พอเริ่มรู้ว่าหนูเป็นใคร โลกก็พากันต้อนรับหนูของแม่

ชอนซาเอ๊ย ...

วันวานนับเป็นวันที่น่าตื่นเต้นวันหนึ่งของแม่สำหรับหนูทีเดียว
เรื่องแรกที่มีคนค้นหาเราพบแล้วเข้ามาโห่ฮิ้วกันที่นี่พร้อมๆกันโดยไม่ได้นัดหมาย
หนูไม่รู้เรื่องหรอก แต่แม่ตื่นเต๊น ตื่นเต้น มันยืนยันอีกครั้งนึงว่า โลกเรามันไม่ได้กว้างเกินไปอย่างทีเราคิดหรอก
ไม่ว่าเราจะนั่งซุกตัวอยู่ตรงไหน แต่ความรักวิ่งวนเวียนแล้วหาโอกาสพุ่งเข้ามาเสียบอกเราเสมอเลย
น่าดีใจเนาะ ที่เราได้เกิดมา เป็นมนุษย์ที่แสนจะมหัศจรรย์วิเศษจริงๆเลยลูก

เมื่อวานนี้ เป็นวันว่าที่คุณแม่แห่งชาติครั้งที่ 1 จ้ะ (หรือแปลตรงตัวว่า วันสตรีมีครรภ์ 2006/10/10)
พอหนูมานอนในท้องแม่ ประเทศชาติเขาก็ให้ความสำคัญกับว่าที่คุณแม่อย่างแม่ทันที
ตอนที่แม่แต่งงานกับพ่อได้เกือบปี เขาก็เริ่มมี วันสามีภรรยาแห่งชาติ ครั้งที่ 1 เหมือนกันเลย
แม่กำลังรอดูว่า เดี๋ยวพอหนูออกมา เขาจะแยกวันเด็กให้เป็นวันเด็กผู้ชาย วันเด็กผู้หญิงเหมือนที่ญี่ปุ่นหรือเปล่า

พ่อเขามาบอกข่าวให้แม่หลังจากอาสาไปแวะรับเข็มกลัดประจำตัวคุณแม่ให้ ว่า
พรุ่งนี้จะมีการอบรมสตรีมีครรภ์ พร้อมกับแจกเข็มกลัดนี้ด้วย
จนถึงมีกิจกรรมเพื่อความเพลิดเพลินของคนมีครรภ์หลายอย่าง
แม่ได้ยินแล้วรู้สึกดีจังเลย
ตอนนี้รัฐบาลเกาหลีกำลังใส่ใจให้ความสำคัญกับอัตราการเกิดของเด็กในเกาหลีมากขึ้น
เพราะอัตราการเกิดน้อยลง วูบๆ คนเกาหลีก็นิยมมีลูก(จำนวน)น้อยด้วย

หนูมาเกิดในเวลาที่เหมาะสมดีจริงๆ เพราะตั้งแต่ปีนี้เป็นต้นไป
รัฐจะเริ่มช่วยค่าใช้จ่ายในการคลอดโดยผ่านประกันประชาชนปกติของเราแล้ว
น่าจะลามปามไปถึงช่วยค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูหนูด้วยเนาะ อิอิ
ตอนนี้การช่วยค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดู เพิ่งมีเริ่มที่ลูกคนที่สามเป็นต้นไป
แต่ก็นะ .. รัฐช่วยอีกเยอะ หลังจากนี้ ถ้าหนูถึงเกณฑ์เข้าอนุบาลหนูน้อย
รัฐจะพิจารณาช่วยแบ่งเบาค่าเทอมให้อีกเป็นเปอร์เซ็นต์ ตามสภาวะของพ่อแม่


โลกอ้าแขนต้อนรับหนูกว้างขึ้น กว้างขึ้น จ้ะ ...

2006/10/11


*เมื่อวานแม่เริ่มไม่สบายพุงแล้วหละ รู้สึกเหมือนหนูค้ำอยู่ในพุงแม่ จะก้มจะเงยยากจัง
แม่ยกขาซ้ายวางบนอ่างอาบน้ำ เสียดที่พุงขวา พอยกขาขวาจะเสียดพุงซ้าย
จนถึงเริ่มปวดเมื่อยหลังแล้วหละ ตาย ไม่อยากจะคิดว่า ถ้าพุงแก่กว่านี้แม่จะแบกยังไงนี่
พุงแม่โตเองหรือว่า หนูโตเร็วกันนี่ ถ้าเป็นอย่างหลังหละก็ แม่ก็ยอมอีกน่ะแหละ
บ่นไปงั้น .............. ^________^