Wednesday, September 27, 2006

ไม่ใช่เหนือยธรรมดาเสียแ้ล้ว

ชอนซา​ ..​ลูกจ๋าของแม่​

​เช้า​นี้​แม่รู้สึกตัวตื่นตามปกติ​ ​นอนมองนาฬิกา​ใน​ห้องว่า​เกือบหกโมง​แล้ว​
​ยัง​ไงก็​ไม่​หลับต่อ​ ​เลยลุกออกมา​ ..
​ปรากฎว่า​ ​นาฬิกา​ใน​ห้องโถงแค่ตีห้าครึ่งเองลูก​

​นาฬิกาบ้านเราก็​เงี๊ยะนะ​ ​ตั้ง​ให้​มัน​เร็วๆ​เข้า​ไว้​ ​เอา​ไว้​เร่งพ่อยืด​ ​กับ​แม่ยาด​
​ส่วน​นาฬิกาที่ตรงที่สุด​แล้ว​เห็น​จะ​เป็น​มือถือของพ่อน่ะ​แหละ​
​เพราะ​มัน​จะ​ขานทุกหนึ่งชั่วโมง​ ​ให้​รู้ว่า​เวลา​เท่า​ไหร่​แล้ว​
​เวลาพ่อดูข่าว​ ​ทีวี​จะ​รายงานขานเวลาก่อนว่าขณะนี้​เวลากี่​โมงเป๊ง​
​มือถือเถรตรงนั่นก็​จะ​ขานพร้อม​กับ​ทีวีอย่าง​กับ​มหัศจรรย์​เลยเชียว​

​แต่นาฬิกาคือ​ ​นาฬิกา​ ​ถ้า​เรา​ไม่​ใส่​ใจมัน​ ​ก็​แค่นาฬิกา​ ... ​พ่อก็​ยัง​คงสายเหมือนเดิม​อยู่​เรื่อยแหละ​


​วันนี้​เป็น​วันที่​แม่​แปลกใจ​กับ​ความ​เหน็ดเหนื่อยของตัวเองนัก​
​แม่ตื่น​เช้า​ ​แล้ว​ขอลูกข้ามขั้นตอนการปฎิบัติ​โยคะ​เช้า​ ​ง่ายๆ​ของแม่​
​มุด​เข้า​ไปนอนต่อเลย​ ..
​ตื่นอีกที​ 9​โมงครึ่ง​แล้ว​
​ทั้ง​ที่​ยัง​ไม่​อยากลุก​ ​แต่สายมาก​แล้ว​ ​เพิ่งกินกีวี​ไปแค่ลูกเดียว​

​แต่​ยัง​ไม่​ทันอาหารกลางวันเลยลูก​
​แม่กลับ​ไม่​หิวข้าว​ ​แต่หิวนอนเหลือหลาย​
​อะ​ไร​กัน​นี่​ .... ​ถ้า​อาการนี้​เป็น​เมื่อเดือนสองเดือนก่อน​
​แม่​จะ​ไม่​แปลกใจเลย​

​แม่พยายามทรงตัวทำ​อาหารกลางวันกิน​
​ล้างถ้วยล้างจานที่หมักกองเอา​ไว้​แต่​เมื่อวาน​
​กว่า​จะ​เสร็จ​ ​เวลาก็ล่วงไปมาก​อยู่​

​การบ้านปักเย็บก็​ยัง​ไม่​เสร็จ​
​แต่​แม่​ไม่​อนาทรร้อนใจหรอกลูก​
​ไม่​มี​เวลาก็​ไม่​ไป​ ​ไม่​เห็น​เป็น​ไร​

​แม่ขอหนูนอนครึ่งชั่วโมงอีก​แล้ว​วันนี้​
​ครบครึ่งชั่วโมงเป๊ะ​ ​อย่าง​กับ​จับเข็มหมุนมา​เอง​
​แม่ตื่น​ด้วย​เสียงโทรศัพท์​ ​พอเห็นเวลา​แม่ก็พอใจ​
​แล้ว​ไปจัดการอย่าง​อื่น​ต่อ​

​นี่​แม่​ยัง​ต้อง​กางเตารีดออกมารีดกางเกงพ่ออีกตั้งสามตัวแน่ะ​
​พ่อ​ไม่​งอแงหรอกจ้ะ​ ​ถ้า​แม่​ไม่​ทำ​ให้​
​แกก็​จะ​ใส่​ไปแบบ​นั้น​เลย​ ..
​เป็น​ผู้​ชายที่ผ่านชีวิตเด็กหอมา​ได้​ยัง​ไงก็​ไม่​รู้​
​รีดกางเกง​ยัง​ไง​ ​พ่อบอกว่า​ ​รีด​ไม่​เป็น​

