Tuesday, October 03, 2006

หนูอยู่ในแม่ หรือแม่อยู่ในหนูกันแน่

ลูกรัก ..

แม่ไม่รู้ตัวว่าความรักนี่มันเพิ่มพูนกันตอนไหนนะ ? ตอนเราหลับ เหมือนความสูงหรือเปล่า
ที่เรากินเข้าไปทุกๆวัน วันละหลายๆรอบนี่ มันไปเพิ่มให้แม่หรือให้ลูก
หรือเพิ่มให้สายสะดือเราสองคนพันติดกันแน่นยิ่งขึ้น
แม่ถึงได้รู้สึกว่า ความกลัวการสูญเสียหนูมันคุกคามแม่เข้ามา
เท่ากับที่ยิ่งรู้สึกว่ารักมากขึ้นเท่าไหร่ .. เท่านั้นเลย

แม่ทำหนูเหนื่อยเป็นบางวัน
หรือหนูทำแม่เหนื่อยก็ไม่รู้ แม่เหนื่อยจนไม่อยากหายใจเลย
เพิ่งรู้ด้วยเหมือนกันว่า การเดินไปเดินมาในบ้านนี่ช่วยระบายความเหนื่อยออกไปได้ด้วย
การเห็นหน้าคุณย่าพร้อมกับพ่อหนู นั่งกินข้าวด้วยกัน
ก็ช่างเป็นความสุขอีกชิ้นหนึ่งที่ไม่เคยนึกมาก่อนว่าเรามีอยู่แล้วด้วย

เช้านี้ แม่เลยนอนต่อให้ความเหนื่อย จนถึงสิบโมงครึ่งแน่ะลูก
เกือบครึ่งวันเลยนะ ..
เวลาอย่างนี้ พ่อจะได้นมถั่วเหลืองแค่แก้วเดียว แล้วไปทำงานเลย

เมื่อคืน เป็นครั้งแรกที่เราใช้อุปกรณ์คุยกับหนู อ่านนิทานให้หนูฟัง
แม่ก็ไม่รู้ว่า ตอนฟังนิทานนี่ แม่แปลงตัวเป็นหนู หรือว่าหนูขยายตัวมาเป็นแม่
รู้สึกตื่นเต้น ราวกับตัวเองเป็นเด็กเล็กๆเลยเชียว
ตอนอ่านนิทานเรื่องที่สาม เมื่อวาน
มีศัพย์ยากๆ เยอะไปหมด พอแม่ถามพ่อบ่อยๆ มันก็สะดุดบ่อย
พ่อเลยบอกให้แม่studyนิทานก่อนถึงเวลาอ่านให้หนูฟังตอนกลางคืน
แม่รับคำ แต่โกงพ่อ เพราะอ่านเองมันเบื่อ เลยอ่านไปนิดเดียว

พอถึงเวลา นิทานที่พ่ออ่าน ฟังแล้วสนุกกว่าอ่านเองมาก
อารมณ์ก็ต่อเนื่อง แสนจะตื่นเต้น

แต่ทำไม วันนี้เราใช้เครื่องช่วยให้หนูฟังรู้ไหมจ๊ะ
เพราะวันนี้แม่มัวแต่เหนื่อยกับกิจกรรม ซื้อประกันให้หนู
แล้วเจ๊ตัวแทนน่ะแหละ โทรหาแม่หลายรอบ
และเรื่องราวสารพัดมากมาย ที่แม่ไม่อยากเล่านัก
แต่ทั้งหลายเหล่านั้น ลงเอยด้วยดีจ้ะ
มันเหมือนนิทานสักเรื่องเลย
ที่จบลงที่ว่า พ่อหนูเขาแสดงความรักต่อหนูได้อย่างน่าซาบซึ้งมาก
ที่ทำแม่ซึ้งมาก คือ พ่อยอมสละความเป็นตัวเองที่เป็นมาแต่ไหนแต่ไร
แล้วเปลี่ยนเป็นบุคลิกใหม่ จิตใจใหม่ พูดใหม่ คิดใหม่ ทำใหม่แล้ว
แม่ไม่อยากเชื่อเลย ..
แต่มันทำให้แม่อยากยืนยันกับหนูว่า
พ่อเขารักหนูมากไม่แพ้แม่เลย แม้ว่าสะดือหนูกับพ่อจะไม่ได้ผูกกันเลยก็ตาม

ความวุ่นวาย ความเครียด ความเหนื่อย เหล่านี้
แม่ยุ่งกับมันจนลืมนึกถึงหนู
กว่าจะนึกได้ ก็เพิ่งรู้สึกว่า ทำไมวันนี้ ไม่ค่อยรู้สึกว่า หนูดิ้นดุ๊กดิ๊กในพุงเลย
แม่กลัวจนฝันต่อในตอนเช้า ว่าแม่หนี วิ่งๆๆๆ ว่ายน้ำหนีด้วย
(จริงๆแล้วแม่ว่ายน้ำไม่เป็นเลย แต่พอเจอน้ำก็ตะกายหนีอย่างเดียว)

แต่แม่แปลมันออกมาว่า
แม่กำลังรู้สึกผูกพันกับหนูเหนียวแน่นมากขึ้นทุกที
โดยแปรภาษาออกมาเป็นความกลัวสูญเสียนั่นเอง


บทเรียนในตอนสรุปของแม่คือ
การเผชิญหน้ากับสิ่งที่วุ่นวายเหล่านี้ ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายสำหรับแม่
แต่เป็นขั้นตอนหนึ่งของการข้ามมันไป
แล้วเราจะเป็นเสรี

หนูโต แม่ก็โต พ่อด้วยจ้ะ
2009/10/3

*วันนี้ 16W1d แล้วจ้ะ

*เมสเสจในมือถือแม่เต็มไปหมดแล้ว
ล้วนแล้วแต่เป็นข้อความที่แม่ประทับใจพ่อจนไม่อยากลบทิ้ง แม่จะย้ายเอามาไว้ในนี้ในบล๊อกของหนูทีละนิดนะจ๊ะ

+82186850558 sent 2006-10-02 오후 3:24:
그냥 스트레스 받지말자. 다 잘될거야. 천사는 보험이 어렵대.시험관아기라서..
+82186850558 sent 2006-10-02 오후 3:49:
여보, 천사있을때는 제발 싸우지말고 그냥 스트레스 받지말자. 천사아플까바 걱정이야
+82186850558 sent 2006-10-02 오후 3:49:
그냥 좋은것만 생각하고. 행복한것만 생각하자. 천사를 위해서...
+82186850558 sent 2006-10-02 오후 4:21:
ok!좀 자둬. 천사피곤하겠다. 참 퀼트는 안가??

1 comment:

บาร์ติเมอัส said...

ชอบประโยคที่ว่า.. "แล้วเราจะเป็นเสรี" จัง

อยากอ่านนิทานแล้วอัดซีดีไปให้ แต่คงต้องรอหนูมาจนโตอีกหน่อย 55

เมสเสจไม่มีคำแปลหรอฮับ

อยากรู้อยากเห็น 55