Monday, October 09, 2006

สิ่งที่กำลังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

ลูกรัก ..

เห็นทีว่า เราคงต้องเปลี่ยนชื่อหนูอย่างจริงจังแล้วหละ
ชื่อชอนซานี่คงได้เอาไว้ให้น้องหนูใช้แน่ๆ ส่วนหนูน่ะ ต้องมีชื่อใหม่เสียแล้ว
ไม่มีอะไรวุ่นวายหรอกลูก แค่ว่าสิ่งที่เราคิดเอาไว้มันเป็นจริงน่ะสิ

วันนี้ที่คลีนิค คุณหมอตรวจโน่นนี่ให้หนูอย่างแข็งขัน
หนูอายุครบ 17สัปดาห์ วันนี้แหละจ้ะ ตัวใหญ่มาก โดยเฉพาะพุง ป่องจริงๆเลยลูก
หนูนอนอย่างสบายๆในท่าเหมือนกับนอนบนเปลญวนเลย ไม่ดิ้นมากเหมือนเมื่อตอนสามเดือน
แต่หมอบอกว่า หนูเคลื่อนไหวได้ดี
ขณะนั่งดูหนูในจออยู่ดีๆคุณหมอก็อมยิ้ม บอกว่า หนูเหมือนกับพ่อ
พ่ออยู่ข้างหลังเลยชะโงกมาถามว่า "นั่น กดชูใช่ไหมครับ"
(กดชูในภาษาเกาหลี แปลว่า พริก แต่เป็นแสลงแปลว่า กะจู๋หนูน่ะแหละ)

แม่เพิ่งรู้ตัวว่า โดนพ่อกับย่าหนูหลอกลวงมาตลอดเลยลูก
ที่ผ่านมา ทั้งสองคน เฝ้าเป่าหูแม่ว่า ลูกสาวนะ ลูกสาว
สำหรับพ่อ บอกว่า น่ารักดี
คุณย่าน่ะ บอกว่าเบื่อลูกชายสามคนแล้ว เอาลูกสาวดีกว่า เลี้ยงง่าย รักแม่ดี

แม่ก็หวังว่าจะได้เห็นเขาตีปีกดีใจได้ลูกสาว
แต่นะ คนเกาหลีนี่ บ้าลูกชายกันเสียจริง ยังไงก็ขอคนโตเป็นลูกชายเอาไว้ก่อน
คุณย่าชื่นใจ ออกปากเลี้ยงข้าวกลางวัน
เพื่อนคนไหนโทรมาหา ก็ชวนมากินข้าวอย่างแข็งขัน
แต่สุดท้าย พ่อหนูจ่ายจ้ะ .. เพราะหน้าบานพอกัน
งานเลี้ยงรับฉลองหนูวันนี้ มากินด้วยกัน แปดคน ฮ่า ฮ่า ฮ่า

พ่อส่งเมสเสจมาหาแม่ตอนเย็นแล้ว ว่า ..
คุณย่าสั่งให้ดูแลแม่ให้ดี เพราะได้ลูกชาย ขอบอกขอบใจแม่ใหญ่เลย
ทั้งที่แม่บอกแล้วว่า ความจริงคนที่กำหนดว่าจะเป็นชายหรือหญิงน่ะ ไม่ใช่แม่เลย
แต่เป็นพ่อต่างหาก ...
สเปิร์มพ่อตัวที่ว่องไว คือเพศชาย วิ่งจู๊ดเข้าเส้นชัยตัดหน้าใครๆไปก่อนเลย
ส่วนสเปิร์มเพศหญิงน่ะ จะเคลื่อนไหวช้ากว่า แต่อึดกว่า ถ้าไข่แม่ไม่สุกพอดีในวันนั้น
สเปิร์มตัวผู้ก็จะม่องเท่งไป่ก่อน ปล่อยให้ตัวอึดกว่าทำหน้าที่แทน ซึ่งก็คือหญิงแน่ๆ

แม่ยังเหน็บว่า ห่วงว่าลูกจะใจร้อนจัดอย่างพ่อเสียจริงเลย
ทั้งพ่อและย่าหน้าบานจนหาที่เปรียบไม่ได้
ส่วนแม่นั่นเล่า เฉยๆก่อน เพราะคิดเดาเอาไว้แล้ว ไม่รู้ทำไม แต่เดาไว้ก่อนนานแล้วว่า หนูเมีจู๋แน่นอน

ตกเย็น ขณะขับรถกลับบ้านคนเดียวนี่สิ
แม่เริ่มไม่เชื่อตัวเอง ว่าฝันไปหรือปล่า
เรากำลังจะมีลูกเหรอ
ที่ผ่านมา แม่มองดูหนูในภาพจากการอุลตร้าซาวด์เหมือนมองอะไรสักอย่างที่ยังห่างไกล
แม้ว่า หนูวันนี้จะตัวใหญ่มาก โตขึ้นเยอะมากผิดหูผิดตา
ดูครบเหมือนเบบี้อย่างชัดเจนก็ตาม

แต่แค่ได้ยิน รู้ว่าหนูเป็นเพศชาย จินตนาการเกี่ยวกับหนูก็เริ่มชัดขึ้น
ทำให้รู้สึกงุนงงสักหน่อย เหมือนกับว่า สิ่งนี้เกิดขึ้นเร็วจัง
(รอมาห้าปีเนี่ยะนะ)

