ข้าวของสำหรับหนู

ลูกจ๊ะ ....

แม่ต้องเปลี่ยนเสื้อชั้นในใหญ่ไปอีกคัพและอีกไซส์ หลังจากที่เปลี่ยนมารอบนึงแล้วหละ
ตอนป้าคนขายเลือกให้ แม่เดาไม่ถูกจริงๆเลย ว่าจะใส่ได้หรือเรา
แต่พอกลับมาลองใส่ที่บ้าน โอวว มหัศจรรย์ ผู้มีปสก.จริงๆ
ใส่ได้เต็มเนื้อเต็มทรง .. ป้าเขายังบอกเป็นนัยว่า แม่มีโอกาสที่จะได้เปลี่ยนขยับขึ้นอีกไซส์นึงด้วย
กลับถึงบ้าน แม่ต้องถามพ่อว่า พ่อจะรับได้ไหม ถ้าแม่กำลังจะใหญ่ขึ้นๆแบบนั้น
หลังคลอดแล้ว แม่คงไม่เหลือสภาพสาวตัวบางๆแล้วหละ
คงกลายเป็นคุณแม่เต็มที่ ..
ตอนนี้ท้องแม่ก็ใหญ่มากใช้ได้สำหรับคนระดับครรภ์วัยเดียวกัน
ไม่รู้ว่าท้องใหญ่หรือลูกตัวใหญ่กันแน่

แม่พยายามจับจ่ายซื้อของให้น้อยที่สุดเท่าที่จะน้อยได้แล้ว
ก็ยังจ่ายมากอยู่ดี

เหตุเพราะช่วงสองสามวันที่ผ่านมานี่ แม่สิ้นเปลืองไปกับหลากหลายอย่างมากมาย
แต่ไม่เกี่ยวกับหนูเลยสักอย่าง
แต่ละวันต้องจ่ายกัน แสนวอนขึ้นไป ติดกันหลายๆวันอย่างนี้ เราจะแย่แน่ๆ

แม่ไม่ชอบแบบนี้เลย แหง๋หละ .. ใครชอบจ่ายเงินมากกว่ารับเงินกันล่ะ ?
แต่พอแม่พยายามคิดในแง่มุมอื่น
ความจริงแล้วก็ไม่แย่เสียทีเดียว .. หนูเพิ่งได้รับของขวัญเป็นคาร์ซีทจากน้ารจ
เป็นคาร์ซีทของเด็กเล็ก ที่หนูคงได้ใช้มันจนโตพอที่จะถูกแม่รัดด้วยเซฟตี้เบลท์หละ
แม่คงไม่ทุ่มเทซื้อคาร์ซีทอีกตัวสำหรับเด็กโตเป็นแน่
เพราะพอถึงตอนนั้นแล้ว ไอ้หนูของแม่คงไม่ยอมนิ่งๆให้แม่รัดกับที่หรอก ใช่ไหม?

ส่วนอีกชิ้น เป็นของขวัญที่ส่งมาถึงในวันเดียวกัน จากบ.ประกันที่พ่อทำให้หนู
นับว่าเป็นของขวัญชิ้นใหญ่ใช้ได้เลยนะ พอดีเป็นช่วงeventของเขาพอดี
ตอนพ่อสมัคร พ่อเลือกประกันสูงสุดให้หนูเลย จึงจะได้ของขวัญพวกนี้
แต่หลังจากจัดการเรื่องยุ่งของประกันผ่านไป 1ชั่วโมง
โดยมีแม่เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย .. แม่ก็ทำเรื่องให้ยุ่งขึ้น จนในที่สุดประกันหนูต้องหดลงกลายเป็นชิ้นที่ถูกกว่าแทน
ซึ่งแม่พอใจ ...
แต่ของขวัญนี่เขาคงหยุดไม่ทัน หรือไม่ก็ เป็นการทำงานอีกแผนกที่ส่งของมาตามรายการในใบสมัคร
กลายเป็นว่า หนูโชคดี ได้ของขวัญเป็นรถเข็นราคา สองแสนเก้าหมื่น ตามที่เขาระบุไว้ในเวบ
โอ้ โห ลูกเอ๋ย แม่ไม่เคยจินตนาการ ว่าแม่จะซื้อกันหรือเปล่า ถ้าเราไม่ได้รับของขวัญนี้
น้าไก่บอกว่า รถเข็นเด็กเล็กจะแพง แต่พอหนูโตขึ้น จะใช้ไม่ได้ ต้องเปลี่ยนเป็นอีกแบบแทน
อันนี้ เราคงต้องค่อยๆคิดกันอีกทีแหละว่า แม่จะได้ใช้รถเข็นหรือเปล่าในชีวิตจริงของแม่ก็ไม่รู้
พอได้รับของขวัญชิ้นใหญ่ๆอย่างนี้แล้ว ต้องมาจ่ายสิ้นเปลืองหลายอย่าง
แม่ก็รู้สึกว่า พอๆชดเชยกันไปได้เหมือนกันนะ