​อ้อ​ ​ก่อน​จะ​นอน​ ​แม่ชักเอะ​ใจว่า​
​หรือ​ว่า​เพราะ​ไม่​ได้​ทำ​โยคะสบายๆ​ ​ให้​หนู​
​แม่​เลย​ต้อง​เหนื่อยชดเชย​
​ลุกไปทำ​โยคะ​ ​และ​เป็น​ครั้งแรกที่​แม่สูดลมหายใจตอนช่วงเริ่ม​ได้​ดีที่สุด​
​แม่​เพิ่ง​เข้า​ใจนี่​เองลูก​ ..
​เหมือนเส้นผมบังตา​
.....


​แม่​เคยไปเรียนโยคะ​เมื่อตอนปีกว่าๆ​เกือบสองปีที่ผ่านมา​แล้ว​
​ครั้ง​นั้น​หลัง​จาก​สูญเสียหนู​ไป​ใหม่ๆ​
​งาน​ด้วย​ ​รู้สึกว่าตัวเครียด​
​ไหน​เขา​ว่า​ ​โยคะ​ช่วย​ผ่อนคลาย​ให้​หายเครียด​
​แล้ว​ยัง​มี​โอกาสมีลูก​ได้​ด้วย​
​ปรากฎว่า​ ​แม่ยิ่งเครียดกว่า​เดิมลูก​
​เพราะ​แม่ตัวแข็งโป๊ก​ ... ​ฟังศัพท์​โยคะก็​เพิ่งเคย​ได้​ยิน​
​ฟังอย่างเดียว​ไม่​ได้​เลย​ ​ต้อง​คอยมองตาม​ด้วย​
​น่าสงสารที่สุด​ใน​ชั้น​

​แม่​ไปแค่สองเดือน​แล้ว​เลิก​ ​หลัง​จาก​กลับมา​จาก​เมืองไทย​
​หลัง​จาก​เอาของขวัญแสนสวยไป​ให้​คุณครู​

​สิ่งที่​แม่​ได้​มา​เสมอ​ ​คือ​ ​หลักการฝึกลมหายใจ​ ​กับ​ท่าวอร์มอัพ​
​ที่​แม่​เอามาทำ​อยู่​ทุก​เช้า​นี้​
​อย่างน้อยแม่ก็​ยัง​จำ​ท่าบริหารเชิงกราน​
​เอา​ไว้​เตรียมพร้อมสำ​หรับคลอดหนู​โดย​เฉพาะ​เลย​

​แต่​ไม่​สามารถ​หายเครียด​ได้​ ​แม้สักนิด​
​เพิ่งวันนี้​ ​แม่​เพิ่ง​เข้า​ใจลูก​
​แม่​เพิ่งผ่อนคลาย​เป็น​
​แม่​เพิ่งยิ้ม​ให้​กับ​ตัวเอง​ใน​ใจ​ได้​

​โชคดีจริงๆ​ที่มีหนู​ ​เป็น​สิ่งที่กระตุ้นแม่​โดย​อัตโนมัติ​
​ให้​แม่รู้ว่าหัวใจปิติสุข​เป็น​ยัง​ไง​

​หาก​ไม่​มีหนูวันนี้​ ​แม่ก็​ยัง​ไม่​รู้ว่าหัวใจตัวเอง​จะ​บีบรัด​ให้​เจ็บนักหนาสักแค่​ไหน​
​ขอบใจจริงๆ​เลยลูกจ๋า​

​แม่คง​ต้อง​นอนแต่หัววันแหละจ้ะ​
​เหนื่อยเหลือเกิน​ ​หลัง​จาก​นี้คงจำ​เป็น​ต้อง​เลิกนิสัยนอนดึกอย่างแน่นอน​แล้ว​สิ​

​รักลูก​
2006/9/27

2 comments:

บาร์ติเมอัส said...

ง่า

น้าเจของหลานจ๋า ก็ผ่านวิถี มนุษย์หอมาโดยไม่ค่อยรีดอะไรเหมือนกัน

ขี้เกียจมาก

55

Anonymous said...

พรุ่งนี้จะไปเล่นโยคะร้อนมั่ง !! ยังไม่ได้มีนางฟ้าน้อยเหมือนพี่กุ้งนะคะ แค่ลงพุงเฉยๆอ่ะ - -"