แม่น้ำหนักขึ้นดีมากเลยลูก วันนี้ขึ้นเป็น 60.7แล้ว ขึ้นมาได้ประมาณ 5กก.
ในเดือนที่ห้านี่แหละ
ไม่มีส่วนไหนของร่างกายที่ส่อว่า มีไขมันสะสมเลย ยกเว้นพุงที่ยื่นเอายื่นเอา
พุงเดือนที่ห้าของแม่ เหมือนพุงคนเจ็ดเดือน สำหรับท้องแรกมากกว่า
จนใครๆก็พากันทักว่า แฝดหรือเปล่า
ตอนนี้ชักเขินพุงตัวเองแล้วสิ

ความดันแม่ยังต่ำเหมือนเดิม แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาแล้วหละมัง
เลือดแม่มันก็น้อยเป็นปกติอยู่แล้ว ยิ่งมีหนูด้วย บำรุงยังไงก็ยังไม่เห็นพอสักที
แต่หนูอยากได้เท่าไหร่ สูบไปเลยลูก ขออย่างเดียว
แม่ขอทุกวัน ให้หนูออกมาอย่างสุขภาพแข็งแรงทั้งกายและใจ

วันนี้หลังจากรู้เพศหนู พ่อบอกว่า เอาหละ ต่อไปถึงคิวทำลูกสาว ..
พ่อก็อย่างนี้แหละ ไม่งั้นจะนั่งแปลนงานเลี้ยงวันเกิดลูกแล้วเหรอ
อีกหน่อย พอลูกได้ขวบนึง สงสัยแกคงเตรียมมหาวิทยาลัยไว้ให้ลูกแน่ๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

เรามาได้ครึ่งทางแล้ว แม่บอกตัวเองขณะยืนหน้าเตาในครัว
วันนี้เริ่มต้นไม่ไปทานข้าวเย็นบ้านคุณย่าแล้ว
แม่คิดว่า แม่พร้อมแล้วนะ หลังจากนี้ อาการขี้เกียจ ทำอาหารกินเองไม่ออกคงจะค่อยๆหายไป

มีคนทักว่า ท่าทางของแม่ดูเหมือนคนเป็นแม่เข้าไปทุกที
แม่คิดเอาเองนะ ว่ามันคงเป็นภาวะที่สะท้อนความรู้สึกมั่นคงในจิตใจมันสะท้อนออกมาน่ะ

พรุ่งนี้และวันต่อๆไป อะไรๆก็จะค่อยๆดีขึ้น
อย่างเช่นความรักของแม่ไง มันกำลังค่อยๆชัดเจนขึ้นจ้ะ ลูก ..
2006/10/9

9 comments:

Anonymous said...

เฮ้ย!!!!!!!!!!!!!!!ดีใจด้วย ขนลุกว่ะ(ป่าวปวดอึ) ข่าวดีมาก ๆ ทำเราสดชื่นขึ้นได้ จาก หห

Anonymous said...

กรี๊ดๆๆๆๆๆ น้องนางฟ้าเป็นผู้ชายย.. ^^ ยินด้วยค่ะพี่กุ้ง ขอให้น้องสุขภาพกายแข็งแรง สุขภาพจิตแจ่มใสค่ะ

ตุล

รีอัน ชอน said...

เฮ่ยยย หห.โผล่มาจากไหน 55555

บาร์ติเมอัส said...

จำไม่ได้ว่าชอนซาในภาคผู้ชายนี่ชื่ออะไรนะ

หวัดดีจ้ะหลานจ๋าไม่เจอหลานวัน หลานจ๋าชัดเจนขึ้นเป็นกองเลย

^^

Anonymous said...

กุ้ง...คิดถึงกุ้งมาก พยายามเข้าไปอ่านไดอีวิลแล้วก็เข้าไม่ได้ กว่าจะหาลิงค์ที่ไทยไดเจอก็เกือบเลิกพยายามไปหลายรอบ แต่พอเจอแล้วก็เลยนั่งอ่านย้อนหลังจนรู้ข่าวดี มิน่าเล่าคิดถึงกุ้งจริงๆ

ขอนิดนะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ดีใจด้วย ดีใจด้วยจริงๆ เราขอให้กุ้งมีสุขภาพที่ดี ขอให้เจ้าหนูน้อยแข็งแรงนะ

ก่อนไป ขออีกที กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ^______^

รีอัน ชอน said...

โอ้ โห วันนี้ชอนซารับแขกมากมายเลยแฮะ ...

ป้าโรส น้องพีชเชสโตแค่ไหนแล้ว ป้ามีอีกคนแล้วยัง? แล้วเขียนอยู่ที่ไหนหรือเปล่า ?

Peaches + Mom said...

ตั้งใจเข้า Blogger เพื่อเขียนไดอารี่อีกภาษา ยิ่งพอเจอบล๊อกกุ้งยิ่งทำให้ไฟแรงเข้าไปใหญ่ ^^

ยังไม่มีจ้า ยังยุ่งอยู่กับคนแรกและคนเดียวนี่แหล่ะ ซนได้ใจจริงๆ :P

บาร์ติเมอัส said...

ป้ากุ้ง

แวะมาขอชื่อหลานจ๋า(ใหม่) อีกรอบ
เคยแต่เขียนจดหมายหาชอนซา ทีนี้ต้องเขียนหาหลานจ๋าไหนอะ

ขอชื่อหน่อยนะค้าบบบบ

^^

weirdgirl said...

เมื่อวานเรากำลังกลุ้มใจมากกกก ข่าวของกุ้งเป็นข่าวดีที่สุดของวัน ได้ลูกชายด้วยเรางี้ปลื้มสุด ๆ ถ้าเรามีลูกเราอยากได้ลูกชายน่ะ ว่าแต่โม่งไปไหนแล้ว?