ครึ่งทางแล้ว .. อีกไม่ไกล

ที่รัก ..
ณ วันนี้ หนูผ่านก้าวของยี่สิบสัปดาห์ในพุงแม่เรียบร้อยแล้วจ้ะ .. เรื่องราวที่ผ่านมาสำหรับเราไม่ได้หนักหนาอย่างที่คิด จนถึงแม่ก็พร้อมสำหรับช่วงต่อไปที่กำลังจะได้พบ
ด้วย
ตอนแรกแม่บอกเอาไว้ใช่ไหม ว่าแม่อยากจัดปาร์ตี้รวมมิตรวันเกิดและฉลองต่างๆนาๆของเราสามคน
แต่อะไรๆก็ต้องรอ พ่ออารมณ์ศิลปินคนดีเขามีใจร่วมด้วยน่ะ

พ่อมีความเหน็ดเหนื่อยต่อเนื่องมาหลายวัน จากการนอนดึกๆ
จากงานยุ่ง และจากสาเหตุต่างๆมากมาย
แม่ทำได้แค่บ่น เพราะมันไม่สนุกเลยกับการเดาตารางเวลาที่เดาไม่ได้ของพ่อ
ในที่สุด แม่ก็ยอมแพ้ เราตกลงกันแค่ว่า เอาเป็นว่า วันนี้สำหรับหนูเ่ท่านั้นก็แล้วกัน
แล้วพ่อก็พาแม่ไปกินชาบูชาบู อาหารสุดยอดสุขภาพเต็มคราบสำหรับหนูเลย

แน่นอนว่า มันไม่ได้จบแค่นี้ เราสองคนมีของขวัญให้หนูคนละชิ้น

ชิ้นแรก.. หามาโดยแม่เอง ด้วยความอยากทำให้หนู ชื่อหนังสือคือ
ของขวัญสำหรับหนู จากรักของแม่

แม่นั่งพลิกๆหลายรอบแล้ว บางอย่างคิดว่าพอทำได้ ง่ายจัง บางอย่างยังไม่แน่ใจจ้ะ

ชิ้นที่สอง .. เป็นวิตามินซีเท่านั้นเอง แต่นับว่าเป็นวิตามินอัดเม็ดขวดแรกนับตั้งแต่มีหนูมาเลยเชียว
ที่แม่เคยบอกไปแล้ว ว่าพ่อไม่สนับสนุนแม่กินวิตามินหรือแคลเซียมสำเร็จรูปเลย

ช่วงนี้ หนูกำลังเติบโต วิตามินซี ซึ่งไ่ม่มีสะสมในตัวแม่ จะช่วยให้ร่างกายแม่ดูดซึมธาตุเหล็ก
ซึ่งอันนั้นน่ะ แม่ไม่รู้หรอก รู้แต่ว่า ช่วงนี้แม่ชอบผลไม้ที่มีวิตามินซีสูงมากๆ แม่รู้สึกสดชื่นดีน่ะนะ

พอดีว่าช่วงนี้ส้มแมนดารินต่างๆกำลังออกผลผลิตกันใหญ่
เห็นแล้วก็ทึ่งว่า ธรรมชาติจัดวางทุกอย่างเอาไว้ลงตัวแล้ว
วิตามินซี จะช่วยป้องกันหวัดให้แม่ทุกหน้าหนาว
แม่็ก็มีส้มให้กินอย่างสดชื่นง่ายๆไม่ต้องหาลำบากพอดีเลย

วิตามินเอ ก็เริ่มจำเป็นสำหรับหนูมากขึ้น ตอนนี้หนูกำลังเริ่มพัฒนาการการได้ยินและการมองเห็น
ช่วงนี้ ลูกพลัีบ ก็ออกมาตามฤดูของเขา แม่ชอบมากเลยนะ และนั่นคือ เบต้าแคโรทีนเห็นๆเลย

เราได้รับแจก ธาตุเหล็ก จากสาธารณสุขจังหวัด เป็นชนิดที่ดีที่สุดเลย (พ่อโม้ให้ฟัง) รับมาฟรีๆ
เขาเน้นให้ไปรับอีกด้วยเดือนหน้า .. แม่เดินออกมาก็รู้สึกเสียดายไปด้วย ว่ายังมีแม่ๆอีกมากที่เน้นไปซื้อกินเอง โดยไม่รู้อะไรเลย ..
หรือเขาอาจจะคิดว่าเสียฟอร์มหรือเปล่า รับของฟรี ..หรือไม่กล้าไปรับ
หรือว่ากลัวว่าของฟรีไม่ดี ..
แต่ทั้งหมดนี้ ไ่ม่ใช่สักอย่างสำหรับแม่ 55

นอกจากนี้คุณพยาบาลยังแนะนำให้เรารับการตรวจเลือดทุกสองเดือนด้วยค่ะ
ปกติตามคลีนิคหรือรพ.อาจจะเห็นว่าไม่จำเป็น
แต่ตรวจได้ก็ดี สำหรับเรานั้นเอาเลยเพราะตรวจฟรี , โทรมาแจ้งผล แล้วยังย้ำอีกว่า
เดือนหน้าพบกันอีกครั้ง ..

การได้ไปใช้บริการสาธารณสุขอย่างนี้ แม่อารมณ์ดีมากเลย
รู้สึกว่าตัวมีเกียรติเหลือเกิน เดินเข้าห้องโน้นเดินออกห้องโน้นอย่างสบายใจ ไม่เสียเงิน กิกิ
จริงๆแล้วแม่รู้สึกว่า เราได้ใช้สิทธิเต็มที่ในการใช้บริการที่เรามีส่วนเป็นเจ้าของน่ะ

พ่อเลยถือโอกาสสอบถามเรื่องแม่บ้านที่รัฐจะส่งมาช่วยหลังคลอดด้วย
เราทราบข่าวนี้จากการฟังวิทยุุในรถ
อเมซซิ่งอึ้งทึ่งกันเหมือนกัน แม้ว่าจะเป็นการช่วยเหลือแค่สองอาทิตย์ก็เหอะ
คุณพยาบาลบอกให้เราติดต่อก่อนคลอดประมาณ 1เดือนอีกครั้ง


รูปข้างล่างนี้เป็นรูปที่แม่เฝ้าหาโอกาสมาหลายวันแล้วจ้ะ
แม่ตั้งใจมากกับครึ่งทางของหนู ในทุกอย่าง
แต่พ่อไม่ค่อยว่างให้ หรือไม่ก็อารมณ์ศิลปินยังไม่ตื่นดี
วันนี้เ็ป็นวันแรกของสัปดาห์ที่ 21 ของหนู
ท้องก็แฟบได้ที่ (ยังไม่ได้กินอะไร) แม่เลยเหน็บพ่อไปนิดนึง
พ่อลุกมาถ่ายให้ทันใด .. แม่ไม่ได้โพสท์ท่าอะไร แค่ยืนเฉยๆ ชมทะเลชมฟ้าไปเรื่อยๆ
ให้พ่อเขากดเอาเอง ... แต่รูปออกมาได้อย่างใจ ยกเว้นก้นย้อยไปหน่อย
ความจริงก็คือ แม่ดึงกางเกงเลื่อนลงมาไ่ม่ให้มีรอยขอบที่พุงน่ะ



ความจริงอีกอย่างคือ วันนี้เป็นวันครบรอบวันเกิดพ่อหนู ตามปฎิทินดวงจันทร์ 9/10 จ้ะ