหยิบมือถือมาอัดเสียงพ่อเวลาพูดเอาไว้ที่สุด
แต่หาไม่ทันแล้วลูก
โตขึ้น ถ้าพ่อเขาไม่รักษาสัญญา หนูมาอ่านบันทึกนี้แล้วเอาไปทวงพ่อนะ

1 comment:

บาร์ติเมอัส said...

อ่านแล้วเหงามากขึ้นอีกหลายกิโลลิตร

ชักอยากมีคู่ตะหงิดๆ

แต่มีปุ๊บมีลูกปั๊บเลยก็ไม่ได้

แถมหาทำพันธ์ดี ๆ ก็ไม่ได้

เอามาขุนมาเลี้ยงเองก็อกตัญญูอีก

ชอนซา

น้าเจ คงขึ้นคานแน่เลย T_______________T