ตอนนี้เราแทบจะไม่ต้องซื้ออะไรเลย เพราะคนโน้นคนนี้ให้บ้างยืมบ้างมา
วันดีคืนดี พ่อก็เข้าไปนั่งเล่นของๆหนูทีละชิ้นๆ ยกเว้นรถเข็นคันนี้แหละ ที่เรายังไม่ได้แกะออกจากกล่องเลย
เพราะอีกนานกว่าจะได้ใช้มัน กลัวจะพับเข้าที่ไม่เหมือนเดิม

พ่อเล่นทุกอย่าง แต่สิ่งที่ทำให้พ่อจินตนาการเห็นหนูมากที่สุดคือ หมอนใบเล็กๆ
มันกว้างกว่าฝ่ามือพ่อนิดเดียวเท่านั้น เล็กมากกจริงๆ
พ่อจะหยิบออกมาวางลง แล้วบอกว่า อีกหน่อยจะมีชอนซานอนอยู่บนนี้
ตัวเล็กๆ แล้วก็พูดคนเดียวว่า ออกมาเร็วๆนะชอนซา ..

ทั้งหมดนี้ ความจริงแล้วพ่อไปแอบนั่งรื้อของกุกกักๆ อยู่คนเดียวแหละ
แม่สงสัยเลยแอบไปเห็นเข้า .. เลยยืนดูอยู่
เหมือนเด็กผู้หญิงเล่นตุ๊กตาอย่างนั้นเลย

ถัดมา แม่มุ่งเข้าหาเวบเกี่ยวกับ quilt ซึ่งมีมากมาย
หาอะไรที่พอจะเอามาทำให้หนูได้ กลายเป็นของที่สวยแบบไม่ต้องซื้อ
(แต่ซื้อชุดคิวท์นี่ก็แพงพอกันแหละ)

...
ทั้งที่จริงแล้วสภาพแม่วันนี้ไม่รู้เป็นอะไร
อารมณ์ตกต่ำอย่างที่ฉุดคนเดียวไม่ไหว เซ็งๆ ไงไม่รู้
พ่อพาไปเดินเล่นที่สวนสุขภาพใหม่
อากาศช่วงนี้ หมอกลงจัดมากขึ้นแล้วจ้ะ อากาศกำลังจะเย็นลงเรื่อยๆ ตอนนี้
วันนี้หนูอายุ 18 สัปดาห์แล้วจ้ะ
เริ่มดิ้นชัดเจนมากขึ้น บ่อยกว่าเมื่อก่อน (เมื่อก่อนแม่ไม่รู้สึกไง..)




ข้างล่างนี่เป็นข้อความจากพ่อถึงลูกจ้ะ
พ่อบิลลี่พิมพ์เอง จากความประสงค์ของพ่อเองที่อยากเขียนไดอารี่ให้หนูบ้าง
แม่กลัวใจพ่อเขียนไม่ตลอดเลยเรียกให้มาแจมกันในหน้าเดียว
พ่อเขียนเสร็จบอกว่า แม่อาจจะน้ำตาไหลก็ได้นะถ้าอ่านมัน


사랑하는 천사에게..

요즘 엄마 아빠는 천사를 생각하며 행복한 하루하루를 보내고 있단다.
천사때문에 엄마아빠는 더 행복하고 더 서로를 사랑하고 위하지...
천사야 고마워. 천사가 태어나면 아빠가 천사에게 해주고픈 말들이 너무 많아.
특히 아빠가 엄마를 얼마나 사랑하는지 말이야^^

จากพ่อและแม่
2006/10/16